{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5314245"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5314245","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«In-silico μελέτη ραδιοεπισημασμένων ενώσεων που συνδέονται με υποδοχείς που υπερεκφράζονται στον καρκίνο του προστάτη»","abstract":"Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και ευθύνεται για πολυάριθμα περιστατικά θανάτου ετησίως, σε παγκόσμιο επίπεδο. Δύο πρωτεΐνες που υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα της συγκεκριμένης ασθένειας είναι το ειδικό προστατικό μεμβρανικό αντιγόνο (PSMA) και ο υποδοχέας πεπτιδίου απελευθέρωσης γαστρίνης (GRPR). Αυτοί οι υποδοχείς αποτελούν φαρμακευτικούς στόχους για τη θεραπεία ή/και τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, με χρήση ραδιοφαρμακευτικών μορίων. Το μόριο PSMA-617 είναι ένας αναστολέας του PSMA που βασίζεται στο φαρμακοφόρο Lys-NH-CO-NH-GluOH και διαθέτει το χηλικό παράγοντα DOTA που μπορεί να σχηματίσει σύμπλοκο με ραδιονουκλίδια. Η μορφή [177Lu]Lu-PSMA-617 έχει εγκριθεί από τον FDA για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, από το Μάρτιο του 2022, ενώ η μορφή [68Ga]Ga-PSMA-617 μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της νόσου. Από την άλλη πλευρά, το μόριο RM2 είναι ένας ανταγωνιστής του GRPR, που βασίζεται στη δομή του πεπτιδίου μπομπεσίνη (BBN(6-14)) και, επίσης, περιέχει στη δομή του το χηλικό παράγοντα DOTA. Το RM2 βρίσκεται σε φάση κλινικών δοκιμών για τη θεραπεία ή τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, στις μορφές [177Lu]Lu-RM2 ή [68Ga]Ga-RM2 αντίστοιχα. Το PSMA-617/RM2 είναι ένα ετεροδιμερές ραδιοφαρμακευτικό μόριο που σχηματίζεται από τις βασικές δομές των PSMA-617 και RM2, ενώ περιέχει και τον χηλικό παράγοντα DOTA. Το συγκεκριμένο μόριο στοχεύει ταυτόχρονα τους υποδοχείς PSMA και GRPR, με σκοπό κυρίως τη βελτίωση της απεικόνισης του καρκίνου του προστάτη, και μπορεί να χρησιμεύσει ως διαγνωστικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 68Ga ή ως θεραπευτικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 177Lu. Πειραματικά αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι το PSMA-617/RM2 παρουσιάζει παρόμοιες τιμές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης στο PSMA, σε σχέση με το PSMA-617, ή στον GRPR, σε σχέση με το RM2, αλλά και βελτιωμένες φαρμακοκινητικές ιδιότητες. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής για τα σύμπλοκα του PSMA με τα μόρια PSMA-617 και PSMA-617/RM2 και για τα σύμπλοκα του GRPR με τα μόρια RM2 και PSMA-617/RM2, με σκοπό τη μελέτη και σύγκριση των αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται σε κάθε περίπτωση. Επιπλέον, πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής με τις ραδιοσημασμένες μορφές όλων των παραπάνω μορίων, σε σύμπλοκο με το ραδιονουκλίδιο 68Ga, με σκοπό να διερευνηθεί αν η ραδιοσήμανση προκαλεί αλλαγές στη συμπεριφορά των μοριακών συστημάτων. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το PSMA-617, ως σύμπλοκο με το PSMA, αλλά και επιπλέον αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα, ενώ ταυτόχρονα παρατηρούνται διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Αντίστοιχα, φαίνεται ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το RM2, ως σύμπλοκο με τον GRPR, ενώ εμφανίζονται πρόσθετες αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα και διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Συνεπώς, συμπεραίνεται ότι οι διαφορές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης δεν αναμένεται να είναι μεγάλες, σε καμία από τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, οι προσομοιώσεις για τις ραδιοσημασμένες μορφές των μορίων, υποδεικνύουν ότι εμφανίζονται μικρές διαφοροποιήσεις στις αλληλεπιδράσεις και τα πρότυπα κινητικότητας που παρατηρούνται στο τμήμα του χηλικού παράγοντα, υπό την παρουσία ραδιονουκλιδίου, όμως δεν παρουσιάζονται αλλαγές στα υπόλοιπα τμήματα της δομής των μορίων, συνεπώς δεν αναμένεται να προκληθούν μεγάλες αποκλίσεις στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης.","abstract_html":"Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και ευθύνεται για πολυάριθμα περιστατικά θανάτου ετησίως, σε παγκόσμιο επίπεδο. Δύο πρωτεΐνες που υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα της συγκεκριμένης ασθένειας είναι το ειδικό προστατικό μεμβρανικό αντιγόνο (PSMA) και ο υποδοχέας πεπτιδίου απελευθέρωσης γαστρίνης (GRPR). Αυτοί οι υποδοχείς αποτελούν φαρμακευτικούς στόχους για τη θεραπεία ή/και τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, με χρήση ραδιοφαρμακευτικών μορίων. Το μόριο PSMA-617 είναι ένας αναστολέας του PSMA που βασίζεται στο φαρμακοφόρο Lys-NH-CO-NH-GluOH και διαθέτει το χηλικό παράγοντα DOTA που μπορεί να σχηματίσει σύμπλοκο με ραδιονουκλίδια. Η μορφή [177Lu]Lu-PSMA-617 έχει εγκριθεί από τον FDA για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, από το Μάρτιο του 2022, ενώ η μορφή [68Ga]Ga-PSMA-617 μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της νόσου. Από την άλλη πλευρά, το μόριο RM2 είναι ένας ανταγωνιστής του GRPR, που βασίζεται στη δομή του πεπτιδίου μπομπεσίνη (BBN(6-14)) και, επίσης, περιέχει στη δομή του το χηλικό παράγοντα DOTA. Το RM2 βρίσκεται σε φάση κλινικών δοκιμών για τη θεραπεία ή τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, στις μορφές [177Lu]Lu-RM2 ή [68Ga]Ga-RM2 αντίστοιχα. Το PSMA-617/RM2 είναι ένα ετεροδιμερές ραδιοφαρμακευτικό μόριο που σχηματίζεται από τις βασικές δομές των PSMA-617 και RM2, ενώ περιέχει και τον χηλικό παράγοντα DOTA. Το συγκεκριμένο μόριο στοχεύει ταυτόχρονα τους υποδοχείς PSMA και GRPR, με σκοπό κυρίως τη βελτίωση της απεικόνισης του καρκίνου του προστάτη, και μπορεί να χρησιμεύσει ως διαγνωστικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 68Ga ή ως θεραπευτικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 177Lu. Πειραματικά αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι το PSMA-617/RM2 παρουσιάζει παρόμοιες τιμές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης στο PSMA, σε σχέση με το PSMA-617, ή στον GRPR, σε σχέση με το RM2, αλλά και βελτιωμένες φαρμακοκινητικές ιδιότητες. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής για τα σύμπλοκα του PSMA με τα μόρια PSMA-617 και PSMA-617/RM2 και για τα σύμπλοκα του GRPR με τα μόρια RM2 και PSMA-617/RM2, με σκοπό τη μελέτη και σύγκριση των αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται σε κάθε περίπτωση. Επιπλέον, πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής με τις ραδιοσημασμένες μορφές όλων των παραπάνω μορίων, σε σύμπλοκο με το ραδιονουκλίδιο 68Ga, με σκοπό να διερευνηθεί αν η ραδιοσήμανση προκαλεί αλλαγές στη συμπεριφορά των μοριακών συστημάτων. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το PSMA-617, ως σύμπλοκο με το PSMA, αλλά και επιπλέον αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα, ενώ ταυτόχρονα παρατηρούνται διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Αντίστοιχα, φαίνεται ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το RM2, ως σύμπλοκο με τον GRPR, ενώ εμφανίζονται πρόσθετες αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα και διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Συνεπώς, συμπεραίνεται ότι οι διαφορές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης δεν αναμένεται να είναι μεγάλες, σε καμία από τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, οι προσομοιώσεις για τις ραδιοσημασμένες μορφές των μορίων, υποδεικνύουν ότι εμφανίζονται μικρές διαφοροποιήσεις στις αλληλεπιδράσεις και τα πρότυπα κινητικότητας που παρατηρούνται στο τμήμα του χηλικού παράγοντα, υπό την παρουσία ραδιονουκλιδίου, όμως δεν παρουσιάζονται αλλαγές στα υπόλοιπα τμήματα της δομής των μορίων, συνεπώς δεν αναμένεται να προκληθούν μεγάλες αποκλίσεις στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παρασκευάς Σωτήριος","Paraskevas Sotirios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5314245"],"render_values":[{"text":"uoadl:5314245","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314245","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314245","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5314245","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παρασκευάς Σωτήριος","Paraskevas Sotirios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5314245","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314245"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και ευθύνεται για πολυάριθμα περιστατικά θανάτου ετησίως, σε παγκόσμιο επίπεδο. Δύο πρωτεΐνες που υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα της συγκεκριμένης ασθένειας είναι το ειδικό προστατικό μεμβρανικό αντιγόνο (PSMA) και ο υποδοχέας πεπτιδίου απελευθέρωσης γαστρίνης (GRPR). Αυτοί οι υποδοχείς αποτελούν φαρμακευτικούς στόχους για τη θεραπεία ή/και τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, με χρήση ραδιοφαρμακευτικών μορίων. Το μόριο PSMA-617 είναι ένας αναστολέας του PSMA που βασίζεται στο φαρμακοφόρο Lys-NH-CO-NH-GluOH και διαθέτει το χηλικό παράγοντα DOTA που μπορεί να σχηματίσει σύμπλοκο με ραδιονουκλίδια. Η μορφή [177Lu]Lu-PSMA-617 έχει εγκριθεί από τον FDA για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, από το Μάρτιο του 2022, ενώ η μορφή [68Ga]Ga-PSMA-617 μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της νόσου. Από την άλλη πλευρά, το μόριο RM2 είναι ένας ανταγωνιστής του GRPR, που βασίζεται στη δομή του πεπτιδίου μπομπεσίνη (BBN(6-14)) και, επίσης, περιέχει στη δομή του το χηλικό παράγοντα DOTA. Το RM2 βρίσκεται σε φάση κλινικών δοκιμών για τη θεραπεία ή τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, στις μορφές [177Lu]Lu-RM2 ή [68Ga]Ga-RM2 αντίστοιχα. Το PSMA-617/RM2 είναι ένα ετεροδιμερές ραδιοφαρμακευτικό μόριο που σχηματίζεται από τις βασικές δομές των PSMA-617 και RM2, ενώ περιέχει και τον χηλικό παράγοντα DOTA. Το συγκεκριμένο μόριο στοχεύει ταυτόχρονα τους υποδοχείς PSMA και GRPR, με σκοπό κυρίως τη βελτίωση της απεικόνισης του καρκίνου του προστάτη, και μπορεί να χρησιμεύσει ως διαγνωστικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 68Ga ή ως θεραπευτικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 177Lu. Πειραματικά αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι το PSMA-617/RM2 παρουσιάζει παρόμοιες τιμές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης στο PSMA, σε σχέση με το PSMA-617, ή στον GRPR, σε σχέση με το RM2, αλλά και βελτιωμένες φαρμακοκινητικές ιδιότητες. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής για τα σύμπλοκα του PSMA με τα μόρια PSMA-617 και PSMA-617/RM2 και για τα σύμπλοκα του GRPR με τα μόρια RM2 και PSMA-617/RM2, με σκοπό τη μελέτη και σύγκριση των αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται σε κάθε περίπτωση. Επιπλέον, πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής με τις ραδιοσημασμένες μορφές όλων των παραπάνω μορίων, σε σύμπλοκο με το ραδιονουκλίδιο 68Ga, με σκοπό να διερευνηθεί αν η ραδιοσήμανση προκαλεί αλλαγές στη συμπεριφορά των μοριακών συστημάτων. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το PSMA-617, ως σύμπλοκο με το PSMA, αλλά και επιπλέον αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα, ενώ ταυτόχρονα παρατηρούνται διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Αντίστοιχα, φαίνεται ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το RM2, ως σύμπλοκο με τον GRPR, ενώ εμφανίζονται πρόσθετες αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα και διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Συνεπώς, συμπεραίνεται ότι οι διαφορές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης δεν αναμένεται να είναι μεγάλες, σε καμία από τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, οι προσομοιώσεις για τις ραδιοσημασμένες μορφές των μορίων, υποδεικνύουν ότι εμφανίζονται μικρές διαφοροποιήσεις στις αλληλεπιδράσεις και τα πρότυπα κινητικότητας που παρατηρούνται στο τμήμα του χηλικού παράγοντα, υπό την παρουσία ραδιονουκλιδίου, όμως δεν παρουσιάζονται αλλαγές στα υπόλοιπα τμήματα της δομής των μορίων, συνεπώς δεν αναμένεται να προκληθούν μεγάλες αποκλίσεις στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης.","Prostate cancer is the second most frequently diagnosed cancer in men and is responsible for numerous annual deaths, worldwide. Two proteins that are overexpressed in the cancer cells of the disease are Prostate-Specific Membrane Antigen (PSMA) and Gastrin-Releasing Peptide Receptor (GRPR). These receptors are drug targets for the treatment or/and diagnosis of prostate cancer using radiopharmaceutical molecules. PSMA-617 is a PSMA inhibitor based on the pharmacophore Lys-NH-CO-NH-GluOH and its structure includes the DOTA chelator that can form complexes with radionuclides. [177Lu]Lu-PSMA-617 has been approved by FDA for the treatment of prostate cancer, from March 2022, while [68Ga]Ga-PSMA-617 can potentially be used for the diagnosis of the disease. On the other side, RM2 is a GRPR antagonist based on the structure of the peptide bombesin (BBN(6-14)) and also features the DOTA chelator. RM2 is currently in the phase of clinical trials for the treatment or diagnosis of prostate cancer in the forms of [177Lu]Lu-RM2 or [68Ga]Ga-RM2, accordingly. PSMA-617/RM2 is a radiopharmaceutical heterodimer formed by the basic structural components of PSMA-617 and RM2, while including the DOTA chelator. This molecule targets both PSMA and GRPR, mainly for the improvement of prostate cancer imaging, and can be used as a diagnostic agent, after radiolabelling with 68Ga, or as a therapeutic agent, after radiolabelling with 177Lu. Experimental results indicate that PSMA-617/RM2 has similar binding free energy values, to PSMA-617 for PSMA, and to RM2 for GRPR and also exhibits improved pharmacokinetic properties. In the present project, molecular dynamics simulations are performed for the complexes of PSMA with the molecules PSMA-617 and PSMA-617/RM2 and the complexes of GRPR with the molecules RM2 and PSMA-617/RM2, in order to study and compare the interactions that are formed in each case. Furthermore, molecular dynamics simulations are performed for the radiolabelled forms of the previous molecules, in complex with the radionuclide 68Ga, in order to investigate if radiolabelling affects the behaviour of the molecular systems. The results show that PSMA-617/RM2 forms the same basic interactions with PSMA as PSMA-617, while additional interactions in the surface of the protein are present and the mobility patterns differ. Also, it is shown that PSMA-617/RM2 forms the same core interactions with GRPR as RM2, while more interactions occur in the surface of the receptor and different mobility patterns are observed. It is concluded that the differences in binding free energy are not expected to be significant in either cases. Additionally, the simulations with the radiolabelled forms of the molecules suggest that small differences in the interactions and mobility patterns of the chelator region occur, when the radionuclide is present, however no significant differences are observed regarding the rest of the structure of the molecules, so the binding free energies are not expected to deviate significantly."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«In-silico μελέτη ραδιοεπισημασμένων ενώσεων που συνδέονται με υποδοχείς που υπερεκφράζονται στον καρκίνο του προστάτη»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παρασκευάς Σωτήριος","Paraskevas Sotirios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και ευθύνεται για πολυάριθμα περιστατικά θανάτου ετησίως, σε παγκόσμιο επίπεδο. Δύο πρωτεΐνες που υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα της συγκεκριμένης ασθένειας είναι το ειδικό προστατικό μεμβρανικό αντιγόνο (PSMA) και ο υποδοχέας πεπτιδίου απελευθέρωσης γαστρίνης (GRPR). Αυτοί οι υποδοχείς αποτελούν φαρμακευτικούς στόχους για τη θεραπεία ή/και τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, με χρήση ραδιοφαρμακευτικών μορίων. Το μόριο PSMA-617 είναι ένας αναστολέας του PSMA που βασίζεται στο φαρμακοφόρο Lys-NH-CO-NH-GluOH και διαθέτει το χηλικό παράγοντα DOTA που μπορεί να σχηματίσει σύμπλοκο με ραδιονουκλίδια. Η μορφή [177Lu]Lu-PSMA-617 έχει εγκριθεί από τον FDA για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, από το Μάρτιο του 2022, ενώ η μορφή [68Ga]Ga-PSMA-617 μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της νόσου. Από την άλλη πλευρά, το μόριο RM2 είναι ένας ανταγωνιστής του GRPR, που βασίζεται στη δομή του πεπτιδίου μπομπεσίνη (BBN(6-14)) και, επίσης, περιέχει στη δομή του το χηλικό παράγοντα DOTA. Το RM2 βρίσκεται σε φάση κλινικών δοκιμών για τη θεραπεία ή τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, στις μορφές [177Lu]Lu-RM2 ή [68Ga]Ga-RM2 αντίστοιχα. Το PSMA-617/RM2 είναι ένα ετεροδιμερές ραδιοφαρμακευτικό μόριο που σχηματίζεται από τις βασικές δομές των PSMA-617 και RM2, ενώ περιέχει και τον χηλικό παράγοντα DOTA. Το συγκεκριμένο μόριο στοχεύει ταυτόχρονα τους υποδοχείς PSMA και GRPR, με σκοπό κυρίως τη βελτίωση της απεικόνισης του καρκίνου του προστάτη, και μπορεί να χρησιμεύσει ως διαγνωστικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 68Ga ή ως θεραπευτικό μέσο μετά από σήμανση με το ραδιονουκλίδιο 177Lu. Πειραματικά αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι το PSMA-617/RM2 παρουσιάζει παρόμοιες τιμές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης στο PSMA, σε σχέση με το PSMA-617, ή στον GRPR, σε σχέση με το RM2, αλλά και βελτιωμένες φαρμακοκινητικές ιδιότητες. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής για τα σύμπλοκα του PSMA με τα μόρια PSMA-617 και PSMA-617/RM2 και για τα σύμπλοκα του GRPR με τα μόρια RM2 και PSMA-617/RM2, με σκοπό τη μελέτη και σύγκριση των αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται σε κάθε περίπτωση. Επιπλέον, πραγματοποιούνται προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής με τις ραδιοσημασμένες μορφές όλων των παραπάνω μορίων, σε σύμπλοκο με το ραδιονουκλίδιο 68Ga, με σκοπό να διερευνηθεί αν η ραδιοσήμανση προκαλεί αλλαγές στη συμπεριφορά των μοριακών συστημάτων. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το PSMA-617, ως σύμπλοκο με το PSMA, αλλά και επιπλέον αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα, ενώ ταυτόχρονα παρατηρούνται διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Αντίστοιχα, φαίνεται ότι το PSMA-617/RM2 σχηματίζει τις ίδιες βασικές αλληλεπιδράσεις με το RM2, ως σύμπλοκο με τον GRPR, ενώ εμφανίζονται πρόσθετες αλληλεπιδράσεις στην επιφάνεια του υποδοχέα και διαφορετικά πρότυπα κινητικότητας. Συνεπώς, συμπεραίνεται ότι οι διαφορές στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης δεν αναμένεται να είναι μεγάλες, σε καμία από τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, οι προσομοιώσεις για τις ραδιοσημασμένες μορφές των μορίων, υποδεικνύουν ότι εμφανίζονται μικρές διαφοροποιήσεις στις αλληλεπιδράσεις και τα πρότυπα κινητικότητας που παρατηρούνται στο τμήμα του χηλικού παράγοντα, υπό την παρουσία ραδιονουκλιδίου, όμως δεν παρουσιάζονται αλλαγές στα υπόλοιπα τμήματα της δομής των μορίων, συνεπώς δεν αναμένεται να προκληθούν μεγάλες αποκλίσεις στην ελεύθερη ενέργεια πρόσδεσης.","Prostate cancer is the second most frequently diagnosed cancer in men and is responsible for numerous annual deaths, worldwide. Two proteins that are overexpressed in the cancer cells of the disease are Prostate-Specific Membrane Antigen (PSMA) and Gastrin-Releasing Peptide Receptor (GRPR). These receptors are drug targets for the treatment or/and diagnosis of prostate cancer using radiopharmaceutical molecules. PSMA-617 is a PSMA inhibitor based on the pharmacophore Lys-NH-CO-NH-GluOH and its structure includes the DOTA chelator that can form complexes with radionuclides. [177Lu]Lu-PSMA-617 has been approved by FDA for the treatment of prostate cancer, from March 2022, while [68Ga]Ga-PSMA-617 can potentially be used for the diagnosis of the disease. On the other side, RM2 is a GRPR antagonist based on the structure of the peptide bombesin (BBN(6-14)) and also features the DOTA chelator. RM2 is currently in the phase of clinical trials for the treatment or diagnosis of prostate cancer in the forms of [177Lu]Lu-RM2 or [68Ga]Ga-RM2, accordingly. PSMA-617/RM2 is a radiopharmaceutical heterodimer formed by the basic structural components of PSMA-617 and RM2, while including the DOTA chelator. This molecule targets both PSMA and GRPR, mainly for the improvement of prostate cancer imaging, and can be used as a diagnostic agent, after radiolabelling with 68Ga, or as a therapeutic agent, after radiolabelling with 177Lu. Experimental results indicate that PSMA-617/RM2 has similar binding free energy values, to PSMA-617 for PSMA, and to RM2 for GRPR and also exhibits improved pharmacokinetic properties. In the present project, molecular dynamics simulations are performed for the complexes of PSMA with the molecules PSMA-617 and PSMA-617/RM2 and the complexes of GRPR with the molecules RM2 and PSMA-617/RM2, in order to study and compare the interactions that are formed in each case. Furthermore, molecular dynamics simulations are performed for the radiolabelled forms of the previous molecules, in complex with the radionuclide 68Ga, in order to investigate if radiolabelling affects the behaviour of the molecular systems. The results show that PSMA-617/RM2 forms the same basic interactions with PSMA as PSMA-617, while additional interactions in the surface of the protein are present and the mobility patterns differ. Also, it is shown that PSMA-617/RM2 forms the same core interactions with GRPR as RM2, while more interactions occur in the surface of the receptor and different mobility patterns are observed. It is concluded that the differences in binding free energy are not expected to be significant in either cases. Additionally, the simulations with the radiolabelled forms of the molecules suggest that small differences in the interactions and mobility patterns of the chelator region occur, when the radionuclide is present, however no significant differences are observed regarding the rest of the structure of the molecules, so the binding free energies are not expected to deviate significantly."],"dc:identifier":["uoadl:5314245","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314245"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«In-silico μελέτη ραδιοεπισημασμένων ενώσεων που συνδέονται με υποδοχείς που υπερεκφράζονται στον καρκίνο του προστάτη»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:56Z"}