{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311228"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311228","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρωτεϊνική μηχανική μιας βακτηριακής πολυεστεράσης για την βελτίωση διάσπασης πλαστικών","abstract":"Η διαρκής και εκτεταμένη παραγωγή και χρήση των πλαστικών ευθύνονται για δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στον άνθρωπο όσο και στο περιβάλλον. Λόγω της δυσκολίας τους στην αποικοδόμηση, τα πλαστικά συσσωρεύονται στο περιβάλλον με αποτέλεσμα να ανιχνεύονται σήμερα σε όλα τα οικοσυστήματα. Για την αντιμετώπιση του σύγχρονου προβλήματος της πλαστικής μόλυνσης έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, πέραν των συμβατικών, με την ενζυμική αποικοδόμηση να αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μελετήθηκε η ενίσχυση της αποικοδομητικής ικανότητας μιας πολυεστεράσης του βακτηρίου Moraxella sp. (MoPE) για την διάσπαση τριών πλαστικών, πολυ(αδιπικός-συν-τερεφθαλικός βουτυλεστέρας) (PBAT), πολύ(3 υδροξυ βουτυρικός) εστέρας (PHB) και πολυκαπρολακτόνη (PCL). Στο γονίδιο έκφρασης του ενζύμου εφαρμόστηκαν μέθοδοι πρωτεϊνικής μηχανικής με στόχο την πρόκληση σημειακών μεταλλάξεων μέσω αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης. Με τον τρόπο αυτό σχεδιάστηκαν και εισήχθησαν οι ακόλουθες μεταλλάξεις: V96T, D127G, Y188W, Y216S, F220I, F239I, S242N, S242D, Y188W-F220I, Y188W-Y216S και Y216S-F220I. Το γονίδιο βρισκόταν στον πλασμιδιακό φορέα pET-22b(+) και το ένζυμο εκφράστηκε ετερόλογα σε επιδεκτικά κύτταρα Escherichia coli BL21 (DE3). Ακολούθησε απομόνωση και καθαρισμός του ενζύμου μέσω χρωματογραφίας συγγένειας με στήλη ιόντων κοβαλτίου, και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της εστερολυτικής ενεργότητας των μεταλλαγμάτων με χρήση υποστρώματος εστέρα του 4-νιτροφαίνυλο βουρικού οξέος (pNPB). Όλα τα μεταλλάγματα και το ένζυμο «άγριου» τύπου (wild type, WT) ήταν δραστικά στο pNPB, με το μετάλλαγμα D127G να εμφανίζει τη μεγαλύτερη ενεργότητα (1,5 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το WT ένζυμο). Τέλος, πραγματοποιήθηκαν ενζυμικές αντιδράσεις με τα πλαστικά υποστρώματα. Στο PBAT δεν παρατηρήθηκε βελτίωση στην αποικοδομητική ικανότητα κανενός μεταλλάγματος. Στο PCL, τα μεταλλάγματα V96T, Y188W-F220I και Y188W εμφάνισαν αυξημένη αποικοδομητική δράση κατά 15,0, 5,0 και 3,5 φορές αντίστοιχα. Όσον αφορά το PHB, μόνο το μετάλλαγμα Y188W-F220I παρουσίασε βελτίωση, κατά 2,2 φορές. Συμπερασματικά, οι μέθοδοι της πρωτεινικής μηχανικής αύξησαν την αποικοδομητική δράση του ενζύμου MoPE στους αλειφατικούς πολυεστέρες, PCL και PHB.","abstract_html":"Η διαρκής και εκτεταμένη παραγωγή και χρήση των πλαστικών ευθύνονται για δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στον άνθρωπο όσο και στο περιβάλλον. Λόγω της δυσκολίας τους στην αποικοδόμηση, τα πλαστικά συσσωρεύονται στο περιβάλλον με αποτέλεσμα να ανιχνεύονται σήμερα σε όλα τα οικοσυστήματα. Για την αντιμετώπιση του σύγχρονου προβλήματος της πλαστικής μόλυνσης έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, πέραν των συμβατικών, με την ενζυμική αποικοδόμηση να αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μελετήθηκε η ενίσχυση της αποικοδομητικής ικανότητας μιας πολυεστεράσης του βακτηρίου Moraxella sp. (MoPE) για την διάσπαση τριών πλαστικών, πολυ(αδιπικός-συν-τερεφθαλικός βουτυλεστέρας) (PBAT), πολύ(3 υδροξυ βουτυρικός) εστέρας (PHB) και πολυκαπρολακτόνη (PCL). Στο γονίδιο έκφρασης του ενζύμου εφαρμόστηκαν μέθοδοι πρωτεϊνικής μηχανικής με στόχο την πρόκληση σημειακών μεταλλάξεων μέσω αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης. Με τον τρόπο αυτό σχεδιάστηκαν και εισήχθησαν οι ακόλουθες μεταλλάξεις: V96T, D127G, Y188W, Y216S, F220I, F239I, S242N, S242D, Y188W-F220I, Y188W-Y216S και Y216S-F220I. Το γονίδιο βρισκόταν στον πλασμιδιακό φορέα pET-22b(+) και το ένζυμο εκφράστηκε ετερόλογα σε επιδεκτικά κύτταρα Escherichia coli BL21 (DE3). Ακολούθησε απομόνωση και καθαρισμός του ενζύμου μέσω χρωματογραφίας συγγένειας με στήλη ιόντων κοβαλτίου, και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της εστερολυτικής ενεργότητας των μεταλλαγμάτων με χρήση υποστρώματος εστέρα του 4-νιτροφαίνυλο βουρικού οξέος (pNPB). Όλα τα μεταλλάγματα και το ένζυμο «άγριου» τύπου (wild type, WT) ήταν δραστικά στο pNPB, με το μετάλλαγμα D127G να εμφανίζει τη μεγαλύτερη ενεργότητα (1,5 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το WT ένζυμο). Τέλος, πραγματοποιήθηκαν ενζυμικές αντιδράσεις με τα πλαστικά υποστρώματα. Στο PBAT δεν παρατηρήθηκε βελτίωση στην αποικοδομητική ικανότητα κανενός μεταλλάγματος. Στο PCL, τα μεταλλάγματα V96T, Y188W-F220I και Y188W εμφάνισαν αυξημένη αποικοδομητική δράση κατά 15,0, 5,0 και 3,5 φορές αντίστοιχα. Όσον αφορά το PHB, μόνο το μετάλλαγμα Y188W-F220I παρουσίασε βελτίωση, κατά 2,2 φορές. Συμπερασματικά, οι μέθοδοι της πρωτεινικής μηχανικής αύξησαν την αποικοδομητική δράση του ενζύμου MoPE στους αλειφατικούς πολυεστέρες, PCL και PHB.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ","KONSTANTOPOULOS ALEXIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311228"],"render_values":[{"text":"uoadl:5311228","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311228","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311228","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5311228","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ","KONSTANTOPOULOS ALEXIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311228"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διαρκής και εκτεταμένη παραγωγή και χρήση των πλαστικών ευθύνονται για δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στον άνθρωπο όσο και στο περιβάλλον. Λόγω της δυσκολίας τους στην αποικοδόμηση, τα πλαστικά συσσωρεύονται στο περιβάλλον με αποτέλεσμα να ανιχνεύονται σήμερα σε όλα τα οικοσυστήματα. Για την αντιμετώπιση του σύγχρονου προβλήματος της πλαστικής μόλυνσης έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, πέραν των συμβατικών, με την ενζυμική αποικοδόμηση να αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μελετήθηκε η ενίσχυση της αποικοδομητικής ικανότητας μιας πολυεστεράσης του βακτηρίου Moraxella sp. (MoPE) για την διάσπαση τριών πλαστικών, πολυ(αδιπικός-συν-τερεφθαλικός βουτυλεστέρας) (PBAT), πολύ(3 υδροξυ βουτυρικός) εστέρας (PHB) και πολυκαπρολακτόνη (PCL). Στο γονίδιο έκφρασης του ενζύμου εφαρμόστηκαν μέθοδοι πρωτεϊνικής μηχανικής με στόχο την πρόκληση σημειακών μεταλλάξεων μέσω αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης. Με τον τρόπο αυτό σχεδιάστηκαν και εισήχθησαν οι ακόλουθες μεταλλάξεις: V96T, D127G, Y188W, Y216S, F220I, F239I, S242N, S242D, Y188W-F220I, Y188W-Y216S και Y216S-F220I. Το γονίδιο βρισκόταν στον πλασμιδιακό φορέα pET-22b(+) και το ένζυμο εκφράστηκε ετερόλογα σε επιδεκτικά κύτταρα Escherichia coli BL21 (DE3). Ακολούθησε απομόνωση και καθαρισμός του ενζύμου μέσω χρωματογραφίας συγγένειας με στήλη ιόντων κοβαλτίου, και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της εστερολυτικής ενεργότητας των μεταλλαγμάτων με χρήση υποστρώματος εστέρα του 4-νιτροφαίνυλο βουρικού οξέος (pNPB). Όλα τα μεταλλάγματα και το ένζυμο «άγριου» τύπου (wild type, WT) ήταν δραστικά στο pNPB, με το μετάλλαγμα D127G να εμφανίζει τη μεγαλύτερη ενεργότητα (1,5 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το WT ένζυμο). Τέλος, πραγματοποιήθηκαν ενζυμικές αντιδράσεις με τα πλαστικά υποστρώματα. Στο PBAT δεν παρατηρήθηκε βελτίωση στην αποικοδομητική ικανότητα κανενός μεταλλάγματος. Στο PCL, τα μεταλλάγματα V96T, Y188W-F220I και Y188W εμφάνισαν αυξημένη αποικοδομητική δράση κατά 15,0, 5,0 και 3,5 φορές αντίστοιχα. Όσον αφορά το PHB, μόνο το μετάλλαγμα Y188W-F220I παρουσίασε βελτίωση, κατά 2,2 φορές. Συμπερασματικά, οι μέθοδοι της πρωτεινικής μηχανικής αύξησαν την αποικοδομητική δράση του ενζύμου MoPE στους αλειφατικούς πολυεστέρες, PCL και PHB.","The continuous and extensive production and use of plastics are responsible for adverse effects on both humans and the environment. Due to their resistance to degradation, plastics accumulate in the environment and are now detected in all ecosystems. To address the modern problem of plastic pollution, various methods have been proposed beyond conventional ones, with enzymatic degradation emerging as a particularly promising approach. In the present master’s thesis, the enhancement of the degradative capacity of a polyesterase from the bacterium Moraxella sp. (MoPE) was investigated for the breakdown of three plastics: poly(butylene adipate terephthalate) (PBAT), polycaprolactone (PCL), and poly(3 hydroxybutyrate) (PHB). Protein engineering methods were applied to the enzyme’s expression gene to introduce point mutations via polymerase chain reaction. In this way, the following mutations were designed and introduced: V96T, D127G, Y188W, Y216S, F220I, F239I, S242N, S242D, Y188W-F220I, Y188W Y216S, and Y216S-F220I. The gene was cloned into the expression vector pET-22b(+), and the enzyme was heterologously expressed in competent Escherichia coli BL21 cells. The enzyme was then isolated and purified through affinity chromatography using a cobalt ion (Co²⁺) column, followed by determination of esterolytic activity using the substrate p-nitrophenyl butyrate (pNPB). All mutants, as well as the wild-type (WT) enzyme, were active on pNPB, with the D127G mutant showing the highest activity, 1.5 times higher than the WT enzyme. Finally, enzymatic reactions were performed using the plastic substrates. For PBAT, no improvement in degradative ability was observed in any of the mutants. For PCL, the V96T, Y188W F220I, and Y188W mutants showed increased degradative activity by 15.0, 5.0, and 3.5 times, respectively. Regarding PHB, only the Y188W-F220I mutant exhibited improvement, by 2.2 times. In conclusion, the protein engineering methods enhanced the degradative activity of the MoPE enzyme toward aliphatic polyesters, specifically PCL and PHB."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρωτεϊνική μηχανική μιας βακτηριακής πολυεστεράσης για την βελτίωση διάσπασης πλαστικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ","KONSTANTOPOULOS ALEXIOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η διαρκής και εκτεταμένη παραγωγή και χρήση των πλαστικών ευθύνονται για δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στον άνθρωπο όσο και στο περιβάλλον. Λόγω της δυσκολίας τους στην αποικοδόμηση, τα πλαστικά συσσωρεύονται στο περιβάλλον με αποτέλεσμα να ανιχνεύονται σήμερα σε όλα τα οικοσυστήματα. Για την αντιμετώπιση του σύγχρονου προβλήματος της πλαστικής μόλυνσης έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, πέραν των συμβατικών, με την ενζυμική αποικοδόμηση να αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μελετήθηκε η ενίσχυση της αποικοδομητικής ικανότητας μιας πολυεστεράσης του βακτηρίου Moraxella sp. (MoPE) για την διάσπαση τριών πλαστικών, πολυ(αδιπικός-συν-τερεφθαλικός βουτυλεστέρας) (PBAT), πολύ(3 υδροξυ βουτυρικός) εστέρας (PHB) και πολυκαπρολακτόνη (PCL). Στο γονίδιο έκφρασης του ενζύμου εφαρμόστηκαν μέθοδοι πρωτεϊνικής μηχανικής με στόχο την πρόκληση σημειακών μεταλλάξεων μέσω αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης. Με τον τρόπο αυτό σχεδιάστηκαν και εισήχθησαν οι ακόλουθες μεταλλάξεις: V96T, D127G, Y188W, Y216S, F220I, F239I, S242N, S242D, Y188W-F220I, Y188W-Y216S και Y216S-F220I. Το γονίδιο βρισκόταν στον πλασμιδιακό φορέα pET-22b(+) και το ένζυμο εκφράστηκε ετερόλογα σε επιδεκτικά κύτταρα Escherichia coli BL21 (DE3). Ακολούθησε απομόνωση και καθαρισμός του ενζύμου μέσω χρωματογραφίας συγγένειας με στήλη ιόντων κοβαλτίου, και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της εστερολυτικής ενεργότητας των μεταλλαγμάτων με χρήση υποστρώματος εστέρα του 4-νιτροφαίνυλο βουρικού οξέος (pNPB). Όλα τα μεταλλάγματα και το ένζυμο «άγριου» τύπου (wild type, WT) ήταν δραστικά στο pNPB, με το μετάλλαγμα D127G να εμφανίζει τη μεγαλύτερη ενεργότητα (1,5 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το WT ένζυμο). Τέλος, πραγματοποιήθηκαν ενζυμικές αντιδράσεις με τα πλαστικά υποστρώματα. Στο PBAT δεν παρατηρήθηκε βελτίωση στην αποικοδομητική ικανότητα κανενός μεταλλάγματος. Στο PCL, τα μεταλλάγματα V96T, Y188W-F220I και Y188W εμφάνισαν αυξημένη αποικοδομητική δράση κατά 15,0, 5,0 και 3,5 φορές αντίστοιχα. Όσον αφορά το PHB, μόνο το μετάλλαγμα Y188W-F220I παρουσίασε βελτίωση, κατά 2,2 φορές. Συμπερασματικά, οι μέθοδοι της πρωτεινικής μηχανικής αύξησαν την αποικοδομητική δράση του ενζύμου MoPE στους αλειφατικούς πολυεστέρες, PCL και PHB.","The continuous and extensive production and use of plastics are responsible for adverse effects on both humans and the environment. Due to their resistance to degradation, plastics accumulate in the environment and are now detected in all ecosystems. To address the modern problem of plastic pollution, various methods have been proposed beyond conventional ones, with enzymatic degradation emerging as a particularly promising approach. In the present master’s thesis, the enhancement of the degradative capacity of a polyesterase from the bacterium Moraxella sp. (MoPE) was investigated for the breakdown of three plastics: poly(butylene adipate terephthalate) (PBAT), polycaprolactone (PCL), and poly(3 hydroxybutyrate) (PHB). Protein engineering methods were applied to the enzyme’s expression gene to introduce point mutations via polymerase chain reaction. In this way, the following mutations were designed and introduced: V96T, D127G, Y188W, Y216S, F220I, F239I, S242N, S242D, Y188W-F220I, Y188W Y216S, and Y216S-F220I. The gene was cloned into the expression vector pET-22b(+), and the enzyme was heterologously expressed in competent Escherichia coli BL21 cells. The enzyme was then isolated and purified through affinity chromatography using a cobalt ion (Co²⁺) column, followed by determination of esterolytic activity using the substrate p-nitrophenyl butyrate (pNPB). All mutants, as well as the wild-type (WT) enzyme, were active on pNPB, with the D127G mutant showing the highest activity, 1.5 times higher than the WT enzyme. Finally, enzymatic reactions were performed using the plastic substrates. For PBAT, no improvement in degradative ability was observed in any of the mutants. For PCL, the V96T, Y188W F220I, and Y188W mutants showed increased degradative activity by 15.0, 5.0, and 3.5 times, respectively. Regarding PHB, only the Y188W-F220I mutant exhibited improvement, by 2.2 times. In conclusion, the protein engineering methods enhanced the degradative activity of the MoPE enzyme toward aliphatic polyesters, specifically PCL and PHB."],"dc:identifier":["uoadl:5311228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311228"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Πρωτεϊνική μηχανική μιας βακτηριακής πολυεστεράσης για την βελτίωση διάσπασης πλαστικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z"}