{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312359"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312359","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καταγραφή ασθενών με Καρδιακή Ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, σε Ελληνικά Νοσοκομεία: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της Φαρμακευτικής αγωγής","abstract":"Εισαγωγή: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αποτελεί μια κλινικά πολύπλοκη μορφή καρδιακής ανεπάρκειας, η οποία συχνά συνυπάρχει με ποικίλες συννοσηρότητες και παρουσιάζει διάφορους φαινοτύπους, όπου η θεραπεία έχει περιορισμένες τεκμηριωμένες φαρμακευτικές επιλογές. Παρά τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες, η συμμόρφωση με αυτές στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη και ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν η αξιολόγηση της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνουν ασθενείς με HFpEF σε ελληνικά νοσοκομεία και ο έλεγχος συμμόρφωσης της φαρμακευτικής αγωγής με τις τρέχουσες θεραπευτικές κατευθύνσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια σύγχρονη μελέτη παρατήρησης η οποία περιέλαβε 134 ασθενείς με HFpEF, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν ή παρακολουθήθηκαν σε επιλεγμένα νοσοκομεία της Ελλάδας και της Κύπρου. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν αναδρομικά μέσω ηλεκτρονικού συστήματος καταγραφής και περιλάμβαναν δημογραφικά, κλινικά, εργαστηριακά και φαρμακοθεραπευτικά χαρακτηριστικά. Η στατιστική επεξεργασία πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα IBM SPSS Statistics (έκδοση 29.0.2.0), με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών μεθόδων, καθώς και δυαδική λογιστική παλινδρόμηση για τον εντοπισμό παραγόντων που προβλέπουν τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Αποτελέσματα-Συζήτηση: Από το συνολικό δείγμα που εξετάστηκε, μόνο το 32,1% λάμβανε αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες, ενώ το υπόλοιπο 67,9% ακολουθεί την παραδοσιακή φαρμακευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας. Η ανάλυση ανέδειξε ότι οι ασθενείς με συμμόρφωση στις κατευθυντήριες οδηγίες είχαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη ηλικία (p = 0,042), υψηλότερο HR (p = 0,018) και χαμηλότερο LVEF (p = 0,01), υποδηλώνοντας αυξημένη πιθανότητα ενδεδειγμένης θεραπείας σε συμπτωματικούς και νεότερους ασθενείς. Επιπλέον, από την πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστική παλινδρόμηση (logistic regression analysis), το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) αποτέλεσε το μοναδικό παράγοντα με στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την ορθή φαρμακευτική αγωγή (p = 0.044). Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι HFpEF με ισχαιμική και υπερτασική αιτιολογία, συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα συμμόρφωσης. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε σημαντικές αποκλίσεις της κλινικής πράξης στην εφαρμογή των θεραπευτικών οδηγιών για τη HFpEF, γεγονός που πιθανόν επηρεάζει αρνητικά τη συνολική πρόγνωση. Οι διαφοροποιήσεις αυτές αντανακλούν την πολυπλοκότητα της νόσου και τη δυσκολία υιοθέτησης ενιαίων θεραπευτικών σχημάτων σε ένα πολυσύνθετο πληθυσμό ασθενών. Η εξατομίκευση της θεραπείας βάσει συννοσηροτήτων και κλινικών χαρακτηριστικών ενδέχεται να οδηγήσει σε βελτιωμένα θεραπευτικά αποτελέσματα. Προτάσεις: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν την ανάγκη για στοχευμένη και συστηματική αξιολόγηση της φαρμακοθεραπείας στην HFpEF, με έμφαση στην ενίσχυση της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών στην κλινική πράξη. Ο συνδυασμός ενδεδειγμένης αγωγής και κλινικής εξατομίκευσης, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτιστοποίηση της θεραπευτικής προσέγγισης και της φροντίδας των ασθενών με HFpEF.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αποτελεί μια κλινικά πολύπλοκη μορφή καρδιακής ανεπάρκειας, η οποία συχνά συνυπάρχει με ποικίλες συννοσηρότητες και παρουσιάζει διάφορους φαινοτύπους, όπου η θεραπεία έχει περιορισμένες τεκμηριωμένες φαρμακευτικές επιλογές. Παρά τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες, η συμμόρφωση με αυτές στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη και ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν η αξιολόγηση της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνουν ασθενείς με HFpEF σε ελληνικά νοσοκομεία και ο έλεγχος συμμόρφωσης της φαρμακευτικής αγωγής με τις τρέχουσες θεραπευτικές κατευθύνσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια σύγχρονη μελέτη παρατήρησης η οποία περιέλαβε 134 ασθενείς με HFpEF, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν ή παρακολουθήθηκαν σε επιλεγμένα νοσοκομεία της Ελλάδας και της Κύπρου. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν αναδρομικά μέσω ηλεκτρονικού συστήματος καταγραφής και περιλάμβαναν δημογραφικά, κλινικά, εργαστηριακά και φαρμακοθεραπευτικά χαρακτηριστικά. Η στατιστική επεξεργασία πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα IBM SPSS Statistics (έκδοση 29.0.2.0), με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών μεθόδων, καθώς και δυαδική λογιστική παλινδρόμηση για τον εντοπισμό παραγόντων που προβλέπουν τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Αποτελέσματα-Συζήτηση: Από το συνολικό δείγμα που εξετάστηκε, μόνο το 32,1% λάμβανε αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες, ενώ το υπόλοιπο 67,9% ακολουθεί την παραδοσιακή φαρμακευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας. Η ανάλυση ανέδειξε ότι οι ασθενείς με συμμόρφωση στις κατευθυντήριες οδηγίες είχαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη ηλικία (p = 0,042), υψηλότερο HR (p = 0,018) και χαμηλότερο LVEF (p = 0,01), υποδηλώνοντας αυξημένη πιθανότητα ενδεδειγμένης θεραπείας σε συμπτωματικούς και νεότερους ασθενείς. Επιπλέον, από την πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστική παλινδρόμηση (logistic regression analysis), το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) αποτέλεσε το μοναδικό παράγοντα με στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την ορθή φαρμακευτική αγωγή (p = 0.044). Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι HFpEF με ισχαιμική και υπερτασική αιτιολογία, συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα συμμόρφωσης. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε σημαντικές αποκλίσεις της κλινικής πράξης στην εφαρμογή των θεραπευτικών οδηγιών για τη HFpEF, γεγονός που πιθανόν επηρεάζει αρνητικά τη συνολική πρόγνωση. Οι διαφοροποιήσεις αυτές αντανακλούν την πολυπλοκότητα της νόσου και τη δυσκολία υιοθέτησης ενιαίων θεραπευτικών σχημάτων σε ένα πολυσύνθετο πληθυσμό ασθενών. Η εξατομίκευση της θεραπείας βάσει συννοσηροτήτων και κλινικών χαρακτηριστικών ενδέχεται να οδηγήσει σε βελτιωμένα θεραπευτικά αποτελέσματα. Προτάσεις: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν την ανάγκη για στοχευμένη και συστηματική αξιολόγηση της φαρμακοθεραπείας στην HFpEF, με έμφαση στην ενίσχυση της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών στην κλινική πράξη. Ο συνδυασμός ενδεδειγμένης αγωγής και κλινικής εξατομίκευσης, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτιστοποίηση της θεραπευτικής προσέγγισης και της φροντίδας των ασθενών με HFpEF.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντίνου Χριστιάνα","Konstantinou Christiana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:51Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312359"],"render_values":[{"text":"uoadl:5312359","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312359","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312359","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5312359","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντίνου Χριστιάνα","Konstantinou Christiana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312359"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αποτελεί μια κλινικά πολύπλοκη μορφή καρδιακής ανεπάρκειας, η οποία συχνά συνυπάρχει με ποικίλες συννοσηρότητες και παρουσιάζει διάφορους φαινοτύπους, όπου η θεραπεία έχει περιορισμένες τεκμηριωμένες φαρμακευτικές επιλογές. Παρά τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες, η συμμόρφωση με αυτές στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη και ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν η αξιολόγηση της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνουν ασθενείς με HFpEF σε ελληνικά νοσοκομεία και ο έλεγχος συμμόρφωσης της φαρμακευτικής αγωγής με τις τρέχουσες θεραπευτικές κατευθύνσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια σύγχρονη μελέτη παρατήρησης η οποία περιέλαβε 134 ασθενείς με HFpEF, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν ή παρακολουθήθηκαν σε επιλεγμένα νοσοκομεία της Ελλάδας και της Κύπρου. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν αναδρομικά μέσω ηλεκτρονικού συστήματος καταγραφής και περιλάμβαναν δημογραφικά, κλινικά, εργαστηριακά και φαρμακοθεραπευτικά χαρακτηριστικά. Η στατιστική επεξεργασία πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα IBM SPSS Statistics (έκδοση 29.0.2.0), με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών μεθόδων, καθώς και δυαδική λογιστική παλινδρόμηση για τον εντοπισμό παραγόντων που προβλέπουν τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Αποτελέσματα-Συζήτηση: Από το συνολικό δείγμα που εξετάστηκε, μόνο το 32,1% λάμβανε αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες, ενώ το υπόλοιπο 67,9% ακολουθεί την παραδοσιακή φαρμακευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας. Η ανάλυση ανέδειξε ότι οι ασθενείς με συμμόρφωση στις κατευθυντήριες οδηγίες είχαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη ηλικία (p = 0,042), υψηλότερο HR (p = 0,018) και χαμηλότερο LVEF (p = 0,01), υποδηλώνοντας αυξημένη πιθανότητα ενδεδειγμένης θεραπείας σε συμπτωματικούς και νεότερους ασθενείς. Επιπλέον, από την πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστική παλινδρόμηση (logistic regression analysis), το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) αποτέλεσε το μοναδικό παράγοντα με στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την ορθή φαρμακευτική αγωγή (p = 0.044). Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι HFpEF με ισχαιμική και υπερτασική αιτιολογία, συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα συμμόρφωσης. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε σημαντικές αποκλίσεις της κλινικής πράξης στην εφαρμογή των θεραπευτικών οδηγιών για τη HFpEF, γεγονός που πιθανόν επηρεάζει αρνητικά τη συνολική πρόγνωση. Οι διαφοροποιήσεις αυτές αντανακλούν την πολυπλοκότητα της νόσου και τη δυσκολία υιοθέτησης ενιαίων θεραπευτικών σχημάτων σε ένα πολυσύνθετο πληθυσμό ασθενών. Η εξατομίκευση της θεραπείας βάσει συννοσηροτήτων και κλινικών χαρακτηριστικών ενδέχεται να οδηγήσει σε βελτιωμένα θεραπευτικά αποτελέσματα. Προτάσεις: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν την ανάγκη για στοχευμένη και συστηματική αξιολόγηση της φαρμακοθεραπείας στην HFpEF, με έμφαση στην ενίσχυση της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών στην κλινική πράξη. Ο συνδυασμός ενδεδειγμένης αγωγής και κλινικής εξατομίκευσης, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτιστοποίηση της θεραπευτικής προσέγγισης και της φροντίδας των ασθενών με HFpEF.","Introduction: Heart failure with preserved ejection fraction (HFpEF) represents a clinically complex type of heart failure, which often coexists with various comorbidities and presents with diverse phenotypes, for which evidence-based pharmacological treatment options are limited. Despite updated clinical guidelines, adherence to them in clinical practice remains limited and unclear. The aim of the present study was to evaluate the pharmacotherapy received by patients with HFpEF in Greek hospitals and to assess its alignment with current therapeutic guidelines. Methodology: This is a contemporary observational study that included 134 patients with HFpEF who were hospitalized or followed up in selected hospitals in Greece and Cyprus. Data were collected retrospectively through an electronic recording system and included demographic, clinical, laboratory, and pharmacotherapeutic characteristics. Statistical analysis was performed using IBM SPSS Statistics (version 29.0.2.0), utilizing both parametric and non-parametric methods, as well as binary logistic regression to identify factors predicting guideline adherence. Results – Discussion: Among the total sample examined, only 32.1% received treatment according to clinical recommendations, with the remaining 67.9% managing heart failure with traditional pharmaceutical approaches. According to the data, patients who followed the recommendations were significantly younger, had lower LVEF, and greater heart rates, demonstrating that younger and symptomatic patients are more likely to receive appropriate medication. Furthermore, multivariate logistic regression identified LVEF as the only factor significantly associated with appropriate pharmacotherapy. It was also found that HFpEF of ischemic and hypertensive etiology was linked to a higher probability of adherence. Conclusion: Overall, the study highlighted significant deviations in the implementation of therapeutic guidelines for HFpEF, which may negatively impact on the general prognosis. These variations reflect the complexity of the disease and the challenges in adopting uniform treatment regimens in a diverse patient population. Individualized therapy based on comorbidities and clinical characteristics may lead to improved therapeutic outcomes. Suggestions: The findings of this study highlight the need for targeted and systematic evaluation of pharmacotherapy in HFpEF, with an emphasis on enhancing the use of guidelines in clinical practice. The combination of guideline-recommended treatment and clinical individualization may significantly contribute to optimizing the therapeutic approach and care of patients with HFpEF."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καταγραφή ασθενών με Καρδιακή Ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, σε Ελληνικά Νοσοκομεία: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της Φαρμακευτικής αγωγής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντίνου Χριστιάνα","Konstantinou Christiana"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αποτελεί μια κλινικά πολύπλοκη μορφή καρδιακής ανεπάρκειας, η οποία συχνά συνυπάρχει με ποικίλες συννοσηρότητες και παρουσιάζει διάφορους φαινοτύπους, όπου η θεραπεία έχει περιορισμένες τεκμηριωμένες φαρμακευτικές επιλογές. Παρά τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες, η συμμόρφωση με αυτές στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη και ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν η αξιολόγηση της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνουν ασθενείς με HFpEF σε ελληνικά νοσοκομεία και ο έλεγχος συμμόρφωσης της φαρμακευτικής αγωγής με τις τρέχουσες θεραπευτικές κατευθύνσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια σύγχρονη μελέτη παρατήρησης η οποία περιέλαβε 134 ασθενείς με HFpEF, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν ή παρακολουθήθηκαν σε επιλεγμένα νοσοκομεία της Ελλάδας και της Κύπρου. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν αναδρομικά μέσω ηλεκτρονικού συστήματος καταγραφής και περιλάμβαναν δημογραφικά, κλινικά, εργαστηριακά και φαρμακοθεραπευτικά χαρακτηριστικά. Η στατιστική επεξεργασία πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα IBM SPSS Statistics (έκδοση 29.0.2.0), με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών μεθόδων, καθώς και δυαδική λογιστική παλινδρόμηση για τον εντοπισμό παραγόντων που προβλέπουν τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Αποτελέσματα-Συζήτηση: Από το συνολικό δείγμα που εξετάστηκε, μόνο το 32,1% λάμβανε αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες, ενώ το υπόλοιπο 67,9% ακολουθεί την παραδοσιακή φαρμακευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας. Η ανάλυση ανέδειξε ότι οι ασθενείς με συμμόρφωση στις κατευθυντήριες οδηγίες είχαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη ηλικία (p = 0,042), υψηλότερο HR (p = 0,018) και χαμηλότερο LVEF (p = 0,01), υποδηλώνοντας αυξημένη πιθανότητα ενδεδειγμένης θεραπείας σε συμπτωματικούς και νεότερους ασθενείς. Επιπλέον, από την πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστική παλινδρόμηση (logistic regression analysis), το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) αποτέλεσε το μοναδικό παράγοντα με στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την ορθή φαρμακευτική αγωγή (p = 0.044). Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι HFpEF με ισχαιμική και υπερτασική αιτιολογία, συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα συμμόρφωσης. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε σημαντικές αποκλίσεις της κλινικής πράξης στην εφαρμογή των θεραπευτικών οδηγιών για τη HFpEF, γεγονός που πιθανόν επηρεάζει αρνητικά τη συνολική πρόγνωση. Οι διαφοροποιήσεις αυτές αντανακλούν την πολυπλοκότητα της νόσου και τη δυσκολία υιοθέτησης ενιαίων θεραπευτικών σχημάτων σε ένα πολυσύνθετο πληθυσμό ασθενών. Η εξατομίκευση της θεραπείας βάσει συννοσηροτήτων και κλινικών χαρακτηριστικών ενδέχεται να οδηγήσει σε βελτιωμένα θεραπευτικά αποτελέσματα. Προτάσεις: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν την ανάγκη για στοχευμένη και συστηματική αξιολόγηση της φαρμακοθεραπείας στην HFpEF, με έμφαση στην ενίσχυση της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών στην κλινική πράξη. Ο συνδυασμός ενδεδειγμένης αγωγής και κλινικής εξατομίκευσης, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτιστοποίηση της θεραπευτικής προσέγγισης και της φροντίδας των ασθενών με HFpEF.","Introduction: Heart failure with preserved ejection fraction (HFpEF) represents a clinically complex type of heart failure, which often coexists with various comorbidities and presents with diverse phenotypes, for which evidence-based pharmacological treatment options are limited. Despite updated clinical guidelines, adherence to them in clinical practice remains limited and unclear. The aim of the present study was to evaluate the pharmacotherapy received by patients with HFpEF in Greek hospitals and to assess its alignment with current therapeutic guidelines. Methodology: This is a contemporary observational study that included 134 patients with HFpEF who were hospitalized or followed up in selected hospitals in Greece and Cyprus. Data were collected retrospectively through an electronic recording system and included demographic, clinical, laboratory, and pharmacotherapeutic characteristics. Statistical analysis was performed using IBM SPSS Statistics (version 29.0.2.0), utilizing both parametric and non-parametric methods, as well as binary logistic regression to identify factors predicting guideline adherence. Results – Discussion: Among the total sample examined, only 32.1% received treatment according to clinical recommendations, with the remaining 67.9% managing heart failure with traditional pharmaceutical approaches. According to the data, patients who followed the recommendations were significantly younger, had lower LVEF, and greater heart rates, demonstrating that younger and symptomatic patients are more likely to receive appropriate medication. Furthermore, multivariate logistic regression identified LVEF as the only factor significantly associated with appropriate pharmacotherapy. It was also found that HFpEF of ischemic and hypertensive etiology was linked to a higher probability of adherence. Conclusion: Overall, the study highlighted significant deviations in the implementation of therapeutic guidelines for HFpEF, which may negatively impact on the general prognosis. These variations reflect the complexity of the disease and the challenges in adopting uniform treatment regimens in a diverse patient population. Individualized therapy based on comorbidities and clinical characteristics may lead to improved therapeutic outcomes. Suggestions: The findings of this study highlight the need for targeted and systematic evaluation of pharmacotherapy in HFpEF, with an emphasis on enhancing the use of guidelines in clinical practice. The combination of guideline-recommended treatment and clinical individualization may significantly contribute to optimizing the therapeutic approach and care of patients with HFpEF."],"dc:identifier":["uoadl:5312359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312359"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Καταγραφή ασθενών με Καρδιακή Ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, σε Ελληνικά Νοσοκομεία: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της Φαρμακευτικής αγωγής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:51Z"}