{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311391"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311391","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The effect of mirror therapy on upper limb rehabilitation in stroke patients: Systematic review","abstract":"Η Θεραπεία Καθρέφτη (Mirror Therapy, MT) αποτελεί μια μη επεμβατική προσέγγιση αποκατάστασης, η οποία χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο για την ενίσχυση της κινητικής λειτουργίας του άνω άκρου και της λειτουργικής ανεξαρτησίας σε άτομα μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρά τα αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα, η συνολική αποτελεσματικότητα και οι παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα παραμένουν ασαφείς. Στόχος: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση της MT στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, μέσω συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών (RCTs), καθώς και να διερευνήσει πιθανούς παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Μέθοδοι: Έγινε συστηματική αναζήτηση κατά την οποία εντοπίστηκαν 21 τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs), εκ των οποίων οι 17 περιλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Η μεθοδολογική ποιότητα των μελετών αξιολογήθηκε με τη χρήση της κλίμακας PEDro. Συλλέχθηκαν δεδομένα για τον τύπο της παρέμβασης, τη συχνότητα, τη διάρκεια και το στάδιο ανάρρωσης, τα αξιολογικά εργαλεία που χρησιμοποίησαν οι μελέτες καθώς και δεδομένα μετρήσεων των πιο συχνά αξιολογούμενων παραμέτρων, τη κινητικότητα του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία. Η μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση των συνολικών αποτελεσμάτων, ενώ οι υποομάδες (subgroups) και οι αναλύσεις μετα-παλινδρόμησης (meta-regression) εξερεύνησαν πιθανές πηγές ετερογένειας. Αποτελέσματα: Η συστηματική ανασκόπηση έδειξε ότι η MT επιδρά σημαντικά στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και συγκεκριμένα οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της κινητικότητας του άνω άκρου, της επιδεξιότητας, της ανεξαρτησίας στις καθημερινές δραστηριότητες (λειτουργική ανεξαρτησία), καθώς και στη μείωση του πόνου και της σπαστικότητας. Η ποιοτική ανάλυση με την κλίμακα PEDro αποκάλυψε καλής έως υψηλής ποιότητας μελέτες. Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι η MT προκάλεσε σημαντική βελτίωση στην κινητική λειτουργία του άνω άκρου (SMD = 0.403, p = 0.0006) και μικρότερη αλλά σημαντική βελτίωση στη λειτουργική ανεξαρτησία (SMD = 0.25, p = 0.040) των ασθενών. Τα οφέλη παρατηρήθηκαν σε ένα εύρος σταδίων ανάρρωσης και σε διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας της πάρεσης. H ανάλυση των υποομάδων έδειξε μεγαλύτερη επίδραση της ΜΤ, όταν οι ομάδες ελέγχου ήταν Sham MT παρά με active non-MT παρεμβάσεις, υπογραμμίζοντας τη σημασία της οπτικής ανατροφοδότησης. Η ανάλυση μετα-παλινδρόμησης ανέδειξε ότι η συχνότητα και η συνολική διάρκεια των συνεδριών MT κατά την αποκατάσταση του άνω άκρου των ασθενών μετά από εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, είναι σημαντικοί παράγοντες για την βελτίωση της λειτουργικής ανεξαρτησίας των ασθενών. Η μετα-αναλυση έδειξε ότι δεν υπάρχει σημαντική μεροληψία δημοσίευσης μεταξύ των μελετών, και οι αναλύσεις ευαισθησίας επιβεβαίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. Συμπέρασμα: Η Θεραπεία Καθρέφτη αποτελεί μια αποτελεσματική, οικονομική και εύκολα εφαρμόσιμη παρέμβαση στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, που βελτιώνει την κινητική αποκατάσταση του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία των ασθενών. Η αποτελεσματικότητα μπορεί να βελτιστοποιηθεί μέσω προσαρμογής της συχνότητας και της διάρκειας των συνεδριών, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του ασθενούς και το στάδιο ανάρρωσης. Νευροφυσιολογικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι η MT ενεργοποιεί το σύστημα των νευρώνων καθρέφτη και προάγει την πλαστικότητα του φλοιού, εξηγώντας τα κλινικά αποτελέσματα. Απαιτούνται περαιτέρω, υψηλής ποιότητας RCTs με τυποποιημένα πρωτόκολλα και μακροχρόνια παρακολούθηση για τη διαμόρφωση σαφέστερων κλινικών οδηγιών.","abstract_html":"Η Θεραπεία Καθρέφτη (Mirror Therapy, MT) αποτελεί μια μη επεμβατική προσέγγιση αποκατάστασης, η οποία χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο για την ενίσχυση της κινητικής λειτουργίας του άνω άκρου και της λειτουργικής ανεξαρτησίας σε άτομα μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρά τα αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα, η συνολική αποτελεσματικότητα και οι παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα παραμένουν ασαφείς. Στόχος: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση της MT στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, μέσω συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών (RCTs), καθώς και να διερευνήσει πιθανούς παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Μέθοδοι: Έγινε συστηματική αναζήτηση κατά την οποία εντοπίστηκαν 21 τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs), εκ των οποίων οι 17 περιλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Η μεθοδολογική ποιότητα των μελετών αξιολογήθηκε με τη χρήση της κλίμακας PEDro. Συλλέχθηκαν δεδομένα για τον τύπο της παρέμβασης, τη συχνότητα, τη διάρκεια και το στάδιο ανάρρωσης, τα αξιολογικά εργαλεία που χρησιμοποίησαν οι μελέτες καθώς και δεδομένα μετρήσεων των πιο συχνά αξιολογούμενων παραμέτρων, τη κινητικότητα του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία. Η μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση των συνολικών αποτελεσμάτων, ενώ οι υποομάδες (subgroups) και οι αναλύσεις μετα-παλινδρόμησης (meta-regression) εξερεύνησαν πιθανές πηγές ετερογένειας. Αποτελέσματα: Η συστηματική ανασκόπηση έδειξε ότι η MT επιδρά σημαντικά στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και συγκεκριμένα οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της κινητικότητας του άνω άκρου, της επιδεξιότητας, της ανεξαρτησίας στις καθημερινές δραστηριότητες (λειτουργική ανεξαρτησία), καθώς και στη μείωση του πόνου και της σπαστικότητας. Η ποιοτική ανάλυση με την κλίμακα PEDro αποκάλυψε καλής έως υψηλής ποιότητας μελέτες. Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι η MT προκάλεσε σημαντική βελτίωση στην κινητική λειτουργία του άνω άκρου (SMD = 0.403, p = 0.0006) και μικρότερη αλλά σημαντική βελτίωση στη λειτουργική ανεξαρτησία (SMD = 0.25, p = 0.040) των ασθενών. Τα οφέλη παρατηρήθηκαν σε ένα εύρος σταδίων ανάρρωσης και σε διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας της πάρεσης. H ανάλυση των υποομάδων έδειξε μεγαλύτερη επίδραση της ΜΤ, όταν οι ομάδες ελέγχου ήταν Sham MT παρά με active non-MT παρεμβάσεις, υπογραμμίζοντας τη σημασία της οπτικής ανατροφοδότησης. Η ανάλυση μετα-παλινδρόμησης ανέδειξε ότι η συχνότητα και η συνολική διάρκεια των συνεδριών MT κατά την αποκατάσταση του άνω άκρου των ασθενών μετά από εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, είναι σημαντικοί παράγοντες για την βελτίωση της λειτουργικής ανεξαρτησίας των ασθενών. Η μετα-αναλυση έδειξε ότι δεν υπάρχει σημαντική μεροληψία δημοσίευσης μεταξύ των μελετών, και οι αναλύσεις ευαισθησίας επιβεβαίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. Συμπέρασμα: Η Θεραπεία Καθρέφτη αποτελεί μια αποτελεσματική, οικονομική και εύκολα εφαρμόσιμη παρέμβαση στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, που βελτιώνει την κινητική αποκατάσταση του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία των ασθενών. Η αποτελεσματικότητα μπορεί να βελτιστοποιηθεί μέσω προσαρμογής της συχνότητας και της διάρκειας των συνεδριών, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του ασθενούς και το στάδιο ανάρρωσης. Νευροφυσιολογικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι η MT ενεργοποιεί το σύστημα των νευρώνων καθρέφτη και προάγει την πλαστικότητα του φλοιού, εξηγώντας τα κλινικά αποτελέσματα. Απαιτούνται περαιτέρω, υψηλής ποιότητας RCTs με τυποποιημένα πρωτόκολλα και μακροχρόνια παρακολούθηση για τη διαμόρφωση σαφέστερων κλινικών οδηγιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιούρη Μαρία","Tsiouri Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311391"],"render_values":[{"text":"uoadl:5311391","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311391","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311391","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5311391","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιούρη Μαρία","Tsiouri Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311391","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311391"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Θεραπεία Καθρέφτη (Mirror Therapy, MT) αποτελεί μια μη επεμβατική προσέγγιση αποκατάστασης, η οποία χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο για την ενίσχυση της κινητικής λειτουργίας του άνω άκρου και της λειτουργικής ανεξαρτησίας σε άτομα μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρά τα αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα, η συνολική αποτελεσματικότητα και οι παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα παραμένουν ασαφείς. Στόχος: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση της MT στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, μέσω συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών (RCTs), καθώς και να διερευνήσει πιθανούς παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Μέθοδοι: Έγινε συστηματική αναζήτηση κατά την οποία εντοπίστηκαν 21 τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs), εκ των οποίων οι 17 περιλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Η μεθοδολογική ποιότητα των μελετών αξιολογήθηκε με τη χρήση της κλίμακας PEDro. Συλλέχθηκαν δεδομένα για τον τύπο της παρέμβασης, τη συχνότητα, τη διάρκεια και το στάδιο ανάρρωσης, τα αξιολογικά εργαλεία που χρησιμοποίησαν οι μελέτες καθώς και δεδομένα μετρήσεων των πιο συχνά αξιολογούμενων παραμέτρων, τη κινητικότητα του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία. Η μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση των συνολικών αποτελεσμάτων, ενώ οι υποομάδες (subgroups) και οι αναλύσεις μετα-παλινδρόμησης (meta-regression) εξερεύνησαν πιθανές πηγές ετερογένειας. Αποτελέσματα: Η συστηματική ανασκόπηση έδειξε ότι η MT επιδρά σημαντικά στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και συγκεκριμένα οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της κινητικότητας του άνω άκρου, της επιδεξιότητας, της ανεξαρτησίας στις καθημερινές δραστηριότητες (λειτουργική ανεξαρτησία), καθώς και στη μείωση του πόνου και της σπαστικότητας. Η ποιοτική ανάλυση με την κλίμακα PEDro αποκάλυψε καλής έως υψηλής ποιότητας μελέτες. Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι η MT προκάλεσε σημαντική βελτίωση στην κινητική λειτουργία του άνω άκρου (SMD = 0.403, p = 0.0006) και μικρότερη αλλά σημαντική βελτίωση στη λειτουργική ανεξαρτησία (SMD = 0.25, p = 0.040) των ασθενών. Τα οφέλη παρατηρήθηκαν σε ένα εύρος σταδίων ανάρρωσης και σε διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας της πάρεσης. H ανάλυση των υποομάδων έδειξε μεγαλύτερη επίδραση της ΜΤ, όταν οι ομάδες ελέγχου ήταν Sham MT παρά με active non-MT παρεμβάσεις, υπογραμμίζοντας τη σημασία της οπτικής ανατροφοδότησης. Η ανάλυση μετα-παλινδρόμησης ανέδειξε ότι η συχνότητα και η συνολική διάρκεια των συνεδριών MT κατά την αποκατάσταση του άνω άκρου των ασθενών μετά από εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, είναι σημαντικοί παράγοντες για την βελτίωση της λειτουργικής ανεξαρτησίας των ασθενών. Η μετα-αναλυση έδειξε ότι δεν υπάρχει σημαντική μεροληψία δημοσίευσης μεταξύ των μελετών, και οι αναλύσεις ευαισθησίας επιβεβαίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. Συμπέρασμα: Η Θεραπεία Καθρέφτη αποτελεί μια αποτελεσματική, οικονομική και εύκολα εφαρμόσιμη παρέμβαση στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, που βελτιώνει την κινητική αποκατάσταση του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία των ασθενών. Η αποτελεσματικότητα μπορεί να βελτιστοποιηθεί μέσω προσαρμογής της συχνότητας και της διάρκειας των συνεδριών, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του ασθενούς και το στάδιο ανάρρωσης. Νευροφυσιολογικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι η MT ενεργοποιεί το σύστημα των νευρώνων καθρέφτη και προάγει την πλαστικότητα του φλοιού, εξηγώντας τα κλινικά αποτελέσματα. Απαιτούνται περαιτέρω, υψηλής ποιότητας RCTs με τυποποιημένα πρωτόκολλα και μακροχρόνια παρακολούθηση για τη διαμόρφωση σαφέστερων κλινικών οδηγιών.","Mirror Therapy (MT) is a non-invasive rehabilitation approach that is increasingly used to enhance upper limb motor function and functional independence in individuals after a stroke. Despite the growing body of evidence, the overall effectiveness and the factors influencing therapeutic outcomes remain unclear. Objective: The present study aims to evaluate the effect of MT on upper limb rehabilitation in stroke patients, through a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials (RCTs), as well as to investigate potential factors influencing therapeutic outcomes. Methods: A systematic search identified 21 RCTs, of which 17 were included in the meta-analysis. The methodological quality of the studies was assessed using the PEDro scale. Data were collected on the type of intervention, frequency, duration, recovery stage, assessment tools used, and measurement outcomes of the most commonly reported aspects—upper limb motor function and functional independence. The meta-analysis was used to quantify the overall effects, while subgroup and meta-regression analyses explored possible sources of heterogeneity. Results: The systematic review showed that MT significantly contributes to upper limb recovery in stroke patients, specifically leading to notable improvements in motor function, dexterity, independence in activities of daily living (functional independence), as well as reduction of pain and muscle spasticity. Quality assessment with the PEDro scale revealed studies of good to high quality. The meta-analysis demonstrated that MT induced significant improvement in upper limb motor function (SMD = 0.403, p = 0.0006) and a smaller but significant improvement in functional independence (SMD = 0.25, p = 0.040). Benefits were observed across different recovery stages and levels of paresis severity. Subgroup analysis indicated a greater effect of MT when control groups received sham MT compared to active non-MT interventions, highlighting the importance of visual feedback. Meta-regression analysis revealed that the frequency and total duration of MT sessions during upper limb rehabilitation after stroke are significant factors for improving patients’ functional independence. The meta-analysis also showed no significant publication bias across studies, and sensitivity analyses confirmed the robustness of the findings. Conclusion: Mirror Therapy is an effective, cost-efficient, and easily applicable intervention for upper limb rehabilitation in stroke patients, improving both motor recovery and functional independence. Its effectiveness may be optimized by adjusting session frequency and duration according to patient characteristics and recovery stage. Neurophysiological evidence supports that MT activates the mirror neuron system and promotes cortical plasticity, explaining the clinical outcomes. Further high-quality RCTs with standardized protocols and long-term follow-up are required to establish clearer clinical guidelines."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The effect of mirror therapy on upper limb rehabilitation in stroke patients: Systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιούρη Μαρία","Tsiouri Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η Θεραπεία Καθρέφτη (Mirror Therapy, MT) αποτελεί μια μη επεμβατική προσέγγιση αποκατάστασης, η οποία χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο για την ενίσχυση της κινητικής λειτουργίας του άνω άκρου και της λειτουργικής ανεξαρτησίας σε άτομα μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρά τα αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα, η συνολική αποτελεσματικότητα και οι παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα παραμένουν ασαφείς. Στόχος: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση της MT στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, μέσω συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών (RCTs), καθώς και να διερευνήσει πιθανούς παράγοντες που επηρεάζουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Μέθοδοι: Έγινε συστηματική αναζήτηση κατά την οποία εντοπίστηκαν 21 τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs), εκ των οποίων οι 17 περιλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Η μεθοδολογική ποιότητα των μελετών αξιολογήθηκε με τη χρήση της κλίμακας PEDro. Συλλέχθηκαν δεδομένα για τον τύπο της παρέμβασης, τη συχνότητα, τη διάρκεια και το στάδιο ανάρρωσης, τα αξιολογικά εργαλεία που χρησιμοποίησαν οι μελέτες καθώς και δεδομένα μετρήσεων των πιο συχνά αξιολογούμενων παραμέτρων, τη κινητικότητα του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία. Η μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση των συνολικών αποτελεσμάτων, ενώ οι υποομάδες (subgroups) και οι αναλύσεις μετα-παλινδρόμησης (meta-regression) εξερεύνησαν πιθανές πηγές ετερογένειας. Αποτελέσματα: Η συστηματική ανασκόπηση έδειξε ότι η MT επιδρά σημαντικά στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και συγκεκριμένα οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της κινητικότητας του άνω άκρου, της επιδεξιότητας, της ανεξαρτησίας στις καθημερινές δραστηριότητες (λειτουργική ανεξαρτησία), καθώς και στη μείωση του πόνου και της σπαστικότητας. Η ποιοτική ανάλυση με την κλίμακα PEDro αποκάλυψε καλής έως υψηλής ποιότητας μελέτες. Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι η MT προκάλεσε σημαντική βελτίωση στην κινητική λειτουργία του άνω άκρου (SMD = 0.403, p = 0.0006) και μικρότερη αλλά σημαντική βελτίωση στη λειτουργική ανεξαρτησία (SMD = 0.25, p = 0.040) των ασθενών. Τα οφέλη παρατηρήθηκαν σε ένα εύρος σταδίων ανάρρωσης και σε διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας της πάρεσης. H ανάλυση των υποομάδων έδειξε μεγαλύτερη επίδραση της ΜΤ, όταν οι ομάδες ελέγχου ήταν Sham MT παρά με active non-MT παρεμβάσεις, υπογραμμίζοντας τη σημασία της οπτικής ανατροφοδότησης. Η ανάλυση μετα-παλινδρόμησης ανέδειξε ότι η συχνότητα και η συνολική διάρκεια των συνεδριών MT κατά την αποκατάσταση του άνω άκρου των ασθενών μετά από εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, είναι σημαντικοί παράγοντες για την βελτίωση της λειτουργικής ανεξαρτησίας των ασθενών. Η μετα-αναλυση έδειξε ότι δεν υπάρχει σημαντική μεροληψία δημοσίευσης μεταξύ των μελετών, και οι αναλύσεις ευαισθησίας επιβεβαίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. Συμπέρασμα: Η Θεραπεία Καθρέφτη αποτελεί μια αποτελεσματική, οικονομική και εύκολα εφαρμόσιμη παρέμβαση στην αποκατάσταση του άνω άκρου ασθενών μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, που βελτιώνει την κινητική αποκατάσταση του άνω άκρου και την λειτουργική ανεξαρτησία των ασθενών. Η αποτελεσματικότητα μπορεί να βελτιστοποιηθεί μέσω προσαρμογής της συχνότητας και της διάρκειας των συνεδριών, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του ασθενούς και το στάδιο ανάρρωσης. Νευροφυσιολογικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι η MT ενεργοποιεί το σύστημα των νευρώνων καθρέφτη και προάγει την πλαστικότητα του φλοιού, εξηγώντας τα κλινικά αποτελέσματα. Απαιτούνται περαιτέρω, υψηλής ποιότητας RCTs με τυποποιημένα πρωτόκολλα και μακροχρόνια παρακολούθηση για τη διαμόρφωση σαφέστερων κλινικών οδηγιών.","Mirror Therapy (MT) is a non-invasive rehabilitation approach that is increasingly used to enhance upper limb motor function and functional independence in individuals after a stroke. Despite the growing body of evidence, the overall effectiveness and the factors influencing therapeutic outcomes remain unclear. Objective: The present study aims to evaluate the effect of MT on upper limb rehabilitation in stroke patients, through a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials (RCTs), as well as to investigate potential factors influencing therapeutic outcomes. Methods: A systematic search identified 21 RCTs, of which 17 were included in the meta-analysis. The methodological quality of the studies was assessed using the PEDro scale. Data were collected on the type of intervention, frequency, duration, recovery stage, assessment tools used, and measurement outcomes of the most commonly reported aspects—upper limb motor function and functional independence. The meta-analysis was used to quantify the overall effects, while subgroup and meta-regression analyses explored possible sources of heterogeneity. Results: The systematic review showed that MT significantly contributes to upper limb recovery in stroke patients, specifically leading to notable improvements in motor function, dexterity, independence in activities of daily living (functional independence), as well as reduction of pain and muscle spasticity. Quality assessment with the PEDro scale revealed studies of good to high quality. The meta-analysis demonstrated that MT induced significant improvement in upper limb motor function (SMD = 0.403, p = 0.0006) and a smaller but significant improvement in functional independence (SMD = 0.25, p = 0.040). Benefits were observed across different recovery stages and levels of paresis severity. Subgroup analysis indicated a greater effect of MT when control groups received sham MT compared to active non-MT interventions, highlighting the importance of visual feedback. Meta-regression analysis revealed that the frequency and total duration of MT sessions during upper limb rehabilitation after stroke are significant factors for improving patients’ functional independence. The meta-analysis also showed no significant publication bias across studies, and sensitivity analyses confirmed the robustness of the findings. Conclusion: Mirror Therapy is an effective, cost-efficient, and easily applicable intervention for upper limb rehabilitation in stroke patients, improving both motor recovery and functional independence. Its effectiveness may be optimized by adjusting session frequency and duration according to patient characteristics and recovery stage. Neurophysiological evidence supports that MT activates the mirror neuron system and promotes cortical plasticity, explaining the clinical outcomes. Further high-quality RCTs with standardized protocols and long-term follow-up are required to establish clearer clinical guidelines."],"dc:identifier":["uoadl:5311391","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311391"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The effect of mirror therapy on upper limb rehabilitation in stroke patients: Systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:47Z"}