{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313350"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313350","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη Βιοδραστικότητας Φυσικών Προϊόντων","abstract":"Η χαρουπιά (Ceratonia siliqua L.) είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί κυρίως στις χώρες της Μεσογείου και καλλιεργείται συστηματικά από την αρχαιότητα εξαιτίας της αγροτικής και οικονομικής της αξίας. Οι λοβοί και τα σπέρματα της χρησιμοποιούνται ευρέως στην διατροφή προσφέροντας πολλαπλά οφέλη στην ανθρώπινη υγεία. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου πραγματοποιήθηκε φυτοχημικός χαρακτηρισμός δυο διαδεδομένων κρητικών ποικιλιών χαρουπιού και διαπιστώθηκε η βιοδραστικότητα των εκχυλισμάτων και των επιμέρους κλασμάτων καρπών και σπερμάτων. Ιδιαίτερα το κλάσμα οξικού αιθυλεστέρα υδατομεθανολικού εκχυλίσματος σπερμάτων της καλλιέργειας Ήμερα (CSE2.2.) εμφάνισε την εντονότερη βιοδραστικότητα, γι’ αυτό και μελετήθηκε το χημικό του περιεχόμενο και ταυτοποιήθηκαν σε αυτό επτά φαινολικές ενώσεις (afzelin, hyperoside, isoquercetin, methyl gallate, quercetin, quercitrin και trifolin). Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκε η επίδραση τεσσάρων ενώσεων (hyperoside, isoquercetin, quercetin, quercitrin), μεμονωμένων και σε συνδυασμούς, σε τρία κυτταρικά στελέχη ανθρωπίνων δερματικών ινοβλαστών (AG01523, FF95 και DSF22). Οι ενώσεις υποβλήθηκαν σε in vitro μελέτες αξιολόγησης α) της επίδρασής τους στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών και β) συγκεκριμένων βιολογικών ιδιοτήτων που συνδέονται με την πιθανή ενσωμάτωση τους σε δερμοκαλλυντικά προϊόντα. Συγκεκριμένα, εκτιμήθηκε η επίδραση των ενώσεων στη διέγερση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού με χρήση σωματιδιακού αναλυτή Coulter Counter και αιμοκυτταρόμετρου τύπου Neubauer. Επίσης, με κυτταρομετρία ροής μελετήθηκε η επίδραση της quercetin στην κατανομή των κυττάρων στις διάφορες φάσεις του κυτταρικού κύκλου. Ακολούθως, αξιολογήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα των ενώσεων βάσει της μείωσης των ενδοκυτταρικών επιπέδων ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS), με χρήση τόσο συσκευής ανάγνωσης μικροπλακών όσο και με κυτταρομετρία ροής. Επιπλέον, προσδιορίσθηκαν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα γλουταθειόνης. Η επίδραση των ενώσεων στην ενεργοποίηση δύο σηματοδοτικών μορίων, της Akt και της AMPKα εκτιμήθηκε με ανάλυση κατά Western. Τέλος, μελετήθηκε η δυνατότητα να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας (MMPs). Διαπιστώθηκε ότι οι ενώσεις δεν ήταν κυτταροτοξικές στο εξεταζόμενο εύρος συγκεντρώσεων. Αντιθέτως, όλες οι ενώσεις εμφάνισαν διεγερτική δράση επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Ιδίως η quercetin σε συγκέντρωση 10μΜ, μετά από 6 ημέρες επώασης αύξησε τον αριθμό των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών (κυτταρικό στέλεχος AG01523) κατά 36% σε σύγκριση με το μάρτυρα. Και στα τρία κυτταρικά στελέχη που μελετήθηκαν, όλες οι ενώσεις τόσο μεμονωμένες όσο και σε συνδυασμούς επέδειξαν σημαντική αντιοξειδωτική ικανότητα, μειώνοντας τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS. Διαπιστώθηκε επίσης η ικανότητα των ενώσεων να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας, ιδιότητα που μπορεί να αξιοποιηθεί κατά της γήρανσης του δέρματος. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι όλες οι ενώσεις αυξάνουν την ενεργοποίηση της p-Akt, σε συμφωνία με την αντίστοιχη ενεργοποίησή της από το αρχικό εκχύλισμα χαρουπιού. Συνολικά, οι ενώσεις επέδειξαν αρκετά σημαντική βιοδραστικότητα σε ποικίλλες παραμέτρους της φυσιολογίας των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι πιθανόν μπορούν να αξιοποιηθούν ως πρώτη ύλη σε κοσμητικά προϊόντα εφαρμογής στο ανθρώπινο δέρμα.","abstract_html":"Η χαρουπιά (Ceratonia siliqua L.) είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί κυρίως στις χώρες της Μεσογείου και καλλιεργείται συστηματικά από την αρχαιότητα εξαιτίας της αγροτικής και οικονομικής της αξίας. Οι λοβοί και τα σπέρματα της χρησιμοποιούνται ευρέως στην διατροφή προσφέροντας πολλαπλά οφέλη στην ανθρώπινη υγεία. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου πραγματοποιήθηκε φυτοχημικός χαρακτηρισμός δυο διαδεδομένων κρητικών ποικιλιών χαρουπιού και διαπιστώθηκε η βιοδραστικότητα των εκχυλισμάτων και των επιμέρους κλασμάτων καρπών και σπερμάτων. Ιδιαίτερα το κλάσμα οξικού αιθυλεστέρα υδατομεθανολικού εκχυλίσματος σπερμάτων της καλλιέργειας Ήμερα (CSE2.2.) εμφάνισε την εντονότερη βιοδραστικότητα, γι’ αυτό και μελετήθηκε το χημικό του περιεχόμενο και ταυτοποιήθηκαν σε αυτό επτά φαινολικές ενώσεις (afzelin, hyperoside, isoquercetin, methyl gallate, quercetin, quercitrin και trifolin). Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκε η επίδραση τεσσάρων ενώσεων (hyperoside, isoquercetin, quercetin, quercitrin), μεμονωμένων και σε συνδυασμούς, σε τρία κυτταρικά στελέχη ανθρωπίνων δερματικών ινοβλαστών (AG01523, FF95 και DSF22). Οι ενώσεις υποβλήθηκαν σε in vitro μελέτες αξιολόγησης α) της επίδρασής τους στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών και β) συγκεκριμένων βιολογικών ιδιοτήτων που συνδέονται με την πιθανή ενσωμάτωση τους σε δερμοκαλλυντικά προϊόντα. Συγκεκριμένα, εκτιμήθηκε η επίδραση των ενώσεων στη διέγερση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού με χρήση σωματιδιακού αναλυτή Coulter Counter και αιμοκυτταρόμετρου τύπου Neubauer. Επίσης, με κυτταρομετρία ροής μελετήθηκε η επίδραση της quercetin στην κατανομή των κυττάρων στις διάφορες φάσεις του κυτταρικού κύκλου. Ακολούθως, αξιολογήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα των ενώσεων βάσει της μείωσης των ενδοκυτταρικών επιπέδων ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS), με χρήση τόσο συσκευής ανάγνωσης μικροπλακών όσο και με κυτταρομετρία ροής. Επιπλέον, προσδιορίσθηκαν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα γλουταθειόνης. Η επίδραση των ενώσεων στην ενεργοποίηση δύο σηματοδοτικών μορίων, της Akt και της AMPKα εκτιμήθηκε με ανάλυση κατά Western. Τέλος, μελετήθηκε η δυνατότητα να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας (MMPs). Διαπιστώθηκε ότι οι ενώσεις δεν ήταν κυτταροτοξικές στο εξεταζόμενο εύρος συγκεντρώσεων. Αντιθέτως, όλες οι ενώσεις εμφάνισαν διεγερτική δράση επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Ιδίως η quercetin σε συγκέντρωση 10μΜ, μετά από 6 ημέρες επώασης αύξησε τον αριθμό των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών (κυτταρικό στέλεχος AG01523) κατά 36% σε σύγκριση με το μάρτυρα. Και στα τρία κυτταρικά στελέχη που μελετήθηκαν, όλες οι ενώσεις τόσο μεμονωμένες όσο και σε συνδυασμούς επέδειξαν σημαντική αντιοξειδωτική ικανότητα, μειώνοντας τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS. Διαπιστώθηκε επίσης η ικανότητα των ενώσεων να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας, ιδιότητα που μπορεί να αξιοποιηθεί κατά της γήρανσης του δέρματος. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι όλες οι ενώσεις αυξάνουν την ενεργοποίηση της p-Akt, σε συμφωνία με την αντίστοιχη ενεργοποίησή της από το αρχικό εκχύλισμα χαρουπιού. Συνολικά, οι ενώσεις επέδειξαν αρκετά σημαντική βιοδραστικότητα σε ποικίλλες παραμέτρους της φυσιολογίας των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι πιθανόν μπορούν να αξιοποιηθούν ως πρώτη ύλη σε κοσμητικά προϊόντα εφαρμογής στο ανθρώπινο δέρμα.","abstract_has_math":false,"creators":["ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ","EVANGELOU ATHANASIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:53Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313350"],"render_values":[{"text":"uoadl:5313350","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313350","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313350","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5313350","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ","EVANGELOU ATHANASIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313350"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χαρουπιά (Ceratonia siliqua L.) είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί κυρίως στις χώρες της Μεσογείου και καλλιεργείται συστηματικά από την αρχαιότητα εξαιτίας της αγροτικής και οικονομικής της αξίας. Οι λοβοί και τα σπέρματα της χρησιμοποιούνται ευρέως στην διατροφή προσφέροντας πολλαπλά οφέλη στην ανθρώπινη υγεία. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου πραγματοποιήθηκε φυτοχημικός χαρακτηρισμός δυο διαδεδομένων κρητικών ποικιλιών χαρουπιού και διαπιστώθηκε η βιοδραστικότητα των εκχυλισμάτων και των επιμέρους κλασμάτων καρπών και σπερμάτων. Ιδιαίτερα το κλάσμα οξικού αιθυλεστέρα υδατομεθανολικού εκχυλίσματος σπερμάτων της καλλιέργειας Ήμερα (CSE2.2.) εμφάνισε την εντονότερη βιοδραστικότητα, γι’ αυτό και μελετήθηκε το χημικό του περιεχόμενο και ταυτοποιήθηκαν σε αυτό επτά φαινολικές ενώσεις (afzelin, hyperoside, isoquercetin, methyl gallate, quercetin, quercitrin και trifolin). Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκε η επίδραση τεσσάρων ενώσεων (hyperoside, isoquercetin, quercetin, quercitrin), μεμονωμένων και σε συνδυασμούς, σε τρία κυτταρικά στελέχη ανθρωπίνων δερματικών ινοβλαστών (AG01523, FF95 και DSF22). Οι ενώσεις υποβλήθηκαν σε in vitro μελέτες αξιολόγησης α) της επίδρασής τους στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών και β) συγκεκριμένων βιολογικών ιδιοτήτων που συνδέονται με την πιθανή ενσωμάτωση τους σε δερμοκαλλυντικά προϊόντα. Συγκεκριμένα, εκτιμήθηκε η επίδραση των ενώσεων στη διέγερση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού με χρήση σωματιδιακού αναλυτή Coulter Counter και αιμοκυτταρόμετρου τύπου Neubauer. Επίσης, με κυτταρομετρία ροής μελετήθηκε η επίδραση της quercetin στην κατανομή των κυττάρων στις διάφορες φάσεις του κυτταρικού κύκλου. Ακολούθως, αξιολογήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα των ενώσεων βάσει της μείωσης των ενδοκυτταρικών επιπέδων ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS), με χρήση τόσο συσκευής ανάγνωσης μικροπλακών όσο και με κυτταρομετρία ροής. Επιπλέον, προσδιορίσθηκαν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα γλουταθειόνης. Η επίδραση των ενώσεων στην ενεργοποίηση δύο σηματοδοτικών μορίων, της Akt και της AMPKα εκτιμήθηκε με ανάλυση κατά Western. Τέλος, μελετήθηκε η δυνατότητα να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας (MMPs). Διαπιστώθηκε ότι οι ενώσεις δεν ήταν κυτταροτοξικές στο εξεταζόμενο εύρος συγκεντρώσεων. Αντιθέτως, όλες οι ενώσεις εμφάνισαν διεγερτική δράση επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Ιδίως η quercetin σε συγκέντρωση 10μΜ, μετά από 6 ημέρες επώασης αύξησε τον αριθμό των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών (κυτταρικό στέλεχος AG01523) κατά 36% σε σύγκριση με το μάρτυρα. Και στα τρία κυτταρικά στελέχη που μελετήθηκαν, όλες οι ενώσεις τόσο μεμονωμένες όσο και σε συνδυασμούς επέδειξαν σημαντική αντιοξειδωτική ικανότητα, μειώνοντας τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS. Διαπιστώθηκε επίσης η ικανότητα των ενώσεων να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας, ιδιότητα που μπορεί να αξιοποιηθεί κατά της γήρανσης του δέρματος. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι όλες οι ενώσεις αυξάνουν την ενεργοποίηση της p-Akt, σε συμφωνία με την αντίστοιχη ενεργοποίησή της από το αρχικό εκχύλισμα χαρουπιού. Συνολικά, οι ενώσεις επέδειξαν αρκετά σημαντική βιοδραστικότητα σε ποικίλλες παραμέτρους της φυσιολογίας των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι πιθανόν μπορούν να αξιοποιηθούν ως πρώτη ύλη σε κοσμητικά προϊόντα εφαρμογής στο ανθρώπινο δέρμα.","Carob tree (Ceratonia siliqua L.) is a plant that thrives mainly in Mediterranean countries and has been systematically cultivated since antiquity due to its agricultural and economic value. Its pods and seeds are widely used in nutrition, offering multiple benefits to human health. In previous studies conducted in our laboratory, the phytochemical characterization of two common Cretan carob cultivars was performed, and the bioactivity of the extracts and specific fractions derived from their pods and seeds was evaluated. Notably, the ethyl acetate fraction of the aqueous methanolic seed extract from the Imera cultivar (CSE2.2.) exhibited the strongest bioactivity. Consequently, its chemical composition was investigated, and seven phenolic compounds were identified in this fraction: afzelin, hyperoside, isoquercetin, methyl gallate, quercetin, quercitrin, and trifolin. In the present research, the biological effects of four of these compounds (hyperoside, isoquercetin, quercetin, and quercitrin), both individually and in combinations, were examined on three human dermal fibroblast cell lines (HDFs) (AG01523, FF95, and DSF22). The compounds were subjected to in vitro studies to assess: a)their impact on fibroblasts viability and proliferation, and b) specific biological properties associated with their potential use in dermocosmetic products. Specifically, the effect of the compounds on cellular proliferation was assessed using a Coulter Counter particle analyzer and a Neubauer hemocytometer. Additionally, flow cytometry was employed to investigate the effect of quercetin on cell cycle distribution. The antioxidant capacity of the compounds was assessed by measuring intracellular levels of reactive oxygen species (ROS), using both microplate reader and flow cytometry techniques. Intracellular glutathione levels were also quantified. The compounds effect on the activation of two signaling molecules, Akt and AMPKα, was assessed through Western analysis. Finally, their ability to inhibit the activity of matrix metalloproteinases (MMPs) was also investigated. The results demonstrated that the compounds were non-cytotoxic within the tested concentration range. On the contrary, all compounds exhibited a stimulatory effect on fibroblast proliferation. Notably, quercetin at a concentration of 10 μM, after 6 days of incubation, increased the number of AG01523 human dermal fibroblasts by 36% compared to the control. Moreover, in all three tested cell lines, the compounds, both individually and in combinations, demonstrated significant antioxidant activity by reducing intracellular ROS levels. The compounds were also found to inhibit the activity of MMPs, a property that may be useful in combating skin aging. Last but not least, it was observed that all compounds increased the phosphorylation of Akt, in line with the activation observed with the original carob extract. Overall, the tested compounds exhibited significant bioactivity across several parameters of human dermal fibroblast physiology, supporting their potential application as active ingredients in cosmetic products intended for human skin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη Βιοδραστικότητας Φυσικών Προϊόντων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ","EVANGELOU ATHANASIOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η χαρουπιά (Ceratonia siliqua L.) είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί κυρίως στις χώρες της Μεσογείου και καλλιεργείται συστηματικά από την αρχαιότητα εξαιτίας της αγροτικής και οικονομικής της αξίας. Οι λοβοί και τα σπέρματα της χρησιμοποιούνται ευρέως στην διατροφή προσφέροντας πολλαπλά οφέλη στην ανθρώπινη υγεία. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου πραγματοποιήθηκε φυτοχημικός χαρακτηρισμός δυο διαδεδομένων κρητικών ποικιλιών χαρουπιού και διαπιστώθηκε η βιοδραστικότητα των εκχυλισμάτων και των επιμέρους κλασμάτων καρπών και σπερμάτων. Ιδιαίτερα το κλάσμα οξικού αιθυλεστέρα υδατομεθανολικού εκχυλίσματος σπερμάτων της καλλιέργειας Ήμερα (CSE2.2.) εμφάνισε την εντονότερη βιοδραστικότητα, γι’ αυτό και μελετήθηκε το χημικό του περιεχόμενο και ταυτοποιήθηκαν σε αυτό επτά φαινολικές ενώσεις (afzelin, hyperoside, isoquercetin, methyl gallate, quercetin, quercitrin και trifolin). Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκε η επίδραση τεσσάρων ενώσεων (hyperoside, isoquercetin, quercetin, quercitrin), μεμονωμένων και σε συνδυασμούς, σε τρία κυτταρικά στελέχη ανθρωπίνων δερματικών ινοβλαστών (AG01523, FF95 και DSF22). Οι ενώσεις υποβλήθηκαν σε in vitro μελέτες αξιολόγησης α) της επίδρασής τους στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών και β) συγκεκριμένων βιολογικών ιδιοτήτων που συνδέονται με την πιθανή ενσωμάτωση τους σε δερμοκαλλυντικά προϊόντα. Συγκεκριμένα, εκτιμήθηκε η επίδραση των ενώσεων στη διέγερση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού με χρήση σωματιδιακού αναλυτή Coulter Counter και αιμοκυτταρόμετρου τύπου Neubauer. Επίσης, με κυτταρομετρία ροής μελετήθηκε η επίδραση της quercetin στην κατανομή των κυττάρων στις διάφορες φάσεις του κυτταρικού κύκλου. Ακολούθως, αξιολογήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα των ενώσεων βάσει της μείωσης των ενδοκυτταρικών επιπέδων ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS), με χρήση τόσο συσκευής ανάγνωσης μικροπλακών όσο και με κυτταρομετρία ροής. Επιπλέον, προσδιορίσθηκαν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα γλουταθειόνης. Η επίδραση των ενώσεων στην ενεργοποίηση δύο σηματοδοτικών μορίων, της Akt και της AMPKα εκτιμήθηκε με ανάλυση κατά Western. Τέλος, μελετήθηκε η δυνατότητα να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας (MMPs). Διαπιστώθηκε ότι οι ενώσεις δεν ήταν κυτταροτοξικές στο εξεταζόμενο εύρος συγκεντρώσεων. Αντιθέτως, όλες οι ενώσεις εμφάνισαν διεγερτική δράση επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Ιδίως η quercetin σε συγκέντρωση 10μΜ, μετά από 6 ημέρες επώασης αύξησε τον αριθμό των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών (κυτταρικό στέλεχος AG01523) κατά 36% σε σύγκριση με το μάρτυρα. Και στα τρία κυτταρικά στελέχη που μελετήθηκαν, όλες οι ενώσεις τόσο μεμονωμένες όσο και σε συνδυασμούς επέδειξαν σημαντική αντιοξειδωτική ικανότητα, μειώνοντας τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS. Διαπιστώθηκε επίσης η ικανότητα των ενώσεων να αναστέλλουν τη δραστικότητα των μεταλλοπρωτεασών μήτρας, ιδιότητα που μπορεί να αξιοποιηθεί κατά της γήρανσης του δέρματος. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι όλες οι ενώσεις αυξάνουν την ενεργοποίηση της p-Akt, σε συμφωνία με την αντίστοιχη ενεργοποίησή της από το αρχικό εκχύλισμα χαρουπιού. Συνολικά, οι ενώσεις επέδειξαν αρκετά σημαντική βιοδραστικότητα σε ποικίλλες παραμέτρους της φυσιολογίας των ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι πιθανόν μπορούν να αξιοποιηθούν ως πρώτη ύλη σε κοσμητικά προϊόντα εφαρμογής στο ανθρώπινο δέρμα.","Carob tree (Ceratonia siliqua L.) is a plant that thrives mainly in Mediterranean countries and has been systematically cultivated since antiquity due to its agricultural and economic value. Its pods and seeds are widely used in nutrition, offering multiple benefits to human health. In previous studies conducted in our laboratory, the phytochemical characterization of two common Cretan carob cultivars was performed, and the bioactivity of the extracts and specific fractions derived from their pods and seeds was evaluated. Notably, the ethyl acetate fraction of the aqueous methanolic seed extract from the Imera cultivar (CSE2.2.) exhibited the strongest bioactivity. Consequently, its chemical composition was investigated, and seven phenolic compounds were identified in this fraction: afzelin, hyperoside, isoquercetin, methyl gallate, quercetin, quercitrin, and trifolin. In the present research, the biological effects of four of these compounds (hyperoside, isoquercetin, quercetin, and quercitrin), both individually and in combinations, were examined on three human dermal fibroblast cell lines (HDFs) (AG01523, FF95, and DSF22). The compounds were subjected to in vitro studies to assess: a)their impact on fibroblasts viability and proliferation, and b) specific biological properties associated with their potential use in dermocosmetic products. Specifically, the effect of the compounds on cellular proliferation was assessed using a Coulter Counter particle analyzer and a Neubauer hemocytometer. Additionally, flow cytometry was employed to investigate the effect of quercetin on cell cycle distribution. The antioxidant capacity of the compounds was assessed by measuring intracellular levels of reactive oxygen species (ROS), using both microplate reader and flow cytometry techniques. Intracellular glutathione levels were also quantified. The compounds effect on the activation of two signaling molecules, Akt and AMPKα, was assessed through Western analysis. Finally, their ability to inhibit the activity of matrix metalloproteinases (MMPs) was also investigated. The results demonstrated that the compounds were non-cytotoxic within the tested concentration range. On the contrary, all compounds exhibited a stimulatory effect on fibroblast proliferation. Notably, quercetin at a concentration of 10 μM, after 6 days of incubation, increased the number of AG01523 human dermal fibroblasts by 36% compared to the control. Moreover, in all three tested cell lines, the compounds, both individually and in combinations, demonstrated significant antioxidant activity by reducing intracellular ROS levels. The compounds were also found to inhibit the activity of MMPs, a property that may be useful in combating skin aging. Last but not least, it was observed that all compounds increased the phosphorylation of Akt, in line with the activation observed with the original carob extract. Overall, the tested compounds exhibited significant bioactivity across several parameters of human dermal fibroblast physiology, supporting their potential application as active ingredients in cosmetic products intended for human skin."],"dc:identifier":["uoadl:5313350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313350"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη Βιοδραστικότητας Φυσικών Προϊόντων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:53Z"}