{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312302"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312302","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"New technologies of discrimination: Algorithmic bias, techno-colonialism, and Legal Grey Zones in EU migration management","abstract":"Αυτή η διατριβή εξετάζει τις κοινωνικοτεχνικές επιπτώσεις των τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται στη διαχείριση των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς αυτά τα συστήματα επηρεάζουν δυσανάλογα τα δικαιώματα και τις εμπειρίες των μεταναστών και προσφύγων. Τίθενται τρία βασικά ερωτήματα: (1) πώς εκδηλώνεται η τεχνολογική διάκριση στα υπάρχοντα συστήματα δεδομένων για τα σύνορα και τους μετανάστες; (2) πώς τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση ασύλου και συνόρων αναπαράγουν ή αμφισβητούν διακριτικά μοτίβα; και (3) ποια προστατευτικά πλαίσια υπάρχουν για την αποτροπή της παρακολούθησης και εκμετάλλευσης των μεταναστών; Μεθοδολογικά, η έρευνα αυτή στηρίζεται σε δευτερογενή βιβλιογραφία και εκτενή μελέτη στους τομείς των Επιστημών και Τεχνολογίας (STS), της μελέτης της μετανάστευσης, της νομικής έρευνας και της δικαιοσύνης δεδομένων, με τη χρήση περιπτωσιολογικών μελετών των πρακτικών της ΕΕ, όπως το Eurodac, οι τεχνολογίες παρακολούθησης της Frontex και οι βιομετρικές υποδομές. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: την παθητική τεχνολογική συμμετοχή, που αφορά τη συλλογή βιομετρικών δεδομένων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις μεταναστευτικές διαδρομές, και την ενεργή συμμετοχή, που αφορά τις ψηφιακές πλατφόρμες και τους διαδικτυακούς χώρους που χρησιμοποιούν οι μετανάστες για να συνδεθούν και να αποκτήσουν πληροφορίες. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία και οι αναφορές καταδεικνύουν ότι η τεχνολογία (ανα)παράγει τόσο παλιές όσο και νέες μορφές διακρίσεων και στις δύο αυτές μορφές συμμετοχής. Η ενεργή συμμετοχή των μεταναστών στις ψηφιακές πλατφόρμες και υποδομές δημιουργεί μια δυναμική ενδυνάμωσης και ελέγχου. Παρόλο που οι ψηφιακές τεχνολογίες διευκολύνουν τη συνδεσιμότητα, την έκφραση και την πολιτική συμμετοχή, ταυτόχρονα εκθέτουν τους μετανάστες σε αυξημένους κινδύνους όπως η εθνοτική διάκριση, η εξαγωγή δεδομένων και ο αλγοριθμικός αποκλεισμός. Στο πλαίσιο της διαχείρισης ασύλου και των συνόρων, τα βιομετρικά συστήματα και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης συχνά λειτουργούν παραβιάζοντας νομικές προστασίες, όπως η αρχή της μη επαναπροώθησης, η απαγόρευση συλλογικής απέλασης, και τα δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και την προστασία των δεδομένων. Τα τρέχοντα ρυθμιστικά εργαλεία, όπως ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) και ο προτεινόμενος Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AIA), παραμένουν κατακερματισμένα και ανεπαρκή, καθώς δεν καλύπτουν ζητήματα όπως η συναινετική πίεση, η αλγοριθμική αδιαφάνεια και η έλλειψη μηχανισμών αμφισβήτησης. Η διατριβή καταλήγει προτείνοντας ένα ψηφιακό πλαίσιο δικαιωμάτων για τους μετανάστες, που να βασίζεται στη δικαιοσύνη δεδομένων, τη δικαιοσύνη σχεδιασμού και τη συμμετοχική διακυβέρνηση. Ένα τέτοιο πλαίσιο απαιτεί νομικά δεσμευτικές εκτιμήσεις αντίκτυπου στους ανθρώπινους δικαιώματα, εφαρμοστέα δικαιώματα για επεξηγήσεις και αμφισβήτηση, καθώς και τη θεσμοθέτηση της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών και των επηρεαζόμενων κοινοτήτων. Λέξεις-κλειδιά: διακυβέρνηση της μετανάστευσης, τεχνητή νοημοσύνη, παρακολούθηση, δικαιοσύνη δεδομένων, βιομετρία","abstract_html":"Αυτή η διατριβή εξετάζει τις κοινωνικοτεχνικές επιπτώσεις των τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται στη διαχείριση των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς αυτά τα συστήματα επηρεάζουν δυσανάλογα τα δικαιώματα και τις εμπειρίες των μεταναστών και προσφύγων. Τίθενται τρία βασικά ερωτήματα: (1) πώς εκδηλώνεται η τεχνολογική διάκριση στα υπάρχοντα συστήματα δεδομένων για τα σύνορα και τους μετανάστες; (2) πώς τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση ασύλου και συνόρων αναπαράγουν ή αμφισβητούν διακριτικά μοτίβα; και (3) ποια προστατευτικά πλαίσια υπάρχουν για την αποτροπή της παρακολούθησης και εκμετάλλευσης των μεταναστών; Μεθοδολογικά, η έρευνα αυτή στηρίζεται σε δευτερογενή βιβλιογραφία και εκτενή μελέτη στους τομείς των Επιστημών και Τεχνολογίας (STS), της μελέτης της μετανάστευσης, της νομικής έρευνας και της δικαιοσύνης δεδομένων, με τη χρήση περιπτωσιολογικών μελετών των πρακτικών της ΕΕ, όπως το Eurodac, οι τεχνολογίες παρακολούθησης της Frontex και οι βιομετρικές υποδομές. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: την παθητική τεχνολογική συμμετοχή, που αφορά τη συλλογή βιομετρικών δεδομένων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις μεταναστευτικές διαδρομές, και την ενεργή συμμετοχή, που αφορά τις ψηφιακές πλατφόρμες και τους διαδικτυακούς χώρους που χρησιμοποιούν οι μετανάστες για να συνδεθούν και να αποκτήσουν πληροφορίες. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία και οι αναφορές καταδεικνύουν ότι η τεχνολογία (ανα)παράγει τόσο παλιές όσο και νέες μορφές διακρίσεων και στις δύο αυτές μορφές συμμετοχής. Η ενεργή συμμετοχή των μεταναστών στις ψηφιακές πλατφόρμες και υποδομές δημιουργεί μια δυναμική ενδυνάμωσης και ελέγχου. Παρόλο που οι ψηφιακές τεχνολογίες διευκολύνουν τη συνδεσιμότητα, την έκφραση και την πολιτική συμμετοχή, ταυτόχρονα εκθέτουν τους μετανάστες σε αυξημένους κινδύνους όπως η εθνοτική διάκριση, η εξαγωγή δεδομένων και ο αλγοριθμικός αποκλεισμός. Στο πλαίσιο της διαχείρισης ασύλου και των συνόρων, τα βιομετρικά συστήματα και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης συχνά λειτουργούν παραβιάζοντας νομικές προστασίες, όπως η αρχή της μη επαναπροώθησης, η απαγόρευση συλλογικής απέλασης, και τα δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και την προστασία των δεδομένων. Τα τρέχοντα ρυθμιστικά εργαλεία, όπως ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) και ο προτεινόμενος Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AIA), παραμένουν κατακερματισμένα και ανεπαρκή, καθώς δεν καλύπτουν ζητήματα όπως η συναινετική πίεση, η αλγοριθμική αδιαφάνεια και η έλλειψη μηχανισμών αμφισβήτησης. Η διατριβή καταλήγει προτείνοντας ένα ψηφιακό πλαίσιο δικαιωμάτων για τους μετανάστες, που να βασίζεται στη δικαιοσύνη δεδομένων, τη δικαιοσύνη σχεδιασμού και τη συμμετοχική διακυβέρνηση. Ένα τέτοιο πλαίσιο απαιτεί νομικά δεσμευτικές εκτιμήσεις αντίκτυπου στους ανθρώπινους δικαιώματα, εφαρμοστέα δικαιώματα για επεξηγήσεις και αμφισβήτηση, καθώς και τη θεσμοθέτηση της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών και των επηρεαζόμενων κοινοτήτων. Λέξεις-κλειδιά: διακυβέρνηση της μετανάστευσης, τεχνητή νοημοσύνη, παρακολούθηση, δικαιοσύνη δεδομένων, βιομετρία","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριακού Ελένη","Kyriakou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:49Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312302"],"render_values":[{"text":"uoadl:5312302","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312302","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312302","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5312302","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριακού Ελένη","Kyriakou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312302","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312302"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αυτή η διατριβή εξετάζει τις κοινωνικοτεχνικές επιπτώσεις των τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται στη διαχείριση των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς αυτά τα συστήματα επηρεάζουν δυσανάλογα τα δικαιώματα και τις εμπειρίες των μεταναστών και προσφύγων. Τίθενται τρία βασικά ερωτήματα: (1) πώς εκδηλώνεται η τεχνολογική διάκριση στα υπάρχοντα συστήματα δεδομένων για τα σύνορα και τους μετανάστες; (2) πώς τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση ασύλου και συνόρων αναπαράγουν ή αμφισβητούν διακριτικά μοτίβα; και (3) ποια προστατευτικά πλαίσια υπάρχουν για την αποτροπή της παρακολούθησης και εκμετάλλευσης των μεταναστών; Μεθοδολογικά, η έρευνα αυτή στηρίζεται σε δευτερογενή βιβλιογραφία και εκτενή μελέτη στους τομείς των Επιστημών και Τεχνολογίας (STS), της μελέτης της μετανάστευσης, της νομικής έρευνας και της δικαιοσύνης δεδομένων, με τη χρήση περιπτωσιολογικών μελετών των πρακτικών της ΕΕ, όπως το Eurodac, οι τεχνολογίες παρακολούθησης της Frontex και οι βιομετρικές υποδομές. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: την παθητική τεχνολογική συμμετοχή, που αφορά τη συλλογή βιομετρικών δεδομένων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις μεταναστευτικές διαδρομές, και την ενεργή συμμετοχή, που αφορά τις ψηφιακές πλατφόρμες και τους διαδικτυακούς χώρους που χρησιμοποιούν οι μετανάστες για να συνδεθούν και να αποκτήσουν πληροφορίες. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία και οι αναφορές καταδεικνύουν ότι η τεχνολογία (ανα)παράγει τόσο παλιές όσο και νέες μορφές διακρίσεων και στις δύο αυτές μορφές συμμετοχής. Η ενεργή συμμετοχή των μεταναστών στις ψηφιακές πλατφόρμες και υποδομές δημιουργεί μια δυναμική ενδυνάμωσης και ελέγχου. Παρόλο που οι ψηφιακές τεχνολογίες διευκολύνουν τη συνδεσιμότητα, την έκφραση και την πολιτική συμμετοχή, ταυτόχρονα εκθέτουν τους μετανάστες σε αυξημένους κινδύνους όπως η εθνοτική διάκριση, η εξαγωγή δεδομένων και ο αλγοριθμικός αποκλεισμός. Στο πλαίσιο της διαχείρισης ασύλου και των συνόρων, τα βιομετρικά συστήματα και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης συχνά λειτουργούν παραβιάζοντας νομικές προστασίες, όπως η αρχή της μη επαναπροώθησης, η απαγόρευση συλλογικής απέλασης, και τα δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και την προστασία των δεδομένων. Τα τρέχοντα ρυθμιστικά εργαλεία, όπως ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) και ο προτεινόμενος Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AIA), παραμένουν κατακερματισμένα και ανεπαρκή, καθώς δεν καλύπτουν ζητήματα όπως η συναινετική πίεση, η αλγοριθμική αδιαφάνεια και η έλλειψη μηχανισμών αμφισβήτησης. Η διατριβή καταλήγει προτείνοντας ένα ψηφιακό πλαίσιο δικαιωμάτων για τους μετανάστες, που να βασίζεται στη δικαιοσύνη δεδομένων, τη δικαιοσύνη σχεδιασμού και τη συμμετοχική διακυβέρνηση. Ένα τέτοιο πλαίσιο απαιτεί νομικά δεσμευτικές εκτιμήσεις αντίκτυπου στους ανθρώπινους δικαιώματα, εφαρμοστέα δικαιώματα για επεξηγήσεις και αμφισβήτηση, καθώς και τη θεσμοθέτηση της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών και των επηρεαζόμενων κοινοτήτων. Λέξεις-κλειδιά: διακυβέρνηση της μετανάστευσης, τεχνητή νοημοσύνη, παρακολούθηση, δικαιοσύνη δεδομένων, βιομετρία","This thesis examines the sociotechnical implications of technology used in border and migration management within the European Union. Specifically, it focuses on how these systems disproportionally affect the rights and lived experiences of migrants and refugees. It asks three questions: (1) how does technological discrimination materialise within the existing border and migrant data technologies? (2) how do AI-driven systems in asylum and border management reproduce or challenge discriminatory logics? and (3) what frameworks exist to protect migrants from surveillance and exploitation? Methodologically, this research adopts secondary literature review and utilizes extensive science and technology studies (STS), migration studies, legal scholarship, and data justice research, complemented by case studies of EU practices such as Eurodac, Frontex’s surveillance technologies, and biometric infrastructures. Conceptually, the thesis is divided into two sections: passive technological participation, encompassing forced biometric and data collection before, during, and after migrant journeys, and active technological participation, referring to the digital public sphere, or online communication spaces that migrants utilize to connect and obtain information. The literature and reports find that technology (re)produces existing and new forms of discrimination in both modalities of participation. Migrants' active participation in digital platforms and infrastructures produces a dual dynamic of empowerment and control. While digital technologies enable connectivity, expression, and political participation, they simultaneously expose migrants to heightened risks of profiling, data extraction, and algorithmic exclusion. In asylum and border contexts, biometric and AI-driven systems frequently operate in violation of established legal safeguards, including the principle of non-refoulement, the prohibition of collective expulsion, and rights to privacy and data protection. Current regulatory instruments such as the General Data Protection Regulation (GDPR) and the proposed Artificial Intelligence Act (AIA) remain fragmented and insufficient, as they fail to address coercive consent practices, algorithmic opacity, and lack of redress mechanisms.The thesis concludes by advocating for a migrant-centered digital rights framework, grounded in data justice, design justice, and participatory governance. Such a framework requires legally binding human rights impact assessments, enforceable rights to explanation and contestation, and institutionalized involvement of civil society and affected communities. Keywords: migration governance, artificial intelligence, surveillance, data justice, biometrics"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["New technologies of discrimination: Algorithmic bias, techno-colonialism, and Legal Grey Zones in EU migration management"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριακού Ελένη","Kyriakou Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Αυτή η διατριβή εξετάζει τις κοινωνικοτεχνικές επιπτώσεις των τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται στη διαχείριση των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς αυτά τα συστήματα επηρεάζουν δυσανάλογα τα δικαιώματα και τις εμπειρίες των μεταναστών και προσφύγων. Τίθενται τρία βασικά ερωτήματα: (1) πώς εκδηλώνεται η τεχνολογική διάκριση στα υπάρχοντα συστήματα δεδομένων για τα σύνορα και τους μετανάστες; (2) πώς τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση ασύλου και συνόρων αναπαράγουν ή αμφισβητούν διακριτικά μοτίβα; και (3) ποια προστατευτικά πλαίσια υπάρχουν για την αποτροπή της παρακολούθησης και εκμετάλλευσης των μεταναστών; Μεθοδολογικά, η έρευνα αυτή στηρίζεται σε δευτερογενή βιβλιογραφία και εκτενή μελέτη στους τομείς των Επιστημών και Τεχνολογίας (STS), της μελέτης της μετανάστευσης, της νομικής έρευνας και της δικαιοσύνης δεδομένων, με τη χρήση περιπτωσιολογικών μελετών των πρακτικών της ΕΕ, όπως το Eurodac, οι τεχνολογίες παρακολούθησης της Frontex και οι βιομετρικές υποδομές. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: την παθητική τεχνολογική συμμετοχή, που αφορά τη συλλογή βιομετρικών δεδομένων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις μεταναστευτικές διαδρομές, και την ενεργή συμμετοχή, που αφορά τις ψηφιακές πλατφόρμες και τους διαδικτυακούς χώρους που χρησιμοποιούν οι μετανάστες για να συνδεθούν και να αποκτήσουν πληροφορίες. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία και οι αναφορές καταδεικνύουν ότι η τεχνολογία (ανα)παράγει τόσο παλιές όσο και νέες μορφές διακρίσεων και στις δύο αυτές μορφές συμμετοχής. Η ενεργή συμμετοχή των μεταναστών στις ψηφιακές πλατφόρμες και υποδομές δημιουργεί μια δυναμική ενδυνάμωσης και ελέγχου. Παρόλο που οι ψηφιακές τεχνολογίες διευκολύνουν τη συνδεσιμότητα, την έκφραση και την πολιτική συμμετοχή, ταυτόχρονα εκθέτουν τους μετανάστες σε αυξημένους κινδύνους όπως η εθνοτική διάκριση, η εξαγωγή δεδομένων και ο αλγοριθμικός αποκλεισμός. Στο πλαίσιο της διαχείρισης ασύλου και των συνόρων, τα βιομετρικά συστήματα και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης συχνά λειτουργούν παραβιάζοντας νομικές προστασίες, όπως η αρχή της μη επαναπροώθησης, η απαγόρευση συλλογικής απέλασης, και τα δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και την προστασία των δεδομένων. Τα τρέχοντα ρυθμιστικά εργαλεία, όπως ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) και ο προτεινόμενος Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AIA), παραμένουν κατακερματισμένα και ανεπαρκή, καθώς δεν καλύπτουν ζητήματα όπως η συναινετική πίεση, η αλγοριθμική αδιαφάνεια και η έλλειψη μηχανισμών αμφισβήτησης. Η διατριβή καταλήγει προτείνοντας ένα ψηφιακό πλαίσιο δικαιωμάτων για τους μετανάστες, που να βασίζεται στη δικαιοσύνη δεδομένων, τη δικαιοσύνη σχεδιασμού και τη συμμετοχική διακυβέρνηση. Ένα τέτοιο πλαίσιο απαιτεί νομικά δεσμευτικές εκτιμήσεις αντίκτυπου στους ανθρώπινους δικαιώματα, εφαρμοστέα δικαιώματα για επεξηγήσεις και αμφισβήτηση, καθώς και τη θεσμοθέτηση της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών και των επηρεαζόμενων κοινοτήτων. Λέξεις-κλειδιά: διακυβέρνηση της μετανάστευσης, τεχνητή νοημοσύνη, παρακολούθηση, δικαιοσύνη δεδομένων, βιομετρία","This thesis examines the sociotechnical implications of technology used in border and migration management within the European Union. Specifically, it focuses on how these systems disproportionally affect the rights and lived experiences of migrants and refugees. It asks three questions: (1) how does technological discrimination materialise within the existing border and migrant data technologies? (2) how do AI-driven systems in asylum and border management reproduce or challenge discriminatory logics? and (3) what frameworks exist to protect migrants from surveillance and exploitation? Methodologically, this research adopts secondary literature review and utilizes extensive science and technology studies (STS), migration studies, legal scholarship, and data justice research, complemented by case studies of EU practices such as Eurodac, Frontex’s surveillance technologies, and biometric infrastructures. Conceptually, the thesis is divided into two sections: passive technological participation, encompassing forced biometric and data collection before, during, and after migrant journeys, and active technological participation, referring to the digital public sphere, or online communication spaces that migrants utilize to connect and obtain information. The literature and reports find that technology (re)produces existing and new forms of discrimination in both modalities of participation. Migrants' active participation in digital platforms and infrastructures produces a dual dynamic of empowerment and control. While digital technologies enable connectivity, expression, and political participation, they simultaneously expose migrants to heightened risks of profiling, data extraction, and algorithmic exclusion. In asylum and border contexts, biometric and AI-driven systems frequently operate in violation of established legal safeguards, including the principle of non-refoulement, the prohibition of collective expulsion, and rights to privacy and data protection. Current regulatory instruments such as the General Data Protection Regulation (GDPR) and the proposed Artificial Intelligence Act (AIA) remain fragmented and insufficient, as they fail to address coercive consent practices, algorithmic opacity, and lack of redress mechanisms.The thesis concludes by advocating for a migrant-centered digital rights framework, grounded in data justice, design justice, and participatory governance. Such a framework requires legally binding human rights impact assessments, enforceable rights to explanation and contestation, and institutionalized involvement of civil society and affected communities. Keywords: migration governance, artificial intelligence, surveillance, data justice, biometrics"],"dc:identifier":["uoadl:5312302","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312302"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["New technologies of discrimination: Algorithmic bias, techno-colonialism, and Legal Grey Zones in EU migration management"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:49Z"}