{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5314972"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5314972","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καντ, ορθολογικότητα και ηθική αξίωση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης","abstract":"Σε μια εποχή που είναι κοινώς αποδεκτό πως η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) σκέφτεται, δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται πως η σκέψη της ΤΝ, ως η απόλυτα ορθολογική σκέψη, μπορεί να θεωρηθεί η απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, η οποία συνδέει με κατηγορικό τρόπο την ορθολογικότητα με την ηθική. Είναι όμως έτσι; Οι στόχοι της παρούσας εργασίας είναι τρείς. Ο πρώτος, είναι να αποδείξω ότι η ΤΝ δεν σκέφτεται, όπως ο άνθρωπος, υπάρχει δηλαδή κάποια διαφοροποίηση στη σκέψη της ΤΝ σε σχέση με αυτή του ανθρώπου. Η διαφορά που θα εντοπίσω στην σκέψη της ΤΝ θα με οδηγήσει στο δεύτερο στόχο μου, στο ότι δηλαδή η σκέψη της ΤΝ με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί πως φέρει ηθική αξίωση καθώς η αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή της ΤΝ, δεν αποτελεί επαρκή συνθήκη για την ηθική αξίωση της πράξης. Και αυτό γιατί η καντιανή ηθική δεν περιορίζεται στον κόσμο της διάνοιας, αλλά απαιτεί τη σύμπραξη του νοητού με τον αισθητό κόσμο, που θα μεταβάλλει το ‘πρέπει’ σε ‘θέλω’, ώστε να κάνει πράξη την ηθική. Θα προσεγγίσω έτσι τον τρίτο και τελευταίο στόχο μου και θα υποστηρίξω πως η ΤΝ δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, καθώς δεν μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει οφείλω ή τι σημαίνει θέλω. Τα επιχειρήματά μου θα τα αντλήσω κυρίως από τα τρία κριτικά έργα του Καντ, τα οποία αντιστοιχούν στις τρεις όψεις της σκέψης. Υπάρχει η σκέψη ως γνώση, την οποία ο Καντ διαπραγματεύεται στην Κριτική του Καθαρού Λόγου, η σκέψη ως ηθικός προσδιορισμός, η οποία αποτελεί αντικείμενο της Κριτικής του Πρακτικού Λόγου και η σκέψη ως κριτική διατύπωση, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο τον στοχαστή «..καθιστά δυνατή τη μετάβαση από τον τρόπο σκέψης σύμφωνα με τις αρχές της φύσης προς εκείνον σύμφωνα με τις αρχές της ελευθερίας..» και αναλύεται στην Κριτική της Κριτικής Δύναμης. Θα ξεκινήσω από την πρώτη Κριτική εστιάζοντας στη διάκριση της Επιστήμης από τη Μεταφυσική, που κρίνεται απολύτως απαραίτητη, ώστε να μπορέσει ο Γερμανός στοχαστής να εδραιώσει τη Μεταφυσική και κατά συνέπεια την ηθική του θεωρία. Στη δεύτερη Κριτική θα μελετήσω τον πυρήνα της καντιανής ηθικής φιλοσοφίας. Θα εστιάσω στον Λόγο ως θεμέλιο της ηθικότητας, θα αναλύσω την κατηγορική προσταγή, ως έναν ορθολογικό συλλογισμό, αντικειμενικά αναγκαίο και θα αναφερθώ στη διάκριση των καθηκόντων του Καντ. Στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσω το γρίφο του Δολοφόνου στην πόρτα, ως ένα παράδειγμα 'δοκιμασίας' της ηθικότητας μιας αμιγώς ορθολογικής σκέψης. Μια σύντομη ανασκόπηση στην Τρίτη Κριτική θα μου επιτρέψει, ελπίζω, να αποδείξω πως υπάρχουν κάποιες προκείμενες που διαχωρίζουν την καντιανή ηθική από την αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή που διακρίνει την ΤΝ και αναδεικνύουν τη βάση στην οποία μπορούμε να στηρίξουμε τη διάκριση των εν δυνάμει ηθικών υποκειμένων από τα μηχανήματα τεχνητής νοημοσύνης που δεν κατέχουν αυτή τη δυνατότητα.","abstract_html":"Σε μια εποχή που είναι κοινώς αποδεκτό πως η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) σκέφτεται, δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται πως η σκέψη της ΤΝ, ως η απόλυτα ορθολογική σκέψη, μπορεί να θεωρηθεί η απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, η οποία συνδέει με κατηγορικό τρόπο την ορθολογικότητα με την ηθική. Είναι όμως έτσι; Οι στόχοι της παρούσας εργασίας είναι τρείς. Ο πρώτος, είναι να αποδείξω ότι η ΤΝ δεν σκέφτεται, όπως ο άνθρωπος, υπάρχει δηλαδή κάποια διαφοροποίηση στη σκέψη της ΤΝ σε σχέση με αυτή του ανθρώπου. Η διαφορά που θα εντοπίσω στην σκέψη της ΤΝ θα με οδηγήσει στο δεύτερο στόχο μου, στο ότι δηλαδή η σκέψη της ΤΝ με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί πως φέρει ηθική αξίωση καθώς η αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή της ΤΝ, δεν αποτελεί επαρκή συνθήκη για την ηθική αξίωση της πράξης. Και αυτό γιατί η καντιανή ηθική δεν περιορίζεται στον κόσμο της διάνοιας, αλλά απαιτεί τη σύμπραξη του νοητού με τον αισθητό κόσμο, που θα μεταβάλλει το ‘πρέπει’ σε ‘θέλω’, ώστε να κάνει πράξη την ηθική. Θα προσεγγίσω έτσι τον τρίτο και τελευταίο στόχο μου και θα υποστηρίξω πως η ΤΝ δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, καθώς δεν μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει οφείλω ή τι σημαίνει θέλω. Τα επιχειρήματά μου θα τα αντλήσω κυρίως από τα τρία κριτικά έργα του Καντ, τα οποία αντιστοιχούν στις τρεις όψεις της σκέψης. Υπάρχει η σκέψη ως γνώση, την οποία ο Καντ διαπραγματεύεται στην Κριτική του Καθαρού Λόγου, η σκέψη ως ηθικός προσδιορισμός, η οποία αποτελεί αντικείμενο της Κριτικής του Πρακτικού Λόγου και η σκέψη ως κριτική διατύπωση, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο τον στοχαστή «..καθιστά δυνατή τη μετάβαση από τον τρόπο σκέψης σύμφωνα με τις αρχές της φύσης προς εκείνον σύμφωνα με τις αρχές της ελευθερίας..» και αναλύεται στην Κριτική της Κριτικής Δύναμης. Θα ξεκινήσω από την πρώτη Κριτική εστιάζοντας στη διάκριση της Επιστήμης από τη Μεταφυσική, που κρίνεται απολύτως απαραίτητη, ώστε να μπορέσει ο Γερμανός στοχαστής να εδραιώσει τη Μεταφυσική και κατά συνέπεια την ηθική του θεωρία. Στη δεύτερη Κριτική θα μελετήσω τον πυρήνα της καντιανής ηθικής φιλοσοφίας. Θα εστιάσω στον Λόγο ως θεμέλιο της ηθικότητας, θα αναλύσω την κατηγορική προσταγή, ως έναν ορθολογικό συλλογισμό, αντικειμενικά αναγκαίο και θα αναφερθώ στη διάκριση των καθηκόντων του Καντ. Στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσω το γρίφο του Δολοφόνου στην πόρτα, ως ένα παράδειγμα &#x27;δοκιμασίας&#x27; της ηθικότητας μιας αμιγώς ορθολογικής σκέψης. Μια σύντομη ανασκόπηση στην Τρίτη Κριτική θα μου επιτρέψει, ελπίζω, να αποδείξω πως υπάρχουν κάποιες προκείμενες που διαχωρίζουν την καντιανή ηθική από την αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή που διακρίνει την ΤΝ και αναδεικνύουν τη βάση στην οποία μπορούμε να στηρίξουμε τη διάκριση των εν δυνάμει ηθικών υποκειμένων από τα μηχανήματα τεχνητής νοημοσύνης που δεν κατέχουν αυτή τη δυνατότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μεστροπιάν Αιμιλία","Mestropian Aimilia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:58Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5314972"],"render_values":[{"text":"uoadl:5314972","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314972","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314972","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5314972","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μεστροπιάν Αιμιλία","Mestropian Aimilia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5314972","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314972"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε μια εποχή που είναι κοινώς αποδεκτό πως η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) σκέφτεται, δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται πως η σκέψη της ΤΝ, ως η απόλυτα ορθολογική σκέψη, μπορεί να θεωρηθεί η απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, η οποία συνδέει με κατηγορικό τρόπο την ορθολογικότητα με την ηθική. Είναι όμως έτσι; Οι στόχοι της παρούσας εργασίας είναι τρείς. Ο πρώτος, είναι να αποδείξω ότι η ΤΝ δεν σκέφτεται, όπως ο άνθρωπος, υπάρχει δηλαδή κάποια διαφοροποίηση στη σκέψη της ΤΝ σε σχέση με αυτή του ανθρώπου. Η διαφορά που θα εντοπίσω στην σκέψη της ΤΝ θα με οδηγήσει στο δεύτερο στόχο μου, στο ότι δηλαδή η σκέψη της ΤΝ με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί πως φέρει ηθική αξίωση καθώς η αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή της ΤΝ, δεν αποτελεί επαρκή συνθήκη για την ηθική αξίωση της πράξης. Και αυτό γιατί η καντιανή ηθική δεν περιορίζεται στον κόσμο της διάνοιας, αλλά απαιτεί τη σύμπραξη του νοητού με τον αισθητό κόσμο, που θα μεταβάλλει το ‘πρέπει’ σε ‘θέλω’, ώστε να κάνει πράξη την ηθική. Θα προσεγγίσω έτσι τον τρίτο και τελευταίο στόχο μου και θα υποστηρίξω πως η ΤΝ δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, καθώς δεν μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει οφείλω ή τι σημαίνει θέλω. Τα επιχειρήματά μου θα τα αντλήσω κυρίως από τα τρία κριτικά έργα του Καντ, τα οποία αντιστοιχούν στις τρεις όψεις της σκέψης. Υπάρχει η σκέψη ως γνώση, την οποία ο Καντ διαπραγματεύεται στην Κριτική του Καθαρού Λόγου, η σκέψη ως ηθικός προσδιορισμός, η οποία αποτελεί αντικείμενο της Κριτικής του Πρακτικού Λόγου και η σκέψη ως κριτική διατύπωση, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο τον στοχαστή «..καθιστά δυνατή τη μετάβαση από τον τρόπο σκέψης σύμφωνα με τις αρχές της φύσης προς εκείνον σύμφωνα με τις αρχές της ελευθερίας..» και αναλύεται στην Κριτική της Κριτικής Δύναμης. Θα ξεκινήσω από την πρώτη Κριτική εστιάζοντας στη διάκριση της Επιστήμης από τη Μεταφυσική, που κρίνεται απολύτως απαραίτητη, ώστε να μπορέσει ο Γερμανός στοχαστής να εδραιώσει τη Μεταφυσική και κατά συνέπεια την ηθική του θεωρία. Στη δεύτερη Κριτική θα μελετήσω τον πυρήνα της καντιανής ηθικής φιλοσοφίας. Θα εστιάσω στον Λόγο ως θεμέλιο της ηθικότητας, θα αναλύσω την κατηγορική προσταγή, ως έναν ορθολογικό συλλογισμό, αντικειμενικά αναγκαίο και θα αναφερθώ στη διάκριση των καθηκόντων του Καντ. Στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσω το γρίφο του Δολοφόνου στην πόρτα, ως ένα παράδειγμα 'δοκιμασίας' της ηθικότητας μιας αμιγώς ορθολογικής σκέψης. Μια σύντομη ανασκόπηση στην Τρίτη Κριτική θα μου επιτρέψει, ελπίζω, να αποδείξω πως υπάρχουν κάποιες προκείμενες που διαχωρίζουν την καντιανή ηθική από την αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή που διακρίνει την ΤΝ και αναδεικνύουν τη βάση στην οποία μπορούμε να στηρίξουμε τη διάκριση των εν δυνάμει ηθικών υποκειμένων από τα μηχανήματα τεχνητής νοημοσύνης που δεν κατέχουν αυτή τη δυνατότητα.","In an era where it is widely accepted that artificial intelligence (AI) possesses the capacity to \"think,\" a growing number of scholars argue that AI's mode of thinking—understood as purely rational—may constitute a response to Kantian moral theory, which establishes a categorical connection between rationality and morality. The objectives of this study are threefold. The first is to demonstrate that AI does not think in the same way as humans do; in other words, there is a differentiation between AI’s mode of thinking and that of human beings. The distinction I will identify in AI’s thinking leads me to my second objective: namely, that AI’s thinking can in no way be considered to carry moral claim, since purely rational thinking—such as that of AI—does not constitute a sufficient condition for the moral claim of an action. This is because Kantian ethics is not confined to the realm of reason alone but requires the cooperation of the sensible and the intelligible worlds, which transforms “ought” into “want,” thereby making morality possible. This brings me to my third and final objective, where I will argue that AI cannot provide an answer to Kant’s moral theory, as it cannot comprehend what it means to ought or what it means to want. The present study will examine Kant’s three Critiques, each of which corresponds to a distinct aspect of thought. Initially we have thought as knowledge, treated in the Critique of Pure Reason; secondly, thought as moral determination, which is the subject of the Critique of Practical Reason; and third, thought as reflective judgment, which, according to Kant, “...makes possible the transition from the mode of thinking according to nature to that according to the principles of freedom,” and is analyzed in the Critique of the Power of Judgment. The analysis begins with the Critique of Pure Reason, with a focus on the distinction between science and metaphysics—a distinction that Kant deems essential in order to establish metaphysics on secure foundations, thereby making possible the grounding of his moral theory. The second Critique will serve to elucidate the core of Kantian moral philosophy. I will explore Reason as the basis of moral agency, examine the categorical imperative as a rational principle that is objectively necessary, and discuss Kant’s taxonomy of duties. The well-known thought experiment of the Murderer at the Door will then be employed as a test case for assessing the moral adequacy of purely rational thought. Subsequently, I will inquire whether certain presuppositions distinguish Kantian ethics from purely rational action—such as that which characterizes artificial intelligence. A brief engagement with the Critique of the Power of Judgment will, I hope, reveal the element that both distinguishes human thought from that of AI and provides the philosophical basis for drawing a line between potential moral agents and artificial systems that lack such a capacity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καντ, ορθολογικότητα και ηθική αξίωση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μεστροπιάν Αιμιλία","Mestropian Aimilia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σε μια εποχή που είναι κοινώς αποδεκτό πως η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) σκέφτεται, δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται πως η σκέψη της ΤΝ, ως η απόλυτα ορθολογική σκέψη, μπορεί να θεωρηθεί η απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, η οποία συνδέει με κατηγορικό τρόπο την ορθολογικότητα με την ηθική. Είναι όμως έτσι; Οι στόχοι της παρούσας εργασίας είναι τρείς. Ο πρώτος, είναι να αποδείξω ότι η ΤΝ δεν σκέφτεται, όπως ο άνθρωπος, υπάρχει δηλαδή κάποια διαφοροποίηση στη σκέψη της ΤΝ σε σχέση με αυτή του ανθρώπου. Η διαφορά που θα εντοπίσω στην σκέψη της ΤΝ θα με οδηγήσει στο δεύτερο στόχο μου, στο ότι δηλαδή η σκέψη της ΤΝ με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί πως φέρει ηθική αξίωση καθώς η αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή της ΤΝ, δεν αποτελεί επαρκή συνθήκη για την ηθική αξίωση της πράξης. Και αυτό γιατί η καντιανή ηθική δεν περιορίζεται στον κόσμο της διάνοιας, αλλά απαιτεί τη σύμπραξη του νοητού με τον αισθητό κόσμο, που θα μεταβάλλει το ‘πρέπει’ σε ‘θέλω’, ώστε να κάνει πράξη την ηθική. Θα προσεγγίσω έτσι τον τρίτο και τελευταίο στόχο μου και θα υποστηρίξω πως η ΤΝ δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση στην ηθική θεωρία του Καντ, καθώς δεν μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει οφείλω ή τι σημαίνει θέλω. Τα επιχειρήματά μου θα τα αντλήσω κυρίως από τα τρία κριτικά έργα του Καντ, τα οποία αντιστοιχούν στις τρεις όψεις της σκέψης. Υπάρχει η σκέψη ως γνώση, την οποία ο Καντ διαπραγματεύεται στην Κριτική του Καθαρού Λόγου, η σκέψη ως ηθικός προσδιορισμός, η οποία αποτελεί αντικείμενο της Κριτικής του Πρακτικού Λόγου και η σκέψη ως κριτική διατύπωση, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο τον στοχαστή «..καθιστά δυνατή τη μετάβαση από τον τρόπο σκέψης σύμφωνα με τις αρχές της φύσης προς εκείνον σύμφωνα με τις αρχές της ελευθερίας..» και αναλύεται στην Κριτική της Κριτικής Δύναμης. Θα ξεκινήσω από την πρώτη Κριτική εστιάζοντας στη διάκριση της Επιστήμης από τη Μεταφυσική, που κρίνεται απολύτως απαραίτητη, ώστε να μπορέσει ο Γερμανός στοχαστής να εδραιώσει τη Μεταφυσική και κατά συνέπεια την ηθική του θεωρία. Στη δεύτερη Κριτική θα μελετήσω τον πυρήνα της καντιανής ηθικής φιλοσοφίας. Θα εστιάσω στον Λόγο ως θεμέλιο της ηθικότητας, θα αναλύσω την κατηγορική προσταγή, ως έναν ορθολογικό συλλογισμό, αντικειμενικά αναγκαίο και θα αναφερθώ στη διάκριση των καθηκόντων του Καντ. Στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσω το γρίφο του Δολοφόνου στην πόρτα, ως ένα παράδειγμα 'δοκιμασίας' της ηθικότητας μιας αμιγώς ορθολογικής σκέψης. Μια σύντομη ανασκόπηση στην Τρίτη Κριτική θα μου επιτρέψει, ελπίζω, να αποδείξω πως υπάρχουν κάποιες προκείμενες που διαχωρίζουν την καντιανή ηθική από την αμιγώς ορθολογική σκέψη, όπως αυτή που διακρίνει την ΤΝ και αναδεικνύουν τη βάση στην οποία μπορούμε να στηρίξουμε τη διάκριση των εν δυνάμει ηθικών υποκειμένων από τα μηχανήματα τεχνητής νοημοσύνης που δεν κατέχουν αυτή τη δυνατότητα.","In an era where it is widely accepted that artificial intelligence (AI) possesses the capacity to \"think,\" a growing number of scholars argue that AI's mode of thinking—understood as purely rational—may constitute a response to Kantian moral theory, which establishes a categorical connection between rationality and morality. The objectives of this study are threefold. The first is to demonstrate that AI does not think in the same way as humans do; in other words, there is a differentiation between AI’s mode of thinking and that of human beings. The distinction I will identify in AI’s thinking leads me to my second objective: namely, that AI’s thinking can in no way be considered to carry moral claim, since purely rational thinking—such as that of AI—does not constitute a sufficient condition for the moral claim of an action. This is because Kantian ethics is not confined to the realm of reason alone but requires the cooperation of the sensible and the intelligible worlds, which transforms “ought” into “want,” thereby making morality possible. This brings me to my third and final objective, where I will argue that AI cannot provide an answer to Kant’s moral theory, as it cannot comprehend what it means to ought or what it means to want. The present study will examine Kant’s three Critiques, each of which corresponds to a distinct aspect of thought. Initially we have thought as knowledge, treated in the Critique of Pure Reason; secondly, thought as moral determination, which is the subject of the Critique of Practical Reason; and third, thought as reflective judgment, which, according to Kant, “...makes possible the transition from the mode of thinking according to nature to that according to the principles of freedom,” and is analyzed in the Critique of the Power of Judgment. The analysis begins with the Critique of Pure Reason, with a focus on the distinction between science and metaphysics—a distinction that Kant deems essential in order to establish metaphysics on secure foundations, thereby making possible the grounding of his moral theory. The second Critique will serve to elucidate the core of Kantian moral philosophy. I will explore Reason as the basis of moral agency, examine the categorical imperative as a rational principle that is objectively necessary, and discuss Kant’s taxonomy of duties. The well-known thought experiment of the Murderer at the Door will then be employed as a test case for assessing the moral adequacy of purely rational thought. Subsequently, I will inquire whether certain presuppositions distinguish Kantian ethics from purely rational action—such as that which characterizes artificial intelligence. A brief engagement with the Critique of the Power of Judgment will, I hope, reveal the element that both distinguishes human thought from that of AI and provides the philosophical basis for drawing a line between potential moral agents and artificial systems that lack such a capacity."],"dc:identifier":["uoadl:5314972","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5314972"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Καντ, ορθολογικότητα και ηθική αξίωση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:58Z"}