{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313533"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313533","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Σχέση Ανάμεσα στην Γονεϊκή Απόρριψη και τα Εσωτερικευμένα Προβλήματα Συμπεριφοράς κατά την Αναδυόμενη Ενηλικίωση: Ο Διαμεσολαβητικός Ρόλος των Μηχανισμών Αντιμετώπισης","abstract":"Η παρούσα μελέτη διερεύνησε το ρόλο της γονεϊκής απόρριψης στην εκδήλωση εσωτερικευμένων συμπτωμάτων, καθώς και το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης. Σκοπός της έρευνας ήταν να εξετάσει σε ποιο βαθμό οι εμπειρίες απόρριψης μπορούν να εντείνουν το άγχος και την κατάθλιψη στη μετέπειτα ενήλικη ζωή. Παράλληλα, διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο η υιοθέτηση διαφορετικών στρατηγικών αντιμετώπισης μπορεί να ενισχύει ή να αμβλύνει τις επιδράσεις αυτών των εμπειριών. Το δείγμα αποτέλεσαν 124 άτομα, ηλικίας 18 έως 29 ετών, περίοδος που αντιστοιχεί στην εκτεταμένη αναδυόμενη ενηλικίωση. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με συστοιχία ψυχομετρικών εργαλείων αυτοαναφοράς: το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκής Αποδοχής και Απόρριψης για τους Ενήλικες (PARQ), την Κλίμακα Σύντομου Ελέγχου Κατάθλιψης του Beck (BDI-FS), την Κλίμακα Άγχους του Spielberger (STAI) και τη Συντομευμένη Κλίμακα Εκτίμησης Τρόπων Αντιμετώπισης Προβλημάτων (BRIEF-COPE). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν στατιστικά σημαντική σχέση της μητρικής απόρριψης με τα καταθλιπτικά συμπτώματα, καθώς και με το καταστασιακό και ιδιοσυγκρασιακό άγχος, ενώ η πατρική απόρριψη συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το ιδιοσυγκρασιακό άγχος. Ως προς το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης, η απόσπαση προσοχής φάνηκε να λειτουργεί ως μεσολαβητής στη σχέση πατρικής απόρριψης και εσωτερικευμένων συμπτωμάτων.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη διερεύνησε το ρόλο της γονεϊκής απόρριψης στην εκδήλωση εσωτερικευμένων συμπτωμάτων, καθώς και το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης. Σκοπός της έρευνας ήταν να εξετάσει σε ποιο βαθμό οι εμπειρίες απόρριψης μπορούν να εντείνουν το άγχος και την κατάθλιψη στη μετέπειτα ενήλικη ζωή. Παράλληλα, διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο η υιοθέτηση διαφορετικών στρατηγικών αντιμετώπισης μπορεί να ενισχύει ή να αμβλύνει τις επιδράσεις αυτών των εμπειριών. Το δείγμα αποτέλεσαν 124 άτομα, ηλικίας 18 έως 29 ετών, περίοδος που αντιστοιχεί στην εκτεταμένη αναδυόμενη ενηλικίωση. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με συστοιχία ψυχομετρικών εργαλείων αυτοαναφοράς: το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκής Αποδοχής και Απόρριψης για τους Ενήλικες (PARQ), την Κλίμακα Σύντομου Ελέγχου Κατάθλιψης του Beck (BDI-FS), την Κλίμακα Άγχους του Spielberger (STAI) και τη Συντομευμένη Κλίμακα Εκτίμησης Τρόπων Αντιμετώπισης Προβλημάτων (BRIEF-COPE). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν στατιστικά σημαντική σχέση της μητρικής απόρριψης με τα καταθλιπτικά συμπτώματα, καθώς και με το καταστασιακό και ιδιοσυγκρασιακό άγχος, ενώ η πατρική απόρριψη συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το ιδιοσυγκρασιακό άγχος. Ως προς το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης, η απόσπαση προσοχής φάνηκε να λειτουργεί ως μεσολαβητής στη σχέση πατρικής απόρριψης και εσωτερικευμένων συμπτωμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΔΙΑΜΑΝΤΗ-ΣΑΜΑΡΑ ΑΡΕΤΗ","DIAMANTI-SAMARA ARETI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313533"],"render_values":[{"text":"uoadl:5313533","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313533","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313533","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5313533","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΔΙΑΜΑΝΤΗ-ΣΑΜΑΡΑ ΑΡΕΤΗ","DIAMANTI-SAMARA ARETI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313533","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313533"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη διερεύνησε το ρόλο της γονεϊκής απόρριψης στην εκδήλωση εσωτερικευμένων συμπτωμάτων, καθώς και το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης. Σκοπός της έρευνας ήταν να εξετάσει σε ποιο βαθμό οι εμπειρίες απόρριψης μπορούν να εντείνουν το άγχος και την κατάθλιψη στη μετέπειτα ενήλικη ζωή. Παράλληλα, διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο η υιοθέτηση διαφορετικών στρατηγικών αντιμετώπισης μπορεί να ενισχύει ή να αμβλύνει τις επιδράσεις αυτών των εμπειριών. Το δείγμα αποτέλεσαν 124 άτομα, ηλικίας 18 έως 29 ετών, περίοδος που αντιστοιχεί στην εκτεταμένη αναδυόμενη ενηλικίωση. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με συστοιχία ψυχομετρικών εργαλείων αυτοαναφοράς: το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκής Αποδοχής και Απόρριψης για τους Ενήλικες (PARQ), την Κλίμακα Σύντομου Ελέγχου Κατάθλιψης του Beck (BDI-FS), την Κλίμακα Άγχους του Spielberger (STAI) και τη Συντομευμένη Κλίμακα Εκτίμησης Τρόπων Αντιμετώπισης Προβλημάτων (BRIEF-COPE). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν στατιστικά σημαντική σχέση της μητρικής απόρριψης με τα καταθλιπτικά συμπτώματα, καθώς και με το καταστασιακό και ιδιοσυγκρασιακό άγχος, ενώ η πατρική απόρριψη συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το ιδιοσυγκρασιακό άγχος. Ως προς το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης, η απόσπαση προσοχής φάνηκε να λειτουργεί ως μεσολαβητής στη σχέση πατρικής απόρριψης και εσωτερικευμένων συμπτωμάτων.","The present study investigated the role of parental rejection in the manifestation of internalizing symptoms, as well as the mediating role of coping strategies. The aim was to examine the extent to which experiences of rejection may intensify anxiety and depression in later adult life, while also exploring how the adoption of different coping strategies may amplify or buffer these effects. The sample consisted of 124 individuals aged 18 to 29 years, a period corresponding to extended emerging adulthood. Data were collected using a battery of self-report psychometric instruments: the Parental Acceptance-Rejection Questionnaire for Adults (PARQ), the Beck Depression Inventory – Fast Screen (BDI-FS), the Spielberger State–Trait Anxiety Inventory (STAI), and the Brief COPE Inventory. The results showed a statistically significant association of maternal rejection with depressive symptoms as well as with both state and trait anxiety, whereas paternal rejection was significantly associated only with trait anxiety. Regarding the mediating role of coping strategies, self-distraction was found to mediate the relationship between paternal rejection and internalizing symptoms."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Σχέση Ανάμεσα στην Γονεϊκή Απόρριψη και τα Εσωτερικευμένα Προβλήματα Συμπεριφοράς κατά την Αναδυόμενη Ενηλικίωση: Ο Διαμεσολαβητικός Ρόλος των Μηχανισμών Αντιμετώπισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΔΙΑΜΑΝΤΗ-ΣΑΜΑΡΑ ΑΡΕΤΗ","DIAMANTI-SAMARA ARETI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη διερεύνησε το ρόλο της γονεϊκής απόρριψης στην εκδήλωση εσωτερικευμένων συμπτωμάτων, καθώς και το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης. Σκοπός της έρευνας ήταν να εξετάσει σε ποιο βαθμό οι εμπειρίες απόρριψης μπορούν να εντείνουν το άγχος και την κατάθλιψη στη μετέπειτα ενήλικη ζωή. Παράλληλα, διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο η υιοθέτηση διαφορετικών στρατηγικών αντιμετώπισης μπορεί να ενισχύει ή να αμβλύνει τις επιδράσεις αυτών των εμπειριών. Το δείγμα αποτέλεσαν 124 άτομα, ηλικίας 18 έως 29 ετών, περίοδος που αντιστοιχεί στην εκτεταμένη αναδυόμενη ενηλικίωση. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με συστοιχία ψυχομετρικών εργαλείων αυτοαναφοράς: το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκής Αποδοχής και Απόρριψης για τους Ενήλικες (PARQ), την Κλίμακα Σύντομου Ελέγχου Κατάθλιψης του Beck (BDI-FS), την Κλίμακα Άγχους του Spielberger (STAI) και τη Συντομευμένη Κλίμακα Εκτίμησης Τρόπων Αντιμετώπισης Προβλημάτων (BRIEF-COPE). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν στατιστικά σημαντική σχέση της μητρικής απόρριψης με τα καταθλιπτικά συμπτώματα, καθώς και με το καταστασιακό και ιδιοσυγκρασιακό άγχος, ενώ η πατρική απόρριψη συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το ιδιοσυγκρασιακό άγχος. Ως προς το διαμεσολαβητικό ρόλο των μηχανισμών αντιμετώπισης, η απόσπαση προσοχής φάνηκε να λειτουργεί ως μεσολαβητής στη σχέση πατρικής απόρριψης και εσωτερικευμένων συμπτωμάτων.","The present study investigated the role of parental rejection in the manifestation of internalizing symptoms, as well as the mediating role of coping strategies. The aim was to examine the extent to which experiences of rejection may intensify anxiety and depression in later adult life, while also exploring how the adoption of different coping strategies may amplify or buffer these effects. The sample consisted of 124 individuals aged 18 to 29 years, a period corresponding to extended emerging adulthood. Data were collected using a battery of self-report psychometric instruments: the Parental Acceptance-Rejection Questionnaire for Adults (PARQ), the Beck Depression Inventory – Fast Screen (BDI-FS), the Spielberger State–Trait Anxiety Inventory (STAI), and the Brief COPE Inventory. The results showed a statistically significant association of maternal rejection with depressive symptoms as well as with both state and trait anxiety, whereas paternal rejection was significantly associated only with trait anxiety. Regarding the mediating role of coping strategies, self-distraction was found to mediate the relationship between paternal rejection and internalizing symptoms."],"dc:identifier":["uoadl:5313533","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313533"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η Σχέση Ανάμεσα στην Γονεϊκή Απόρριψη και τα Εσωτερικευμένα Προβλήματα Συμπεριφοράς κατά την Αναδυόμενη Ενηλικίωση: Ο Διαμεσολαβητικός Ρόλος των Μηχανισμών Αντιμετώπισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z"}