{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311359"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311359","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση του ECMO στη φαρμακοκινητική των κατασταλτικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων. Αναδρομική συγκριτική μελέτη της χορηγούμενης δοσολογίας σε παιδιατρικούς ασθενείς με ECMO, έναντι ασθενών χωρίς","abstract":"Το ECMO αποτελεί εξελιγμένη μορφή υποστήριξης της κυκλοφορίας ή και της αναπνοής σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, παρέχοντας καρδιακή παροχή και παθητική οξυγόνωση. Η βαριά νόσος διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία των οργάνων επιδρώντας στην κινητική των φαρμάκων στο αίμα. Μεταβάλλεται η οξεοβασική ισορροπία, ο ιονισμός και η νεφρική απέκκρισή τους. Η σύνδεση του ασθενούς στο ECMO περιπλέκει επιπλέον τη φαρμακοκινητική, αυξάνοντας τον όγκο κατανομής και επιδεινώνοντας τη νεφρική λειτουργία. Επιπλέον το κύκλωμα δεσμεύει στις συνθετικές επιφάνειες των τοιχωμάτων του φαρμακευτικές ουσίες με λιπόφιλο χαρακτήρα και αυξημένο ποσοστό σύνδεσης πρωτεϊνών, οδηγώντας σε υποθεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα.Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύονται ολοένα και περισσότερες μελέτες που ερευνούν την φαρμακοκινητική σε ασθενείς συνδεδεμένους στο ECMO. Με τη μελέτη αυτή στοχεύουμε να αξιολογήσουμε κλινικά τις φαρμακοκινητικές μεταβολές που προκαλεί το ECMO συγκρίνοντας τις δοσολογίες κατασταλτικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων που έλαβαν ασθενείς με ECMO και ασθενείς χωρίς ECMO.Με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής συγκεντρώσαμε παιδιατρικούς καρδιοχειρουργικούς και καρδιολογικούς ασθενείς που υποστηρίχθηκαν με VA ECMO, στην παιδιατρική ΜΕΘ του νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ από το 2017 μέχρι το 2023. Για την ομάδα ελέγχου επιλέξαμε με συγκεκριμένα κριτήρια καρδιοχειρουργικούς ασθενείς της ίδιας περιόδου σε βαριά κατάσταση που δεν υποστηρίχθηκαν με ECMO. Συγκρίνοντας τις ημερήσιες δοσολογίες των φαρμάκων των δύο ομάδων αξιολογήσαμε κλινικά την επίδραση του κυκλώματος ECMO στη φαρμακοκινητική των θεραπευτικών ουσιών.Η συγκριτική ανάλυση των χορηγούμενων ποσοτήτων ανέδειξε σαφώς αυξημένες ανάγκες μιδαζολάμης και φεντανύλης στην ομάδα ECMO (p<0,05), εύρημα που μπορεί να επιβεβαιωθεί από τα βιοχημικά χαρακτηριστικά υψηλής λιποφιλικότητας και αυξημένης σύνδεσης με τις πρωτείνες, προδιαθέτοντας σε προσκόλληση των μορίων τους στο κύκλωμα και συνοδό αιμοαραίωση. Η αυξητική τάση των χορηγούμενων ποσοτήτων των φαρμάκων αυτών διήρκησε 3 24ωρα και αντικατοπτρίζει τη διάρκεια της επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική τους. Η συγκριτική ανάλυση της δεξμετομιδίνης ανέδειξε χαμηλότερη δοσολογία στην ομάδα ECMO (p>0,05), το οποίο συμφωνεί με βιβλιογραφικές in vivo μελέτες σε πειραματόζωα, όπου παρατηρήθηκε μηδαμινή επίδραση του ECMO, παρόλο που οι βιοχημικές ιδιότητες της δεξμετομιδίνης προδιαθέτουν σε προσκόλληση. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά στη κατανάλωση μυοχαλαρωτικών φαρμάκων μεταξύ των δύο ομάδων.Το ECMO μεταβάλλει σημαντικά τη φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, και προτείνεται η χρήση τους ως φάρμακα δεύτερης επιλογής. Δεν παρατηρήσαμε αντίστοιχη μεταβολή στην φαρμακοκινητική της δεξμετομιδίνης, όπως θα αναμενόταν με βάση τα χαρακτηριστικά της. Η σταθερότητα της καθημερινή δοσολογίας της μορφίνης, των ασθενών με ECMO μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η φαρμακοκινητική της μορφίνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από το ECMO και προτείνεται να χρησιμοποιείται μαζί με την δεξμετομιδίνη ως αναισθητικά – αναλγητικά φάρμακα πρώτης επιλογής. Μικρή αλλά μη σημαντική στατιστικά μεταβολή παρουσίασε και το σις ατρακούριο, καθιστώντας το αποτελεσματικό φάρμακο για ασθενείς με ECMO. Στη μελέτη μας, η επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, συμβαίνει τα πρώτα 3 24ωρα.","abstract_html":"Το ECMO αποτελεί εξελιγμένη μορφή υποστήριξης της κυκλοφορίας ή και της αναπνοής σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, παρέχοντας καρδιακή παροχή και παθητική οξυγόνωση. Η βαριά νόσος διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία των οργάνων επιδρώντας στην κινητική των φαρμάκων στο αίμα. Μεταβάλλεται η οξεοβασική ισορροπία, ο ιονισμός και η νεφρική απέκκρισή τους. Η σύνδεση του ασθενούς στο ECMO περιπλέκει επιπλέον τη φαρμακοκινητική, αυξάνοντας τον όγκο κατανομής και επιδεινώνοντας τη νεφρική λειτουργία. Επιπλέον το κύκλωμα δεσμεύει στις συνθετικές επιφάνειες των τοιχωμάτων του φαρμακευτικές ουσίες με λιπόφιλο χαρακτήρα και αυξημένο ποσοστό σύνδεσης πρωτεϊνών, οδηγώντας σε υποθεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα.Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύονται ολοένα και περισσότερες μελέτες που ερευνούν την φαρμακοκινητική σε ασθενείς συνδεδεμένους στο ECMO. Με τη μελέτη αυτή στοχεύουμε να αξιολογήσουμε κλινικά τις φαρμακοκινητικές μεταβολές που προκαλεί το ECMO συγκρίνοντας τις δοσολογίες κατασταλτικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων που έλαβαν ασθενείς με ECMO και ασθενείς χωρίς ECMO.Με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής συγκεντρώσαμε παιδιατρικούς καρδιοχειρουργικούς και καρδιολογικούς ασθενείς που υποστηρίχθηκαν με VA ECMO, στην παιδιατρική ΜΕΘ του νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ από το 2017 μέχρι το 2023. Για την ομάδα ελέγχου επιλέξαμε με συγκεκριμένα κριτήρια καρδιοχειρουργικούς ασθενείς της ίδιας περιόδου σε βαριά κατάσταση που δεν υποστηρίχθηκαν με ECMO. Συγκρίνοντας τις ημερήσιες δοσολογίες των φαρμάκων των δύο ομάδων αξιολογήσαμε κλινικά την επίδραση του κυκλώματος ECMO στη φαρμακοκινητική των θεραπευτικών ουσιών.Η συγκριτική ανάλυση των χορηγούμενων ποσοτήτων ανέδειξε σαφώς αυξημένες ανάγκες μιδαζολάμης και φεντανύλης στην ομάδα ECMO (p&lt;0,05), εύρημα που μπορεί να επιβεβαιωθεί από τα βιοχημικά χαρακτηριστικά υψηλής λιποφιλικότητας και αυξημένης σύνδεσης με τις πρωτείνες, προδιαθέτοντας σε προσκόλληση των μορίων τους στο κύκλωμα και συνοδό αιμοαραίωση. Η αυξητική τάση των χορηγούμενων ποσοτήτων των φαρμάκων αυτών διήρκησε 3 24ωρα και αντικατοπτρίζει τη διάρκεια της επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική τους. Η συγκριτική ανάλυση της δεξμετομιδίνης ανέδειξε χαμηλότερη δοσολογία στην ομάδα ECMO (p&gt;0,05), το οποίο συμφωνεί με βιβλιογραφικές in vivo μελέτες σε πειραματόζωα, όπου παρατηρήθηκε μηδαμινή επίδραση του ECMO, παρόλο που οι βιοχημικές ιδιότητες της δεξμετομιδίνης προδιαθέτουν σε προσκόλληση. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά στη κατανάλωση μυοχαλαρωτικών φαρμάκων μεταξύ των δύο ομάδων.Το ECMO μεταβάλλει σημαντικά τη φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, και προτείνεται η χρήση τους ως φάρμακα δεύτερης επιλογής. Δεν παρατηρήσαμε αντίστοιχη μεταβολή στην φαρμακοκινητική της δεξμετομιδίνης, όπως θα αναμενόταν με βάση τα χαρακτηριστικά της. Η σταθερότητα της καθημερινή δοσολογίας της μορφίνης, των ασθενών με ECMO μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η φαρμακοκινητική της μορφίνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από το ECMO και προτείνεται να χρησιμοποιείται μαζί με την δεξμετομιδίνη ως αναισθητικά – αναλγητικά φάρμακα πρώτης επιλογής. Μικρή αλλά μη σημαντική στατιστικά μεταβολή παρουσίασε και το σις ατρακούριο, καθιστώντας το αποτελεσματικό φάρμακο για ασθενείς με ECMO. Στη μελέτη μας, η επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, συμβαίνει τα πρώτα 3 24ωρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γρηγοράκου Μαρία-Αναστασία","Grigorakou Maria-Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311359"],"render_values":[{"text":"uoadl:5311359","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311359","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311359","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5311359","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γρηγοράκου Μαρία-Αναστασία","Grigorakou Maria-Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311359"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ECMO αποτελεί εξελιγμένη μορφή υποστήριξης της κυκλοφορίας ή και της αναπνοής σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, παρέχοντας καρδιακή παροχή και παθητική οξυγόνωση. Η βαριά νόσος διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία των οργάνων επιδρώντας στην κινητική των φαρμάκων στο αίμα. Μεταβάλλεται η οξεοβασική ισορροπία, ο ιονισμός και η νεφρική απέκκρισή τους. Η σύνδεση του ασθενούς στο ECMO περιπλέκει επιπλέον τη φαρμακοκινητική, αυξάνοντας τον όγκο κατανομής και επιδεινώνοντας τη νεφρική λειτουργία. Επιπλέον το κύκλωμα δεσμεύει στις συνθετικές επιφάνειες των τοιχωμάτων του φαρμακευτικές ουσίες με λιπόφιλο χαρακτήρα και αυξημένο ποσοστό σύνδεσης πρωτεϊνών, οδηγώντας σε υποθεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα.Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύονται ολοένα και περισσότερες μελέτες που ερευνούν την φαρμακοκινητική σε ασθενείς συνδεδεμένους στο ECMO. Με τη μελέτη αυτή στοχεύουμε να αξιολογήσουμε κλινικά τις φαρμακοκινητικές μεταβολές που προκαλεί το ECMO συγκρίνοντας τις δοσολογίες κατασταλτικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων που έλαβαν ασθενείς με ECMO και ασθενείς χωρίς ECMO.Με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής συγκεντρώσαμε παιδιατρικούς καρδιοχειρουργικούς και καρδιολογικούς ασθενείς που υποστηρίχθηκαν με VA ECMO, στην παιδιατρική ΜΕΘ του νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ από το 2017 μέχρι το 2023. Για την ομάδα ελέγχου επιλέξαμε με συγκεκριμένα κριτήρια καρδιοχειρουργικούς ασθενείς της ίδιας περιόδου σε βαριά κατάσταση που δεν υποστηρίχθηκαν με ECMO. Συγκρίνοντας τις ημερήσιες δοσολογίες των φαρμάκων των δύο ομάδων αξιολογήσαμε κλινικά την επίδραση του κυκλώματος ECMO στη φαρμακοκινητική των θεραπευτικών ουσιών.Η συγκριτική ανάλυση των χορηγούμενων ποσοτήτων ανέδειξε σαφώς αυξημένες ανάγκες μιδαζολάμης και φεντανύλης στην ομάδα ECMO (p<0,05), εύρημα που μπορεί να επιβεβαιωθεί από τα βιοχημικά χαρακτηριστικά υψηλής λιποφιλικότητας και αυξημένης σύνδεσης με τις πρωτείνες, προδιαθέτοντας σε προσκόλληση των μορίων τους στο κύκλωμα και συνοδό αιμοαραίωση. Η αυξητική τάση των χορηγούμενων ποσοτήτων των φαρμάκων αυτών διήρκησε 3 24ωρα και αντικατοπτρίζει τη διάρκεια της επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική τους. Η συγκριτική ανάλυση της δεξμετομιδίνης ανέδειξε χαμηλότερη δοσολογία στην ομάδα ECMO (p>0,05), το οποίο συμφωνεί με βιβλιογραφικές in vivo μελέτες σε πειραματόζωα, όπου παρατηρήθηκε μηδαμινή επίδραση του ECMO, παρόλο που οι βιοχημικές ιδιότητες της δεξμετομιδίνης προδιαθέτουν σε προσκόλληση. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά στη κατανάλωση μυοχαλαρωτικών φαρμάκων μεταξύ των δύο ομάδων.Το ECMO μεταβάλλει σημαντικά τη φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, και προτείνεται η χρήση τους ως φάρμακα δεύτερης επιλογής. Δεν παρατηρήσαμε αντίστοιχη μεταβολή στην φαρμακοκινητική της δεξμετομιδίνης, όπως θα αναμενόταν με βάση τα χαρακτηριστικά της. Η σταθερότητα της καθημερινή δοσολογίας της μορφίνης, των ασθενών με ECMO μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η φαρμακοκινητική της μορφίνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από το ECMO και προτείνεται να χρησιμοποιείται μαζί με την δεξμετομιδίνη ως αναισθητικά – αναλγητικά φάρμακα πρώτης επιλογής. Μικρή αλλά μη σημαντική στατιστικά μεταβολή παρουσίασε και το σις ατρακούριο, καθιστώντας το αποτελεσματικό φάρμακο για ασθενείς με ECMO. Στη μελέτη μας, η επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, συμβαίνει τα πρώτα 3 24ωρα.","Extracorporeal Membrane Oxygenation (ECMO) is an advanced method of cardiovascular and respiratory support. It is increasingly used as rescue therapy to critical patients, providing haemodynamic stability and oxygenation through a synthetic membrane. Patients in critical condition have altered drug pharmacokinetics, due to deranged organ function, reduced metabolism and acidic environment. When ECMO circuit is connected, additional pharmacokinetic changes are observed: a) the intravascular volume of patient is increased, as well as the volume distribution of hydrophilic drugs, b) the renal function and drug elimination deteriorates and c) the synthetic materials sequester lipophilic drugs in the inner surfaces of the circuit. Consequently, plasmatic drug concentrations are changed, causing sub or occasionally supratherapeutic blood levels.Last decades, there are increasingly published studies regarding pharmacokinetics (PK) in ECMO, but here is a lack in studies with control groups. We designed a restrospective observational study, in order to clinically evaluate the PK changes on ECMO, by comparing the anaesthetic and muscle relaxant drug dosages between ECMO and non ECMO groups.Based on specific criteria we have included paediatric cardiologic and cardiosurgical patients, who were supported cardiovascularly with VA ECMO in MITERA’S HOSPITAL PICU, from 2017 to 2023. Inclusion criteria for control group were cardiosurgical patients in critical condition, ventilated more than 4 days and supported with conventional methods.The comparative statistical analysis of the administered drug dosages showed increasing requirements for midazolam (p<0,05) and fentanyl (although not statistically significan,t p>0,05) for 3 days. There was no significant increase (p>0,05) in dexmetomidine and cis atracourium requirements. Although not administered in non-ECMO patients, morphine infusion in ECMO patients showed stable dose scheme throughout ECMO therapy.ECMO therapy highly affects the dose requirements of midazolam and fentanyl, so physicians should consider alternative drugs. There is no significant increase in dexmetomidine and cis atracurium requirements in ECMO patients, which lead to the conclusion, that they provide efficient pharmacotherapy. The stable morphine requirements in ECMO patients, may lead physicians to use it as first choice drug. The influence of ECMO to fentanyl and midazolam pharmacokinetics lasted 3 days, before drug levels in blood were increased to achieve appropriate sedation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση του ECMO στη φαρμακοκινητική των κατασταλτικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων. Αναδρομική συγκριτική μελέτη της χορηγούμενης δοσολογίας σε παιδιατρικούς ασθενείς με ECMO, έναντι ασθενών χωρίς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γρηγοράκου Μαρία-Αναστασία","Grigorakou Maria-Anastasia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το ECMO αποτελεί εξελιγμένη μορφή υποστήριξης της κυκλοφορίας ή και της αναπνοής σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, παρέχοντας καρδιακή παροχή και παθητική οξυγόνωση. Η βαριά νόσος διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία των οργάνων επιδρώντας στην κινητική των φαρμάκων στο αίμα. Μεταβάλλεται η οξεοβασική ισορροπία, ο ιονισμός και η νεφρική απέκκρισή τους. Η σύνδεση του ασθενούς στο ECMO περιπλέκει επιπλέον τη φαρμακοκινητική, αυξάνοντας τον όγκο κατανομής και επιδεινώνοντας τη νεφρική λειτουργία. Επιπλέον το κύκλωμα δεσμεύει στις συνθετικές επιφάνειες των τοιχωμάτων του φαρμακευτικές ουσίες με λιπόφιλο χαρακτήρα και αυξημένο ποσοστό σύνδεσης πρωτεϊνών, οδηγώντας σε υποθεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα.Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύονται ολοένα και περισσότερες μελέτες που ερευνούν την φαρμακοκινητική σε ασθενείς συνδεδεμένους στο ECMO. Με τη μελέτη αυτή στοχεύουμε να αξιολογήσουμε κλινικά τις φαρμακοκινητικές μεταβολές που προκαλεί το ECMO συγκρίνοντας τις δοσολογίες κατασταλτικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων που έλαβαν ασθενείς με ECMO και ασθενείς χωρίς ECMO.Με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής συγκεντρώσαμε παιδιατρικούς καρδιοχειρουργικούς και καρδιολογικούς ασθενείς που υποστηρίχθηκαν με VA ECMO, στην παιδιατρική ΜΕΘ του νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ από το 2017 μέχρι το 2023. Για την ομάδα ελέγχου επιλέξαμε με συγκεκριμένα κριτήρια καρδιοχειρουργικούς ασθενείς της ίδιας περιόδου σε βαριά κατάσταση που δεν υποστηρίχθηκαν με ECMO. Συγκρίνοντας τις ημερήσιες δοσολογίες των φαρμάκων των δύο ομάδων αξιολογήσαμε κλινικά την επίδραση του κυκλώματος ECMO στη φαρμακοκινητική των θεραπευτικών ουσιών.Η συγκριτική ανάλυση των χορηγούμενων ποσοτήτων ανέδειξε σαφώς αυξημένες ανάγκες μιδαζολάμης και φεντανύλης στην ομάδα ECMO (p<0,05), εύρημα που μπορεί να επιβεβαιωθεί από τα βιοχημικά χαρακτηριστικά υψηλής λιποφιλικότητας και αυξημένης σύνδεσης με τις πρωτείνες, προδιαθέτοντας σε προσκόλληση των μορίων τους στο κύκλωμα και συνοδό αιμοαραίωση. Η αυξητική τάση των χορηγούμενων ποσοτήτων των φαρμάκων αυτών διήρκησε 3 24ωρα και αντικατοπτρίζει τη διάρκεια της επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική τους. Η συγκριτική ανάλυση της δεξμετομιδίνης ανέδειξε χαμηλότερη δοσολογία στην ομάδα ECMO (p>0,05), το οποίο συμφωνεί με βιβλιογραφικές in vivo μελέτες σε πειραματόζωα, όπου παρατηρήθηκε μηδαμινή επίδραση του ECMO, παρόλο που οι βιοχημικές ιδιότητες της δεξμετομιδίνης προδιαθέτουν σε προσκόλληση. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά στη κατανάλωση μυοχαλαρωτικών φαρμάκων μεταξύ των δύο ομάδων.Το ECMO μεταβάλλει σημαντικά τη φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, και προτείνεται η χρήση τους ως φάρμακα δεύτερης επιλογής. Δεν παρατηρήσαμε αντίστοιχη μεταβολή στην φαρμακοκινητική της δεξμετομιδίνης, όπως θα αναμενόταν με βάση τα χαρακτηριστικά της. Η σταθερότητα της καθημερινή δοσολογίας της μορφίνης, των ασθενών με ECMO μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η φαρμακοκινητική της μορφίνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από το ECMO και προτείνεται να χρησιμοποιείται μαζί με την δεξμετομιδίνη ως αναισθητικά – αναλγητικά φάρμακα πρώτης επιλογής. Μικρή αλλά μη σημαντική στατιστικά μεταβολή παρουσίασε και το σις ατρακούριο, καθιστώντας το αποτελεσματικό φάρμακο για ασθενείς με ECMO. Στη μελέτη μας, η επίδραση που προκαλεί το ECMO στην φαρμακοκινητική της μιδαζολάμης και της φεντανύλης, συμβαίνει τα πρώτα 3 24ωρα.","Extracorporeal Membrane Oxygenation (ECMO) is an advanced method of cardiovascular and respiratory support. It is increasingly used as rescue therapy to critical patients, providing haemodynamic stability and oxygenation through a synthetic membrane. Patients in critical condition have altered drug pharmacokinetics, due to deranged organ function, reduced metabolism and acidic environment. When ECMO circuit is connected, additional pharmacokinetic changes are observed: a) the intravascular volume of patient is increased, as well as the volume distribution of hydrophilic drugs, b) the renal function and drug elimination deteriorates and c) the synthetic materials sequester lipophilic drugs in the inner surfaces of the circuit. Consequently, plasmatic drug concentrations are changed, causing sub or occasionally supratherapeutic blood levels.Last decades, there are increasingly published studies regarding pharmacokinetics (PK) in ECMO, but here is a lack in studies with control groups. We designed a restrospective observational study, in order to clinically evaluate the PK changes on ECMO, by comparing the anaesthetic and muscle relaxant drug dosages between ECMO and non ECMO groups.Based on specific criteria we have included paediatric cardiologic and cardiosurgical patients, who were supported cardiovascularly with VA ECMO in MITERA’S HOSPITAL PICU, from 2017 to 2023. Inclusion criteria for control group were cardiosurgical patients in critical condition, ventilated more than 4 days and supported with conventional methods.The comparative statistical analysis of the administered drug dosages showed increasing requirements for midazolam (p<0,05) and fentanyl (although not statistically significan,t p>0,05) for 3 days. There was no significant increase (p>0,05) in dexmetomidine and cis atracourium requirements. Although not administered in non-ECMO patients, morphine infusion in ECMO patients showed stable dose scheme throughout ECMO therapy.ECMO therapy highly affects the dose requirements of midazolam and fentanyl, so physicians should consider alternative drugs. There is no significant increase in dexmetomidine and cis atracurium requirements in ECMO patients, which lead to the conclusion, that they provide efficient pharmacotherapy. The stable morphine requirements in ECMO patients, may lead physicians to use it as first choice drug. The influence of ECMO to fentanyl and midazolam pharmacokinetics lasted 3 days, before drug levels in blood were increased to achieve appropriate sedation."],"dc:identifier":["uoadl:5311359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311359"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση του ECMO στη φαρμακοκινητική των κατασταλτικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων. Αναδρομική συγκριτική μελέτη της χορηγούμενης δοσολογίας σε παιδιατρικούς ασθενείς με ECMO, έναντι ασθενών χωρίς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:45Z"}