{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311661"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5311661","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση Πολυμερικών Νανοσωματιδίων Μέσω Ενδομοριακής Δικτύωσης Μακρομορίων","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία, η οποία εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο της επιστήμης των πολυμερών, εκπονήθηκε με σκοπό να προσφέρει πρόσθετα στοιχεία σχετικά με τη μεθοδολογία σύνθεσης και τον τρόπο μεταβολής των φυσικών ιδιοτήτων μονομοριακών νανοσωματιδίων στυρενικής φύσεως, σε σύγκριση με τα πρόδρομα γραμμικά πολυμερή, τα οποία διαφέρουν ως προς το μοριακό τους βάρος και το βαθμό σταυροσύνδεσής τους. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση πολυμερών στυρενίου μέσω ανιοντικού πολυμερισμού, τα οποία έφεραν δραστικές υδρόξυλο-ομάδες είτε στο ένα άκρο της αλυσίδας, είτε και στα δύο. Στην πορεία, πραγματοποιήθηκε μέσω της αντίδρασης αιθεροποίσης Williamson η μετατροπή τους σε μακρομοριακούς απαρχητές για ριζικό πολυμερισμό μέσω νιτροξειδίων (Nitroxide Mediated Polymerization, NMP). Κατόπιν, συντέθηκαν τρεις δομές διαφορετικής μακρομοριακής αρχιτεκτονικής: μονομοριακά νανοσωματίδια, μονομοριακά νανοσωματίδια με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά» και κυκλικά πολυμερή. Αναλυτικότερα, έγινε η σύνθεση μιας σειράς τυχαίων συμπολυμερών πολυστυρενίου – βινυλοβενζοκυκλοβουτενίου μεταβλητού μοριακού βάρους και ποσοστού σταυροσυνδέτη βενζοκυκλοβουτενίου, με στόχο τη μετατροπή τους σε μονομοριακά νανοσωματίδια. Στην πορεία, έγινε η σύνθεση μονομοριακών νανοσωματιδίων με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά», για τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν μακρομοριακοί απαρχητές διαφορετικού μοριακού βάρους. Επίσης, μέσω Ριζικού Πολυμερισμού Μεταφοράς Ατόμου (Atom Transfer Radical Polymerization, ATRP) έγινε η σύνθεση πολυμερών που έφεραν έναν τριπλό δεσμό και μια ομάδα αζιδίου στα δύο άκρα της πολυμερικής αλυσίδας και στην πορεία μετατράπηκαν σε κυκλικά πολυμερή μέσω της χημείας «κλικ». Τα κυκλικά πολυμερή είχαν ως στόχο τη μετέπειτα μετατροπή τους σε νανοσωματίδια, χωρίς 5 ελεύθερα άκρα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα νανοσωματίδια που έχουν συντεθεί έως τώρα. Ο μοριακός χαρακτηρισμός των δειγμάτων έγινε με Χρωματογραφία Αποκλεισμού Μεγεθών (SEC), Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού Πρωτονίου (1H NMR), Δυναμική Σκέδαση Φωτός (DLS) και ιξωδομετρία, ενώ η επιτυχής σύνθεση του κυκλικού πολυμερούς επιβεβαιώθηκε επιπλέον μέσω Φασματοσκοπίας Υπερύθρου με Μετασχηματισμό Fourier, FTIR.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία, η οποία εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο της επιστήμης των πολυμερών, εκπονήθηκε με σκοπό να προσφέρει πρόσθετα στοιχεία σχετικά με τη μεθοδολογία σύνθεσης και τον τρόπο μεταβολής των φυσικών ιδιοτήτων μονομοριακών νανοσωματιδίων στυρενικής φύσεως, σε σύγκριση με τα πρόδρομα γραμμικά πολυμερή, τα οποία διαφέρουν ως προς το μοριακό τους βάρος και το βαθμό σταυροσύνδεσής τους. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση πολυμερών στυρενίου μέσω ανιοντικού πολυμερισμού, τα οποία έφεραν δραστικές υδρόξυλο-ομάδες είτε στο ένα άκρο της αλυσίδας, είτε και στα δύο. Στην πορεία, πραγματοποιήθηκε μέσω της αντίδρασης αιθεροποίσης Williamson η μετατροπή τους σε μακρομοριακούς απαρχητές για ριζικό πολυμερισμό μέσω νιτροξειδίων (Nitroxide Mediated Polymerization, NMP). Κατόπιν, συντέθηκαν τρεις δομές διαφορετικής μακρομοριακής αρχιτεκτονικής: μονομοριακά νανοσωματίδια, μονομοριακά νανοσωματίδια με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά» και κυκλικά πολυμερή. Αναλυτικότερα, έγινε η σύνθεση μιας σειράς τυχαίων συμπολυμερών πολυστυρενίου – βινυλοβενζοκυκλοβουτενίου μεταβλητού μοριακού βάρους και ποσοστού σταυροσυνδέτη βενζοκυκλοβουτενίου, με στόχο τη μετατροπή τους σε μονομοριακά νανοσωματίδια. Στην πορεία, έγινε η σύνθεση μονομοριακών νανοσωματιδίων με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά», για τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν μακρομοριακοί απαρχητές διαφορετικού μοριακού βάρους. Επίσης, μέσω Ριζικού Πολυμερισμού Μεταφοράς Ατόμου (Atom Transfer Radical Polymerization, ATRP) έγινε η σύνθεση πολυμερών που έφεραν έναν τριπλό δεσμό και μια ομάδα αζιδίου στα δύο άκρα της πολυμερικής αλυσίδας και στην πορεία μετατράπηκαν σε κυκλικά πολυμερή μέσω της χημείας «κλικ». Τα κυκλικά πολυμερή είχαν ως στόχο τη μετέπειτα μετατροπή τους σε νανοσωματίδια, χωρίς 5 ελεύθερα άκρα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα νανοσωματίδια που έχουν συντεθεί έως τώρα. Ο μοριακός χαρακτηρισμός των δειγμάτων έγινε με Χρωματογραφία Αποκλεισμού Μεγεθών (SEC), Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού Πρωτονίου (1H NMR), Δυναμική Σκέδαση Φωτός (DLS) και ιξωδομετρία, ενώ η επιτυχής σύνθεση του κυκλικού πολυμερούς επιβεβαιώθηκε επιπλέον μέσω Φασματοσκοπίας Υπερύθρου με Μετασχηματισμό Fourier, FTIR.","abstract_has_math":false,"creators":["ΝΑΝΟΥ ΑΘΗΝΑ","NANOU ATHINA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311661"],"render_values":[{"text":"uoadl:5311661","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311661","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311661","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5311661","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΝΑΝΟΥ ΑΘΗΝΑ","NANOU ATHINA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5311661","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311661"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία, η οποία εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο της επιστήμης των πολυμερών, εκπονήθηκε με σκοπό να προσφέρει πρόσθετα στοιχεία σχετικά με τη μεθοδολογία σύνθεσης και τον τρόπο μεταβολής των φυσικών ιδιοτήτων μονομοριακών νανοσωματιδίων στυρενικής φύσεως, σε σύγκριση με τα πρόδρομα γραμμικά πολυμερή, τα οποία διαφέρουν ως προς το μοριακό τους βάρος και το βαθμό σταυροσύνδεσής τους. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση πολυμερών στυρενίου μέσω ανιοντικού πολυμερισμού, τα οποία έφεραν δραστικές υδρόξυλο-ομάδες είτε στο ένα άκρο της αλυσίδας, είτε και στα δύο. Στην πορεία, πραγματοποιήθηκε μέσω της αντίδρασης αιθεροποίσης Williamson η μετατροπή τους σε μακρομοριακούς απαρχητές για ριζικό πολυμερισμό μέσω νιτροξειδίων (Nitroxide Mediated Polymerization, NMP). Κατόπιν, συντέθηκαν τρεις δομές διαφορετικής μακρομοριακής αρχιτεκτονικής: μονομοριακά νανοσωματίδια, μονομοριακά νανοσωματίδια με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά» και κυκλικά πολυμερή. Αναλυτικότερα, έγινε η σύνθεση μιας σειράς τυχαίων συμπολυμερών πολυστυρενίου – βινυλοβενζοκυκλοβουτενίου μεταβλητού μοριακού βάρους και ποσοστού σταυροσυνδέτη βενζοκυκλοβουτενίου, με στόχο τη μετατροπή τους σε μονομοριακά νανοσωματίδια. Στην πορεία, έγινε η σύνθεση μονομοριακών νανοσωματιδίων με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά», για τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν μακρομοριακοί απαρχητές διαφορετικού μοριακού βάρους. Επίσης, μέσω Ριζικού Πολυμερισμού Μεταφοράς Ατόμου (Atom Transfer Radical Polymerization, ATRP) έγινε η σύνθεση πολυμερών που έφεραν έναν τριπλό δεσμό και μια ομάδα αζιδίου στα δύο άκρα της πολυμερικής αλυσίδας και στην πορεία μετατράπηκαν σε κυκλικά πολυμερή μέσω της χημείας «κλικ». Τα κυκλικά πολυμερή είχαν ως στόχο τη μετέπειτα μετατροπή τους σε νανοσωματίδια, χωρίς 5 ελεύθερα άκρα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα νανοσωματίδια που έχουν συντεθεί έως τώρα. Ο μοριακός χαρακτηρισμός των δειγμάτων έγινε με Χρωματογραφία Αποκλεισμού Μεγεθών (SEC), Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού Πρωτονίου (1H NMR), Δυναμική Σκέδαση Φωτός (DLS) και ιξωδομετρία, ενώ η επιτυχής σύνθεση του κυκλικού πολυμερούς επιβεβαιώθηκε επιπλέον μέσω Φασματοσκοπίας Υπερύθρου με Μετασχηματισμό Fourier, FTIR.","This diploma thesis in the field of polymer science, provides insights into the synthesis and variation of the physical properties of styrenic single-chain nanoparticles (SCNPs) in comparison with their linear polymer precursors, with respect to their molecular weight and degree of cross linker. SCNPs represent a distinct class of polymeric nanostructures, synthesized via the intramolecular collapse of individual polymer chains. Their well-defined size and controlled distribution of functional groups make them highly promising for applications that demand precise molecular organization. Initially, hydroxyl terminated polystyrenes at one chain end or at both chain ends were synthesized by anionic polymerization. Subsequently, through the Williamson etherification reaction, they were converted into macromolecular initiators for Nitroxide Mediated Polymerization, NMP. Three different single-chain nano- structures were finally synthesized: single-chain nanoparticles, single-chain nanoparticles with one polystyrene tail, and ring polymers. More specifically, a series of random copolymers PS-co-P4VBCB with variable molecular weight and crosslinker content (4VBCB), were prepared. Additionally, PS-b-(PS-co-P4VBCB) single-chain structures were synthesized, using macromolecular initiators with variable molecular weight. The polymers that were converted into nanoparticles underwent intramolecular thermal [4+4] cycloaddition between 4VBCB monomers, under inert conditions and at very high dilution in a good solvent. Finally, styrenic polymers were synthesized by ATRP, which were subsequently transformed into cyclic polymers via “click” chemistry. Molecular characterization was carried out using Proton Nuclear Magnetic Resonance (1H NMR), Size Exclusion Chromatography (SEC), Dynamic Light Scattering (DLS) and Viscometry, confirming the successful synthesis of the SCNPs and the cyclic polymers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση Πολυμερικών Νανοσωματιδίων Μέσω Ενδομοριακής Δικτύωσης Μακρομορίων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΝΑΝΟΥ ΑΘΗΝΑ","NANOU ATHINA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία, η οποία εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο της επιστήμης των πολυμερών, εκπονήθηκε με σκοπό να προσφέρει πρόσθετα στοιχεία σχετικά με τη μεθοδολογία σύνθεσης και τον τρόπο μεταβολής των φυσικών ιδιοτήτων μονομοριακών νανοσωματιδίων στυρενικής φύσεως, σε σύγκριση με τα πρόδρομα γραμμικά πολυμερή, τα οποία διαφέρουν ως προς το μοριακό τους βάρος και το βαθμό σταυροσύνδεσής τους. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση πολυμερών στυρενίου μέσω ανιοντικού πολυμερισμού, τα οποία έφεραν δραστικές υδρόξυλο-ομάδες είτε στο ένα άκρο της αλυσίδας, είτε και στα δύο. Στην πορεία, πραγματοποιήθηκε μέσω της αντίδρασης αιθεροποίσης Williamson η μετατροπή τους σε μακρομοριακούς απαρχητές για ριζικό πολυμερισμό μέσω νιτροξειδίων (Nitroxide Mediated Polymerization, NMP). Κατόπιν, συντέθηκαν τρεις δομές διαφορετικής μακρομοριακής αρχιτεκτονικής: μονομοριακά νανοσωματίδια, μονομοριακά νανοσωματίδια με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά» και κυκλικά πολυμερή. Αναλυτικότερα, έγινε η σύνθεση μιας σειράς τυχαίων συμπολυμερών πολυστυρενίου – βινυλοβενζοκυκλοβουτενίου μεταβλητού μοριακού βάρους και ποσοστού σταυροσυνδέτη βενζοκυκλοβουτενίου, με στόχο τη μετατροπή τους σε μονομοριακά νανοσωματίδια. Στην πορεία, έγινε η σύνθεση μονομοριακών νανοσωματιδίων με μία αλυσίδα πολυστυρενίου ως «ουρά», για τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν μακρομοριακοί απαρχητές διαφορετικού μοριακού βάρους. Επίσης, μέσω Ριζικού Πολυμερισμού Μεταφοράς Ατόμου (Atom Transfer Radical Polymerization, ATRP) έγινε η σύνθεση πολυμερών που έφεραν έναν τριπλό δεσμό και μια ομάδα αζιδίου στα δύο άκρα της πολυμερικής αλυσίδας και στην πορεία μετατράπηκαν σε κυκλικά πολυμερή μέσω της χημείας «κλικ». Τα κυκλικά πολυμερή είχαν ως στόχο τη μετέπειτα μετατροπή τους σε νανοσωματίδια, χωρίς 5 ελεύθερα άκρα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα νανοσωματίδια που έχουν συντεθεί έως τώρα. Ο μοριακός χαρακτηρισμός των δειγμάτων έγινε με Χρωματογραφία Αποκλεισμού Μεγεθών (SEC), Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού Πρωτονίου (1H NMR), Δυναμική Σκέδαση Φωτός (DLS) και ιξωδομετρία, ενώ η επιτυχής σύνθεση του κυκλικού πολυμερούς επιβεβαιώθηκε επιπλέον μέσω Φασματοσκοπίας Υπερύθρου με Μετασχηματισμό Fourier, FTIR.","This diploma thesis in the field of polymer science, provides insights into the synthesis and variation of the physical properties of styrenic single-chain nanoparticles (SCNPs) in comparison with their linear polymer precursors, with respect to their molecular weight and degree of cross linker. SCNPs represent a distinct class of polymeric nanostructures, synthesized via the intramolecular collapse of individual polymer chains. Their well-defined size and controlled distribution of functional groups make them highly promising for applications that demand precise molecular organization. Initially, hydroxyl terminated polystyrenes at one chain end or at both chain ends were synthesized by anionic polymerization. Subsequently, through the Williamson etherification reaction, they were converted into macromolecular initiators for Nitroxide Mediated Polymerization, NMP. Three different single-chain nano- structures were finally synthesized: single-chain nanoparticles, single-chain nanoparticles with one polystyrene tail, and ring polymers. More specifically, a series of random copolymers PS-co-P4VBCB with variable molecular weight and crosslinker content (4VBCB), were prepared. Additionally, PS-b-(PS-co-P4VBCB) single-chain structures were synthesized, using macromolecular initiators with variable molecular weight. The polymers that were converted into nanoparticles underwent intramolecular thermal [4+4] cycloaddition between 4VBCB monomers, under inert conditions and at very high dilution in a good solvent. Finally, styrenic polymers were synthesized by ATRP, which were subsequently transformed into cyclic polymers via “click” chemistry. Molecular characterization was carried out using Proton Nuclear Magnetic Resonance (1H NMR), Size Exclusion Chromatography (SEC), Dynamic Light Scattering (DLS) and Viscometry, confirming the successful synthesis of the SCNPs and the cyclic polymers."],"dc:identifier":["uoadl:5311661","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5311661"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση Πολυμερικών Νανοσωματιδίων Μέσω Ενδομοριακής Δικτύωσης Μακρομορίων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:47Z"}