{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311544"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311544","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη αναστολέων των ακετυλοτρανσφερασών της στρεπτοθρισίνης Sat1, Sat2 και Sat4","abstract":"Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών αποτέλεσε αναμφίβολα σταθμό στην ιστορία των βιολογικών επιστημών επιφέροντας επαναστατικές αλλαγές σε ποικίλους τομείς τις ιατρικής πρακτικής και οδηγώντας στην καταπολέμηση μολυσματικών ασθενειών υπεύθυνων για υψηλό αριθμό θανάτων. Από τις απαρχές, εντούτοις, της εφαρμογής των αντιβιοτικών φαρμάκων στη θεραπευτική, η επιστημονική κοινότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία πρόκληση στην οποία καλείται μέχρι και σήμερα να ανταποκριθεί: εκείνη της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά. Με τον αριθμό των ανθεκτικών στελεχών να πολλαπλασιάζεται διαρκώς και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές να αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς, η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στην επανεξέταση αντιβιοτικών παραγόντων που είχαν παλαιότερα αποκλειστεί από την κλινική πράξη, μεταξύ των οποίων και η στρεπτοθρισίνη. Το αμινογλυκοσιδικό αυτό αντιβιοτικό, που είχε αρχικά απορριφθεί λόγω τοξικότητας, αξιολογείται εκ νέου για την αντιμετώπιση πολυανθεκτικών βακτηριακών λοιμώξεων, ενώ, παράλληλα, έχει καθοριστεί ότι ο κύριος μηχανισμός βακτηριακής ανθεκτικότητας στη στρεπτοθρισίνη βασίζεται στην ακετυλίωσή της από τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης (Streptothricin Acetyltransferases, Sats). Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πειραματικού χαρακτήρα που εκπονήθηκε στο Εργαστήριο Φαρμακευτικής Χημείας, επιχειρήθηκε η αξιολόγηση διαφορετικών δομικών αναλόγων ως προς την αλληλεπίδρασή τους με τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης Sat1, Sat2 και Sat4 και η ανακάλυψη μεταξύ αυτών μορίων(hits) με πιθανή ανασταλτική δράση έναντι καθενός εκ των τριών ενζύμων. Η πορεία που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει αρχικά την κατασκευή δομικών μοντέλων για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής των ενζύμων μέσω των λογισμικών AlphaFold.2, Robetta και Schrödinger’s Maestro. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση των διαφορετικών μοντέλων και επιλογή μοντέλου τρισδιάστατης δομής για κάθε ένζυμο, και, κατόπιν, διενεργήθηκε in silico screening μιας in-house βιβιλιοθήκης 33 μορίων σε καθένα εκ των τριών ενζύμων με τη χρήση του εργαλείου Glide(Schrödinger’s Maestro). Σε επόμενη φάση, πραγματοποιήθηκε η μελέτη της φυσικοχημικής συμπεριφοράς των Sat1, Sat2 και Sat4 μέσω της βιοφυσικής τεχνικής της Διαφορικής Φθορισμομετρίας Σάρωσης (DSF). Tέλος, ακολούθησε ο υπολογισμός της αναστολτικής ισχύος 49 δομικών αναλόγων έναντι των ενζύμων Sat1, Sat2 και Sat4 με εφαρμογή της Δοκιμής του Ellman (Ellman’s Assay). Η χρήση της DSF επέτρεψε τον προσδιορισμό και τη βελτιστοποίηση των συνθηκών που απαιτούνται για τη διεξαγωγή μετρήσεων των εν λόγω ενζύμων με τη συγκεκριμένη βιοφυσική τεχνική, ενώ η αξιοποίηση της Δοκιμής του Ellman οδήγησε στην ανακάλυψη μεταξύ των διαφορετικών αναλόγων μορίων με ισχυρή ανασταλτική δράση έναντι της ακετυλοτρανσφεράσης Sat4 και, σε μικρότερο βαθμό, της Sat2.","abstract_html":"Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών αποτέλεσε αναμφίβολα σταθμό στην ιστορία των βιολογικών επιστημών επιφέροντας επαναστατικές αλλαγές σε ποικίλους τομείς τις ιατρικής πρακτικής και οδηγώντας στην καταπολέμηση μολυσματικών ασθενειών υπεύθυνων για υψηλό αριθμό θανάτων. Από τις απαρχές, εντούτοις, της εφαρμογής των αντιβιοτικών φαρμάκων στη θεραπευτική, η επιστημονική κοινότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία πρόκληση στην οποία καλείται μέχρι και σήμερα να ανταποκριθεί: εκείνη της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά. Με τον αριθμό των ανθεκτικών στελεχών να πολλαπλασιάζεται διαρκώς και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές να αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς, η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στην επανεξέταση αντιβιοτικών παραγόντων που είχαν παλαιότερα αποκλειστεί από την κλινική πράξη, μεταξύ των οποίων και η στρεπτοθρισίνη. Το αμινογλυκοσιδικό αυτό αντιβιοτικό, που είχε αρχικά απορριφθεί λόγω τοξικότητας, αξιολογείται εκ νέου για την αντιμετώπιση πολυανθεκτικών βακτηριακών λοιμώξεων, ενώ, παράλληλα, έχει καθοριστεί ότι ο κύριος μηχανισμός βακτηριακής ανθεκτικότητας στη στρεπτοθρισίνη βασίζεται στην ακετυλίωσή της από τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης (Streptothricin Acetyltransferases, Sats). Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πειραματικού χαρακτήρα που εκπονήθηκε στο Εργαστήριο Φαρμακευτικής Χημείας, επιχειρήθηκε η αξιολόγηση διαφορετικών δομικών αναλόγων ως προς την αλληλεπίδρασή τους με τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης Sat1, Sat2 και Sat4 και η ανακάλυψη μεταξύ αυτών μορίων(hits) με πιθανή ανασταλτική δράση έναντι καθενός εκ των τριών ενζύμων. Η πορεία που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει αρχικά την κατασκευή δομικών μοντέλων για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής των ενζύμων μέσω των λογισμικών AlphaFold.2, Robetta και Schrödinger’s Maestro. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση των διαφορετικών μοντέλων και επιλογή μοντέλου τρισδιάστατης δομής για κάθε ένζυμο, και, κατόπιν, διενεργήθηκε in silico screening μιας in-house βιβιλιοθήκης 33 μορίων σε καθένα εκ των τριών ενζύμων με τη χρήση του εργαλείου Glide(Schrödinger’s Maestro). Σε επόμενη φάση, πραγματοποιήθηκε η μελέτη της φυσικοχημικής συμπεριφοράς των Sat1, Sat2 και Sat4 μέσω της βιοφυσικής τεχνικής της Διαφορικής Φθορισμομετρίας Σάρωσης (DSF). Tέλος, ακολούθησε ο υπολογισμός της αναστολτικής ισχύος 49 δομικών αναλόγων έναντι των ενζύμων Sat1, Sat2 και Sat4 με εφαρμογή της Δοκιμής του Ellman (Ellman’s Assay). Η χρήση της DSF επέτρεψε τον προσδιορισμό και τη βελτιστοποίηση των συνθηκών που απαιτούνται για τη διεξαγωγή μετρήσεων των εν λόγω ενζύμων με τη συγκεκριμένη βιοφυσική τεχνική, ενώ η αξιοποίηση της Δοκιμής του Ellman οδήγησε στην ανακάλυψη μεταξύ των διαφορετικών αναλόγων μορίων με ισχυρή ανασταλτική δράση έναντι της ακετυλοτρανσφεράσης Sat4 και, σε μικρότερο βαθμό, της Sat2.","abstract_has_math":false,"creators":["Σερετόπουλος Ιωάννης","Seretopoulos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311544"],"render_values":[{"text":"uoadl:5311544","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311544","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311544","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5311544","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σερετόπουλος Ιωάννης","Seretopoulos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311544","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311544"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών αποτέλεσε αναμφίβολα σταθμό στην ιστορία των βιολογικών επιστημών επιφέροντας επαναστατικές αλλαγές σε ποικίλους τομείς τις ιατρικής πρακτικής και οδηγώντας στην καταπολέμηση μολυσματικών ασθενειών υπεύθυνων για υψηλό αριθμό θανάτων. Από τις απαρχές, εντούτοις, της εφαρμογής των αντιβιοτικών φαρμάκων στη θεραπευτική, η επιστημονική κοινότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία πρόκληση στην οποία καλείται μέχρι και σήμερα να ανταποκριθεί: εκείνη της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά. Με τον αριθμό των ανθεκτικών στελεχών να πολλαπλασιάζεται διαρκώς και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές να αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς, η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στην επανεξέταση αντιβιοτικών παραγόντων που είχαν παλαιότερα αποκλειστεί από την κλινική πράξη, μεταξύ των οποίων και η στρεπτοθρισίνη. Το αμινογλυκοσιδικό αυτό αντιβιοτικό, που είχε αρχικά απορριφθεί λόγω τοξικότητας, αξιολογείται εκ νέου για την αντιμετώπιση πολυανθεκτικών βακτηριακών λοιμώξεων, ενώ, παράλληλα, έχει καθοριστεί ότι ο κύριος μηχανισμός βακτηριακής ανθεκτικότητας στη στρεπτοθρισίνη βασίζεται στην ακετυλίωσή της από τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης (Streptothricin Acetyltransferases, Sats). Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πειραματικού χαρακτήρα που εκπονήθηκε στο Εργαστήριο Φαρμακευτικής Χημείας, επιχειρήθηκε η αξιολόγηση διαφορετικών δομικών αναλόγων ως προς την αλληλεπίδρασή τους με τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης Sat1, Sat2 και Sat4 και η ανακάλυψη μεταξύ αυτών μορίων(hits) με πιθανή ανασταλτική δράση έναντι καθενός εκ των τριών ενζύμων. Η πορεία που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει αρχικά την κατασκευή δομικών μοντέλων για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής των ενζύμων μέσω των λογισμικών AlphaFold.2, Robetta και Schrödinger’s Maestro. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση των διαφορετικών μοντέλων και επιλογή μοντέλου τρισδιάστατης δομής για κάθε ένζυμο, και, κατόπιν, διενεργήθηκε in silico screening μιας in-house βιβιλιοθήκης 33 μορίων σε καθένα εκ των τριών ενζύμων με τη χρήση του εργαλείου Glide(Schrödinger’s Maestro). Σε επόμενη φάση, πραγματοποιήθηκε η μελέτη της φυσικοχημικής συμπεριφοράς των Sat1, Sat2 και Sat4 μέσω της βιοφυσικής τεχνικής της Διαφορικής Φθορισμομετρίας Σάρωσης (DSF). Tέλος, ακολούθησε ο υπολογισμός της αναστολτικής ισχύος 49 δομικών αναλόγων έναντι των ενζύμων Sat1, Sat2 και Sat4 με εφαρμογή της Δοκιμής του Ellman (Ellman’s Assay). Η χρήση της DSF επέτρεψε τον προσδιορισμό και τη βελτιστοποίηση των συνθηκών που απαιτούνται για τη διεξαγωγή μετρήσεων των εν λόγω ενζύμων με τη συγκεκριμένη βιοφυσική τεχνική, ενώ η αξιοποίηση της Δοκιμής του Ellman οδήγησε στην ανακάλυψη μεταξύ των διαφορετικών αναλόγων μορίων με ισχυρή ανασταλτική δράση έναντι της ακετυλοτρανσφεράσης Sat4 και, σε μικρότερο βαθμό, της Sat2.","The discovery of antibiotics was undeniably a turning point in the history of biological sciences, bringing about groundbreaking changes in many areas of medical practice and helping to combat infectious diseases that were once major causes of death. However, since the very beginning of their use in treatment, the scientific community has faced a persistent challenge: antibiotic resistance. As the number of resistant bacterial strains continues to rise and existing treatment options often fall short, researchers are now revisiting antibiotics that were previously abandoned in clinical settings — including streptothricin. This aminoglycoside antibiotic was originally dismissed due to concerns about toxicity, but it's currently being re-evaluated as a potential weapon against multidrug-resistant bacterial infections. At the same time, it's been established that the primary mechanism behind bacterial resistance to streptothricin involves its acetylation by enzymes known as streptothricin acetyltransferases (Sats). As part of this experimental thesis conducted at the Laboratory of Pharmaceutical Chemistry, the interaction of various structural analogs with the streptothricin acetyltransferases Sat1, Sat2, and Sat4 was evaluated, with the goal of identifying potential inhibitor molecules (hits) for each of the three enzymes. The process began with the construction of structural models to predict the three-dimensional structures of the enzymes using AlphaFold2, Robetta, and Schrödinger’s Maestro software. These models were then assessed, and one 3D structure was selected for each enzyme. Subsequently, in silico screening of an in-house library of 33 compounds was performed against each of the three enzymes using the Glide tool (Schrödinger’s Maestro). In the next phase, the physicochemical properties of Sat1, Sat2, and Sat4 were investigated using the biophysical technique of Differential Scanning Fluorimetry (DSF). Finally, the inhibitory activity of 49 structural analogs against the enzymes was evaluated with the application of Ellman’s Assay. DSF enabled the identification and optimization of the conditions necessary for carrying out measurements of the enzymes using this technique, while utilization of Ellman’s Assay led to the discovery of several analogs with strong inhibitory activity against Sat4, and to a lesser extent, Sat2."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη αναστολέων των ακετυλοτρανσφερασών της στρεπτοθρισίνης Sat1, Sat2 και Sat4"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σερετόπουλος Ιωάννης","Seretopoulos Ioannis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών αποτέλεσε αναμφίβολα σταθμό στην ιστορία των βιολογικών επιστημών επιφέροντας επαναστατικές αλλαγές σε ποικίλους τομείς τις ιατρικής πρακτικής και οδηγώντας στην καταπολέμηση μολυσματικών ασθενειών υπεύθυνων για υψηλό αριθμό θανάτων. Από τις απαρχές, εντούτοις, της εφαρμογής των αντιβιοτικών φαρμάκων στη θεραπευτική, η επιστημονική κοινότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία πρόκληση στην οποία καλείται μέχρι και σήμερα να ανταποκριθεί: εκείνη της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά. Με τον αριθμό των ανθεκτικών στελεχών να πολλαπλασιάζεται διαρκώς και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές να αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς, η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στην επανεξέταση αντιβιοτικών παραγόντων που είχαν παλαιότερα αποκλειστεί από την κλινική πράξη, μεταξύ των οποίων και η στρεπτοθρισίνη. Το αμινογλυκοσιδικό αυτό αντιβιοτικό, που είχε αρχικά απορριφθεί λόγω τοξικότητας, αξιολογείται εκ νέου για την αντιμετώπιση πολυανθεκτικών βακτηριακών λοιμώξεων, ενώ, παράλληλα, έχει καθοριστεί ότι ο κύριος μηχανισμός βακτηριακής ανθεκτικότητας στη στρεπτοθρισίνη βασίζεται στην ακετυλίωσή της από τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης (Streptothricin Acetyltransferases, Sats). Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πειραματικού χαρακτήρα που εκπονήθηκε στο Εργαστήριο Φαρμακευτικής Χημείας, επιχειρήθηκε η αξιολόγηση διαφορετικών δομικών αναλόγων ως προς την αλληλεπίδρασή τους με τις ακετυλοτρανσφεράσες της στρεπτοθρισίνης Sat1, Sat2 και Sat4 και η ανακάλυψη μεταξύ αυτών μορίων(hits) με πιθανή ανασταλτική δράση έναντι καθενός εκ των τριών ενζύμων. Η πορεία που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει αρχικά την κατασκευή δομικών μοντέλων για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής των ενζύμων μέσω των λογισμικών AlphaFold.2, Robetta και Schrödinger’s Maestro. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση των διαφορετικών μοντέλων και επιλογή μοντέλου τρισδιάστατης δομής για κάθε ένζυμο, και, κατόπιν, διενεργήθηκε in silico screening μιας in-house βιβιλιοθήκης 33 μορίων σε καθένα εκ των τριών ενζύμων με τη χρήση του εργαλείου Glide(Schrödinger’s Maestro). Σε επόμενη φάση, πραγματοποιήθηκε η μελέτη της φυσικοχημικής συμπεριφοράς των Sat1, Sat2 και Sat4 μέσω της βιοφυσικής τεχνικής της Διαφορικής Φθορισμομετρίας Σάρωσης (DSF). Tέλος, ακολούθησε ο υπολογισμός της αναστολτικής ισχύος 49 δομικών αναλόγων έναντι των ενζύμων Sat1, Sat2 και Sat4 με εφαρμογή της Δοκιμής του Ellman (Ellman’s Assay). Η χρήση της DSF επέτρεψε τον προσδιορισμό και τη βελτιστοποίηση των συνθηκών που απαιτούνται για τη διεξαγωγή μετρήσεων των εν λόγω ενζύμων με τη συγκεκριμένη βιοφυσική τεχνική, ενώ η αξιοποίηση της Δοκιμής του Ellman οδήγησε στην ανακάλυψη μεταξύ των διαφορετικών αναλόγων μορίων με ισχυρή ανασταλτική δράση έναντι της ακετυλοτρανσφεράσης Sat4 και, σε μικρότερο βαθμό, της Sat2.","The discovery of antibiotics was undeniably a turning point in the history of biological sciences, bringing about groundbreaking changes in many areas of medical practice and helping to combat infectious diseases that were once major causes of death. However, since the very beginning of their use in treatment, the scientific community has faced a persistent challenge: antibiotic resistance. As the number of resistant bacterial strains continues to rise and existing treatment options often fall short, researchers are now revisiting antibiotics that were previously abandoned in clinical settings — including streptothricin. This aminoglycoside antibiotic was originally dismissed due to concerns about toxicity, but it's currently being re-evaluated as a potential weapon against multidrug-resistant bacterial infections. At the same time, it's been established that the primary mechanism behind bacterial resistance to streptothricin involves its acetylation by enzymes known as streptothricin acetyltransferases (Sats). As part of this experimental thesis conducted at the Laboratory of Pharmaceutical Chemistry, the interaction of various structural analogs with the streptothricin acetyltransferases Sat1, Sat2, and Sat4 was evaluated, with the goal of identifying potential inhibitor molecules (hits) for each of the three enzymes. The process began with the construction of structural models to predict the three-dimensional structures of the enzymes using AlphaFold2, Robetta, and Schrödinger’s Maestro software. These models were then assessed, and one 3D structure was selected for each enzyme. Subsequently, in silico screening of an in-house library of 33 compounds was performed against each of the three enzymes using the Glide tool (Schrödinger’s Maestro). In the next phase, the physicochemical properties of Sat1, Sat2, and Sat4 were investigated using the biophysical technique of Differential Scanning Fluorimetry (DSF). Finally, the inhibitory activity of 49 structural analogs against the enzymes was evaluated with the application of Ellman’s Assay. DSF enabled the identification and optimization of the conditions necessary for carrying out measurements of the enzymes using this technique, while utilization of Ellman’s Assay led to the discovery of several analogs with strong inhibitory activity against Sat4, and to a lesser extent, Sat2."],"dc:identifier":["uoadl:5311544","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311544"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάπτυξη αναστολέων των ακετυλοτρανσφερασών της στρεπτοθρισίνης Sat1, Sat2 και Sat4"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:47Z"}