{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313992"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5313992","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή του θεατρικού παιχνιδιού στο πλαίσιο κοινωνικοποίησης των παιδιών προσχολικής ηλικίας","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει αναλυτικά τον ρόλο του θεατρικού παιχνιδιού στην κοινωνικοποίηση των παιδιών προσχολικής ηλικίας, φωτίζοντας τόσο τις θεωρητικές καταβολές του (γνωστικός και κοινωνικός εποικοδομισμός, ψυχαναλυτικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις) όσο και τις πρακτικές του εφαρμογές στο νηπιαγωγείο. Αρχικά, καταγράφεται το ιστορικό υπόβαθρο του παιχνιδιού, υπογραμμίζοντας πως, κατά την εξέλιξη των εκπαιδευτικών συστημάτων, το παιχνίδι και ειδικά η δραματική εκδοχή του απέκτησαν σταδιακά κεντρική παιδαγωγική θέση. Έπειτα, τεκμηριώνεται ότι η πρόσληψη ρόλων και οι αυτοσχεδιασμοί στο πλαίσιο του θεατρικού παιχνιδιού δεν λειτουργούν απλώς ως ψυχαγωγία, αλλά συμβάλλουν καταλυτικά στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων (όπως η συνεργασία, η ενσυναίσθηση και η αποδοχή της ετερότητας) και στη διαμόρφωση μιας συλλογικής κουλτούρας μάθησης. Επιπλέον, μέσα από αναφορές σε εμπειρικά προγράμματα, επισημαίνονται ενδεικτικές πρακτικές που διευκολύνουν τη μετάβαση των παιδιών από το οικείο, οικογενειακό περιβάλλον στο σχολικό πλαίσιο, μειώνοντας συγκρούσεις και ενισχύοντας την αίσθηση ασφάλειας και συμμετοχής. Παράλληλα, αναδεικνύονται βασικές προκλήσεις, όπως η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής, η ανάγκη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και η απουσία μακροχρόνιων ερευνών που να αποτιμούν συστηματικά τις επιδράσεις του θεατρικού παιχνιδιού. Στη συνέχεια, διατυπώνονται προτάσεις για πιο στοχευμένη αξιοποίηση των δραματικών τεχνικών (διαθεματικές προσεγγίσεις, συνεργασία με γονείς, ανάπτυξη εργαλείων αξιολόγησης), ενώ επισημαίνεται η σημασία της κουλτούρας συμπερίληψης και της διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η εστίαση στο θεατρικό παιχνίδι μπορεί να προετοιμάσει τα παιδιά για τη ζωή σε πολυπολιτισμικές, ψηφιακές κοινωνίες, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση πολιτών με ευρεία κοινωνικο-συναισθηματική νοημοσύνη και διάθεση συλλογικής προσφοράς, εφόσον οι εκπαιδευτικές πολιτικές στηρίξουν και θεσμικά την εν λόγω πρακτική.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει αναλυτικά τον ρόλο του θεατρικού παιχνιδιού στην κοινωνικοποίηση των παιδιών προσχολικής ηλικίας, φωτίζοντας τόσο τις θεωρητικές καταβολές του (γνωστικός και κοινωνικός εποικοδομισμός, ψυχαναλυτικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις) όσο και τις πρακτικές του εφαρμογές στο νηπιαγωγείο. Αρχικά, καταγράφεται το ιστορικό υπόβαθρο του παιχνιδιού, υπογραμμίζοντας πως, κατά την εξέλιξη των εκπαιδευτικών συστημάτων, το παιχνίδι και ειδικά η δραματική εκδοχή του απέκτησαν σταδιακά κεντρική παιδαγωγική θέση. Έπειτα, τεκμηριώνεται ότι η πρόσληψη ρόλων και οι αυτοσχεδιασμοί στο πλαίσιο του θεατρικού παιχνιδιού δεν λειτουργούν απλώς ως ψυχαγωγία, αλλά συμβάλλουν καταλυτικά στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων (όπως η συνεργασία, η ενσυναίσθηση και η αποδοχή της ετερότητας) και στη διαμόρφωση μιας συλλογικής κουλτούρας μάθησης. Επιπλέον, μέσα από αναφορές σε εμπειρικά προγράμματα, επισημαίνονται ενδεικτικές πρακτικές που διευκολύνουν τη μετάβαση των παιδιών από το οικείο, οικογενειακό περιβάλλον στο σχολικό πλαίσιο, μειώνοντας συγκρούσεις και ενισχύοντας την αίσθηση ασφάλειας και συμμετοχής. Παράλληλα, αναδεικνύονται βασικές προκλήσεις, όπως η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής, η ανάγκη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και η απουσία μακροχρόνιων ερευνών που να αποτιμούν συστηματικά τις επιδράσεις του θεατρικού παιχνιδιού. Στη συνέχεια, διατυπώνονται προτάσεις για πιο στοχευμένη αξιοποίηση των δραματικών τεχνικών (διαθεματικές προσεγγίσεις, συνεργασία με γονείς, ανάπτυξη εργαλείων αξιολόγησης), ενώ επισημαίνεται η σημασία της κουλτούρας συμπερίληψης και της διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η εστίαση στο θεατρικό παιχνίδι μπορεί να προετοιμάσει τα παιδιά για τη ζωή σε πολυπολιτισμικές, ψηφιακές κοινωνίες, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση πολιτών με ευρεία κοινωνικο-συναισθηματική νοημοσύνη και διάθεση συλλογικής προσφοράς, εφόσον οι εκπαιδευτικές πολιτικές στηρίξουν και θεσμικά την εν λόγω πρακτική.","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΑΝΤΖΙΑΒΑ ΗΛΙΑΝΑ","MANTZIAVA ILIANA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313992"],"render_values":[{"text":"uoadl:5313992","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313992","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313992","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5313992","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΑΝΤΖΙΑΒΑ ΗΛΙΑΝΑ","MANTZIAVA ILIANA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5313992","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313992"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει αναλυτικά τον ρόλο του θεατρικού παιχνιδιού στην κοινωνικοποίηση των παιδιών προσχολικής ηλικίας, φωτίζοντας τόσο τις θεωρητικές καταβολές του (γνωστικός και κοινωνικός εποικοδομισμός, ψυχαναλυτικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις) όσο και τις πρακτικές του εφαρμογές στο νηπιαγωγείο. Αρχικά, καταγράφεται το ιστορικό υπόβαθρο του παιχνιδιού, υπογραμμίζοντας πως, κατά την εξέλιξη των εκπαιδευτικών συστημάτων, το παιχνίδι και ειδικά η δραματική εκδοχή του απέκτησαν σταδιακά κεντρική παιδαγωγική θέση. Έπειτα, τεκμηριώνεται ότι η πρόσληψη ρόλων και οι αυτοσχεδιασμοί στο πλαίσιο του θεατρικού παιχνιδιού δεν λειτουργούν απλώς ως ψυχαγωγία, αλλά συμβάλλουν καταλυτικά στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων (όπως η συνεργασία, η ενσυναίσθηση και η αποδοχή της ετερότητας) και στη διαμόρφωση μιας συλλογικής κουλτούρας μάθησης. Επιπλέον, μέσα από αναφορές σε εμπειρικά προγράμματα, επισημαίνονται ενδεικτικές πρακτικές που διευκολύνουν τη μετάβαση των παιδιών από το οικείο, οικογενειακό περιβάλλον στο σχολικό πλαίσιο, μειώνοντας συγκρούσεις και ενισχύοντας την αίσθηση ασφάλειας και συμμετοχής. Παράλληλα, αναδεικνύονται βασικές προκλήσεις, όπως η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής, η ανάγκη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και η απουσία μακροχρόνιων ερευνών που να αποτιμούν συστηματικά τις επιδράσεις του θεατρικού παιχνιδιού. Στη συνέχεια, διατυπώνονται προτάσεις για πιο στοχευμένη αξιοποίηση των δραματικών τεχνικών (διαθεματικές προσεγγίσεις, συνεργασία με γονείς, ανάπτυξη εργαλείων αξιολόγησης), ενώ επισημαίνεται η σημασία της κουλτούρας συμπερίληψης και της διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η εστίαση στο θεατρικό παιχνίδι μπορεί να προετοιμάσει τα παιδιά για τη ζωή σε πολυπολιτισμικές, ψηφιακές κοινωνίες, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση πολιτών με ευρεία κοινωνικο-συναισθηματική νοημοσύνη και διάθεση συλλογικής προσφοράς, εφόσον οι εκπαιδευτικές πολιτικές στηρίξουν και θεσμικά την εν λόγω πρακτική.","This paper examines in detail the role of theatrical play in the socialization of preschool children, shedding light on both its theoretical origins (cognitive and social constructivism, psychoanalytic and pedagogical approaches) and its practical applications in kindergarten. Initially, the historical background of play is recorded, underlining how, during the evolution of educational systems, play and especially the dramatic version of it gradually acquired a central pedagogical position. Then, it is documented that the assumption of roles and improvisations within the framework of theatrical play do not function simply as entertainment, but contribute crucially to the development of social skills (such as cooperation, empathy and acceptance of diversity) and to the formation of a collective learning culture. Furthermore, through references to empirical programs, indicative practices are highlighted that facilitate the transition of children from the familiar, family environment to the school context, reducing conflicts and enhancing the sense of security and participation. At the same time, key challenges are highlighted, such as the lack of logistical infrastructure, the need for teacher training and the absence of long-term research that systematically evaluates the effects of theatrical play. Subsequently, proposals are formulated for a more targeted utilization of dramatic techniques (interdisciplinary approaches, cooperation with parents, development of evaluation tools), while the importance of a culture of inclusion and intercultural awareness is highlighted. Finally, it is emphasized that the focus on theatrical play can prepare children for life in multicultural, digital societies, contributing to the formation of citizens with broad socio-emotional intelligence and a willingness to contribute collectively, provided that educational policies also institutionally support this practice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή του θεατρικού παιχνιδιού στο πλαίσιο κοινωνικοποίησης των παιδιών προσχολικής ηλικίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΑΝΤΖΙΑΒΑ ΗΛΙΑΝΑ","MANTZIAVA ILIANA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει αναλυτικά τον ρόλο του θεατρικού παιχνιδιού στην κοινωνικοποίηση των παιδιών προσχολικής ηλικίας, φωτίζοντας τόσο τις θεωρητικές καταβολές του (γνωστικός και κοινωνικός εποικοδομισμός, ψυχαναλυτικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις) όσο και τις πρακτικές του εφαρμογές στο νηπιαγωγείο. Αρχικά, καταγράφεται το ιστορικό υπόβαθρο του παιχνιδιού, υπογραμμίζοντας πως, κατά την εξέλιξη των εκπαιδευτικών συστημάτων, το παιχνίδι και ειδικά η δραματική εκδοχή του απέκτησαν σταδιακά κεντρική παιδαγωγική θέση. Έπειτα, τεκμηριώνεται ότι η πρόσληψη ρόλων και οι αυτοσχεδιασμοί στο πλαίσιο του θεατρικού παιχνιδιού δεν λειτουργούν απλώς ως ψυχαγωγία, αλλά συμβάλλουν καταλυτικά στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων (όπως η συνεργασία, η ενσυναίσθηση και η αποδοχή της ετερότητας) και στη διαμόρφωση μιας συλλογικής κουλτούρας μάθησης. Επιπλέον, μέσα από αναφορές σε εμπειρικά προγράμματα, επισημαίνονται ενδεικτικές πρακτικές που διευκολύνουν τη μετάβαση των παιδιών από το οικείο, οικογενειακό περιβάλλον στο σχολικό πλαίσιο, μειώνοντας συγκρούσεις και ενισχύοντας την αίσθηση ασφάλειας και συμμετοχής. Παράλληλα, αναδεικνύονται βασικές προκλήσεις, όπως η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής, η ανάγκη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και η απουσία μακροχρόνιων ερευνών που να αποτιμούν συστηματικά τις επιδράσεις του θεατρικού παιχνιδιού. Στη συνέχεια, διατυπώνονται προτάσεις για πιο στοχευμένη αξιοποίηση των δραματικών τεχνικών (διαθεματικές προσεγγίσεις, συνεργασία με γονείς, ανάπτυξη εργαλείων αξιολόγησης), ενώ επισημαίνεται η σημασία της κουλτούρας συμπερίληψης και της διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η εστίαση στο θεατρικό παιχνίδι μπορεί να προετοιμάσει τα παιδιά για τη ζωή σε πολυπολιτισμικές, ψηφιακές κοινωνίες, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση πολιτών με ευρεία κοινωνικο-συναισθηματική νοημοσύνη και διάθεση συλλογικής προσφοράς, εφόσον οι εκπαιδευτικές πολιτικές στηρίξουν και θεσμικά την εν λόγω πρακτική.","This paper examines in detail the role of theatrical play in the socialization of preschool children, shedding light on both its theoretical origins (cognitive and social constructivism, psychoanalytic and pedagogical approaches) and its practical applications in kindergarten. Initially, the historical background of play is recorded, underlining how, during the evolution of educational systems, play and especially the dramatic version of it gradually acquired a central pedagogical position. Then, it is documented that the assumption of roles and improvisations within the framework of theatrical play do not function simply as entertainment, but contribute crucially to the development of social skills (such as cooperation, empathy and acceptance of diversity) and to the formation of a collective learning culture. Furthermore, through references to empirical programs, indicative practices are highlighted that facilitate the transition of children from the familiar, family environment to the school context, reducing conflicts and enhancing the sense of security and participation. At the same time, key challenges are highlighted, such as the lack of logistical infrastructure, the need for teacher training and the absence of long-term research that systematically evaluates the effects of theatrical play. Subsequently, proposals are formulated for a more targeted utilization of dramatic techniques (interdisciplinary approaches, cooperation with parents, development of evaluation tools), while the importance of a culture of inclusion and intercultural awareness is highlighted. Finally, it is emphasized that the focus on theatrical play can prepare children for life in multicultural, digital societies, contributing to the formation of citizens with broad socio-emotional intelligence and a willingness to contribute collectively, provided that educational policies also institutionally support this practice."],"dc:identifier":["uoadl:5313992","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5313992"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η συμβολή του θεατρικού παιχνιδιού στο πλαίσιο κοινωνικοποίησης των παιδιών προσχολικής ηλικίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z"}