{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311072"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311072","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι προοπτικές και οι διαφοροποιήσεις του ερμηνευτικού διαλόγου σε δύο μελέτες περίπτωσης","abstract":"Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των δυνατοτήτων που παρουσίαζε ο ερμηνευτικός διάλογος στις διδασκαλίες δύο εκπαιδευτικών, οι οποίοι είχαν συμβάλει στην κατάρτιση του ανάλογου Προγράμματος Σπουδών για το μάθημα της Λογοτεχνίας (2019). Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα κοινά χαρακτηριστικά και οι διαφοροποιήσεις των δύο προσεγγίσεων καθώς και οι παράγοντες που επιδρούσαν στη διαμόρφωση των (δι)υποκειμενικών ανταποκρίσεων των μαθητών/-τριών στα λογοτεχνικά κείμενα. Για τη διερεύνηση των ζητημάτων αυτών επελέγη η ποιοτική μέθοδος και ειδικότερα η μελέτη περίπτωσης. Τα δεδομένα προήλθαν από την παρατήρηση, τις συνεντεύξεις με τους/τις μαθητές/-τριες σε ομάδες εστίασης (focus groups) και τις συνεντεύξεις με τους εκπαιδευτικούς. Από τη θεματική ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι, παρόλο που η μέθοδος παρουσίαζε κοινές προοπτικές, η προσωπική θεωρία κάθε εκπαιδευτικού επηρέαζε τη διεξαγωγή του ερμηνευτικού διαλόγου. Η έμφαση στην κειμενικότητα προδιέγραφε τον πιο καθοδηγητικό ρόλο του εκπαιδευτικού, με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται ανταποκρίσεις, που εκκινούσαν συνηθέστερα από τις παρατηρήσεις του ίδιου και αναπτύσσονταν σε πιο σύντομους διαλογικούς κύκλους. Αντίθετα, η έμφαση στην υποκειμενικότητα οδηγούσε στη διαρκή επέκταση του διαλόγου, μέσα από την εξακολουθητική συνοικοδόμηση των νοημάτων από τον εκπαιδευτικό, αλλά και στη συγχώνευση των οριζόντων λογοτεχνικού και πραγματικού κόσμου. Τέλος, συζητείται το αποτύπωμα των παραδοχών και των πρακτικών των εκπαιδευτικών στην υποκειμενικότητα των μαθητών/-τριών.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των δυνατοτήτων που παρουσίαζε ο ερμηνευτικός διάλογος στις διδασκαλίες δύο εκπαιδευτικών, οι οποίοι είχαν συμβάλει στην κατάρτιση του ανάλογου Προγράμματος Σπουδών για το μάθημα της Λογοτεχνίας (2019). Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα κοινά χαρακτηριστικά και οι διαφοροποιήσεις των δύο προσεγγίσεων καθώς και οι παράγοντες που επιδρούσαν στη διαμόρφωση των (δι)υποκειμενικών ανταποκρίσεων των μαθητών/-τριών στα λογοτεχνικά κείμενα. Για τη διερεύνηση των ζητημάτων αυτών επελέγη η ποιοτική μέθοδος και ειδικότερα η μελέτη περίπτωσης. Τα δεδομένα προήλθαν από την παρατήρηση, τις συνεντεύξεις με τους/τις μαθητές/-τριες σε ομάδες εστίασης (focus groups) και τις συνεντεύξεις με τους εκπαιδευτικούς. Από τη θεματική ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι, παρόλο που η μέθοδος παρουσίαζε κοινές προοπτικές, η προσωπική θεωρία κάθε εκπαιδευτικού επηρέαζε τη διεξαγωγή του ερμηνευτικού διαλόγου. Η έμφαση στην κειμενικότητα προδιέγραφε τον πιο καθοδηγητικό ρόλο του εκπαιδευτικού, με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται ανταποκρίσεις, που εκκινούσαν συνηθέστερα από τις παρατηρήσεις του ίδιου και αναπτύσσονταν σε πιο σύντομους διαλογικούς κύκλους. Αντίθετα, η έμφαση στην υποκειμενικότητα οδηγούσε στη διαρκή επέκταση του διαλόγου, μέσα από την εξακολουθητική συνοικοδόμηση των νοημάτων από τον εκπαιδευτικό, αλλά και στη συγχώνευση των οριζόντων λογοτεχνικού και πραγματικού κόσμου. Τέλος, συζητείται το αποτύπωμα των παραδοχών και των πρακτικών των εκπαιδευτικών στην υποκειμενικότητα των μαθητών/-τριών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλιοβάιου Φωτεινή","PALIOVAIOU FOTEINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311072"],"render_values":[{"text":"uoadl:5311072","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311072","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311072","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5311072","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλιοβάιου Φωτεινή","PALIOVAIOU FOTEINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311072","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311072"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των δυνατοτήτων που παρουσίαζε ο ερμηνευτικός διάλογος στις διδασκαλίες δύο εκπαιδευτικών, οι οποίοι είχαν συμβάλει στην κατάρτιση του ανάλογου Προγράμματος Σπουδών για το μάθημα της Λογοτεχνίας (2019). Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα κοινά χαρακτηριστικά και οι διαφοροποιήσεις των δύο προσεγγίσεων καθώς και οι παράγοντες που επιδρούσαν στη διαμόρφωση των (δι)υποκειμενικών ανταποκρίσεων των μαθητών/-τριών στα λογοτεχνικά κείμενα. Για τη διερεύνηση των ζητημάτων αυτών επελέγη η ποιοτική μέθοδος και ειδικότερα η μελέτη περίπτωσης. Τα δεδομένα προήλθαν από την παρατήρηση, τις συνεντεύξεις με τους/τις μαθητές/-τριες σε ομάδες εστίασης (focus groups) και τις συνεντεύξεις με τους εκπαιδευτικούς. Από τη θεματική ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι, παρόλο που η μέθοδος παρουσίαζε κοινές προοπτικές, η προσωπική θεωρία κάθε εκπαιδευτικού επηρέαζε τη διεξαγωγή του ερμηνευτικού διαλόγου. Η έμφαση στην κειμενικότητα προδιέγραφε τον πιο καθοδηγητικό ρόλο του εκπαιδευτικού, με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται ανταποκρίσεις, που εκκινούσαν συνηθέστερα από τις παρατηρήσεις του ίδιου και αναπτύσσονταν σε πιο σύντομους διαλογικούς κύκλους. Αντίθετα, η έμφαση στην υποκειμενικότητα οδηγούσε στη διαρκή επέκταση του διαλόγου, μέσα από την εξακολουθητική συνοικοδόμηση των νοημάτων από τον εκπαιδευτικό, αλλά και στη συγχώνευση των οριζόντων λογοτεχνικού και πραγματικού κόσμου. Τέλος, συζητείται το αποτύπωμα των παραδοχών και των πρακτικών των εκπαιδευτικών στην υποκειμενικότητα των μαθητών/-τριών.","This study aims to investigate the potential of interpretive dialogue in the teaching practices of two teachers who contributed to the development of the corresponding Literature Curriculum (2019). Specifically, it examines the common characteristics and differences between the two approaches, as well as the factors influencing the formation of students’ (inter)subjective responses to literary texts. A qualitative research method was chosen for this investigation, specifically a case study approach. Data were collected through observations, student focus group interviews, and interviews with the teachers. Thematic analysis of the data revealed that, although the method presented common perspectives, each teacher's personal theory influenced the implementation of interpretive dialogue. Emphasis on textuality determined a more guided role for the teacher, resulting in responses that were more often initiated by the teacher's observations and developed within shorter dialogic cycles. In contrast, an emphasis on subjectivity led to an ongoing expansion of dialogue, with continuous co-construction of meaning by the teacher and a merging of the horizons between the literary and real world. Finally, the study discusses the impact of teachers' assumptions and practices on students' subjectivity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι προοπτικές και οι διαφοροποιήσεις του ερμηνευτικού διαλόγου σε δύο μελέτες περίπτωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλιοβάιου Φωτεινή","PALIOVAIOU FOTEINI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των δυνατοτήτων που παρουσίαζε ο ερμηνευτικός διάλογος στις διδασκαλίες δύο εκπαιδευτικών, οι οποίοι είχαν συμβάλει στην κατάρτιση του ανάλογου Προγράμματος Σπουδών για το μάθημα της Λογοτεχνίας (2019). Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα κοινά χαρακτηριστικά και οι διαφοροποιήσεις των δύο προσεγγίσεων καθώς και οι παράγοντες που επιδρούσαν στη διαμόρφωση των (δι)υποκειμενικών ανταποκρίσεων των μαθητών/-τριών στα λογοτεχνικά κείμενα. Για τη διερεύνηση των ζητημάτων αυτών επελέγη η ποιοτική μέθοδος και ειδικότερα η μελέτη περίπτωσης. Τα δεδομένα προήλθαν από την παρατήρηση, τις συνεντεύξεις με τους/τις μαθητές/-τριες σε ομάδες εστίασης (focus groups) και τις συνεντεύξεις με τους εκπαιδευτικούς. Από τη θεματική ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι, παρόλο που η μέθοδος παρουσίαζε κοινές προοπτικές, η προσωπική θεωρία κάθε εκπαιδευτικού επηρέαζε τη διεξαγωγή του ερμηνευτικού διαλόγου. Η έμφαση στην κειμενικότητα προδιέγραφε τον πιο καθοδηγητικό ρόλο του εκπαιδευτικού, με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται ανταποκρίσεις, που εκκινούσαν συνηθέστερα από τις παρατηρήσεις του ίδιου και αναπτύσσονταν σε πιο σύντομους διαλογικούς κύκλους. Αντίθετα, η έμφαση στην υποκειμενικότητα οδηγούσε στη διαρκή επέκταση του διαλόγου, μέσα από την εξακολουθητική συνοικοδόμηση των νοημάτων από τον εκπαιδευτικό, αλλά και στη συγχώνευση των οριζόντων λογοτεχνικού και πραγματικού κόσμου. Τέλος, συζητείται το αποτύπωμα των παραδοχών και των πρακτικών των εκπαιδευτικών στην υποκειμενικότητα των μαθητών/-τριών.","This study aims to investigate the potential of interpretive dialogue in the teaching practices of two teachers who contributed to the development of the corresponding Literature Curriculum (2019). Specifically, it examines the common characteristics and differences between the two approaches, as well as the factors influencing the formation of students’ (inter)subjective responses to literary texts. A qualitative research method was chosen for this investigation, specifically a case study approach. Data were collected through observations, student focus group interviews, and interviews with the teachers. Thematic analysis of the data revealed that, although the method presented common perspectives, each teacher's personal theory influenced the implementation of interpretive dialogue. Emphasis on textuality determined a more guided role for the teacher, resulting in responses that were more often initiated by the teacher's observations and developed within shorter dialogic cycles. In contrast, an emphasis on subjectivity led to an ongoing expansion of dialogue, with continuous co-construction of meaning by the teacher and a merging of the horizons between the literary and real world. Finally, the study discusses the impact of teachers' assumptions and practices on students' subjectivity."],"dc:identifier":["uoadl:5311072","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311072"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Οι προοπτικές και οι διαφοροποιήσεις του ερμηνευτικού διαλόγου σε δύο μελέτες περίπτωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z"}