{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313654"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313654","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διπλό πένθος: η απεικόνιση του έμφυλου πολιτικού υποκειμένου στο έργο της Φρίντας Λιάππα","abstract":"Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο (ΝΕΚ) ως ένα κοινωνικοπολιτισμικό κίνημα που αναδύεται στο μεταίχμιο της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, φωτίζοντας τη σχέση του με το ιστορικό τραύμα, την πολιτική βία και την έμφυλη εμπειρία. Εστιάζοντας στο έργο της Φρίντας Λιάππα, η μελέτη προσεγγίζει τη δημιουργία της ως έκφραση «διπλού πένθους»: αφενός, της αδυναμίας της γυναίκας δημιουργού να χειραφετηθεί πλήρως μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο και ιδεολογικά πολωμένο πλαίσιο, και αφετέρου, της αδυναμίας του ίδιου του ΝΕΚ να επιφέρει την κοινωνική αλλαγή που οραματίζονταν οι δημιουργοί του. Αξιοποιώντας το θεωρητικό εργαλείο της παραπραξίας όπως το ανέπτυξε ο Thomas Elsaesser στο πλαίσιο της ανάλυσής του για τον Νέο Γερμανικό Κινηματογράφο, η εργασία επιχειρεί να εντοπίσει ανάλογες μορφές κινηματογραφικής έκφρασης στο ελληνικό πλαίσιο. Μέσα από την ανάλυση τεσσάρων χαρακτηριστικών ταινιών της Λιάππα – Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις, Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί, Ήταν ένας ήσυχος θάνατος και Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης – διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους το τραύμα, η λογοκρισία και η συλλογική σιωπή μετασχηματίζονται σε φορμαλιστικό πειραματισμό και σε ποιητική αφαίρεση. Η έρευνα υποστηρίζει ότι η κινηματογραφική γλώσσα της Λιάππα, ως έμφυλη και πολιτικά συνειδητή πρακτική, αποτελεί κρίσιμο κρίκο για την κατανόηση του ΝΕΚ όχι μόνο ως καλλιτεχνικού κινήματος, αλλά και ως πράξης διαπραγμάτευσης του ιστορικού τραύματος στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Παράλληλα, επισημαίνεται η σημασία της επανεκτίμησής του έργου της Λιάππα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πειραματικού κινηματογράφου και της φεμινιστικής θεωρίας του κινηματογράφου.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο (ΝΕΚ) ως ένα κοινωνικοπολιτισμικό κίνημα που αναδύεται στο μεταίχμιο της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, φωτίζοντας τη σχέση του με το ιστορικό τραύμα, την πολιτική βία και την έμφυλη εμπειρία. Εστιάζοντας στο έργο της Φρίντας Λιάππα, η μελέτη προσεγγίζει τη δημιουργία της ως έκφραση «διπλού πένθους»: αφενός, της αδυναμίας της γυναίκας δημιουργού να χειραφετηθεί πλήρως μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο και ιδεολογικά πολωμένο πλαίσιο, και αφετέρου, της αδυναμίας του ίδιου του ΝΕΚ να επιφέρει την κοινωνική αλλαγή που οραματίζονταν οι δημιουργοί του. Αξιοποιώντας το θεωρητικό εργαλείο της παραπραξίας όπως το ανέπτυξε ο Thomas Elsaesser στο πλαίσιο της ανάλυσής του για τον Νέο Γερμανικό Κινηματογράφο, η εργασία επιχειρεί να εντοπίσει ανάλογες μορφές κινηματογραφικής έκφρασης στο ελληνικό πλαίσιο. Μέσα από την ανάλυση τεσσάρων χαρακτηριστικών ταινιών της Λιάππα – Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις, Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί, Ήταν ένας ήσυχος θάνατος και Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης – διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους το τραύμα, η λογοκρισία και η συλλογική σιωπή μετασχηματίζονται σε φορμαλιστικό πειραματισμό και σε ποιητική αφαίρεση. Η έρευνα υποστηρίζει ότι η κινηματογραφική γλώσσα της Λιάππα, ως έμφυλη και πολιτικά συνειδητή πρακτική, αποτελεί κρίσιμο κρίκο για την κατανόηση του ΝΕΚ όχι μόνο ως καλλιτεχνικού κινήματος, αλλά και ως πράξης διαπραγμάτευσης του ιστορικού τραύματος στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Παράλληλα, επισημαίνεται η σημασία της επανεκτίμησής του έργου της Λιάππα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πειραματικού κινηματογράφου και της φεμινιστικής θεωρίας του κινηματογράφου.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαν Κλίνκεν Μύριαμ","Van Klinken Miriam"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313654"],"render_values":[{"text":"uoadl:5313654","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313654","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313654","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5313654","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαν Κλίνκεν Μύριαμ","Van Klinken Miriam"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313654"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο (ΝΕΚ) ως ένα κοινωνικοπολιτισμικό κίνημα που αναδύεται στο μεταίχμιο της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, φωτίζοντας τη σχέση του με το ιστορικό τραύμα, την πολιτική βία και την έμφυλη εμπειρία. Εστιάζοντας στο έργο της Φρίντας Λιάππα, η μελέτη προσεγγίζει τη δημιουργία της ως έκφραση «διπλού πένθους»: αφενός, της αδυναμίας της γυναίκας δημιουργού να χειραφετηθεί πλήρως μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο και ιδεολογικά πολωμένο πλαίσιο, και αφετέρου, της αδυναμίας του ίδιου του ΝΕΚ να επιφέρει την κοινωνική αλλαγή που οραματίζονταν οι δημιουργοί του. Αξιοποιώντας το θεωρητικό εργαλείο της παραπραξίας όπως το ανέπτυξε ο Thomas Elsaesser στο πλαίσιο της ανάλυσής του για τον Νέο Γερμανικό Κινηματογράφο, η εργασία επιχειρεί να εντοπίσει ανάλογες μορφές κινηματογραφικής έκφρασης στο ελληνικό πλαίσιο. Μέσα από την ανάλυση τεσσάρων χαρακτηριστικών ταινιών της Λιάππα – Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις, Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί, Ήταν ένας ήσυχος θάνατος και Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης – διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους το τραύμα, η λογοκρισία και η συλλογική σιωπή μετασχηματίζονται σε φορμαλιστικό πειραματισμό και σε ποιητική αφαίρεση. Η έρευνα υποστηρίζει ότι η κινηματογραφική γλώσσα της Λιάππα, ως έμφυλη και πολιτικά συνειδητή πρακτική, αποτελεί κρίσιμο κρίκο για την κατανόηση του ΝΕΚ όχι μόνο ως καλλιτεχνικού κινήματος, αλλά και ως πράξης διαπραγμάτευσης του ιστορικού τραύματος στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Παράλληλα, επισημαίνεται η σημασία της επανεκτίμησής του έργου της Λιάππα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πειραματικού κινηματογράφου και της φεμινιστικής θεωρίας του κινηματογράφου.","This study re-examines the New Greek Cinema (NEK) as a sociocultural movement that emerged in the transitional period between the dictatorship and the post-dictatorship era in Greece, illuminating its relationship with historical trauma, political violence, and gendered experience. Focusing on the work of Frieda Liappa, the research approaches her cinematic creation as an expression of double mourning: on the one hand, the filmmaker’s struggle to fully emancipate herself as a woman artist within a male-dominated and ideologically polarized environment, and on the other, the inability of the NEK itself to bring about the social change envisioned by its creators. Drawing on the theoretical framework of parapraxis as developed by Thomas Elsaesser in his analysis of the New German Cinema, this study seeks to identify comparable modes of cinematic expression within the Greek context. Through the analysis of four of Liappa’s key films — I Remember You Leaving All the Time, Love Wanders in the Night, A Quiet Death, and The Years of the Big Heat — the study explores how trauma, censorship, and collective silence are transformed into formal experimentation and poetic abstraction. The research argues that Liappa’s cinematic language, as both a gendered and politically conscious practice, constitutes a crucial link for understanding NEK not merely as an artistic movement but also as a form of negotiating historical trauma in post-junta Greece. At the same time, the study highlights the urgent need for a systematic archival effort dedicated to Liappa’s work and underlines the importance of re-evaluating her filmography within the broader framework of European experimental cinema and feminist film theory."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διπλό πένθος: η απεικόνιση του έμφυλου πολιτικού υποκειμένου στο έργο της Φρίντας Λιάππα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαν Κλίνκεν Μύριαμ","Van Klinken Miriam"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο (ΝΕΚ) ως ένα κοινωνικοπολιτισμικό κίνημα που αναδύεται στο μεταίχμιο της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, φωτίζοντας τη σχέση του με το ιστορικό τραύμα, την πολιτική βία και την έμφυλη εμπειρία. Εστιάζοντας στο έργο της Φρίντας Λιάππα, η μελέτη προσεγγίζει τη δημιουργία της ως έκφραση «διπλού πένθους»: αφενός, της αδυναμίας της γυναίκας δημιουργού να χειραφετηθεί πλήρως μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο και ιδεολογικά πολωμένο πλαίσιο, και αφετέρου, της αδυναμίας του ίδιου του ΝΕΚ να επιφέρει την κοινωνική αλλαγή που οραματίζονταν οι δημιουργοί του. Αξιοποιώντας το θεωρητικό εργαλείο της παραπραξίας όπως το ανέπτυξε ο Thomas Elsaesser στο πλαίσιο της ανάλυσής του για τον Νέο Γερμανικό Κινηματογράφο, η εργασία επιχειρεί να εντοπίσει ανάλογες μορφές κινηματογραφικής έκφρασης στο ελληνικό πλαίσιο. Μέσα από την ανάλυση τεσσάρων χαρακτηριστικών ταινιών της Λιάππα – Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις, Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί, Ήταν ένας ήσυχος θάνατος και Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης – διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους το τραύμα, η λογοκρισία και η συλλογική σιωπή μετασχηματίζονται σε φορμαλιστικό πειραματισμό και σε ποιητική αφαίρεση. Η έρευνα υποστηρίζει ότι η κινηματογραφική γλώσσα της Λιάππα, ως έμφυλη και πολιτικά συνειδητή πρακτική, αποτελεί κρίσιμο κρίκο για την κατανόηση του ΝΕΚ όχι μόνο ως καλλιτεχνικού κινήματος, αλλά και ως πράξης διαπραγμάτευσης του ιστορικού τραύματος στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Παράλληλα, επισημαίνεται η σημασία της επανεκτίμησής του έργου της Λιάππα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πειραματικού κινηματογράφου και της φεμινιστικής θεωρίας του κινηματογράφου.","This study re-examines the New Greek Cinema (NEK) as a sociocultural movement that emerged in the transitional period between the dictatorship and the post-dictatorship era in Greece, illuminating its relationship with historical trauma, political violence, and gendered experience. Focusing on the work of Frieda Liappa, the research approaches her cinematic creation as an expression of double mourning: on the one hand, the filmmaker’s struggle to fully emancipate herself as a woman artist within a male-dominated and ideologically polarized environment, and on the other, the inability of the NEK itself to bring about the social change envisioned by its creators. Drawing on the theoretical framework of parapraxis as developed by Thomas Elsaesser in his analysis of the New German Cinema, this study seeks to identify comparable modes of cinematic expression within the Greek context. Through the analysis of four of Liappa’s key films — I Remember You Leaving All the Time, Love Wanders in the Night, A Quiet Death, and The Years of the Big Heat — the study explores how trauma, censorship, and collective silence are transformed into formal experimentation and poetic abstraction. The research argues that Liappa’s cinematic language, as both a gendered and politically conscious practice, constitutes a crucial link for understanding NEK not merely as an artistic movement but also as a form of negotiating historical trauma in post-junta Greece. At the same time, the study highlights the urgent need for a systematic archival effort dedicated to Liappa’s work and underlines the importance of re-evaluating her filmography within the broader framework of European experimental cinema and feminist film theory."],"dc:identifier":["uoadl:5313654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313654"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Διπλό πένθος: η απεικόνιση του έμφυλου πολιτικού υποκειμένου στο έργο της Φρίντας Λιάππα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z"}