{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312107"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312107","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του RNF113A στη αντίσταση των καρκινικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος στη χημειοθεραπεία","abstract":"Το γλοιοβλάστωμα πολύμορφο (Glioblastoma multiforme, GBM) αποτελεί την πιο επιθετική μορφή πρωτογενούς όγκου του εγκεφάλου, που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη μοριακή ετερογένεια και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στις συμβατικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένου του αλκυλιωτικού παράγοντα τεμοζολομίδη (temozolomide, TMZ). Αυτή η ανθεκτικότητα περιορίζει την επιβίωση των ασθενών υπό θεραπευτικές στρατηγικές που οδηγούν σε χημειοαντοχή. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο της πρωτεΐνης Ring Finger Protein 113A (RNF113A), μιας RING-τύπου E3 ουβικιτίνης λιγάσης που εμπλέκεται στη σύνδεση RNA, στην επιδιόρθωση του DNA και στη χημειοαντοχή, καθώς και στη λειτουργική της αλληλεπίδραση με τη μεθυλοτρανσφεράση SMYD3 στο GBM. Βιοπληροφορικές αναλύσεις δημόσια διαθέσιμων βάσεων δεδομένων αποκάλυψαν ότι τόσο η RNF113A όσο και η SMYD3 παρουσιάζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα mRNA σε υψηλού βαθμού γλοιώματα (βαθμός IV ή GBM) σε σύγκριση με χαμηλότερους βαθμούς και μη νεοπλασματικούς ιστούς, με τα επίπεδα έκφρασης να συσχετίζονται θετικά. Επιπλέον, η έκφραση και των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη στα υποτροπιάζοντα GBM σε σχέση με τους πρωτογενείς όγκους, γεγονός που υποδηλώνει ρόλο στην εξέλιξη του όγκου και στην απόκριση στη θεραπεία. Λειτουργικές μελέτες σε κυτταρικές σειρές GBM (U87-MG και πρωτογενή U3054) που χρησιμοποίησαν τον αναστολέα της SMYD3, EPZ031686, έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ευαισθητοποιεί τόσο τα TMZ-ανθεκτικά όσο και τα ευαίσθητα κύτταρα στη χημειοθεραπεία, με αποτέλεσμα μειωμένη κυτταρική βιωσιμότητα, ελαττωμένη κυτταρική πολλαπλασίαση (Ki67) και μειωμένη έκφραση του δείκτη βλαστικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος (Sox2). Ο συνδυασμός EPZ031686 και TMZ ενίσχυσε περαιτέρω αυτά τα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Αναλύσεις RNA sequencing και qPCR έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ρυθμίζει την έκφραση γονιδίων ώστε να προάγει τη σύλληψη του κυτταρικού κύκλου (ιδιαίτερα μέσω αυξημένης έκφρασης του CDKN1A), να καταστέλλει τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA (μείωση της έκφρασης των MGMT, CHEK1, CHEK2, RAD51) και να επηρεάζει την απόπτωση και τη σηματοδότηση αυξητικών παραγόντων, σε συμφωνία με μειωμένη απόκριση σε βλάβη του DNA και αυξημένη χημειοευαισθησία. Η ανοσοφθορίζουσα ανάλυση επιβεβαίωσε αυτές τις μοριακές αλλαγές και σε επίπεδο πρωτεΐνης. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η μεθυλίωση της RNF113A μέσω της SMYD3 διατηρεί τη δραστικότητα της RNF113A, διευκολύνοντας την αποαλκυλίωση του DNA και, συνεπώς, προάγοντας την ανθεκτικότητα στην TMZ. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει την οδό σηματοδότησης SMYD3–RNF113A ως μια υποσχόμενη θεραπευτική στόχευση, υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός αναστολέων της SMYD3 με TMZ μπορεί να βελτιώσει τα θεραπευτικά αποτελέσματα στο GBM μέσω υπέρβασης των μηχανισμών ανθεκτικότητας.","abstract_html":"Το γλοιοβλάστωμα πολύμορφο (Glioblastoma multiforme, GBM) αποτελεί την πιο επιθετική μορφή πρωτογενούς όγκου του εγκεφάλου, που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη μοριακή ετερογένεια και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στις συμβατικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένου του αλκυλιωτικού παράγοντα τεμοζολομίδη (temozolomide, TMZ). Αυτή η ανθεκτικότητα περιορίζει την επιβίωση των ασθενών υπό θεραπευτικές στρατηγικές που οδηγούν σε χημειοαντοχή. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο της πρωτεΐνης Ring Finger Protein 113A (RNF113A), μιας RING-τύπου E3 ουβικιτίνης λιγάσης που εμπλέκεται στη σύνδεση RNA, στην επιδιόρθωση του DNA και στη χημειοαντοχή, καθώς και στη λειτουργική της αλληλεπίδραση με τη μεθυλοτρανσφεράση SMYD3 στο GBM. Βιοπληροφορικές αναλύσεις δημόσια διαθέσιμων βάσεων δεδομένων αποκάλυψαν ότι τόσο η RNF113A όσο και η SMYD3 παρουσιάζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα mRNA σε υψηλού βαθμού γλοιώματα (βαθμός IV ή GBM) σε σύγκριση με χαμηλότερους βαθμούς και μη νεοπλασματικούς ιστούς, με τα επίπεδα έκφρασης να συσχετίζονται θετικά. Επιπλέον, η έκφραση και των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη στα υποτροπιάζοντα GBM σε σχέση με τους πρωτογενείς όγκους, γεγονός που υποδηλώνει ρόλο στην εξέλιξη του όγκου και στην απόκριση στη θεραπεία. Λειτουργικές μελέτες σε κυτταρικές σειρές GBM (U87-MG και πρωτογενή U3054) που χρησιμοποίησαν τον αναστολέα της SMYD3, EPZ031686, έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ευαισθητοποιεί τόσο τα TMZ-ανθεκτικά όσο και τα ευαίσθητα κύτταρα στη χημειοθεραπεία, με αποτέλεσμα μειωμένη κυτταρική βιωσιμότητα, ελαττωμένη κυτταρική πολλαπλασίαση (Ki67) και μειωμένη έκφραση του δείκτη βλαστικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος (Sox2). Ο συνδυασμός EPZ031686 και TMZ ενίσχυσε περαιτέρω αυτά τα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Αναλύσεις RNA sequencing και qPCR έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ρυθμίζει την έκφραση γονιδίων ώστε να προάγει τη σύλληψη του κυτταρικού κύκλου (ιδιαίτερα μέσω αυξημένης έκφρασης του CDKN1A), να καταστέλλει τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA (μείωση της έκφρασης των MGMT, CHEK1, CHEK2, RAD51) και να επηρεάζει την απόπτωση και τη σηματοδότηση αυξητικών παραγόντων, σε συμφωνία με μειωμένη απόκριση σε βλάβη του DNA και αυξημένη χημειοευαισθησία. Η ανοσοφθορίζουσα ανάλυση επιβεβαίωσε αυτές τις μοριακές αλλαγές και σε επίπεδο πρωτεΐνης. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η μεθυλίωση της RNF113A μέσω της SMYD3 διατηρεί τη δραστικότητα της RNF113A, διευκολύνοντας την αποαλκυλίωση του DNA και, συνεπώς, προάγοντας την ανθεκτικότητα στην TMZ. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει την οδό σηματοδότησης SMYD3–RNF113A ως μια υποσχόμενη θεραπευτική στόχευση, υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός αναστολέων της SMYD3 με TMZ μπορεί να βελτιώσει τα θεραπευτικά αποτελέσματα στο GBM μέσω υπέρβασης των μηχανισμών ανθεκτικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μμέιντας Ρανίν","Beidas Raneen"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312107"],"render_values":[{"text":"uoadl:5312107","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312107","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312107","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5312107","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μμέιντας Ρανίν","Beidas Raneen"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312107"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το γλοιοβλάστωμα πολύμορφο (Glioblastoma multiforme, GBM) αποτελεί την πιο επιθετική μορφή πρωτογενούς όγκου του εγκεφάλου, που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη μοριακή ετερογένεια και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στις συμβατικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένου του αλκυλιωτικού παράγοντα τεμοζολομίδη (temozolomide, TMZ). Αυτή η ανθεκτικότητα περιορίζει την επιβίωση των ασθενών υπό θεραπευτικές στρατηγικές που οδηγούν σε χημειοαντοχή. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο της πρωτεΐνης Ring Finger Protein 113A (RNF113A), μιας RING-τύπου E3 ουβικιτίνης λιγάσης που εμπλέκεται στη σύνδεση RNA, στην επιδιόρθωση του DNA και στη χημειοαντοχή, καθώς και στη λειτουργική της αλληλεπίδραση με τη μεθυλοτρανσφεράση SMYD3 στο GBM. Βιοπληροφορικές αναλύσεις δημόσια διαθέσιμων βάσεων δεδομένων αποκάλυψαν ότι τόσο η RNF113A όσο και η SMYD3 παρουσιάζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα mRNA σε υψηλού βαθμού γλοιώματα (βαθμός IV ή GBM) σε σύγκριση με χαμηλότερους βαθμούς και μη νεοπλασματικούς ιστούς, με τα επίπεδα έκφρασης να συσχετίζονται θετικά. Επιπλέον, η έκφραση και των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη στα υποτροπιάζοντα GBM σε σχέση με τους πρωτογενείς όγκους, γεγονός που υποδηλώνει ρόλο στην εξέλιξη του όγκου και στην απόκριση στη θεραπεία. Λειτουργικές μελέτες σε κυτταρικές σειρές GBM (U87-MG και πρωτογενή U3054) που χρησιμοποίησαν τον αναστολέα της SMYD3, EPZ031686, έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ευαισθητοποιεί τόσο τα TMZ-ανθεκτικά όσο και τα ευαίσθητα κύτταρα στη χημειοθεραπεία, με αποτέλεσμα μειωμένη κυτταρική βιωσιμότητα, ελαττωμένη κυτταρική πολλαπλασίαση (Ki67) και μειωμένη έκφραση του δείκτη βλαστικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος (Sox2). Ο συνδυασμός EPZ031686 και TMZ ενίσχυσε περαιτέρω αυτά τα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Αναλύσεις RNA sequencing και qPCR έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ρυθμίζει την έκφραση γονιδίων ώστε να προάγει τη σύλληψη του κυτταρικού κύκλου (ιδιαίτερα μέσω αυξημένης έκφρασης του CDKN1A), να καταστέλλει τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA (μείωση της έκφρασης των MGMT, CHEK1, CHEK2, RAD51) και να επηρεάζει την απόπτωση και τη σηματοδότηση αυξητικών παραγόντων, σε συμφωνία με μειωμένη απόκριση σε βλάβη του DNA και αυξημένη χημειοευαισθησία. Η ανοσοφθορίζουσα ανάλυση επιβεβαίωσε αυτές τις μοριακές αλλαγές και σε επίπεδο πρωτεΐνης. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η μεθυλίωση της RNF113A μέσω της SMYD3 διατηρεί τη δραστικότητα της RNF113A, διευκολύνοντας την αποαλκυλίωση του DNA και, συνεπώς, προάγοντας την ανθεκτικότητα στην TMZ. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει την οδό σηματοδότησης SMYD3–RNF113A ως μια υποσχόμενη θεραπευτική στόχευση, υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός αναστολέων της SMYD3 με TMZ μπορεί να βελτιώσει τα θεραπευτικά αποτελέσματα στο GBM μέσω υπέρβασης των μηχανισμών ανθεκτικότητας.","Glioblastoma multiforme (GBM) is the most aggressive form of primary brain tumour, characterized by extensive molecular heterogeneity and notable resistance to conventional therapies, including the alkylating agent temozolomide (TMZ). This resistance limits patient survival under therapeutic strategies resulting in chemoresistance. This study focuses on underlying the role of the Ring Finger Protein 113A (RNF113A), a RING-type E3 ubiquitin ligase implicated in RNA splicing, DNA repair, and chemoresistance, and its functional interplay with the methyltransferase SMYD3 in GBM. Bioinformatic analyses of publicly available datasets revealed that both RNF113A and SMYD3 exhibit significantly elevated mRNA expression in high-grade glioma (grade IV or GBM) compared to lower grades and non-tumour tissues, with expression levels positively correlated. Furthermore, expression of both genes was increased in recurrent GBM relative to primary tumours, suggesting a role in tumour progression and treatment response. Functional studies in GBM cell lines (U87-MG and primary U3054) employing the SMYD3 inhibitor EPZ031686 demonstrated that SMYD3 inhibition sensitizes both TMZ-resistant and sensitive cells to chemotherapy, manifested by reduced cell viability, decreased proliferation (Ki67) and diminished glioblastoma stem cell marker expression (Sox2). Combined EPZ031686 and TMZ treatment further enhanced these effects compared to monotherapy. RNA sequencing and qPCR analyses revealed that SMYD3 inhibition modulates gene expression to promote cell cycle arrest (notably upregulation of CDKN1A), suppress DNA repair pathways (downregulation of MGMT, CHEK1, CHEK2, RAD51), and affect apoptotic and growth factor signalling, consistent with impaired DNA damage response and increased chemosensitivity. Immunofluorescence confirmed these molecular changes at the protein level. These results validate the hypothesis that the SMYD3-mediated methylation of RNF113A maintains RNF113A activity, facilitating DNA dealkylation repair and thereby promoting TMZ resistance. This study showed the SMYD3-RNF113A signalling pathway as a promising therapeutic target, suggesting that combination therapy with SMYD3 inhibitors and TMZ may improve GBM treatment outcomes by overcoming resistance mechanisms."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του RNF113A στη αντίσταση των καρκινικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος στη χημειοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μμέιντας Ρανίν","Beidas Raneen"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το γλοιοβλάστωμα πολύμορφο (Glioblastoma multiforme, GBM) αποτελεί την πιο επιθετική μορφή πρωτογενούς όγκου του εγκεφάλου, που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη μοριακή ετερογένεια και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στις συμβατικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένου του αλκυλιωτικού παράγοντα τεμοζολομίδη (temozolomide, TMZ). Αυτή η ανθεκτικότητα περιορίζει την επιβίωση των ασθενών υπό θεραπευτικές στρατηγικές που οδηγούν σε χημειοαντοχή. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο της πρωτεΐνης Ring Finger Protein 113A (RNF113A), μιας RING-τύπου E3 ουβικιτίνης λιγάσης που εμπλέκεται στη σύνδεση RNA, στην επιδιόρθωση του DNA και στη χημειοαντοχή, καθώς και στη λειτουργική της αλληλεπίδραση με τη μεθυλοτρανσφεράση SMYD3 στο GBM. Βιοπληροφορικές αναλύσεις δημόσια διαθέσιμων βάσεων δεδομένων αποκάλυψαν ότι τόσο η RNF113A όσο και η SMYD3 παρουσιάζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα mRNA σε υψηλού βαθμού γλοιώματα (βαθμός IV ή GBM) σε σύγκριση με χαμηλότερους βαθμούς και μη νεοπλασματικούς ιστούς, με τα επίπεδα έκφρασης να συσχετίζονται θετικά. Επιπλέον, η έκφραση και των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη στα υποτροπιάζοντα GBM σε σχέση με τους πρωτογενείς όγκους, γεγονός που υποδηλώνει ρόλο στην εξέλιξη του όγκου και στην απόκριση στη θεραπεία. Λειτουργικές μελέτες σε κυτταρικές σειρές GBM (U87-MG και πρωτογενή U3054) που χρησιμοποίησαν τον αναστολέα της SMYD3, EPZ031686, έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ευαισθητοποιεί τόσο τα TMZ-ανθεκτικά όσο και τα ευαίσθητα κύτταρα στη χημειοθεραπεία, με αποτέλεσμα μειωμένη κυτταρική βιωσιμότητα, ελαττωμένη κυτταρική πολλαπλασίαση (Ki67) και μειωμένη έκφραση του δείκτη βλαστικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος (Sox2). Ο συνδυασμός EPZ031686 και TMZ ενίσχυσε περαιτέρω αυτά τα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Αναλύσεις RNA sequencing και qPCR έδειξαν ότι η αναστολή της SMYD3 ρυθμίζει την έκφραση γονιδίων ώστε να προάγει τη σύλληψη του κυτταρικού κύκλου (ιδιαίτερα μέσω αυξημένης έκφρασης του CDKN1A), να καταστέλλει τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA (μείωση της έκφρασης των MGMT, CHEK1, CHEK2, RAD51) και να επηρεάζει την απόπτωση και τη σηματοδότηση αυξητικών παραγόντων, σε συμφωνία με μειωμένη απόκριση σε βλάβη του DNA και αυξημένη χημειοευαισθησία. Η ανοσοφθορίζουσα ανάλυση επιβεβαίωσε αυτές τις μοριακές αλλαγές και σε επίπεδο πρωτεΐνης. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η μεθυλίωση της RNF113A μέσω της SMYD3 διατηρεί τη δραστικότητα της RNF113A, διευκολύνοντας την αποαλκυλίωση του DNA και, συνεπώς, προάγοντας την ανθεκτικότητα στην TMZ. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει την οδό σηματοδότησης SMYD3–RNF113A ως μια υποσχόμενη θεραπευτική στόχευση, υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός αναστολέων της SMYD3 με TMZ μπορεί να βελτιώσει τα θεραπευτικά αποτελέσματα στο GBM μέσω υπέρβασης των μηχανισμών ανθεκτικότητας.","Glioblastoma multiforme (GBM) is the most aggressive form of primary brain tumour, characterized by extensive molecular heterogeneity and notable resistance to conventional therapies, including the alkylating agent temozolomide (TMZ). This resistance limits patient survival under therapeutic strategies resulting in chemoresistance. This study focuses on underlying the role of the Ring Finger Protein 113A (RNF113A), a RING-type E3 ubiquitin ligase implicated in RNA splicing, DNA repair, and chemoresistance, and its functional interplay with the methyltransferase SMYD3 in GBM. Bioinformatic analyses of publicly available datasets revealed that both RNF113A and SMYD3 exhibit significantly elevated mRNA expression in high-grade glioma (grade IV or GBM) compared to lower grades and non-tumour tissues, with expression levels positively correlated. Furthermore, expression of both genes was increased in recurrent GBM relative to primary tumours, suggesting a role in tumour progression and treatment response. Functional studies in GBM cell lines (U87-MG and primary U3054) employing the SMYD3 inhibitor EPZ031686 demonstrated that SMYD3 inhibition sensitizes both TMZ-resistant and sensitive cells to chemotherapy, manifested by reduced cell viability, decreased proliferation (Ki67) and diminished glioblastoma stem cell marker expression (Sox2). Combined EPZ031686 and TMZ treatment further enhanced these effects compared to monotherapy. RNA sequencing and qPCR analyses revealed that SMYD3 inhibition modulates gene expression to promote cell cycle arrest (notably upregulation of CDKN1A), suppress DNA repair pathways (downregulation of MGMT, CHEK1, CHEK2, RAD51), and affect apoptotic and growth factor signalling, consistent with impaired DNA damage response and increased chemosensitivity. Immunofluorescence confirmed these molecular changes at the protein level. These results validate the hypothesis that the SMYD3-mediated methylation of RNF113A maintains RNF113A activity, facilitating DNA dealkylation repair and thereby promoting TMZ resistance. This study showed the SMYD3-RNF113A signalling pathway as a promising therapeutic target, suggesting that combination therapy with SMYD3 inhibitors and TMZ may improve GBM treatment outcomes by overcoming resistance mechanisms."],"dc:identifier":["uoadl:5312107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312107"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του RNF113A στη αντίσταση των καρκινικών κυττάρων του γλοιοβλαστώματος στη χημειοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:49Z"}