{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312605"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5312605","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Η αποκρυπτογράφηση των εκτός στόχων των αναστολέων του συν-μεταφορέα γλυκόζης νατρίου τύπου 2 και η πιθανή συσχέτιση με τον καρδιοπροστατευτικό μηχανισμό τους»","abstract":"Υπόβαθρο και σκοπός: Οι αναστολείς του συν-μεταφορέα γλυκόζης νατρίου τύπου 2 (SGLT2i) είναι η νεότερη κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που δρουν αναστέλλοντας τον SGLT2 στα εγγύς σωληνάρια των νεφρών, οδηγώντας σε αυξημένη απέκκριση γλυκόζης στα ούρα. Κλινικές μελέτες-ορόσημα έχουν καταδείξει ότι οι αναστολείς SGLT2, η εμπαγλιφλοζίνη και η δαπαγλιφλοζίνη, βελτιώνουν τις καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια σε όλο το φάσμα του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας, ανεξάρτητα από την παρουσία διαβήτη. Προκλινικές μελέτες σε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και στην καρδιακή ανεπάρκεια υποδηλώνουν ότι η εμπαγλιφλοζίνη ασκεί καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από την αναστολή του SGLT2. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι εκτός στόχοι των αναστολέων SGLT2 που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ενεργοποίηση καρδιοπροστατευτικών μονοπατιών πέραν της αναστολής του SGLT2, χρησιμοποιώντας τεχνικές αποκρυπτογράφησης στόχων με βάση τη χημειοπρωτεωμική. Μέθοδοι: Τα σφαιρίδια σεφαρόζης μεσυλιώθηκαν και αντέδρασαν με την Ο δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη, το κοινό φαρμακοφόρο της εμπαγλιφλοζίνης και της δαπαγλιφλοζίνης, για να επιτευχθεί ομοιοπολική ακινητοποίηση. Τα ποντίκια C57Bl6 (n=6) θυσιάστηκαν με ανθρώπινο τρόπο, συλλέχθηκαν οι νεφροί και η καρδιά και οι ιστοί κονιορτοποιήθηκαν για την εκχύλιση πρωτεϊνών από ρυθμιστικό διάλυμα λύσης με βάση το Igepal. Τα σφαιρίδια σεφαρόζης με ακινητοποιημένη Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη (η λεγόμενη «προσαρμοσμένη μήτρα συγγένειας») επωάστηκαν με τα λυτικά ιστών παρουσία αυξανόμενων συγκεντρώσεων εμπαγλιφλοζίνης σε ισάριθμα πειράματα ανταγωνιστικού καταβιβασμού. Οι πρωτεΐνες που ήταν συνδεδεμένες στα σφαιρίδια υπέστησαν πέψη και εκλούστηκαν για την ανάγνωση της πρωτεωμικής με βάση τη φασματομετρία μάζας. Το CurveCurator, ένα λογισμικό ανοικτού κώδικα που παρέχει αξιόπιστα χαρακτηριστικά δόσης-απόκρισης με βάση μια αναβαθμισμένη στατιστική F, χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή καμπυλών δόσης-απόκρισης. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν πρωτεΐνες εκτός στόχου που προσδένονται τόσο στο ακινητοποιημένο κοινό φαρμακοφόρο των αναστολέων SGLT2 όσο και στην εμπαγλιφοζίνη. Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που εντοπίστηκαν στο λύμα του καρδιακού ιστού ήταν: η μιτοχονδριακή NDUFA5 (EC50 = 2710 nM), η ιστόνη H2az1 (EC50 =1897 nM), η υδρολάση Bphl (EC50 = 272 nM) και η ασπαρτυλική αμινοπεπτιδάση Dnpep (EC50= 611 nM). Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που προσδιορίστηκαν στο λύμα του νεφρικού ιστού ήταν: η φωσφοδιεστεράση-4 (PDE4), η οποία είναι το κύριο ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την υδρόλυση της κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης και διαθέτει υποθετικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες (EC50 =103.8 mM), η α-συνουκλεΐνη, SNCA (EC50 =39.6 mM) και το υπεροξισωματικό L-διλειτουργικό ένζυμο (EHHADH) το οποίο αποτελεί μέρος της κλασικής οδού β-οξείδωσης των λιπαρών οξέων (EC50 =140.9 mM). Συμπεράσματα: Ακινητοπoιήθηκε με επιτυχία η Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη για να παραχθούν κατάλληλες προσαρμοσμένες μήτρες συγγένειας για την αποκρυπτογράφηση στόχων και πραγματοποιήθηκαν ανταγωνιστικά πειράματα pulldown. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι στόχοι υποστηρίζουν περαιτέρω το θεραπευτικό δυναμικό των αναστολέων SGLT2 στην καρδιακή ανεπάρκεια και την ισχαιμική καρδιακή νόσο.","abstract_html":"Υπόβαθρο και σκοπός: Οι αναστολείς του συν-μεταφορέα γλυκόζης νατρίου τύπου 2 (SGLT2i) είναι η νεότερη κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που δρουν αναστέλλοντας τον SGLT2 στα εγγύς σωληνάρια των νεφρών, οδηγώντας σε αυξημένη απέκκριση γλυκόζης στα ούρα. Κλινικές μελέτες-ορόσημα έχουν καταδείξει ότι οι αναστολείς SGLT2, η εμπαγλιφλοζίνη και η δαπαγλιφλοζίνη, βελτιώνουν τις καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια σε όλο το φάσμα του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας, ανεξάρτητα από την παρουσία διαβήτη. Προκλινικές μελέτες σε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και στην καρδιακή ανεπάρκεια υποδηλώνουν ότι η εμπαγλιφλοζίνη ασκεί καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από την αναστολή του SGLT2. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι εκτός στόχοι των αναστολέων SGLT2 που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ενεργοποίηση καρδιοπροστατευτικών μονοπατιών πέραν της αναστολής του SGLT2, χρησιμοποιώντας τεχνικές αποκρυπτογράφησης στόχων με βάση τη χημειοπρωτεωμική. Μέθοδοι: Τα σφαιρίδια σεφαρόζης μεσυλιώθηκαν και αντέδρασαν με την Ο δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη, το κοινό φαρμακοφόρο της εμπαγλιφλοζίνης και της δαπαγλιφλοζίνης, για να επιτευχθεί ομοιοπολική ακινητοποίηση. Τα ποντίκια C57Bl6 (n=6) θυσιάστηκαν με ανθρώπινο τρόπο, συλλέχθηκαν οι νεφροί και η καρδιά και οι ιστοί κονιορτοποιήθηκαν για την εκχύλιση πρωτεϊνών από ρυθμιστικό διάλυμα λύσης με βάση το Igepal. Τα σφαιρίδια σεφαρόζης με ακινητοποιημένη Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη (η λεγόμενη «προσαρμοσμένη μήτρα συγγένειας») επωάστηκαν με τα λυτικά ιστών παρουσία αυξανόμενων συγκεντρώσεων εμπαγλιφλοζίνης σε ισάριθμα πειράματα ανταγωνιστικού καταβιβασμού. Οι πρωτεΐνες που ήταν συνδεδεμένες στα σφαιρίδια υπέστησαν πέψη και εκλούστηκαν για την ανάγνωση της πρωτεωμικής με βάση τη φασματομετρία μάζας. Το CurveCurator, ένα λογισμικό ανοικτού κώδικα που παρέχει αξιόπιστα χαρακτηριστικά δόσης-απόκρισης με βάση μια αναβαθμισμένη στατιστική F, χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή καμπυλών δόσης-απόκρισης. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν πρωτεΐνες εκτός στόχου που προσδένονται τόσο στο ακινητοποιημένο κοινό φαρμακοφόρο των αναστολέων SGLT2 όσο και στην εμπαγλιφοζίνη. Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που εντοπίστηκαν στο λύμα του καρδιακού ιστού ήταν: η μιτοχονδριακή NDUFA5 (EC50 = 2710 nM), η ιστόνη H2az1 (EC50 =1897 nM), η υδρολάση Bphl (EC50 = 272 nM) και η ασπαρτυλική αμινοπεπτιδάση Dnpep (EC50= 611 nM). Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που προσδιορίστηκαν στο λύμα του νεφρικού ιστού ήταν: η φωσφοδιεστεράση-4 (PDE4), η οποία είναι το κύριο ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την υδρόλυση της κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης και διαθέτει υποθετικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες (EC50 =103.8 mM), η α-συνουκλεΐνη, SNCA (EC50 =39.6 mM) και το υπεροξισωματικό L-διλειτουργικό ένζυμο (EHHADH) το οποίο αποτελεί μέρος της κλασικής οδού β-οξείδωσης των λιπαρών οξέων (EC50 =140.9 mM). Συμπεράσματα: Ακινητοπoιήθηκε με επιτυχία η Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη για να παραχθούν κατάλληλες προσαρμοσμένες μήτρες συγγένειας για την αποκρυπτογράφηση στόχων και πραγματοποιήθηκαν ανταγωνιστικά πειράματα pulldown. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι στόχοι υποστηρίζουν περαιτέρω το θεραπευτικό δυναμικό των αναστολέων SGLT2 στην καρδιακή ανεπάρκεια και την ισχαιμική καρδιακή νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["ΤΣΙΟΥΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ","TSIOUNIS NIKOLAOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:51Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312605"],"render_values":[{"text":"uoadl:5312605","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312605","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312605","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5312605","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΤΣΙΟΥΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ","TSIOUNIS NIKOLAOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5312605","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312605"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο και σκοπός: Οι αναστολείς του συν-μεταφορέα γλυκόζης νατρίου τύπου 2 (SGLT2i) είναι η νεότερη κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που δρουν αναστέλλοντας τον SGLT2 στα εγγύς σωληνάρια των νεφρών, οδηγώντας σε αυξημένη απέκκριση γλυκόζης στα ούρα. Κλινικές μελέτες-ορόσημα έχουν καταδείξει ότι οι αναστολείς SGLT2, η εμπαγλιφλοζίνη και η δαπαγλιφλοζίνη, βελτιώνουν τις καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια σε όλο το φάσμα του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας, ανεξάρτητα από την παρουσία διαβήτη. Προκλινικές μελέτες σε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και στην καρδιακή ανεπάρκεια υποδηλώνουν ότι η εμπαγλιφλοζίνη ασκεί καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από την αναστολή του SGLT2. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι εκτός στόχοι των αναστολέων SGLT2 που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ενεργοποίηση καρδιοπροστατευτικών μονοπατιών πέραν της αναστολής του SGLT2, χρησιμοποιώντας τεχνικές αποκρυπτογράφησης στόχων με βάση τη χημειοπρωτεωμική. Μέθοδοι: Τα σφαιρίδια σεφαρόζης μεσυλιώθηκαν και αντέδρασαν με την Ο δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη, το κοινό φαρμακοφόρο της εμπαγλιφλοζίνης και της δαπαγλιφλοζίνης, για να επιτευχθεί ομοιοπολική ακινητοποίηση. Τα ποντίκια C57Bl6 (n=6) θυσιάστηκαν με ανθρώπινο τρόπο, συλλέχθηκαν οι νεφροί και η καρδιά και οι ιστοί κονιορτοποιήθηκαν για την εκχύλιση πρωτεϊνών από ρυθμιστικό διάλυμα λύσης με βάση το Igepal. Τα σφαιρίδια σεφαρόζης με ακινητοποιημένη Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη (η λεγόμενη «προσαρμοσμένη μήτρα συγγένειας») επωάστηκαν με τα λυτικά ιστών παρουσία αυξανόμενων συγκεντρώσεων εμπαγλιφλοζίνης σε ισάριθμα πειράματα ανταγωνιστικού καταβιβασμού. Οι πρωτεΐνες που ήταν συνδεδεμένες στα σφαιρίδια υπέστησαν πέψη και εκλούστηκαν για την ανάγνωση της πρωτεωμικής με βάση τη φασματομετρία μάζας. Το CurveCurator, ένα λογισμικό ανοικτού κώδικα που παρέχει αξιόπιστα χαρακτηριστικά δόσης-απόκρισης με βάση μια αναβαθμισμένη στατιστική F, χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή καμπυλών δόσης-απόκρισης. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν πρωτεΐνες εκτός στόχου που προσδένονται τόσο στο ακινητοποιημένο κοινό φαρμακοφόρο των αναστολέων SGLT2 όσο και στην εμπαγλιφοζίνη. Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που εντοπίστηκαν στο λύμα του καρδιακού ιστού ήταν: η μιτοχονδριακή NDUFA5 (EC50 = 2710 nM), η ιστόνη H2az1 (EC50 =1897 nM), η υδρολάση Bphl (EC50 = 272 nM) και η ασπαρτυλική αμινοπεπτιδάση Dnpep (EC50= 611 nM). Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που προσδιορίστηκαν στο λύμα του νεφρικού ιστού ήταν: η φωσφοδιεστεράση-4 (PDE4), η οποία είναι το κύριο ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την υδρόλυση της κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης και διαθέτει υποθετικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες (EC50 =103.8 mM), η α-συνουκλεΐνη, SNCA (EC50 =39.6 mM) και το υπεροξισωματικό L-διλειτουργικό ένζυμο (EHHADH) το οποίο αποτελεί μέρος της κλασικής οδού β-οξείδωσης των λιπαρών οξέων (EC50 =140.9 mM). Συμπεράσματα: Ακινητοπoιήθηκε με επιτυχία η Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη για να παραχθούν κατάλληλες προσαρμοσμένες μήτρες συγγένειας για την αποκρυπτογράφηση στόχων και πραγματοποιήθηκαν ανταγωνιστικά πειράματα pulldown. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι στόχοι υποστηρίζουν περαιτέρω το θεραπευτικό δυναμικό των αναστολέων SGLT2 στην καρδιακή ανεπάρκεια και την ισχαιμική καρδιακή νόσο.","Background and aims: Sοdium-glucose co-transporter 2 (SGLT2) inhibitors are the newest class of antidiabetic drugs that act by inhibiting SGLT2 in the proximal tubules of the kidneys, leading to increased urinary glucose excretion. Landmark clinical studies have demonstrated that the SGLT2 inhibitors, empagliflozin and dapagliflozin, improve cardiovascular outcomes in heart failure patients across the spectrum of left ventricular ejection fraction, independently of the presence of diabetes. Preclinical studies on acute myocardial infarction and heart failure suggest that empagliflozin exerts cardioprotective effects independent of SGLT2 inhibition. The aim of this study was to identify the off-targets of SGLT2 inhibitors that could contribute to the activation of cardioprotective pathways beyond SGLT2 inhibition, using chemoproteomics-based target deconvolution techniques. Methods: Sepharose beads were mesylated and reacted to O-desethyl dapagliflozin, the common pharmacophore of empagliflozin and dapagliflozin, to achieve covalent immobilization. C57Bl6 mice (n=6) were humanely sacrificed, the kidneys and heart were harvested, and the tissues were pulverized for Igepal-based lysis buffer protein extraction. Sepharose beads with immobilized O-desethyl-dapagliflozin (the so called “tailored affinity matrix”) were incubated with the tissue lysates in the presence of increasing concentrations of empagliflozin in as many competition pulldowns experiments. The proteins bound to beads were digested and eluted for mass-spectrometry based bottom-up proteomics readout. CurveCurator, an open-source software providing reliable dose-response characteristics based on a recalibrated F-statistic, was employed to extract dose-response curves. Results: We identified off-target proteins that both bind to the immobilized common pharmacophore of SGLT2 inhibitors and to empaglifozin. The most promising off-targets determined in the heart lysate tissue were: mitochondrial NDUFA5 (EC50 = 2710 nM), histone H2az1 (EC50 = 1897 nM), Bphl hydrolase (EC50 = 272 nM), and aspartyl aminopeptidase Dnpep (EC50 = 611 nM). The most promising off-targets determined in the kidney lysate tissue were: phosphodiesterase-4 (PDE4) which is the major enzyme responsible for the hydrolysis of cyclic adenosine monophosphate and possesses putative anti-inflammatory properties (EC50 =104.5 mM), alpha-synuclein Gene SNCA (EC50 =39.6 mM), and peroxisomal L-bifunctional enzyme (EHHADH) which is part of the classical fatty acid β-oxidation pathway (EC50 =140.9 mM). Conclusions: O-desethyl dapagliflozin was successfully immobilized to generate suitable tailored affinity matrices for target deconvolution and competitive pulldown experiments were conducted. The findings suggest that the targets further support the therapeutic potential of SGLT2 inhibitors in heart failure and ischemic heart disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Η αποκρυπτογράφηση των εκτός στόχων των αναστολέων του συν-μεταφορέα γλυκόζης νατρίου τύπου 2 και η πιθανή συσχέτιση με τον καρδιοπροστατευτικό μηχανισμό τους»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΤΣΙΟΥΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ","TSIOUNIS NIKOLAOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Υπόβαθρο και σκοπός: Οι αναστολείς του συν-μεταφορέα γλυκόζης νατρίου τύπου 2 (SGLT2i) είναι η νεότερη κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που δρουν αναστέλλοντας τον SGLT2 στα εγγύς σωληνάρια των νεφρών, οδηγώντας σε αυξημένη απέκκριση γλυκόζης στα ούρα. Κλινικές μελέτες-ορόσημα έχουν καταδείξει ότι οι αναστολείς SGLT2, η εμπαγλιφλοζίνη και η δαπαγλιφλοζίνη, βελτιώνουν τις καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια σε όλο το φάσμα του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας, ανεξάρτητα από την παρουσία διαβήτη. Προκλινικές μελέτες σε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και στην καρδιακή ανεπάρκεια υποδηλώνουν ότι η εμπαγλιφλοζίνη ασκεί καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από την αναστολή του SGLT2. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι εκτός στόχοι των αναστολέων SGLT2 που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ενεργοποίηση καρδιοπροστατευτικών μονοπατιών πέραν της αναστολής του SGLT2, χρησιμοποιώντας τεχνικές αποκρυπτογράφησης στόχων με βάση τη χημειοπρωτεωμική. Μέθοδοι: Τα σφαιρίδια σεφαρόζης μεσυλιώθηκαν και αντέδρασαν με την Ο δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη, το κοινό φαρμακοφόρο της εμπαγλιφλοζίνης και της δαπαγλιφλοζίνης, για να επιτευχθεί ομοιοπολική ακινητοποίηση. Τα ποντίκια C57Bl6 (n=6) θυσιάστηκαν με ανθρώπινο τρόπο, συλλέχθηκαν οι νεφροί και η καρδιά και οι ιστοί κονιορτοποιήθηκαν για την εκχύλιση πρωτεϊνών από ρυθμιστικό διάλυμα λύσης με βάση το Igepal. Τα σφαιρίδια σεφαρόζης με ακινητοποιημένη Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη (η λεγόμενη «προσαρμοσμένη μήτρα συγγένειας») επωάστηκαν με τα λυτικά ιστών παρουσία αυξανόμενων συγκεντρώσεων εμπαγλιφλοζίνης σε ισάριθμα πειράματα ανταγωνιστικού καταβιβασμού. Οι πρωτεΐνες που ήταν συνδεδεμένες στα σφαιρίδια υπέστησαν πέψη και εκλούστηκαν για την ανάγνωση της πρωτεωμικής με βάση τη φασματομετρία μάζας. Το CurveCurator, ένα λογισμικό ανοικτού κώδικα που παρέχει αξιόπιστα χαρακτηριστικά δόσης-απόκρισης με βάση μια αναβαθμισμένη στατιστική F, χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή καμπυλών δόσης-απόκρισης. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν πρωτεΐνες εκτός στόχου που προσδένονται τόσο στο ακινητοποιημένο κοινό φαρμακοφόρο των αναστολέων SGLT2 όσο και στην εμπαγλιφοζίνη. Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που εντοπίστηκαν στο λύμα του καρδιακού ιστού ήταν: η μιτοχονδριακή NDUFA5 (EC50 = 2710 nM), η ιστόνη H2az1 (EC50 =1897 nM), η υδρολάση Bphl (EC50 = 272 nM) και η ασπαρτυλική αμινοπεπτιδάση Dnpep (EC50= 611 nM). Οι πιο υποσχόμενοι εκτός στόχοι που προσδιορίστηκαν στο λύμα του νεφρικού ιστού ήταν: η φωσφοδιεστεράση-4 (PDE4), η οποία είναι το κύριο ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την υδρόλυση της κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης και διαθέτει υποθετικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες (EC50 =103.8 mM), η α-συνουκλεΐνη, SNCA (EC50 =39.6 mM) και το υπεροξισωματικό L-διλειτουργικό ένζυμο (EHHADH) το οποίο αποτελεί μέρος της κλασικής οδού β-οξείδωσης των λιπαρών οξέων (EC50 =140.9 mM). Συμπεράσματα: Ακινητοπoιήθηκε με επιτυχία η Ο-δεσαίθυλο-δαπαγλιφλοζίνη για να παραχθούν κατάλληλες προσαρμοσμένες μήτρες συγγένειας για την αποκρυπτογράφηση στόχων και πραγματοποιήθηκαν ανταγωνιστικά πειράματα pulldown. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι στόχοι υποστηρίζουν περαιτέρω το θεραπευτικό δυναμικό των αναστολέων SGLT2 στην καρδιακή ανεπάρκεια και την ισχαιμική καρδιακή νόσο.","Background and aims: Sοdium-glucose co-transporter 2 (SGLT2) inhibitors are the newest class of antidiabetic drugs that act by inhibiting SGLT2 in the proximal tubules of the kidneys, leading to increased urinary glucose excretion. Landmark clinical studies have demonstrated that the SGLT2 inhibitors, empagliflozin and dapagliflozin, improve cardiovascular outcomes in heart failure patients across the spectrum of left ventricular ejection fraction, independently of the presence of diabetes. Preclinical studies on acute myocardial infarction and heart failure suggest that empagliflozin exerts cardioprotective effects independent of SGLT2 inhibition. The aim of this study was to identify the off-targets of SGLT2 inhibitors that could contribute to the activation of cardioprotective pathways beyond SGLT2 inhibition, using chemoproteomics-based target deconvolution techniques. Methods: Sepharose beads were mesylated and reacted to O-desethyl dapagliflozin, the common pharmacophore of empagliflozin and dapagliflozin, to achieve covalent immobilization. C57Bl6 mice (n=6) were humanely sacrificed, the kidneys and heart were harvested, and the tissues were pulverized for Igepal-based lysis buffer protein extraction. Sepharose beads with immobilized O-desethyl-dapagliflozin (the so called “tailored affinity matrix”) were incubated with the tissue lysates in the presence of increasing concentrations of empagliflozin in as many competition pulldowns experiments. The proteins bound to beads were digested and eluted for mass-spectrometry based bottom-up proteomics readout. CurveCurator, an open-source software providing reliable dose-response characteristics based on a recalibrated F-statistic, was employed to extract dose-response curves. Results: We identified off-target proteins that both bind to the immobilized common pharmacophore of SGLT2 inhibitors and to empaglifozin. The most promising off-targets determined in the heart lysate tissue were: mitochondrial NDUFA5 (EC50 = 2710 nM), histone H2az1 (EC50 = 1897 nM), Bphl hydrolase (EC50 = 272 nM), and aspartyl aminopeptidase Dnpep (EC50 = 611 nM). The most promising off-targets determined in the kidney lysate tissue were: phosphodiesterase-4 (PDE4) which is the major enzyme responsible for the hydrolysis of cyclic adenosine monophosphate and possesses putative anti-inflammatory properties (EC50 =104.5 mM), alpha-synuclein Gene SNCA (EC50 =39.6 mM), and peroxisomal L-bifunctional enzyme (EHHADH) which is part of the classical fatty acid β-oxidation pathway (EC50 =140.9 mM). Conclusions: O-desethyl dapagliflozin was successfully immobilized to generate suitable tailored affinity matrices for target deconvolution and competitive pulldown experiments were conducted. The findings suggest that the targets further support the therapeutic potential of SGLT2 inhibitors in heart failure and ischemic heart disease."],"dc:identifier":["uoadl:5312605","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5312605"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Η αποκρυπτογράφηση των εκτός στόχων των αναστολέων του συν-μεταφορέα γλυκόζης νατρίου τύπου 2 και η πιθανή συσχέτιση με τον καρδιοπροστατευτικό μηχανισμό τους»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:51Z"}