{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313217"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313217","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Μελέτη Βιοδεικτών Γονιδιακής Έκφρασης και Μεθυλίωσης σε Κυκλοφορούντα Καρκινικά Κύτταρα (CTCs) και Εξωκυττάριο DNA (Cell-Free DNA) Ασθενών με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο του Πνεύμονα»","abstract":"Ο Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (Non-Small Cell Lung Cancer, NSCLC) αποτελεί το συχνότερο ιστολογικό τύπο καρκίνου του πνεύμονα και σχετίζεται με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια, η πρόοδος στη μοριακή στοχευμένη θεραπεία και την ανοσοθεραπεία έχει συμβάλει καθοριστικά στην αντιμετώπιση του NSCLC. Η υγρή βιοψία, ως ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση, προσφέρει τη δυνατότητα μοριακού χαρακτηρισμού του όγκου, μέσα από την ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης και των προτύπων μεθυλίωσης του DNA, αξιοποιώντας κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (CTCs) και εξωκυττάριο DNA (cfDNA). Κύριο στόχο της διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη βιοδεικτών γονιδιακής έκφρασης και μεθυλίωσης σε CTCs και cfDNA ασθενών με NSCLC υπό την επίδραση στοχευμένης θεραπείας με osimertinib ή ανοσοθεραπείας. Στη παρούσα ερευνητική εργασία μελετήθηκε η έκφραση του επιθηλιο-μεσεγχυματικού δείκτη AXL στα CTCs 39 ασθενών με NSCLC πριν τη θεραπεία με osimertinib, μετά τον πρώτο κύκλο, σε διάφορα στάδια της θεραπείας και στη πρόοδο νόσου (PD). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι η έκφραση του AXL εντοπίζεται σε διάφορα χρονικά διαστήματα όπου, 5/39 (12.8%) είχαν AXL-θετικά CTCs πριν τη θεραπεία, 5/31 (16.1%) είχαν στον πρώτο κύκλο θεραπείας, 7/81 (8.6%) είχαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και 4/31 (12.9%) είχαν στο PD. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανίχνευση της έκφρασης του AXL στα CTCs 116 μεταστατικών ασθενών NSCLC πριν την ανοσοθεραπεία και 71 ασθενών μετά από 3 ή 4 κύκλους ανοσοθεραπείας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 7/116 (6.0 %) ασθενείς πριν την ανοσοθεραπεία είχαν AXL-θετικά CTCs, ενώ 8/71 (11.3%) είχαν μετά από θεραπεία με ICIs. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών υποδεικνύουν ότι πιθανόν οι ασθενείς αυτοί να μπορούν να ωφεληθούν από συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν AXL inhibitors και EGFR-TKIs ή ICIs. Τέλος, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου KEAP1 σε cfDNA 79 ασθενών με μεταστατικό NSCLC πριν και 47 εξ’αυτών, μετά την ανοσοθεραπεία, ενώ παράλληλα εξετάστηκε, στα ίδια δείγματα, η παρουσία μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου NALCN. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μεθυλίωση του υποκινητή του γονιδίου NALCN εντοπίστηκε σε 6/79 (7.6%) cfDNA δείγματα, ενώ του KEAP1 σε 4/79 (5.1%) δείγματα πριν την ανοσοθεραπεία. Μετά την ανοσοθεραπεία, η μεθυλίωση του NALCN εντοπίστηκε σε 1/47 ασθενείς (2.1%), ενώ του KEAP1 σε 2/47 ασθενείς (4.3%). Ο ρόλος του AXL ως πιθανός βιοδείκτης και θεραπευτικός στόχος, καθώς και της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων NALCN και KEAP1 στο NSCLC χρειάζεται να επιβεβαιωθεί περαιτέρω μέσω μεγαλύτερων κλινικών μελετών βασισμένων σε υγρή βιοψία. ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Υγρή Βιοψία, Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα","abstract_html":"Ο Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (Non-Small Cell Lung Cancer, NSCLC) αποτελεί το συχνότερο ιστολογικό τύπο καρκίνου του πνεύμονα και σχετίζεται με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια, η πρόοδος στη μοριακή στοχευμένη θεραπεία και την ανοσοθεραπεία έχει συμβάλει καθοριστικά στην αντιμετώπιση του NSCLC. Η υγρή βιοψία, ως ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση, προσφέρει τη δυνατότητα μοριακού χαρακτηρισμού του όγκου, μέσα από την ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης και των προτύπων μεθυλίωσης του DNA, αξιοποιώντας κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (CTCs) και εξωκυττάριο DNA (cfDNA). Κύριο στόχο της διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη βιοδεικτών γονιδιακής έκφρασης και μεθυλίωσης σε CTCs και cfDNA ασθενών με NSCLC υπό την επίδραση στοχευμένης θεραπείας με osimertinib ή ανοσοθεραπείας. Στη παρούσα ερευνητική εργασία μελετήθηκε η έκφραση του επιθηλιο-μεσεγχυματικού δείκτη AXL στα CTCs 39 ασθενών με NSCLC πριν τη θεραπεία με osimertinib, μετά τον πρώτο κύκλο, σε διάφορα στάδια της θεραπείας και στη πρόοδο νόσου (PD). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι η έκφραση του AXL εντοπίζεται σε διάφορα χρονικά διαστήματα όπου, 5/39 (12.8%) είχαν AXL-θετικά CTCs πριν τη θεραπεία, 5/31 (16.1%) είχαν στον πρώτο κύκλο θεραπείας, 7/81 (8.6%) είχαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και 4/31 (12.9%) είχαν στο PD. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανίχνευση της έκφρασης του AXL στα CTCs 116 μεταστατικών ασθενών NSCLC πριν την ανοσοθεραπεία και 71 ασθενών μετά από 3 ή 4 κύκλους ανοσοθεραπείας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 7/116 (6.0 %) ασθενείς πριν την ανοσοθεραπεία είχαν AXL-θετικά CTCs, ενώ 8/71 (11.3%) είχαν μετά από θεραπεία με ICIs. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών υποδεικνύουν ότι πιθανόν οι ασθενείς αυτοί να μπορούν να ωφεληθούν από συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν AXL inhibitors και EGFR-TKIs ή ICIs. Τέλος, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου KEAP1 σε cfDNA 79 ασθενών με μεταστατικό NSCLC πριν και 47 εξ’αυτών, μετά την ανοσοθεραπεία, ενώ παράλληλα εξετάστηκε, στα ίδια δείγματα, η παρουσία μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου NALCN. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μεθυλίωση του υποκινητή του γονιδίου NALCN εντοπίστηκε σε 6/79 (7.6%) cfDNA δείγματα, ενώ του KEAP1 σε 4/79 (5.1%) δείγματα πριν την ανοσοθεραπεία. Μετά την ανοσοθεραπεία, η μεθυλίωση του NALCN εντοπίστηκε σε 1/47 ασθενείς (2.1%), ενώ του KEAP1 σε 2/47 ασθενείς (4.3%). Ο ρόλος του AXL ως πιθανός βιοδείκτης και θεραπευτικός στόχος, καθώς και της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων NALCN και KEAP1 στο NSCLC χρειάζεται να επιβεβαιωθεί περαιτέρω μέσω μεγαλύτερων κλινικών μελετών βασισμένων σε υγρή βιοψία. ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Υγρή Βιοψία, Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα","abstract_has_math":false,"creators":["ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΕΛΕΝΗ-ΑΡΓΥΡΩ","THEMISTOKLI ELENI-ARGYRO"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:53Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313217"],"render_values":[{"text":"uoadl:5313217","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313217","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313217","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5313217","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΕΛΕΝΗ-ΑΡΓΥΡΩ","THEMISTOKLI ELENI-ARGYRO"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313217","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313217"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (Non-Small Cell Lung Cancer, NSCLC) αποτελεί το συχνότερο ιστολογικό τύπο καρκίνου του πνεύμονα και σχετίζεται με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια, η πρόοδος στη μοριακή στοχευμένη θεραπεία και την ανοσοθεραπεία έχει συμβάλει καθοριστικά στην αντιμετώπιση του NSCLC. Η υγρή βιοψία, ως ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση, προσφέρει τη δυνατότητα μοριακού χαρακτηρισμού του όγκου, μέσα από την ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης και των προτύπων μεθυλίωσης του DNA, αξιοποιώντας κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (CTCs) και εξωκυττάριο DNA (cfDNA). Κύριο στόχο της διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη βιοδεικτών γονιδιακής έκφρασης και μεθυλίωσης σε CTCs και cfDNA ασθενών με NSCLC υπό την επίδραση στοχευμένης θεραπείας με osimertinib ή ανοσοθεραπείας. Στη παρούσα ερευνητική εργασία μελετήθηκε η έκφραση του επιθηλιο-μεσεγχυματικού δείκτη AXL στα CTCs 39 ασθενών με NSCLC πριν τη θεραπεία με osimertinib, μετά τον πρώτο κύκλο, σε διάφορα στάδια της θεραπείας και στη πρόοδο νόσου (PD). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι η έκφραση του AXL εντοπίζεται σε διάφορα χρονικά διαστήματα όπου, 5/39 (12.8%) είχαν AXL-θετικά CTCs πριν τη θεραπεία, 5/31 (16.1%) είχαν στον πρώτο κύκλο θεραπείας, 7/81 (8.6%) είχαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και 4/31 (12.9%) είχαν στο PD. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανίχνευση της έκφρασης του AXL στα CTCs 116 μεταστατικών ασθενών NSCLC πριν την ανοσοθεραπεία και 71 ασθενών μετά από 3 ή 4 κύκλους ανοσοθεραπείας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 7/116 (6.0 %) ασθενείς πριν την ανοσοθεραπεία είχαν AXL-θετικά CTCs, ενώ 8/71 (11.3%) είχαν μετά από θεραπεία με ICIs. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών υποδεικνύουν ότι πιθανόν οι ασθενείς αυτοί να μπορούν να ωφεληθούν από συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν AXL inhibitors και EGFR-TKIs ή ICIs. Τέλος, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου KEAP1 σε cfDNA 79 ασθενών με μεταστατικό NSCLC πριν και 47 εξ’αυτών, μετά την ανοσοθεραπεία, ενώ παράλληλα εξετάστηκε, στα ίδια δείγματα, η παρουσία μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου NALCN. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μεθυλίωση του υποκινητή του γονιδίου NALCN εντοπίστηκε σε 6/79 (7.6%) cfDNA δείγματα, ενώ του KEAP1 σε 4/79 (5.1%) δείγματα πριν την ανοσοθεραπεία. Μετά την ανοσοθεραπεία, η μεθυλίωση του NALCN εντοπίστηκε σε 1/47 ασθενείς (2.1%), ενώ του KEAP1 σε 2/47 ασθενείς (4.3%). Ο ρόλος του AXL ως πιθανός βιοδείκτης και θεραπευτικός στόχος, καθώς και της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων NALCN και KEAP1 στο NSCLC χρειάζεται να επιβεβαιωθεί περαιτέρω μέσω μεγαλύτερων κλινικών μελετών βασισμένων σε υγρή βιοψία. ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Υγρή Βιοψία, Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα","Non-Small Cell Lung Cancer (NSCLC) represents the most common histological type of lung cancer and is associated with high mortality rates worldwide. In recent years, advances in molecular targeted therapy and immunotherapy have significantly contributed to the management of NSCLC. Liquid biopsy, as a minimally invasive approach, enables molecular characterization of the tumor through the analysis of gene expression and DNA methylation patterns in Circulating Tumor Cells (CTCs) and cell-free DNA (cfDNA). The aim of this MSc thesis was to investigate gene expression and methylation biomarkers in CTCs and plasma-cfDNA of NSCLC patients under targeted therapy with osimertinib or immunotherapy. In this study, the expression of the epithelial-mesenchymal marker AXL was analyzed in the CTCs of 39 NSCLC patients before treatment with osimertinib, at post 1st cycle of treatment, during therapy and at disease progression (PD). Results showed that AXL expression was detected at various time points: 5/39 (12.8%) had AXL-positive CTCs at baseline, 5/31 (16.1%) at post 1st cycle, 7/81 (8.6%) during therapy, and 4/31 (12.9%) at PD. In addition, AXL expression was detected in CTCs of 116 metastatic NSCLC patients before immunotherapy and in CTCs of 71 patients after 3 or 4 cycles of immunotherapy. These findings revealed that 7/116 (6.0%) patients had AXL-positive CTCs before immunotherapy, while 8/71 (11.3%) had AXL positive CTCs after treatment with ICIs. These results suggest that those patients might benefit from combination therapies with AXL inhibitors and either EGFR-TKIs or ICIs. Finally, for the first time, a methylation study of the KEAP1 gene promoter in plasma-cfDNA was conducted in 79 metastatic NSCLC patients before immunotherapy and in 47 patients after immunotherapy. At the same time, methylation of the NALCN gene promoter was also investigated in the same samples. Results showed promoter methylation of NALCN in 6/79 (7.6%) cfDNA samples and of KEAP1 in 4/79 (5.1%) before immunotherapy. After immunotherapy, NALCN promoter methylation was found in 1/47 patients (2.1%), while KEAP1 promoter methylation was found in 2/47 patients (4.3%). The role of AXL as a potential biomarker and therapeutic target, as well as promoter methylation of the NALCN and KEAP1 genes in NSCLC, needs further validation through larger clinical studies based on liquid biopsy. SUBJECT AREA: Liquid Biopsy, Non-Small Cell Lung Cancer"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Μελέτη Βιοδεικτών Γονιδιακής Έκφρασης και Μεθυλίωσης σε Κυκλοφορούντα Καρκινικά Κύτταρα (CTCs) και Εξωκυττάριο DNA (Cell-Free DNA) Ασθενών με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο του Πνεύμονα»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΕΛΕΝΗ-ΑΡΓΥΡΩ","THEMISTOKLI ELENI-ARGYRO"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (Non-Small Cell Lung Cancer, NSCLC) αποτελεί το συχνότερο ιστολογικό τύπο καρκίνου του πνεύμονα και σχετίζεται με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια, η πρόοδος στη μοριακή στοχευμένη θεραπεία και την ανοσοθεραπεία έχει συμβάλει καθοριστικά στην αντιμετώπιση του NSCLC. Η υγρή βιοψία, ως ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση, προσφέρει τη δυνατότητα μοριακού χαρακτηρισμού του όγκου, μέσα από την ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης και των προτύπων μεθυλίωσης του DNA, αξιοποιώντας κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (CTCs) και εξωκυττάριο DNA (cfDNA). Κύριο στόχο της διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη βιοδεικτών γονιδιακής έκφρασης και μεθυλίωσης σε CTCs και cfDNA ασθενών με NSCLC υπό την επίδραση στοχευμένης θεραπείας με osimertinib ή ανοσοθεραπείας. Στη παρούσα ερευνητική εργασία μελετήθηκε η έκφραση του επιθηλιο-μεσεγχυματικού δείκτη AXL στα CTCs 39 ασθενών με NSCLC πριν τη θεραπεία με osimertinib, μετά τον πρώτο κύκλο, σε διάφορα στάδια της θεραπείας και στη πρόοδο νόσου (PD). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι η έκφραση του AXL εντοπίζεται σε διάφορα χρονικά διαστήματα όπου, 5/39 (12.8%) είχαν AXL-θετικά CTCs πριν τη θεραπεία, 5/31 (16.1%) είχαν στον πρώτο κύκλο θεραπείας, 7/81 (8.6%) είχαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και 4/31 (12.9%) είχαν στο PD. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανίχνευση της έκφρασης του AXL στα CTCs 116 μεταστατικών ασθενών NSCLC πριν την ανοσοθεραπεία και 71 ασθενών μετά από 3 ή 4 κύκλους ανοσοθεραπείας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 7/116 (6.0 %) ασθενείς πριν την ανοσοθεραπεία είχαν AXL-θετικά CTCs, ενώ 8/71 (11.3%) είχαν μετά από θεραπεία με ICIs. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών υποδεικνύουν ότι πιθανόν οι ασθενείς αυτοί να μπορούν να ωφεληθούν από συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν AXL inhibitors και EGFR-TKIs ή ICIs. Τέλος, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου KEAP1 σε cfDNA 79 ασθενών με μεταστατικό NSCLC πριν και 47 εξ’αυτών, μετά την ανοσοθεραπεία, ενώ παράλληλα εξετάστηκε, στα ίδια δείγματα, η παρουσία μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου NALCN. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μεθυλίωση του υποκινητή του γονιδίου NALCN εντοπίστηκε σε 6/79 (7.6%) cfDNA δείγματα, ενώ του KEAP1 σε 4/79 (5.1%) δείγματα πριν την ανοσοθεραπεία. Μετά την ανοσοθεραπεία, η μεθυλίωση του NALCN εντοπίστηκε σε 1/47 ασθενείς (2.1%), ενώ του KEAP1 σε 2/47 ασθενείς (4.3%). Ο ρόλος του AXL ως πιθανός βιοδείκτης και θεραπευτικός στόχος, καθώς και της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων NALCN και KEAP1 στο NSCLC χρειάζεται να επιβεβαιωθεί περαιτέρω μέσω μεγαλύτερων κλινικών μελετών βασισμένων σε υγρή βιοψία. ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Υγρή Βιοψία, Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα","Non-Small Cell Lung Cancer (NSCLC) represents the most common histological type of lung cancer and is associated with high mortality rates worldwide. In recent years, advances in molecular targeted therapy and immunotherapy have significantly contributed to the management of NSCLC. Liquid biopsy, as a minimally invasive approach, enables molecular characterization of the tumor through the analysis of gene expression and DNA methylation patterns in Circulating Tumor Cells (CTCs) and cell-free DNA (cfDNA). The aim of this MSc thesis was to investigate gene expression and methylation biomarkers in CTCs and plasma-cfDNA of NSCLC patients under targeted therapy with osimertinib or immunotherapy. In this study, the expression of the epithelial-mesenchymal marker AXL was analyzed in the CTCs of 39 NSCLC patients before treatment with osimertinib, at post 1st cycle of treatment, during therapy and at disease progression (PD). Results showed that AXL expression was detected at various time points: 5/39 (12.8%) had AXL-positive CTCs at baseline, 5/31 (16.1%) at post 1st cycle, 7/81 (8.6%) during therapy, and 4/31 (12.9%) at PD. In addition, AXL expression was detected in CTCs of 116 metastatic NSCLC patients before immunotherapy and in CTCs of 71 patients after 3 or 4 cycles of immunotherapy. These findings revealed that 7/116 (6.0%) patients had AXL-positive CTCs before immunotherapy, while 8/71 (11.3%) had AXL positive CTCs after treatment with ICIs. These results suggest that those patients might benefit from combination therapies with AXL inhibitors and either EGFR-TKIs or ICIs. Finally, for the first time, a methylation study of the KEAP1 gene promoter in plasma-cfDNA was conducted in 79 metastatic NSCLC patients before immunotherapy and in 47 patients after immunotherapy. At the same time, methylation of the NALCN gene promoter was also investigated in the same samples. Results showed promoter methylation of NALCN in 6/79 (7.6%) cfDNA samples and of KEAP1 in 4/79 (5.1%) before immunotherapy. After immunotherapy, NALCN promoter methylation was found in 1/47 patients (2.1%), while KEAP1 promoter methylation was found in 2/47 patients (4.3%). The role of AXL as a potential biomarker and therapeutic target, as well as promoter methylation of the NALCN and KEAP1 genes in NSCLC, needs further validation through larger clinical studies based on liquid biopsy. SUBJECT AREA: Liquid Biopsy, Non-Small Cell Lung Cancer"],"dc:identifier":["uoadl:5313217","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313217"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Μελέτη Βιοδεικτών Γονιδιακής Έκφρασης και Μεθυλίωσης σε Κυκλοφορούντα Καρκινικά Κύτταρα (CTCs) και Εξωκυττάριο DNA (Cell-Free DNA) Ασθενών με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο του Πνεύμονα»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:53Z"}