{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313324"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313324","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η στοχευμένη μυϊκή ενδυνάμωση αποφορτίζει το έσω μεσάρθριο διάστημα του γόνατος σε ερασιτέχνες δρομείς μέσης ηλικίας με ήπια οστεοαρθρίτιδα γόνατος","abstract":"Εισαγωγή: Παγκοσμίως η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος είναι μια συχνή αιτία αναπηρίας και περιορισμού στις προπονητικές δραστηριότητες σε δρομείς μέσης ηλικίας. Η μεγαλύτερη επιβάρυνση κατά την αρχική επαφή στήριξης στη βάδιση θεωρείται ότι παίζει ρόλο στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Η αυξημένη φόρτιση επαφής πιστεύεται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας του έσω διαμερίσματος γόνατος. Η εξωτερική ροπή προσαγωγής γόνατος (ΚΑΜ) έχει αναγνωριστεί ως υποκατάστατο μέτρο για τη δύναμη της μέσης επαφής κατά τη βάδιση, με μια ασυνήθιστα μεγάλη κορυφαία τιμή να συνδέεται με αυξημένο πόνο και ρυθμό εξέλιξης της νόσου. Τα ελλείμματα δύναμης που χαρακτηρίζουν τους μυς του κάτω άκρου μπορεί να προκαλέσουν μείωση της παραγωγής ροπών, προκαλώντας έτσι πίεση στην έσω κνημομηριαία άρθρωση, πόνο και μειωμένη λειτουργικότητα. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση παρεμβάσεων μυϊκής ενδυνάμωσης στην αποφόρτιση του έσω διαμερίσματος γόνατος, από τη μείωση της ροπής προσαγωγής του γόνατος αλλά και τη βελτίωση του πόνου και της λειτουργικότητας των εξεταζόμενων. Υλικό και μεθοδολογία: Δεδομένα από 78 μελέτες με αθλούμενους και ερασιτέχνες δρομείς μέσης ηλικίας με ήπια οστεοαρθρίτιδα γόνατος, που συμμετείχαν σε παρεμβάσεις μυϊκής ενδυνάμωσης 8-12 εβδομάδων, του τετρακέφαλου, αλλά και συνδυασμών με οπίσθιους μηριαίους και μύες του ισχίου, χρησιμοποιήθηκαν για ανάλυση. Οι αξιολογήσεις περιλάμβαναν ισοκινητικές δυναμομετρήσεις της μυϊκής δύναμης πριν και μετά την παρέμβαση, αναλύσεις βάδισης για τη μέτρηση της εξωτερικής ροπής προσαγωγής του γόνατος και άλλων εμβιομηχανικών παραμέτρων βάδισης, καθώς και ερωτηματολόγια NPRS, WOMAC, VAS πόνου και λειτουργικότητας. Αποτελέσματα: Λίγα τα άτομα εμφάνισαν μείωση στην εξωτερική ΚΑΜ, με μέση μείωση 9% (p<0,05) μετά την παρέμβαση άσκησης, ωστόσο η αύξηση μυϊκής δύναμης δε συσχετίστηκε πάντα με μεταβολή της ΚΑΜ. Τα προγράμματα που εστίαζαν στην ενδυνάμωση των μηριαίων και απαγωγών του ισχίου έδειξαν μεγαλύτερη μείωση στις δυνάμεις επαφής, με WMD -1,95 N (95% CI: -3,45 έως -0,35). Συνολικά, στις μελέτες αύξησης μυϊκής δύναμης υπήρξε 78% και 75% (p<0,05) μείωση στις βαθμολογίες πόνου στο γόνατο WOMAC και VAS αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η μυϊκή ενδυνάμωση προσφέρει μια προσιτή και αποτελεσματική στρατηγική για την τροποποίηση των προτύπων φόρτισης της άρθρωσης του γόνατος, ιδιαίτερα στο έσω κνημομηριαίο διαμέρισμα, σε δρομείς με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Με τη βελτίωση της μυϊκής δύναμης και της σταθερότητας των αρθρώσεων, τα άτομα μπορεί να εμφανίσουν μειώσεις στη φόρτιση του έσω διαμερίσματος, καθυστερώντας πιθανώς την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και βελτιώνοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να συνεχίσει να διερευνά τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της μυϊκής ενδυνάμωσης στον εκφυλισμό των αρθρώσεων και στη λειτουργική αποκατάσταση σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, ειδικά μεταξύ δραστήριων πληθυσμών, όπως οι δρομείς.","abstract_html":"Εισαγωγή: Παγκοσμίως η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος είναι μια συχνή αιτία αναπηρίας και περιορισμού στις προπονητικές δραστηριότητες σε δρομείς μέσης ηλικίας. Η μεγαλύτερη επιβάρυνση κατά την αρχική επαφή στήριξης στη βάδιση θεωρείται ότι παίζει ρόλο στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Η αυξημένη φόρτιση επαφής πιστεύεται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας του έσω διαμερίσματος γόνατος. Η εξωτερική ροπή προσαγωγής γόνατος (ΚΑΜ) έχει αναγνωριστεί ως υποκατάστατο μέτρο για τη δύναμη της μέσης επαφής κατά τη βάδιση, με μια ασυνήθιστα μεγάλη κορυφαία τιμή να συνδέεται με αυξημένο πόνο και ρυθμό εξέλιξης της νόσου. Τα ελλείμματα δύναμης που χαρακτηρίζουν τους μυς του κάτω άκρου μπορεί να προκαλέσουν μείωση της παραγωγής ροπών, προκαλώντας έτσι πίεση στην έσω κνημομηριαία άρθρωση, πόνο και μειωμένη λειτουργικότητα. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση παρεμβάσεων μυϊκής ενδυνάμωσης στην αποφόρτιση του έσω διαμερίσματος γόνατος, από τη μείωση της ροπής προσαγωγής του γόνατος αλλά και τη βελτίωση του πόνου και της λειτουργικότητας των εξεταζόμενων. Υλικό και μεθοδολογία: Δεδομένα από 78 μελέτες με αθλούμενους και ερασιτέχνες δρομείς μέσης ηλικίας με ήπια οστεοαρθρίτιδα γόνατος, που συμμετείχαν σε παρεμβάσεις μυϊκής ενδυνάμωσης 8-12 εβδομάδων, του τετρακέφαλου, αλλά και συνδυασμών με οπίσθιους μηριαίους και μύες του ισχίου, χρησιμοποιήθηκαν για ανάλυση. Οι αξιολογήσεις περιλάμβαναν ισοκινητικές δυναμομετρήσεις της μυϊκής δύναμης πριν και μετά την παρέμβαση, αναλύσεις βάδισης για τη μέτρηση της εξωτερικής ροπής προσαγωγής του γόνατος και άλλων εμβιομηχανικών παραμέτρων βάδισης, καθώς και ερωτηματολόγια NPRS, WOMAC, VAS πόνου και λειτουργικότητας. Αποτελέσματα: Λίγα τα άτομα εμφάνισαν μείωση στην εξωτερική ΚΑΜ, με μέση μείωση 9% (p&lt;0,05) μετά την παρέμβαση άσκησης, ωστόσο η αύξηση μυϊκής δύναμης δε συσχετίστηκε πάντα με μεταβολή της ΚΑΜ. Τα προγράμματα που εστίαζαν στην ενδυνάμωση των μηριαίων και απαγωγών του ισχίου έδειξαν μεγαλύτερη μείωση στις δυνάμεις επαφής, με WMD -1,95 N (95% CI: -3,45 έως -0,35). Συνολικά, στις μελέτες αύξησης μυϊκής δύναμης υπήρξε 78% και 75% (p&lt;0,05) μείωση στις βαθμολογίες πόνου στο γόνατο WOMAC και VAS αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η μυϊκή ενδυνάμωση προσφέρει μια προσιτή και αποτελεσματική στρατηγική για την τροποποίηση των προτύπων φόρτισης της άρθρωσης του γόνατος, ιδιαίτερα στο έσω κνημομηριαίο διαμέρισμα, σε δρομείς με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Με τη βελτίωση της μυϊκής δύναμης και της σταθερότητας των αρθρώσεων, τα άτομα μπορεί να εμφανίσουν μειώσεις στη φόρτιση του έσω διαμερίσματος, καθυστερώντας πιθανώς την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και βελτιώνοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να συνεχίσει να διερευνά τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της μυϊκής ενδυνάμωσης στον εκφυλισμό των αρθρώσεων και στη λειτουργική αποκατάσταση σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, ειδικά μεταξύ δραστήριων πληθυσμών, όπως οι δρομείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψηλομανουσάκης Γεώργιος","Psilomanousakis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313324"],"render_values":[{"text":"uoadl:5313324","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313324","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313324","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5313324","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψηλομανουσάκης Γεώργιος","Psilomanousakis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313324","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313324"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Παγκοσμίως η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος είναι μια συχνή αιτία αναπηρίας και περιορισμού στις προπονητικές δραστηριότητες σε δρομείς μέσης ηλικίας. Η μεγαλύτερη επιβάρυνση κατά την αρχική επαφή στήριξης στη βάδιση θεωρείται ότι παίζει ρόλο στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Η αυξημένη φόρτιση επαφής πιστεύεται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας του έσω διαμερίσματος γόνατος. Η εξωτερική ροπή προσαγωγής γόνατος (ΚΑΜ) έχει αναγνωριστεί ως υποκατάστατο μέτρο για τη δύναμη της μέσης επαφής κατά τη βάδιση, με μια ασυνήθιστα μεγάλη κορυφαία τιμή να συνδέεται με αυξημένο πόνο και ρυθμό εξέλιξης της νόσου. Τα ελλείμματα δύναμης που χαρακτηρίζουν τους μυς του κάτω άκρου μπορεί να προκαλέσουν μείωση της παραγωγής ροπών, προκαλώντας έτσι πίεση στην έσω κνημομηριαία άρθρωση, πόνο και μειωμένη λειτουργικότητα. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση παρεμβάσεων μυϊκής ενδυνάμωσης στην αποφόρτιση του έσω διαμερίσματος γόνατος, από τη μείωση της ροπής προσαγωγής του γόνατος αλλά και τη βελτίωση του πόνου και της λειτουργικότητας των εξεταζόμενων. Υλικό και μεθοδολογία: Δεδομένα από 78 μελέτες με αθλούμενους και ερασιτέχνες δρομείς μέσης ηλικίας με ήπια οστεοαρθρίτιδα γόνατος, που συμμετείχαν σε παρεμβάσεις μυϊκής ενδυνάμωσης 8-12 εβδομάδων, του τετρακέφαλου, αλλά και συνδυασμών με οπίσθιους μηριαίους και μύες του ισχίου, χρησιμοποιήθηκαν για ανάλυση. Οι αξιολογήσεις περιλάμβαναν ισοκινητικές δυναμομετρήσεις της μυϊκής δύναμης πριν και μετά την παρέμβαση, αναλύσεις βάδισης για τη μέτρηση της εξωτερικής ροπής προσαγωγής του γόνατος και άλλων εμβιομηχανικών παραμέτρων βάδισης, καθώς και ερωτηματολόγια NPRS, WOMAC, VAS πόνου και λειτουργικότητας. Αποτελέσματα: Λίγα τα άτομα εμφάνισαν μείωση στην εξωτερική ΚΑΜ, με μέση μείωση 9% (p<0,05) μετά την παρέμβαση άσκησης, ωστόσο η αύξηση μυϊκής δύναμης δε συσχετίστηκε πάντα με μεταβολή της ΚΑΜ. Τα προγράμματα που εστίαζαν στην ενδυνάμωση των μηριαίων και απαγωγών του ισχίου έδειξαν μεγαλύτερη μείωση στις δυνάμεις επαφής, με WMD -1,95 N (95% CI: -3,45 έως -0,35). Συνολικά, στις μελέτες αύξησης μυϊκής δύναμης υπήρξε 78% και 75% (p<0,05) μείωση στις βαθμολογίες πόνου στο γόνατο WOMAC και VAS αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η μυϊκή ενδυνάμωση προσφέρει μια προσιτή και αποτελεσματική στρατηγική για την τροποποίηση των προτύπων φόρτισης της άρθρωσης του γόνατος, ιδιαίτερα στο έσω κνημομηριαίο διαμέρισμα, σε δρομείς με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Με τη βελτίωση της μυϊκής δύναμης και της σταθερότητας των αρθρώσεων, τα άτομα μπορεί να εμφανίσουν μειώσεις στη φόρτιση του έσω διαμερίσματος, καθυστερώντας πιθανώς την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και βελτιώνοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να συνεχίσει να διερευνά τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της μυϊκής ενδυνάμωσης στον εκφυλισμό των αρθρώσεων και στη λειτουργική αποκατάσταση σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, ειδικά μεταξύ δραστήριων πληθυσμών, όπως οι δρομείς.","Background: Knee osteoarthritis is a common cause of disability and limitation in training activities for middle-aged runners worldwide. Greater impact loading at initial contact is postulated to play a role in the progression of osteoarthritis. Excessive contact force is thought to contribute to the development of medial knee compartment osteoarthritis. External knee adduction moment (KAM) has been identified as a surrogate measure for medial contact force during gait, with an abnormally large peak value being associated with increased pain and rate of disease progression. Strength deficits that characterize the lower limb muscles may cause a decrease in lower limb torques generation, thereby causing stress on the medial tibiofemoral joint, pain and reduced function. The aim of this study is to investigate the effect of muscle strengthening interventions on the medial knee compartment underloading by reducing the knee adduction moment and on improving pain and function. Materials and methods: Data from 78 studies of middle-aged athletes and amateur runners with mild knee osteoarthritis, who participated in 8-12 weeks of knee and hip muscle strengthening interventions, were used for analysis. Assessments included isokinetic dynamometry of muscle strength before and after the intervention, gait analyses to measure external knee adduction moment and other gait biomechanical parameters and NPRS, WOMAC, VAS pain and function questionnaires. Results: Few subjects showed a reduction in external KAM and with poor significance, with a mean reduction of 9% (p<0.05) after the training intervention, however, the increase in muscle strength was not always associated with variation in KAM. Programs that focused on strengthening the hamstrings and hip abductors showed a greater reduction in contact forces, with a WMD of -1.95 N (95% CI: -3.45 to -0.35). Overall, in the muscle strength studies there was a 78% and 75% (p<0.05) reduction in WOMAC and VAS knee pain scores, respectively. Conclusions: Muscle strengthening offers an affordable and effective strategy for modifying knee joint loading patterns, particularly in the medial tibiofemoral compartment, in runners with knee osteoarthritis. By improving muscle strength and joint stability, individuals may experience reductions in medial compartment loading, potentially delaying the progression of osteoarthritis and improving functional outcomes. Future research should continue to investigate the long-term effects of muscle strengthening on joint degeneration and function recovery in individuals with knee osteoarthritis, especially among active populations such as runners."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η στοχευμένη μυϊκή ενδυνάμωση αποφορτίζει το έσω μεσάρθριο διάστημα του γόνατος σε ερασιτέχνες δρομείς μέσης ηλικίας με ήπια οστεοαρθρίτιδα γόνατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψηλομανουσάκης Γεώργιος","Psilomanousakis Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Παγκοσμίως η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος είναι μια συχνή αιτία αναπηρίας και περιορισμού στις προπονητικές δραστηριότητες σε δρομείς μέσης ηλικίας. Η μεγαλύτερη επιβάρυνση κατά την αρχική επαφή στήριξης στη βάδιση θεωρείται ότι παίζει ρόλο στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Η αυξημένη φόρτιση επαφής πιστεύεται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας του έσω διαμερίσματος γόνατος. Η εξωτερική ροπή προσαγωγής γόνατος (ΚΑΜ) έχει αναγνωριστεί ως υποκατάστατο μέτρο για τη δύναμη της μέσης επαφής κατά τη βάδιση, με μια ασυνήθιστα μεγάλη κορυφαία τιμή να συνδέεται με αυξημένο πόνο και ρυθμό εξέλιξης της νόσου. Τα ελλείμματα δύναμης που χαρακτηρίζουν τους μυς του κάτω άκρου μπορεί να προκαλέσουν μείωση της παραγωγής ροπών, προκαλώντας έτσι πίεση στην έσω κνημομηριαία άρθρωση, πόνο και μειωμένη λειτουργικότητα. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση παρεμβάσεων μυϊκής ενδυνάμωσης στην αποφόρτιση του έσω διαμερίσματος γόνατος, από τη μείωση της ροπής προσαγωγής του γόνατος αλλά και τη βελτίωση του πόνου και της λειτουργικότητας των εξεταζόμενων. Υλικό και μεθοδολογία: Δεδομένα από 78 μελέτες με αθλούμενους και ερασιτέχνες δρομείς μέσης ηλικίας με ήπια οστεοαρθρίτιδα γόνατος, που συμμετείχαν σε παρεμβάσεις μυϊκής ενδυνάμωσης 8-12 εβδομάδων, του τετρακέφαλου, αλλά και συνδυασμών με οπίσθιους μηριαίους και μύες του ισχίου, χρησιμοποιήθηκαν για ανάλυση. Οι αξιολογήσεις περιλάμβαναν ισοκινητικές δυναμομετρήσεις της μυϊκής δύναμης πριν και μετά την παρέμβαση, αναλύσεις βάδισης για τη μέτρηση της εξωτερικής ροπής προσαγωγής του γόνατος και άλλων εμβιομηχανικών παραμέτρων βάδισης, καθώς και ερωτηματολόγια NPRS, WOMAC, VAS πόνου και λειτουργικότητας. Αποτελέσματα: Λίγα τα άτομα εμφάνισαν μείωση στην εξωτερική ΚΑΜ, με μέση μείωση 9% (p<0,05) μετά την παρέμβαση άσκησης, ωστόσο η αύξηση μυϊκής δύναμης δε συσχετίστηκε πάντα με μεταβολή της ΚΑΜ. Τα προγράμματα που εστίαζαν στην ενδυνάμωση των μηριαίων και απαγωγών του ισχίου έδειξαν μεγαλύτερη μείωση στις δυνάμεις επαφής, με WMD -1,95 N (95% CI: -3,45 έως -0,35). Συνολικά, στις μελέτες αύξησης μυϊκής δύναμης υπήρξε 78% και 75% (p<0,05) μείωση στις βαθμολογίες πόνου στο γόνατο WOMAC και VAS αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η μυϊκή ενδυνάμωση προσφέρει μια προσιτή και αποτελεσματική στρατηγική για την τροποποίηση των προτύπων φόρτισης της άρθρωσης του γόνατος, ιδιαίτερα στο έσω κνημομηριαίο διαμέρισμα, σε δρομείς με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Με τη βελτίωση της μυϊκής δύναμης και της σταθερότητας των αρθρώσεων, τα άτομα μπορεί να εμφανίσουν μειώσεις στη φόρτιση του έσω διαμερίσματος, καθυστερώντας πιθανώς την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και βελτιώνοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να συνεχίσει να διερευνά τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της μυϊκής ενδυνάμωσης στον εκφυλισμό των αρθρώσεων και στη λειτουργική αποκατάσταση σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, ειδικά μεταξύ δραστήριων πληθυσμών, όπως οι δρομείς.","Background: Knee osteoarthritis is a common cause of disability and limitation in training activities for middle-aged runners worldwide. Greater impact loading at initial contact is postulated to play a role in the progression of osteoarthritis. Excessive contact force is thought to contribute to the development of medial knee compartment osteoarthritis. External knee adduction moment (KAM) has been identified as a surrogate measure for medial contact force during gait, with an abnormally large peak value being associated with increased pain and rate of disease progression. Strength deficits that characterize the lower limb muscles may cause a decrease in lower limb torques generation, thereby causing stress on the medial tibiofemoral joint, pain and reduced function. The aim of this study is to investigate the effect of muscle strengthening interventions on the medial knee compartment underloading by reducing the knee adduction moment and on improving pain and function. Materials and methods: Data from 78 studies of middle-aged athletes and amateur runners with mild knee osteoarthritis, who participated in 8-12 weeks of knee and hip muscle strengthening interventions, were used for analysis. Assessments included isokinetic dynamometry of muscle strength before and after the intervention, gait analyses to measure external knee adduction moment and other gait biomechanical parameters and NPRS, WOMAC, VAS pain and function questionnaires. Results: Few subjects showed a reduction in external KAM and with poor significance, with a mean reduction of 9% (p<0.05) after the training intervention, however, the increase in muscle strength was not always associated with variation in KAM. Programs that focused on strengthening the hamstrings and hip abductors showed a greater reduction in contact forces, with a WMD of -1.95 N (95% CI: -3.45 to -0.35). Overall, in the muscle strength studies there was a 78% and 75% (p<0.05) reduction in WOMAC and VAS knee pain scores, respectively. Conclusions: Muscle strengthening offers an affordable and effective strategy for modifying knee joint loading patterns, particularly in the medial tibiofemoral compartment, in runners with knee osteoarthritis. By improving muscle strength and joint stability, individuals may experience reductions in medial compartment loading, potentially delaying the progression of osteoarthritis and improving functional outcomes. Future research should continue to investigate the long-term effects of muscle strengthening on joint degeneration and function recovery in individuals with knee osteoarthritis, especially among active populations such as runners."],"dc:identifier":["uoadl:5313324","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313324"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η στοχευμένη μυϊκή ενδυνάμωση αποφορτίζει το έσω μεσάρθριο διάστημα του γόνατος σε ερασιτέχνες δρομείς μέσης ηλικίας με ήπια οστεοαρθρίτιδα γόνατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:53Z"}