{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311251"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311251","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη και αξιολόγηση ρινικών φαρμακευτικών μορφών αμιωδαρόνης","abstract":"Η αμιωδαρόνη ανήκει στα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιαρρυθμικά φάρμακα εξαιτίας της υψηλής αποτελεσματικότητάς της. Ωστόσο, η περιορισμένη και μεταβλητή βιοδιαθεσιμότητά της μετά από από του στόματος χορήγηση, εξαιτίας της έντονης λιποφιλίας και της εκτεταμένης κατανομής της στους ιστούς, θέτει περιορισμούς στην κλινική αξιοποίησή της. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα, οι βασικές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση της κοιλιακής ταχυκαρδίας (ΚΤ) είναι η ηλεκτρική καρδιοανάταξη με χρήση απινιδωτή και η ενδοφλέβια χορήγηση της αμιωδαρόνης. Η χορήγηση φαρμάκων μέσω της ρινικής κοιλότητας αποτελεί μία νέα προσέγγιση για την άμεση απορρόφηση δραστικών ουσιών με πιθανή εφαρμογή στην αντιμετώπιση οξέων επεισοδίων ΚΤ. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτής της οδού, αποτελεί η αποφυγή του φαινομένου πρώτης διόδου και η άμεση εμφάνιση του φαρμάκου στην συστηματική κυκλοφορία σε υψηλά επίπεδα. Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια διερεύνηση του συνδυασμού υδρόξυ-προπυλο-μεθυλ-κυτταρίνης (HPMC) και ουλβάνης με σκοπό της ανάπτυξη και αξιολόγηση μιας νέας φαρμακευτικής μορφής, αυτών των ρινικών υμενίων. Η προτεινόμενη μορφή φιλοδοξεί να αποτελέσει μια επιλογή «pill-in-the-pocket» για την άμεση καρδιοανάταξη σε επεισόδια ΚΤ, χωρίς την ανάγκη εξειδικευμένου εξοπλισμού ή προσωπικού. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η περιεκτικότητα σε HPMC καθορίζει κυρίως τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των υμενίων, ενώ η ουλβάνη δρα ως τροποποιητικός παράγοντας. Πιο συγκεκριμένα, η παρουσία της ουλβάνης σε πολύ χαμηλά επίπεδα (0,04% w/w) σε συνδυασμό με περιεκτικότητα HPMC έως 2% w/w, φάνηκε να βελτιώνει την απόδοση ανάκτησης, πιθανώς επειδή ενισχύει ελαφρώς τη δομή του δικτύου χωρίς να δημιουργεί σημαντικές θέσεις δέσμευσης για την αμιωδαρόνη. Η μηχανική αντοχή των υμενίων ήταν επαρκής ανεξάρτητα από το πάχος ή το βάρος τους, υποδεικνύοντας καταλληλότητα για ρινική εφαρμογή. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η βελτιστοποίηση της αναλογίας HPMC – ουλβάνης είναι κρίσιμη για την επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα στη μορφολογία, τη μηχανική σταθερότητα και την αποτελεσματική φόρτωση φαρμάκου. Σε επόμενα στάδια της μελέτης είναι σημαντικό να διερευνηθεί η μικροδομή των υμενίων και να πραγματοποιηθούν in vitro μελέτες αποδέσμευσης για την πλήρη κατανόηση των πολυμερικών αλληλεπιδράσεων.","abstract_html":"Η αμιωδαρόνη ανήκει στα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιαρρυθμικά φάρμακα εξαιτίας της υψηλής αποτελεσματικότητάς της. Ωστόσο, η περιορισμένη και μεταβλητή βιοδιαθεσιμότητά της μετά από από του στόματος χορήγηση, εξαιτίας της έντονης λιποφιλίας και της εκτεταμένης κατανομής της στους ιστούς, θέτει περιορισμούς στην κλινική αξιοποίησή της. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα, οι βασικές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση της κοιλιακής ταχυκαρδίας (ΚΤ) είναι η ηλεκτρική καρδιοανάταξη με χρήση απινιδωτή και η ενδοφλέβια χορήγηση της αμιωδαρόνης. Η χορήγηση φαρμάκων μέσω της ρινικής κοιλότητας αποτελεί μία νέα προσέγγιση για την άμεση απορρόφηση δραστικών ουσιών με πιθανή εφαρμογή στην αντιμετώπιση οξέων επεισοδίων ΚΤ. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτής της οδού, αποτελεί η αποφυγή του φαινομένου πρώτης διόδου και η άμεση εμφάνιση του φαρμάκου στην συστηματική κυκλοφορία σε υψηλά επίπεδα. Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια διερεύνηση του συνδυασμού υδρόξυ-προπυλο-μεθυλ-κυτταρίνης (HPMC) και ουλβάνης με σκοπό της ανάπτυξη και αξιολόγηση μιας νέας φαρμακευτικής μορφής, αυτών των ρινικών υμενίων. Η προτεινόμενη μορφή φιλοδοξεί να αποτελέσει μια επιλογή «pill-in-the-pocket» για την άμεση καρδιοανάταξη σε επεισόδια ΚΤ, χωρίς την ανάγκη εξειδικευμένου εξοπλισμού ή προσωπικού. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η περιεκτικότητα σε HPMC καθορίζει κυρίως τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των υμενίων, ενώ η ουλβάνη δρα ως τροποποιητικός παράγοντας. Πιο συγκεκριμένα, η παρουσία της ουλβάνης σε πολύ χαμηλά επίπεδα (0,04% w/w) σε συνδυασμό με περιεκτικότητα HPMC έως 2% w/w, φάνηκε να βελτιώνει την απόδοση ανάκτησης, πιθανώς επειδή ενισχύει ελαφρώς τη δομή του δικτύου χωρίς να δημιουργεί σημαντικές θέσεις δέσμευσης για την αμιωδαρόνη. Η μηχανική αντοχή των υμενίων ήταν επαρκής ανεξάρτητα από το πάχος ή το βάρος τους, υποδεικνύοντας καταλληλότητα για ρινική εφαρμογή. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η βελτιστοποίηση της αναλογίας HPMC – ουλβάνης είναι κρίσιμη για την επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα στη μορφολογία, τη μηχανική σταθερότητα και την αποτελεσματική φόρτωση φαρμάκου. Σε επόμενα στάδια της μελέτης είναι σημαντικό να διερευνηθεί η μικροδομή των υμενίων και να πραγματοποιηθούν in vitro μελέτες αποδέσμευσης για την πλήρη κατανόηση των πολυμερικών αλληλεπιδράσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Δουλφή Χριστίνα - Δήμητρα","Doulfi Christina - Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311251"],"render_values":[{"text":"uoadl:5311251","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311251","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311251","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5311251","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δουλφή Χριστίνα - Δήμητρα","Doulfi Christina - Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311251","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311251"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αμιωδαρόνη ανήκει στα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιαρρυθμικά φάρμακα εξαιτίας της υψηλής αποτελεσματικότητάς της. Ωστόσο, η περιορισμένη και μεταβλητή βιοδιαθεσιμότητά της μετά από από του στόματος χορήγηση, εξαιτίας της έντονης λιποφιλίας και της εκτεταμένης κατανομής της στους ιστούς, θέτει περιορισμούς στην κλινική αξιοποίησή της. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα, οι βασικές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση της κοιλιακής ταχυκαρδίας (ΚΤ) είναι η ηλεκτρική καρδιοανάταξη με χρήση απινιδωτή και η ενδοφλέβια χορήγηση της αμιωδαρόνης. Η χορήγηση φαρμάκων μέσω της ρινικής κοιλότητας αποτελεί μία νέα προσέγγιση για την άμεση απορρόφηση δραστικών ουσιών με πιθανή εφαρμογή στην αντιμετώπιση οξέων επεισοδίων ΚΤ. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτής της οδού, αποτελεί η αποφυγή του φαινομένου πρώτης διόδου και η άμεση εμφάνιση του φαρμάκου στην συστηματική κυκλοφορία σε υψηλά επίπεδα. Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια διερεύνηση του συνδυασμού υδρόξυ-προπυλο-μεθυλ-κυτταρίνης (HPMC) και ουλβάνης με σκοπό της ανάπτυξη και αξιολόγηση μιας νέας φαρμακευτικής μορφής, αυτών των ρινικών υμενίων. Η προτεινόμενη μορφή φιλοδοξεί να αποτελέσει μια επιλογή «pill-in-the-pocket» για την άμεση καρδιοανάταξη σε επεισόδια ΚΤ, χωρίς την ανάγκη εξειδικευμένου εξοπλισμού ή προσωπικού. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η περιεκτικότητα σε HPMC καθορίζει κυρίως τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των υμενίων, ενώ η ουλβάνη δρα ως τροποποιητικός παράγοντας. Πιο συγκεκριμένα, η παρουσία της ουλβάνης σε πολύ χαμηλά επίπεδα (0,04% w/w) σε συνδυασμό με περιεκτικότητα HPMC έως 2% w/w, φάνηκε να βελτιώνει την απόδοση ανάκτησης, πιθανώς επειδή ενισχύει ελαφρώς τη δομή του δικτύου χωρίς να δημιουργεί σημαντικές θέσεις δέσμευσης για την αμιωδαρόνη. Η μηχανική αντοχή των υμενίων ήταν επαρκής ανεξάρτητα από το πάχος ή το βάρος τους, υποδεικνύοντας καταλληλότητα για ρινική εφαρμογή. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η βελτιστοποίηση της αναλογίας HPMC – ουλβάνης είναι κρίσιμη για την επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα στη μορφολογία, τη μηχανική σταθερότητα και την αποτελεσματική φόρτωση φαρμάκου. Σε επόμενα στάδια της μελέτης είναι σημαντικό να διερευνηθεί η μικροδομή των υμενίων και να πραγματοποιηθούν in vitro μελέτες αποδέσμευσης για την πλήρη κατανόηση των πολυμερικών αλληλεπιδράσεων.","Amiodarone is among the most widely used antiarrhythmic agents due to its high efficacy. However, its limited and variable oral bioavailability, attributed to its pronounced lipophilicity and extensive tissue distribution, restricts its clinical utility. Currently, the main therapeutic strategies for managing ventricular tachycardia (VT) are electrical cardioversion using a defibrillator and intravenous (IV) administration of amiodarone. Intranasal drug delivery offers a novel approach for the rapid absorption of active compounds, with potential application in the management of acute VT episodes. A major advantage of this route is the avoidance of first-pass metabolism and the immediate attainment of high systemic drug levels. The present study investigated the combination of hydroxypropyl methylcellulose (HPMC) and ulvan for the development and evaluation of a new pharmaceutical form, namely intranasal films. This innovative dosage form is envisioned as a potential “pill-in-the-pocket” option for the immediate cardioversion of VT episodes without the need for specialized equipment or personnel. The results demonstrated that HPMC content predominantly determined the morphological characteristics of the films, while ulvan acted as a modifying agent. Notably, the incorporation of ulvan at very low levels (0.04% w/w), combined with HPMC concentrations up to 2% w/w, appeared to improve drug recovery, likely by slightly reinforcing the polymeric network without creating significant binding sites for amiodarone. All films exhibited adequate mechanical strength regardless of thickness or weight, indicating their suitability for nasal administration. Overall, the findings highlight that optimizing the HPMC–ulvan ratio is critical to achieving a balance between morphology, mechanical stability, and effective drug loading. Future work should focus on elucidating the microstructure of the films and conducting in vitro release studies to gain a deeper understanding of polymer–drug interactions and to refine the pharmaceutical performance of the system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη και αξιολόγηση ρινικών φαρμακευτικών μορφών αμιωδαρόνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δουλφή Χριστίνα - Δήμητρα","Doulfi Christina - Dimitra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η αμιωδαρόνη ανήκει στα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιαρρυθμικά φάρμακα εξαιτίας της υψηλής αποτελεσματικότητάς της. Ωστόσο, η περιορισμένη και μεταβλητή βιοδιαθεσιμότητά της μετά από από του στόματος χορήγηση, εξαιτίας της έντονης λιποφιλίας και της εκτεταμένης κατανομής της στους ιστούς, θέτει περιορισμούς στην κλινική αξιοποίησή της. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα, οι βασικές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση της κοιλιακής ταχυκαρδίας (ΚΤ) είναι η ηλεκτρική καρδιοανάταξη με χρήση απινιδωτή και η ενδοφλέβια χορήγηση της αμιωδαρόνης. Η χορήγηση φαρμάκων μέσω της ρινικής κοιλότητας αποτελεί μία νέα προσέγγιση για την άμεση απορρόφηση δραστικών ουσιών με πιθανή εφαρμογή στην αντιμετώπιση οξέων επεισοδίων ΚΤ. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτής της οδού, αποτελεί η αποφυγή του φαινομένου πρώτης διόδου και η άμεση εμφάνιση του φαρμάκου στην συστηματική κυκλοφορία σε υψηλά επίπεδα. Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια διερεύνηση του συνδυασμού υδρόξυ-προπυλο-μεθυλ-κυτταρίνης (HPMC) και ουλβάνης με σκοπό της ανάπτυξη και αξιολόγηση μιας νέας φαρμακευτικής μορφής, αυτών των ρινικών υμενίων. Η προτεινόμενη μορφή φιλοδοξεί να αποτελέσει μια επιλογή «pill-in-the-pocket» για την άμεση καρδιοανάταξη σε επεισόδια ΚΤ, χωρίς την ανάγκη εξειδικευμένου εξοπλισμού ή προσωπικού. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η περιεκτικότητα σε HPMC καθορίζει κυρίως τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των υμενίων, ενώ η ουλβάνη δρα ως τροποποιητικός παράγοντας. Πιο συγκεκριμένα, η παρουσία της ουλβάνης σε πολύ χαμηλά επίπεδα (0,04% w/w) σε συνδυασμό με περιεκτικότητα HPMC έως 2% w/w, φάνηκε να βελτιώνει την απόδοση ανάκτησης, πιθανώς επειδή ενισχύει ελαφρώς τη δομή του δικτύου χωρίς να δημιουργεί σημαντικές θέσεις δέσμευσης για την αμιωδαρόνη. Η μηχανική αντοχή των υμενίων ήταν επαρκής ανεξάρτητα από το πάχος ή το βάρος τους, υποδεικνύοντας καταλληλότητα για ρινική εφαρμογή. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η βελτιστοποίηση της αναλογίας HPMC – ουλβάνης είναι κρίσιμη για την επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα στη μορφολογία, τη μηχανική σταθερότητα και την αποτελεσματική φόρτωση φαρμάκου. Σε επόμενα στάδια της μελέτης είναι σημαντικό να διερευνηθεί η μικροδομή των υμενίων και να πραγματοποιηθούν in vitro μελέτες αποδέσμευσης για την πλήρη κατανόηση των πολυμερικών αλληλεπιδράσεων.","Amiodarone is among the most widely used antiarrhythmic agents due to its high efficacy. However, its limited and variable oral bioavailability, attributed to its pronounced lipophilicity and extensive tissue distribution, restricts its clinical utility. Currently, the main therapeutic strategies for managing ventricular tachycardia (VT) are electrical cardioversion using a defibrillator and intravenous (IV) administration of amiodarone. Intranasal drug delivery offers a novel approach for the rapid absorption of active compounds, with potential application in the management of acute VT episodes. A major advantage of this route is the avoidance of first-pass metabolism and the immediate attainment of high systemic drug levels. The present study investigated the combination of hydroxypropyl methylcellulose (HPMC) and ulvan for the development and evaluation of a new pharmaceutical form, namely intranasal films. This innovative dosage form is envisioned as a potential “pill-in-the-pocket” option for the immediate cardioversion of VT episodes without the need for specialized equipment or personnel. The results demonstrated that HPMC content predominantly determined the morphological characteristics of the films, while ulvan acted as a modifying agent. Notably, the incorporation of ulvan at very low levels (0.04% w/w), combined with HPMC concentrations up to 2% w/w, appeared to improve drug recovery, likely by slightly reinforcing the polymeric network without creating significant binding sites for amiodarone. All films exhibited adequate mechanical strength regardless of thickness or weight, indicating their suitability for nasal administration. Overall, the findings highlight that optimizing the HPMC–ulvan ratio is critical to achieving a balance between morphology, mechanical stability, and effective drug loading. Future work should focus on elucidating the microstructure of the films and conducting in vitro release studies to gain a deeper understanding of polymer–drug interactions and to refine the pharmaceutical performance of the system."],"dc:identifier":["uoadl:5311251","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311251"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάπτυξη και αξιολόγηση ρινικών φαρμακευτικών μορφών αμιωδαρόνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z"}