{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310668"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310668","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αναστολή της δράσης της αλδοστερόνης ως θεραπευτικός στόχος στην HFpEF - Ανασκόπηση","abstract":"Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (Heart Failure with preserved Ejection Fraction, HFpEF) αποτελεί περίπου το 50% των περιστατικών καρδιακής ανεπάρκειας και χαρακτηρίζεται από παθοφυσιολογική ετερογένεια και δυσμενή πρόγνωση. Η ορθή διάγνωση της HFpEF, η οποία απαιτεί συνδυασμό κλινικών, απεικονιστικών και βιοχημικών κριτηρίων, είναι κρίσιμη, καθώς διαφορετικοί φαινότυποι (π.χ. παχυσαρκία, μεταβολικός, νεφρικός, πνευμονική υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή) παρουσιάζουν διαφορετική πρόγνωση και ανταπόκριση στη θεραπεία. Οι στεροειδικοί ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης (steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, sMRA), σπιρονολακτόνη και επλερενόνη, έχουν αποδείξει όφελος στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), αλλά στη HFpEF τα αποτελέσματα παραμένουν αμφιλεγόμενα· η μελέτη TOPCAT δεν ανέδειξε συνολικό όφελος, αν και μικρότερες μελέτες (Aldo-DHF, STRUCTURE) έδειξαν βελτίωση δεικτών διαστολικής λειτουργίας. Αντίθετα, οι μη στεροειδικοί MRA (nsMRA), με κύριο εκπρόσωπο τη φινερενόνη, χαρακτηρίζονται από υψηλή εκλεκτικότητα και μειωμένο κίνδυνο υπερκαλιαιμίας. Η μελέτη FINEARTS-HF έδειξε ότι η φινερενόνη μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλειών για καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς με HFmrEF/HFpEF, προσφέροντας την πρώτη σαφή απόδειξη αποτελεσματικότητας σε αυτό το πεδίο. Η σημασία της μελέτης αυτής αναδείχθηκε περαιτέρω από την πρόσφατη αναβάθμιση των κατευθυντήριων οδηγιών της Ιαπωνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, η οποία απέδωσε στους nsMRA ένδειξη ΙΙa για τη HFpEF. Ταυτόχρονα, οι ανταγωνιστές υποδοχέων SGLT2 (SGLT2i) (EMPEROR-Preserved, DELIVER) έχουν πλέον καθιερωθεί ως βασικός θεραπευτικός πυλώνας, ενώ οι αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 (STEP-HFpEF, SUMMIT) αναδεικνύουν σημαντικά οφέλη σε ασθενείς με HFpEF και παχυσαρκία, ανοίγοντας νέες προοπτικές εξατομικευμένης θεραπείας. Παράλληλα παρατίθενται δεδομένα μελέτης 174 νοσηλευόμενων ασθενών που εισήχθησαν το έτος 2022 (από 01.01.2022 έως και 31.12.2022) στην Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ιπποκράτειο», λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Οι ασθενείς με HFpEF ήταν συχνότερα γυναίκες και μεγαλύτερης ηλικίας. Στην ανάλυση, η χρήση στεροειδικών MRA (σπιρονολακτόνη, επλερενόνη) δεν συσχετίστηκε με τη πρόγνωση, γεγονός που αντικατοπτρίζει τα αντικρουόμενα αποτελέσματα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, η διπλωματική αυτή εργασία αναδεικνύει τη σημασία μιας ολοκληρωμένης και φαινοτυπικά καθοδηγούμενης προσέγγισης στη HFpEF, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο των MRA. Ενώ οι στεροειδικοί MRA, όπως η σπιρονολακτόνη, έχουν δώσει αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, οι μη στεροειδικοί MRA, και κυρίως η φινερενόνη, εμφανίζουν πιο σταθερό όφελος και βελτιωμένο προφίλ ασφάλειας, γεγονός που υποστηρίζει την αναβάθμιση της θεραπευτικής τους θέσης.","abstract_html":"Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (Heart Failure with preserved Ejection Fraction, HFpEF) αποτελεί περίπου το 50% των περιστατικών καρδιακής ανεπάρκειας και χαρακτηρίζεται από παθοφυσιολογική ετερογένεια και δυσμενή πρόγνωση. Η ορθή διάγνωση της HFpEF, η οποία απαιτεί συνδυασμό κλινικών, απεικονιστικών και βιοχημικών κριτηρίων, είναι κρίσιμη, καθώς διαφορετικοί φαινότυποι (π.χ. παχυσαρκία, μεταβολικός, νεφρικός, πνευμονική υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή) παρουσιάζουν διαφορετική πρόγνωση και ανταπόκριση στη θεραπεία. Οι στεροειδικοί ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης (steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, sMRA), σπιρονολακτόνη και επλερενόνη, έχουν αποδείξει όφελος στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), αλλά στη HFpEF τα αποτελέσματα παραμένουν αμφιλεγόμενα· η μελέτη TOPCAT δεν ανέδειξε συνολικό όφελος, αν και μικρότερες μελέτες (Aldo-DHF, STRUCTURE) έδειξαν βελτίωση δεικτών διαστολικής λειτουργίας. Αντίθετα, οι μη στεροειδικοί MRA (nsMRA), με κύριο εκπρόσωπο τη φινερενόνη, χαρακτηρίζονται από υψηλή εκλεκτικότητα και μειωμένο κίνδυνο υπερκαλιαιμίας. Η μελέτη FINEARTS-HF έδειξε ότι η φινερενόνη μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλειών για καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς με HFmrEF/HFpEF, προσφέροντας την πρώτη σαφή απόδειξη αποτελεσματικότητας σε αυτό το πεδίο. Η σημασία της μελέτης αυτής αναδείχθηκε περαιτέρω από την πρόσφατη αναβάθμιση των κατευθυντήριων οδηγιών της Ιαπωνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, η οποία απέδωσε στους nsMRA ένδειξη ΙΙa για τη HFpEF. Ταυτόχρονα, οι ανταγωνιστές υποδοχέων SGLT2 (SGLT2i) (EMPEROR-Preserved, DELIVER) έχουν πλέον καθιερωθεί ως βασικός θεραπευτικός πυλώνας, ενώ οι αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 (STEP-HFpEF, SUMMIT) αναδεικνύουν σημαντικά οφέλη σε ασθενείς με HFpEF και παχυσαρκία, ανοίγοντας νέες προοπτικές εξατομικευμένης θεραπείας. Παράλληλα παρατίθενται δεδομένα μελέτης 174 νοσηλευόμενων ασθενών που εισήχθησαν το έτος 2022 (από 01.01.2022 έως και 31.12.2022) στην Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ιπποκράτειο», λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Οι ασθενείς με HFpEF ήταν συχνότερα γυναίκες και μεγαλύτερης ηλικίας. Στην ανάλυση, η χρήση στεροειδικών MRA (σπιρονολακτόνη, επλερενόνη) δεν συσχετίστηκε με τη πρόγνωση, γεγονός που αντικατοπτρίζει τα αντικρουόμενα αποτελέσματα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, η διπλωματική αυτή εργασία αναδεικνύει τη σημασία μιας ολοκληρωμένης και φαινοτυπικά καθοδηγούμενης προσέγγισης στη HFpEF, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο των MRA. Ενώ οι στεροειδικοί MRA, όπως η σπιρονολακτόνη, έχουν δώσει αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, οι μη στεροειδικοί MRA, και κυρίως η φινερενόνη, εμφανίζουν πιο σταθερό όφελος και βελτιωμένο προφίλ ασφάλειας, γεγονός που υποστηρίζει την αναβάθμιση της θεραπευτικής τους θέσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσανάκης Νικόλαος","Katsanakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310668"],"render_values":[{"text":"uoadl:5310668","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310668","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310668","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5310668","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσανάκης Νικόλαος","Katsanakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310668","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310668"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (Heart Failure with preserved Ejection Fraction, HFpEF) αποτελεί περίπου το 50% των περιστατικών καρδιακής ανεπάρκειας και χαρακτηρίζεται από παθοφυσιολογική ετερογένεια και δυσμενή πρόγνωση. Η ορθή διάγνωση της HFpEF, η οποία απαιτεί συνδυασμό κλινικών, απεικονιστικών και βιοχημικών κριτηρίων, είναι κρίσιμη, καθώς διαφορετικοί φαινότυποι (π.χ. παχυσαρκία, μεταβολικός, νεφρικός, πνευμονική υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή) παρουσιάζουν διαφορετική πρόγνωση και ανταπόκριση στη θεραπεία. Οι στεροειδικοί ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης (steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, sMRA), σπιρονολακτόνη και επλερενόνη, έχουν αποδείξει όφελος στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), αλλά στη HFpEF τα αποτελέσματα παραμένουν αμφιλεγόμενα· η μελέτη TOPCAT δεν ανέδειξε συνολικό όφελος, αν και μικρότερες μελέτες (Aldo-DHF, STRUCTURE) έδειξαν βελτίωση δεικτών διαστολικής λειτουργίας. Αντίθετα, οι μη στεροειδικοί MRA (nsMRA), με κύριο εκπρόσωπο τη φινερενόνη, χαρακτηρίζονται από υψηλή εκλεκτικότητα και μειωμένο κίνδυνο υπερκαλιαιμίας. Η μελέτη FINEARTS-HF έδειξε ότι η φινερενόνη μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλειών για καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς με HFmrEF/HFpEF, προσφέροντας την πρώτη σαφή απόδειξη αποτελεσματικότητας σε αυτό το πεδίο. Η σημασία της μελέτης αυτής αναδείχθηκε περαιτέρω από την πρόσφατη αναβάθμιση των κατευθυντήριων οδηγιών της Ιαπωνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, η οποία απέδωσε στους nsMRA ένδειξη ΙΙa για τη HFpEF. Ταυτόχρονα, οι ανταγωνιστές υποδοχέων SGLT2 (SGLT2i) (EMPEROR-Preserved, DELIVER) έχουν πλέον καθιερωθεί ως βασικός θεραπευτικός πυλώνας, ενώ οι αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 (STEP-HFpEF, SUMMIT) αναδεικνύουν σημαντικά οφέλη σε ασθενείς με HFpEF και παχυσαρκία, ανοίγοντας νέες προοπτικές εξατομικευμένης θεραπείας. Παράλληλα παρατίθενται δεδομένα μελέτης 174 νοσηλευόμενων ασθενών που εισήχθησαν το έτος 2022 (από 01.01.2022 έως και 31.12.2022) στην Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ιπποκράτειο», λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Οι ασθενείς με HFpEF ήταν συχνότερα γυναίκες και μεγαλύτερης ηλικίας. Στην ανάλυση, η χρήση στεροειδικών MRA (σπιρονολακτόνη, επλερενόνη) δεν συσχετίστηκε με τη πρόγνωση, γεγονός που αντικατοπτρίζει τα αντικρουόμενα αποτελέσματα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, η διπλωματική αυτή εργασία αναδεικνύει τη σημασία μιας ολοκληρωμένης και φαινοτυπικά καθοδηγούμενης προσέγγισης στη HFpEF, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο των MRA. Ενώ οι στεροειδικοί MRA, όπως η σπιρονολακτόνη, έχουν δώσει αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, οι μη στεροειδικοί MRA, και κυρίως η φινερενόνη, εμφανίζουν πιο σταθερό όφελος και βελτιωμένο προφίλ ασφάλειας, γεγονός που υποστηρίζει την αναβάθμιση της θεραπευτικής τους θέσης.","Heart failure with preserved ejection fraction (HFpEF) accounts for approximately 50% of all heart failure cases and is characterized by pathophysiological heterogeneity and an adverse prognosis. Accurate diagnosis of HFpEF, requiring a combination of clinical, imaging, and biochemical criteria, is crucial, as different phenotypes (e.g., obesity-related, metabolic, renal, pulmonary hypertension, atrial fibrillation) exhibit distinct prognoses and therapeutic responses. Steroidal mineralocorticoid receptor antagonists (sMRAs), such as spironolactone and eplerenone, have demonstrated prognostic benefit in heart failure with reduced ejection fraction (HFrEF), but evidence in HFpEF remains inconclusive. The TOPCAT trial failed to show an overall benefit, although smaller studies (Aldo-DHF, STRUCTURE) reported improvements in indices of diastolic function. By contrast, non-steroidal MRAs (nsMRAs), most notably finerenone, are distinguished by higher receptor selectivity and a lower risk of hyperkalemia. The FINEARTS-HF trial showed that finerenone reduces the risk of cardiovascular death and heart-failure hospitalization in patients with HFmrEF/HFpEF, providing the first robust evidence of efficacy in this setting. The clinical importance of these findings was underscored by the recent update of the Japanese Circulation Society guidelines, which granted nsMRAs a class IIa recommendation for HFpEF. At the same time, sodiumglucose cotransporter-2 inhibitors (SGLT2i) (EMPEROR-Preserved, DELIVER) have been firmly established as cornerstone therapy, while glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1 RA) (STEP-HFpEF, SUMMIT) have demonstrated significant benefits in HFpEF with obesity, opening new avenues for personalized therapy. Complementary data are presented from a cohort of 174 hospitalized patients admitted in 2022 (from 01.01.2022 until 31.12.2022) to the 1st University Cardiology Department of Hippokration General Hospital of Athens, due to heart failure decompensation. Patients with HFpEF were more frequently women and of older age. In this analysis, treatment with steroidal MRAs (spironolactone, eplerenone) was not associated with prognosis, mirroring the conflicting evidence in the international literature. In conclusion, this thesis highlights the importance of a comprehensive and phenotype-guided approach in HFpEF, with particular emphasis on the role of mineralocorticoid receptor antagonists (MRAs). While steroidal MRAs such as spironolactone have shown conflicting results, non-steroidal MRAs, particularly finerenone, demonstrate more consistent benefits and an improved safety profile, supporting their upgraded therapeutic position."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αναστολή της δράσης της αλδοστερόνης ως θεραπευτικός στόχος στην HFpEF - Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσανάκης Νικόλαος","Katsanakis Nikolaos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (Heart Failure with preserved Ejection Fraction, HFpEF) αποτελεί περίπου το 50% των περιστατικών καρδιακής ανεπάρκειας και χαρακτηρίζεται από παθοφυσιολογική ετερογένεια και δυσμενή πρόγνωση. Η ορθή διάγνωση της HFpEF, η οποία απαιτεί συνδυασμό κλινικών, απεικονιστικών και βιοχημικών κριτηρίων, είναι κρίσιμη, καθώς διαφορετικοί φαινότυποι (π.χ. παχυσαρκία, μεταβολικός, νεφρικός, πνευμονική υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή) παρουσιάζουν διαφορετική πρόγνωση και ανταπόκριση στη θεραπεία. Οι στεροειδικοί ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης (steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, sMRA), σπιρονολακτόνη και επλερενόνη, έχουν αποδείξει όφελος στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), αλλά στη HFpEF τα αποτελέσματα παραμένουν αμφιλεγόμενα· η μελέτη TOPCAT δεν ανέδειξε συνολικό όφελος, αν και μικρότερες μελέτες (Aldo-DHF, STRUCTURE) έδειξαν βελτίωση δεικτών διαστολικής λειτουργίας. Αντίθετα, οι μη στεροειδικοί MRA (nsMRA), με κύριο εκπρόσωπο τη φινερενόνη, χαρακτηρίζονται από υψηλή εκλεκτικότητα και μειωμένο κίνδυνο υπερκαλιαιμίας. Η μελέτη FINEARTS-HF έδειξε ότι η φινερενόνη μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλειών για καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς με HFmrEF/HFpEF, προσφέροντας την πρώτη σαφή απόδειξη αποτελεσματικότητας σε αυτό το πεδίο. Η σημασία της μελέτης αυτής αναδείχθηκε περαιτέρω από την πρόσφατη αναβάθμιση των κατευθυντήριων οδηγιών της Ιαπωνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, η οποία απέδωσε στους nsMRA ένδειξη ΙΙa για τη HFpEF. Ταυτόχρονα, οι ανταγωνιστές υποδοχέων SGLT2 (SGLT2i) (EMPEROR-Preserved, DELIVER) έχουν πλέον καθιερωθεί ως βασικός θεραπευτικός πυλώνας, ενώ οι αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 (STEP-HFpEF, SUMMIT) αναδεικνύουν σημαντικά οφέλη σε ασθενείς με HFpEF και παχυσαρκία, ανοίγοντας νέες προοπτικές εξατομικευμένης θεραπείας. Παράλληλα παρατίθενται δεδομένα μελέτης 174 νοσηλευόμενων ασθενών που εισήχθησαν το έτος 2022 (από 01.01.2022 έως και 31.12.2022) στην Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ιπποκράτειο», λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Οι ασθενείς με HFpEF ήταν συχνότερα γυναίκες και μεγαλύτερης ηλικίας. Στην ανάλυση, η χρήση στεροειδικών MRA (σπιρονολακτόνη, επλερενόνη) δεν συσχετίστηκε με τη πρόγνωση, γεγονός που αντικατοπτρίζει τα αντικρουόμενα αποτελέσματα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, η διπλωματική αυτή εργασία αναδεικνύει τη σημασία μιας ολοκληρωμένης και φαινοτυπικά καθοδηγούμενης προσέγγισης στη HFpEF, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο των MRA. Ενώ οι στεροειδικοί MRA, όπως η σπιρονολακτόνη, έχουν δώσει αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, οι μη στεροειδικοί MRA, και κυρίως η φινερενόνη, εμφανίζουν πιο σταθερό όφελος και βελτιωμένο προφίλ ασφάλειας, γεγονός που υποστηρίζει την αναβάθμιση της θεραπευτικής τους θέσης.","Heart failure with preserved ejection fraction (HFpEF) accounts for approximately 50% of all heart failure cases and is characterized by pathophysiological heterogeneity and an adverse prognosis. Accurate diagnosis of HFpEF, requiring a combination of clinical, imaging, and biochemical criteria, is crucial, as different phenotypes (e.g., obesity-related, metabolic, renal, pulmonary hypertension, atrial fibrillation) exhibit distinct prognoses and therapeutic responses. Steroidal mineralocorticoid receptor antagonists (sMRAs), such as spironolactone and eplerenone, have demonstrated prognostic benefit in heart failure with reduced ejection fraction (HFrEF), but evidence in HFpEF remains inconclusive. The TOPCAT trial failed to show an overall benefit, although smaller studies (Aldo-DHF, STRUCTURE) reported improvements in indices of diastolic function. By contrast, non-steroidal MRAs (nsMRAs), most notably finerenone, are distinguished by higher receptor selectivity and a lower risk of hyperkalemia. The FINEARTS-HF trial showed that finerenone reduces the risk of cardiovascular death and heart-failure hospitalization in patients with HFmrEF/HFpEF, providing the first robust evidence of efficacy in this setting. The clinical importance of these findings was underscored by the recent update of the Japanese Circulation Society guidelines, which granted nsMRAs a class IIa recommendation for HFpEF. At the same time, sodiumglucose cotransporter-2 inhibitors (SGLT2i) (EMPEROR-Preserved, DELIVER) have been firmly established as cornerstone therapy, while glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1 RA) (STEP-HFpEF, SUMMIT) have demonstrated significant benefits in HFpEF with obesity, opening new avenues for personalized therapy. Complementary data are presented from a cohort of 174 hospitalized patients admitted in 2022 (from 01.01.2022 until 31.12.2022) to the 1st University Cardiology Department of Hippokration General Hospital of Athens, due to heart failure decompensation. Patients with HFpEF were more frequently women and of older age. In this analysis, treatment with steroidal MRAs (spironolactone, eplerenone) was not associated with prognosis, mirroring the conflicting evidence in the international literature. In conclusion, this thesis highlights the importance of a comprehensive and phenotype-guided approach in HFpEF, with particular emphasis on the role of mineralocorticoid receptor antagonists (MRAs). While steroidal MRAs such as spironolactone have shown conflicting results, non-steroidal MRAs, particularly finerenone, demonstrate more consistent benefits and an improved safety profile, supporting their upgraded therapeutic position."],"dc:identifier":["uoadl:5310668","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310668"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αναστολή της δράσης της αλδοστερόνης ως θεραπευτικός στόχος στην HFpEF - Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:43Z"}