{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5314015"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5314015","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μορφοσύνταξη της Προστακτικής στην Ελληνική: διαχρονική και συγχρονική προσέγγιση","abstract":"Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε την προστακτική έγκλιση της ελληνικής γλώσσας στις τρεις μεγάλες περιόδους της ιστορίας της (αρχαία, μεσαιωνική, νέα). Η εξέταση της προστακτικής πραγματοποιείται μέσα από την ένταξή της στο ευρύτερο εγκλιτικό σύστημα και μέσα από τη συσχέτιση με τις ευρύτερες μεταβολές που αυτό υφίσταται στην ιστορία της ελληνικής. Η έμφαση δίνεται στη μορφοσυντακτική ταυτότητα της προστακτικής και πώς αυτή επηρεάζεται από τη μεταβολή του εγκλιτικού συστήματος από ένα καθαρά μορφολογικό σε ένα μεικτό μορφοσυντακτικό σύστημα. Η προστακτική είναι η μόνη έγκλιση που διατηρεί την μορφολογική της πραγμάτωση μέχρι και τη νέα ελληνική, ενώ χάνει τη δυνατότητα άρνησης με την πάροδο του χρόνου. Σκοπός, λοιπόν, της εργασίας είναι να προσφέρει μια συστηματική ανάλυση της μορφοσύνταξης της προστακτικής από την αρχαία έως τη νέα ελληνική, αναδεικνύοντας: (α) την εσωτερική δομή των προστακτικών τύπων, (β) τις διαχρονικές μεταβολές στο εγκλιτικό σύστημα και πώς επιδρούν στην μορφολογική πραγμάτωση της προστακτικής, (γ) τα συντακτικά χαρακτηριστικά της προστακτικής με έμφαση στην παρουσία ή όχι της άρνησης και τη θέση των κλιτικών σε σχέση με τον ρηματικό τύπο. Η μορφολογική ανάλυση βασίζεται στο θεωρητικό μοντέλο της Κατανεμημένης Μορφολογίας (Distributed Morphology, Halle & Marantz 1993), ένα πραγματωσιακό μοντέλο που «καταργεί» την ύπαρξη ενός μορφολογικού επιπέδου στη γλώσσα και προκρίνει τη θέση της σύνταξης για την παραγωγή των ρηματικών τύπων.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε την προστακτική έγκλιση της ελληνικής γλώσσας στις τρεις μεγάλες περιόδους της ιστορίας της (αρχαία, μεσαιωνική, νέα). Η εξέταση της προστακτικής πραγματοποιείται μέσα από την ένταξή της στο ευρύτερο εγκλιτικό σύστημα και μέσα από τη συσχέτιση με τις ευρύτερες μεταβολές που αυτό υφίσταται στην ιστορία της ελληνικής. Η έμφαση δίνεται στη μορφοσυντακτική ταυτότητα της προστακτικής και πώς αυτή επηρεάζεται από τη μεταβολή του εγκλιτικού συστήματος από ένα καθαρά μορφολογικό σε ένα μεικτό μορφοσυντακτικό σύστημα. Η προστακτική είναι η μόνη έγκλιση που διατηρεί την μορφολογική της πραγμάτωση μέχρι και τη νέα ελληνική, ενώ χάνει τη δυνατότητα άρνησης με την πάροδο του χρόνου. Σκοπός, λοιπόν, της εργασίας είναι να προσφέρει μια συστηματική ανάλυση της μορφοσύνταξης της προστακτικής από την αρχαία έως τη νέα ελληνική, αναδεικνύοντας: (α) την εσωτερική δομή των προστακτικών τύπων, (β) τις διαχρονικές μεταβολές στο εγκλιτικό σύστημα και πώς επιδρούν στην μορφολογική πραγμάτωση της προστακτικής, (γ) τα συντακτικά χαρακτηριστικά της προστακτικής με έμφαση στην παρουσία ή όχι της άρνησης και τη θέση των κλιτικών σε σχέση με τον ρηματικό τύπο. Η μορφολογική ανάλυση βασίζεται στο θεωρητικό μοντέλο της Κατανεμημένης Μορφολογίας (Distributed Morphology, Halle &amp; Marantz 1993), ένα πραγματωσιακό μοντέλο που «καταργεί» την ύπαρξη ενός μορφολογικού επιπέδου στη γλώσσα και προκρίνει τη θέση της σύνταξης για την παραγωγή των ρηματικών τύπων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψωματάκης Μιχαήλ","Psomatakis Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5314015"],"render_values":[{"text":"uoadl:5314015","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314015","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314015","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5314015","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψωματάκης Μιχαήλ","Psomatakis Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5314015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314015"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε την προστακτική έγκλιση της ελληνικής γλώσσας στις τρεις μεγάλες περιόδους της ιστορίας της (αρχαία, μεσαιωνική, νέα). Η εξέταση της προστακτικής πραγματοποιείται μέσα από την ένταξή της στο ευρύτερο εγκλιτικό σύστημα και μέσα από τη συσχέτιση με τις ευρύτερες μεταβολές που αυτό υφίσταται στην ιστορία της ελληνικής. Η έμφαση δίνεται στη μορφοσυντακτική ταυτότητα της προστακτικής και πώς αυτή επηρεάζεται από τη μεταβολή του εγκλιτικού συστήματος από ένα καθαρά μορφολογικό σε ένα μεικτό μορφοσυντακτικό σύστημα. Η προστακτική είναι η μόνη έγκλιση που διατηρεί την μορφολογική της πραγμάτωση μέχρι και τη νέα ελληνική, ενώ χάνει τη δυνατότητα άρνησης με την πάροδο του χρόνου. Σκοπός, λοιπόν, της εργασίας είναι να προσφέρει μια συστηματική ανάλυση της μορφοσύνταξης της προστακτικής από την αρχαία έως τη νέα ελληνική, αναδεικνύοντας: (α) την εσωτερική δομή των προστακτικών τύπων, (β) τις διαχρονικές μεταβολές στο εγκλιτικό σύστημα και πώς επιδρούν στην μορφολογική πραγμάτωση της προστακτικής, (γ) τα συντακτικά χαρακτηριστικά της προστακτικής με έμφαση στην παρουσία ή όχι της άρνησης και τη θέση των κλιτικών σε σχέση με τον ρηματικό τύπο. Η μορφολογική ανάλυση βασίζεται στο θεωρητικό μοντέλο της Κατανεμημένης Μορφολογίας (Distributed Morphology, Halle & Marantz 1993), ένα πραγματωσιακό μοντέλο που «καταργεί» την ύπαρξη ενός μορφολογικού επιπέδου στη γλώσσα και προκρίνει τη θέση της σύνταξης για την παραγωγή των ρηματικών τύπων.","In the present study, we examine the imperative mood of the Greek language across its three major historical periods (Ancient, Medieval, and Modern). The examination of the imperative is conducted through its integration into the broader mood system and its correlation with the wider changes this system undergoes throughout the history of Greek. Emphasis is placed on the morphosyntactic identity of the imperative and how it is affected by the shift of the mood system from a purely morphological to a mixed morphosyntactic one. The imperative is the only mood that preserves its distinct morphological realization up to Modern Greek, while concurrently losing its capacity for negation over time. The aim of this paper is, therefore, to provide a systematic analysis of the morphosyntax of the imperative from Ancient to Modern Greek, highlighting: (a) the internal structure of imperative forms, (b) the diachronic changes in the mood system and their impact on the morphological realization of the imperative, (c) the syntactic features of the imperative, with an emphasis on the presence or absence of negation and the position of clitics relative to the verbal form. The morphological analysis is based on the theoretical model of Distributed Morphology (Halle & Marantz 1993), a realizational model that \"abolishes\" the existence of a distinct morphological level in language and instead posits that verbal forms are generated within the syntax."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μορφοσύνταξη της Προστακτικής στην Ελληνική: διαχρονική και συγχρονική προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψωματάκης Μιχαήλ","Psomatakis Michail"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε την προστακτική έγκλιση της ελληνικής γλώσσας στις τρεις μεγάλες περιόδους της ιστορίας της (αρχαία, μεσαιωνική, νέα). Η εξέταση της προστακτικής πραγματοποιείται μέσα από την ένταξή της στο ευρύτερο εγκλιτικό σύστημα και μέσα από τη συσχέτιση με τις ευρύτερες μεταβολές που αυτό υφίσταται στην ιστορία της ελληνικής. Η έμφαση δίνεται στη μορφοσυντακτική ταυτότητα της προστακτικής και πώς αυτή επηρεάζεται από τη μεταβολή του εγκλιτικού συστήματος από ένα καθαρά μορφολογικό σε ένα μεικτό μορφοσυντακτικό σύστημα. Η προστακτική είναι η μόνη έγκλιση που διατηρεί την μορφολογική της πραγμάτωση μέχρι και τη νέα ελληνική, ενώ χάνει τη δυνατότητα άρνησης με την πάροδο του χρόνου. Σκοπός, λοιπόν, της εργασίας είναι να προσφέρει μια συστηματική ανάλυση της μορφοσύνταξης της προστακτικής από την αρχαία έως τη νέα ελληνική, αναδεικνύοντας: (α) την εσωτερική δομή των προστακτικών τύπων, (β) τις διαχρονικές μεταβολές στο εγκλιτικό σύστημα και πώς επιδρούν στην μορφολογική πραγμάτωση της προστακτικής, (γ) τα συντακτικά χαρακτηριστικά της προστακτικής με έμφαση στην παρουσία ή όχι της άρνησης και τη θέση των κλιτικών σε σχέση με τον ρηματικό τύπο. Η μορφολογική ανάλυση βασίζεται στο θεωρητικό μοντέλο της Κατανεμημένης Μορφολογίας (Distributed Morphology, Halle & Marantz 1993), ένα πραγματωσιακό μοντέλο που «καταργεί» την ύπαρξη ενός μορφολογικού επιπέδου στη γλώσσα και προκρίνει τη θέση της σύνταξης για την παραγωγή των ρηματικών τύπων.","In the present study, we examine the imperative mood of the Greek language across its three major historical periods (Ancient, Medieval, and Modern). The examination of the imperative is conducted through its integration into the broader mood system and its correlation with the wider changes this system undergoes throughout the history of Greek. Emphasis is placed on the morphosyntactic identity of the imperative and how it is affected by the shift of the mood system from a purely morphological to a mixed morphosyntactic one. The imperative is the only mood that preserves its distinct morphological realization up to Modern Greek, while concurrently losing its capacity for negation over time. The aim of this paper is, therefore, to provide a systematic analysis of the morphosyntax of the imperative from Ancient to Modern Greek, highlighting: (a) the internal structure of imperative forms, (b) the diachronic changes in the mood system and their impact on the morphological realization of the imperative, (c) the syntactic features of the imperative, with an emphasis on the presence or absence of negation and the position of clitics relative to the verbal form. The morphological analysis is based on the theoretical model of Distributed Morphology (Halle & Marantz 1993), a realizational model that \"abolishes\" the existence of a distinct morphological level in language and instead posits that verbal forms are generated within the syntax."],"dc:identifier":["uoadl:5314015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314015"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Η μορφοσύνταξη της Προστακτικής στην Ελληνική: διαχρονική και συγχρονική προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:54Z"}