{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5315274"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5315274","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Eine vergleichende Analyse der Darstellung von Lord Byron in den Gedichten von Wilhelm Müller: Byron, Dionysios Solomos: Εις τον θάνατον του Λόρδ Μπάυρον und Kostis Palamas: Μπάυρον","abstract":"Η διπλωματική εργασία εξετάζει τη μορφή του Λόρδου Βύρωνα και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται σε τρία ποιήματα διαφορετικών δημιουργών: του Wilhelm Müller, του Διονυσίου Σολωμού και του Κωστή Παλαμά. Ο Λόρδος Βύρων, ως μία από τις εμβληματικότερες μορφές του 19ου αιώνα, επηρέασε όχι μόνο τη λογοτεχνία της εποχής του, αλλά και τον ευρωπαϊκό Φιλελληνισμό, ενώ ο θάνατός του στο Μεσολόγγι το 1824 ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον μύθο που είχε ήδη δημιουργηθεί γύρω από το όνομά του. Στην εργασία παρουσιάζεται αρχικά το ιστορικό πλαίσιο της μακράς οθωμανικής κυριαρχίας και της Επανάστασης του 1821, μέσα από το οποίο αναδεικνύονται οι δυσκολίες και οι προσδοκίες του ελληνικού λαού πριν και κατά τη διάρκεια του Αγώνα. Στη συνέχεια αναλύεται το φαινόμενο του Φιλελληνισμού, το οποίο αναπτύχθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη και συνδέθηκε στενά με το ρομαντικό κίνημα, την καλλιτεχνική στροφή προς την αρχαιότητα και τη διάδοση των ιδεών της ελευθερίας και της εθνικής αυτοδιάθεσης. Σε αυτό το κλίμα, η προσωπικότητα του Λόρδου Βύρωνα λειτούργησε καταλυτικά: ο ίδιος, με την επαναστατική του ιδιοσυγκρασία, την πνευματική του λάμψη και την αφοσίωσή του στα καταπιεσμένα έθνη, αποτέλεσε ζωντανό σύμβολο του αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία. Έπειτα παρουσιάζεται η πορεία του Wilhelm Müller, ο οποίος, βαθιά επηρεασμένος από το έργο και την προσφορά του Λόρδου Βύρωνα, έγραψε το ποίημα Byron μέσα στο κλίμα θλίψης που ακολούθησε τον θάνατό του. Στο ποίημα αυτό, που ανήκει στον κύκλο Die Lieder der Griechen, ο Müller αποδίδει στον Βύρωνα ηρωικές διαστάσεις, τον παρουσιάζει ως ποιητή-πολεμιστή και χρησιμοποιεί έντονα ρομαντικά στοιχεία για να υμνήσει την αυτοθυσία του. Ο Λόρδος Βύρων εμφανίζεται ως συνεχιστής της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, ως ένας σύγχρονος Τυρταίος που ενθαρρύνει τους αγωνιστές με τον λόγο και το παράδειγμά του. Στη συνέχεια εξετάζεται ο Διονύσιος Σολωμός και το ποίημά του Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάυρον, το οποίο γράφτηκε αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του ποιητή στο Μεσολόγγι. Για τον Σολωμό, ο Λόρδος Βύρων δεν είναι απλώς ένας φιλέλληνας, αλλά μια σχεδόν αγιοποιημένη μορφή, ένας ευεργέτης του έθνους που θυσίασε τη ζωή του για την ελευθερία της Ελλάδας. Το ποίημα εμπλουτίζεται με στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ποιητική του Σολωμού, όπως το φως, η ανύψωση της ψυχής και η σύνδεση του ηρωισμού με την ηθική αγνότητα. Ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως ιδανικός ήρωας, ως πρόσωπο που δικαιώνει με τον θάνατό του το όραμα της εθνικής απελευθέρωσης. Ακολουθεί η ανάλυση του Κωστή Παλαμά και του ποιήματος Μπάιρον, όπου ο Παλαμάς προσεγγίζει τον Λόρδο Βύρωνα όχι μόνο ως ιστορικό πρόσωπο του 19ου αιώνα, αλλά ως μια διαχρονική, οικουμενική μορφή ελευθερίας και πνευματικής δύναμης. Στο ποίημα αυτό, ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως αστείρευτη πηγή έμπνευσης για κάθε εποχή και κάθε δημιουργό, υπερβαίνοντας πλέον την ιστορική του περίοδο και αποκτώντας ένα συμβολικό βάθος που αγγίζει τα όρια του αρχετυπικού ήρωα. Στο συγκριτικό μέρος της εργασίας αναδεικνύεται ότι, παρόλο που οι τρεις ποιητές προσεγγίζουν τον Λόρδο Βύρωνα από διαφορετικές πολιτισμικές και ιστορικές αφετηρίες, όλοι τον αντιμετωπίζουν ως πρότυπο ανιδιοτέλειας, θάρρους και ρομαντικού ιδεαλισμού. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Λόρδος Βύρων, πέρα από την ποιητική του αξία, υπήρξε μια μορφή με τεράστια επιρροή στην ευρωπαϊκή σκέψη και στην ελληνική εθνική αναγέννηση. Η παρουσία του στα τρία ποιήματα αποδεικνύει πως η δράση του και ο θάνατός του ξεπέρασαν τα όρια του ιστορικού γεγονότος και αναδείχθηκαν σε μύθο, ο οποίος ενέπνευσε δημιουργούς και λαούς και καθιέρωσε τον Λόρδο Βύρωνα ως διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας και αυτοθυσίας.","abstract_html":"Η διπλωματική εργασία εξετάζει τη μορφή του Λόρδου Βύρωνα και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται σε τρία ποιήματα διαφορετικών δημιουργών: του Wilhelm Müller, του Διονυσίου Σολωμού και του Κωστή Παλαμά. Ο Λόρδος Βύρων, ως μία από τις εμβληματικότερες μορφές του 19ου αιώνα, επηρέασε όχι μόνο τη λογοτεχνία της εποχής του, αλλά και τον ευρωπαϊκό Φιλελληνισμό, ενώ ο θάνατός του στο Μεσολόγγι το 1824 ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον μύθο που είχε ήδη δημιουργηθεί γύρω από το όνομά του. Στην εργασία παρουσιάζεται αρχικά το ιστορικό πλαίσιο της μακράς οθωμανικής κυριαρχίας και της Επανάστασης του 1821, μέσα από το οποίο αναδεικνύονται οι δυσκολίες και οι προσδοκίες του ελληνικού λαού πριν και κατά τη διάρκεια του Αγώνα. Στη συνέχεια αναλύεται το φαινόμενο του Φιλελληνισμού, το οποίο αναπτύχθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη και συνδέθηκε στενά με το ρομαντικό κίνημα, την καλλιτεχνική στροφή προς την αρχαιότητα και τη διάδοση των ιδεών της ελευθερίας και της εθνικής αυτοδιάθεσης. Σε αυτό το κλίμα, η προσωπικότητα του Λόρδου Βύρωνα λειτούργησε καταλυτικά: ο ίδιος, με την επαναστατική του ιδιοσυγκρασία, την πνευματική του λάμψη και την αφοσίωσή του στα καταπιεσμένα έθνη, αποτέλεσε ζωντανό σύμβολο του αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία. Έπειτα παρουσιάζεται η πορεία του Wilhelm Müller, ο οποίος, βαθιά επηρεασμένος από το έργο και την προσφορά του Λόρδου Βύρωνα, έγραψε το ποίημα Byron μέσα στο κλίμα θλίψης που ακολούθησε τον θάνατό του. Στο ποίημα αυτό, που ανήκει στον κύκλο Die Lieder der Griechen, ο Müller αποδίδει στον Βύρωνα ηρωικές διαστάσεις, τον παρουσιάζει ως ποιητή-πολεμιστή και χρησιμοποιεί έντονα ρομαντικά στοιχεία για να υμνήσει την αυτοθυσία του. Ο Λόρδος Βύρων εμφανίζεται ως συνεχιστής της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, ως ένας σύγχρονος Τυρταίος που ενθαρρύνει τους αγωνιστές με τον λόγο και το παράδειγμά του. Στη συνέχεια εξετάζεται ο Διονύσιος Σολωμός και το ποίημά του Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάυρον, το οποίο γράφτηκε αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του ποιητή στο Μεσολόγγι. Για τον Σολωμό, ο Λόρδος Βύρων δεν είναι απλώς ένας φιλέλληνας, αλλά μια σχεδόν αγιοποιημένη μορφή, ένας ευεργέτης του έθνους που θυσίασε τη ζωή του για την ελευθερία της Ελλάδας. Το ποίημα εμπλουτίζεται με στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ποιητική του Σολωμού, όπως το φως, η ανύψωση της ψυχής και η σύνδεση του ηρωισμού με την ηθική αγνότητα. Ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως ιδανικός ήρωας, ως πρόσωπο που δικαιώνει με τον θάνατό του το όραμα της εθνικής απελευθέρωσης. Ακολουθεί η ανάλυση του Κωστή Παλαμά και του ποιήματος Μπάιρον, όπου ο Παλαμάς προσεγγίζει τον Λόρδο Βύρωνα όχι μόνο ως ιστορικό πρόσωπο του 19ου αιώνα, αλλά ως μια διαχρονική, οικουμενική μορφή ελευθερίας και πνευματικής δύναμης. Στο ποίημα αυτό, ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως αστείρευτη πηγή έμπνευσης για κάθε εποχή και κάθε δημιουργό, υπερβαίνοντας πλέον την ιστορική του περίοδο και αποκτώντας ένα συμβολικό βάθος που αγγίζει τα όρια του αρχετυπικού ήρωα. Στο συγκριτικό μέρος της εργασίας αναδεικνύεται ότι, παρόλο που οι τρεις ποιητές προσεγγίζουν τον Λόρδο Βύρωνα από διαφορετικές πολιτισμικές και ιστορικές αφετηρίες, όλοι τον αντιμετωπίζουν ως πρότυπο ανιδιοτέλειας, θάρρους και ρομαντικού ιδεαλισμού. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Λόρδος Βύρων, πέρα από την ποιητική του αξία, υπήρξε μια μορφή με τεράστια επιρροή στην ευρωπαϊκή σκέψη και στην ελληνική εθνική αναγέννηση. Η παρουσία του στα τρία ποιήματα αποδεικνύει πως η δράση του και ο θάνατός του ξεπέρασαν τα όρια του ιστορικού γεγονότος και αναδείχθηκαν σε μύθο, ο οποίος ενέπνευσε δημιουργούς και λαούς και καθιέρωσε τον Λόρδο Βύρωνα ως διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας και αυτοθυσίας.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΕΙΡΗΝΗ","PAPACHARALAMPOUS EIRINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:58Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Γερμανικά","Deutsche"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5315274"],"render_values":[{"text":"uoadl:5315274","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315274","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315274","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5315274","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΕΙΡΗΝΗ","PAPACHARALAMPOUS EIRINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γερμανικά","Deutsche"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5315274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315274"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διπλωματική εργασία εξετάζει τη μορφή του Λόρδου Βύρωνα και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται σε τρία ποιήματα διαφορετικών δημιουργών: του Wilhelm Müller, του Διονυσίου Σολωμού και του Κωστή Παλαμά. Ο Λόρδος Βύρων, ως μία από τις εμβληματικότερες μορφές του 19ου αιώνα, επηρέασε όχι μόνο τη λογοτεχνία της εποχής του, αλλά και τον ευρωπαϊκό Φιλελληνισμό, ενώ ο θάνατός του στο Μεσολόγγι το 1824 ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον μύθο που είχε ήδη δημιουργηθεί γύρω από το όνομά του. Στην εργασία παρουσιάζεται αρχικά το ιστορικό πλαίσιο της μακράς οθωμανικής κυριαρχίας και της Επανάστασης του 1821, μέσα από το οποίο αναδεικνύονται οι δυσκολίες και οι προσδοκίες του ελληνικού λαού πριν και κατά τη διάρκεια του Αγώνα. Στη συνέχεια αναλύεται το φαινόμενο του Φιλελληνισμού, το οποίο αναπτύχθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη και συνδέθηκε στενά με το ρομαντικό κίνημα, την καλλιτεχνική στροφή προς την αρχαιότητα και τη διάδοση των ιδεών της ελευθερίας και της εθνικής αυτοδιάθεσης. Σε αυτό το κλίμα, η προσωπικότητα του Λόρδου Βύρωνα λειτούργησε καταλυτικά: ο ίδιος, με την επαναστατική του ιδιοσυγκρασία, την πνευματική του λάμψη και την αφοσίωσή του στα καταπιεσμένα έθνη, αποτέλεσε ζωντανό σύμβολο του αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία. Έπειτα παρουσιάζεται η πορεία του Wilhelm Müller, ο οποίος, βαθιά επηρεασμένος από το έργο και την προσφορά του Λόρδου Βύρωνα, έγραψε το ποίημα Byron μέσα στο κλίμα θλίψης που ακολούθησε τον θάνατό του. Στο ποίημα αυτό, που ανήκει στον κύκλο Die Lieder der Griechen, ο Müller αποδίδει στον Βύρωνα ηρωικές διαστάσεις, τον παρουσιάζει ως ποιητή-πολεμιστή και χρησιμοποιεί έντονα ρομαντικά στοιχεία για να υμνήσει την αυτοθυσία του. Ο Λόρδος Βύρων εμφανίζεται ως συνεχιστής της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, ως ένας σύγχρονος Τυρταίος που ενθαρρύνει τους αγωνιστές με τον λόγο και το παράδειγμά του. Στη συνέχεια εξετάζεται ο Διονύσιος Σολωμός και το ποίημά του Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάυρον, το οποίο γράφτηκε αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του ποιητή στο Μεσολόγγι. Για τον Σολωμό, ο Λόρδος Βύρων δεν είναι απλώς ένας φιλέλληνας, αλλά μια σχεδόν αγιοποιημένη μορφή, ένας ευεργέτης του έθνους που θυσίασε τη ζωή του για την ελευθερία της Ελλάδας. Το ποίημα εμπλουτίζεται με στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ποιητική του Σολωμού, όπως το φως, η ανύψωση της ψυχής και η σύνδεση του ηρωισμού με την ηθική αγνότητα. Ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως ιδανικός ήρωας, ως πρόσωπο που δικαιώνει με τον θάνατό του το όραμα της εθνικής απελευθέρωσης. Ακολουθεί η ανάλυση του Κωστή Παλαμά και του ποιήματος Μπάιρον, όπου ο Παλαμάς προσεγγίζει τον Λόρδο Βύρωνα όχι μόνο ως ιστορικό πρόσωπο του 19ου αιώνα, αλλά ως μια διαχρονική, οικουμενική μορφή ελευθερίας και πνευματικής δύναμης. Στο ποίημα αυτό, ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως αστείρευτη πηγή έμπνευσης για κάθε εποχή και κάθε δημιουργό, υπερβαίνοντας πλέον την ιστορική του περίοδο και αποκτώντας ένα συμβολικό βάθος που αγγίζει τα όρια του αρχετυπικού ήρωα. Στο συγκριτικό μέρος της εργασίας αναδεικνύεται ότι, παρόλο που οι τρεις ποιητές προσεγγίζουν τον Λόρδο Βύρωνα από διαφορετικές πολιτισμικές και ιστορικές αφετηρίες, όλοι τον αντιμετωπίζουν ως πρότυπο ανιδιοτέλειας, θάρρους και ρομαντικού ιδεαλισμού. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Λόρδος Βύρων, πέρα από την ποιητική του αξία, υπήρξε μια μορφή με τεράστια επιρροή στην ευρωπαϊκή σκέψη και στην ελληνική εθνική αναγέννηση. Η παρουσία του στα τρία ποιήματα αποδεικνύει πως η δράση του και ο θάνατός του ξεπέρασαν τα όρια του ιστορικού γεγονότος και αναδείχθηκαν σε μύθο, ο οποίος ενέπνευσε δημιουργούς και λαούς και καθιέρωσε τον Λόρδο Βύρωνα ως διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας και αυτοθυσίας.","The thesis examines the figure of Lord Byron and the way in which he is presented in three poems by three different authors: by Wilhelm Müller, Dionysios Solomos and Kostis Palamas. Byron, as one of the most emblematic figures of the 19th century, influenced not only the literature of his time but also European Philhellenism, while his death in Messolonghi in 1824 further strengthened the myth that had already been created around his name. The paper first presents the historical context of the long Ottoman rule and the Revolution of 1821, through which the difficulties and aspirations of the Greek people before and during the Struggle are highlighted. It then analyses the phenomenon of Philhellenism, which developed throughout Europe and was closely associated with the Romantic movement, the artistic turn to antiquity and the spread of the ideas of freedom and national self-determination. In this climate, Byron's personality was a catalyst: he, with his revolutionary temperament, his intellectual brilliance and his devotion to the oppressed nations, became a living symbol of the struggle for Greek independence. Then the career of Wilhelm Müller is presented, who, deeply influenced by Byron's work and contribution, wrote the poem Byron in the atmosphere of grief that followed his death. In this poem, which belongs to the cycle Die Lieder der Griechen, Müller attributes heroic dimensions to Byron, presents him as a warrior poet and uses strong romantic elements to celebrate his self-sacrifice. Byron appears as a continuator of the ancient Greek tradition, as a modern Tyrtaeus who encourages the fighters with his words and example. Dionysios Solomos and his poem To the death of Lord Byron, written immediately after the news of the poet's death in Messolonghi, are then examined. For Solomos, Byron is not just a philhellene, but an almost saintly figure, a benefactor of the nation who sacrificed his life for the freedom of Greece. The poem is enriched with elements that characterize Solomos' poetics, such as light, the elevation of the soul and the connection between heroism and moral purity. Byron is presented as an ideal hero, as a person whose death vindicates the vision of national liberation. This is followed by an analysis of Kostis Palamas and the Byron poem, where Palamas approaches Byron not only as a historical figure of the 19th century, but as a timeless, universal figure of freedom and spiritual power. In this poem, Byron is presented as an inexhaustible source of inspiration for every age and every creator, now transcending his historical period and acquiring a symbolic depth that borders on the archetypal hero. The comparative part of the paper shows that, although the three poets approach Byron from different cultural and historical starting points, they all treat him as a model of selflessness, courage and romantic idealism. The paper concludes that Lord Byron, beyond his poetic merit, was a figure of immense influence on European thought and the Greek national renaissance. His presence in the three poems proves that his action and death transcended the boundaries of historical fact and became a myth, which inspired creators and peoples and established Byron as a timeless symbol of freedom and self-sacrifice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Eine vergleichende Analyse der Darstellung von Lord Byron in den Gedichten von Wilhelm Müller: Byron, Dionysios Solomos: Εις τον θάνατον του Λόρδ Μπάυρον und Kostis Palamas: Μπάυρον"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΕΙΡΗΝΗ","PAPACHARALAMPOUS EIRINI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η διπλωματική εργασία εξετάζει τη μορφή του Λόρδου Βύρωνα και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται σε τρία ποιήματα διαφορετικών δημιουργών: του Wilhelm Müller, του Διονυσίου Σολωμού και του Κωστή Παλαμά. Ο Λόρδος Βύρων, ως μία από τις εμβληματικότερες μορφές του 19ου αιώνα, επηρέασε όχι μόνο τη λογοτεχνία της εποχής του, αλλά και τον ευρωπαϊκό Φιλελληνισμό, ενώ ο θάνατός του στο Μεσολόγγι το 1824 ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον μύθο που είχε ήδη δημιουργηθεί γύρω από το όνομά του. Στην εργασία παρουσιάζεται αρχικά το ιστορικό πλαίσιο της μακράς οθωμανικής κυριαρχίας και της Επανάστασης του 1821, μέσα από το οποίο αναδεικνύονται οι δυσκολίες και οι προσδοκίες του ελληνικού λαού πριν και κατά τη διάρκεια του Αγώνα. Στη συνέχεια αναλύεται το φαινόμενο του Φιλελληνισμού, το οποίο αναπτύχθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη και συνδέθηκε στενά με το ρομαντικό κίνημα, την καλλιτεχνική στροφή προς την αρχαιότητα και τη διάδοση των ιδεών της ελευθερίας και της εθνικής αυτοδιάθεσης. Σε αυτό το κλίμα, η προσωπικότητα του Λόρδου Βύρωνα λειτούργησε καταλυτικά: ο ίδιος, με την επαναστατική του ιδιοσυγκρασία, την πνευματική του λάμψη και την αφοσίωσή του στα καταπιεσμένα έθνη, αποτέλεσε ζωντανό σύμβολο του αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία. Έπειτα παρουσιάζεται η πορεία του Wilhelm Müller, ο οποίος, βαθιά επηρεασμένος από το έργο και την προσφορά του Λόρδου Βύρωνα, έγραψε το ποίημα Byron μέσα στο κλίμα θλίψης που ακολούθησε τον θάνατό του. Στο ποίημα αυτό, που ανήκει στον κύκλο Die Lieder der Griechen, ο Müller αποδίδει στον Βύρωνα ηρωικές διαστάσεις, τον παρουσιάζει ως ποιητή-πολεμιστή και χρησιμοποιεί έντονα ρομαντικά στοιχεία για να υμνήσει την αυτοθυσία του. Ο Λόρδος Βύρων εμφανίζεται ως συνεχιστής της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, ως ένας σύγχρονος Τυρταίος που ενθαρρύνει τους αγωνιστές με τον λόγο και το παράδειγμά του. Στη συνέχεια εξετάζεται ο Διονύσιος Σολωμός και το ποίημά του Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάυρον, το οποίο γράφτηκε αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του ποιητή στο Μεσολόγγι. Για τον Σολωμό, ο Λόρδος Βύρων δεν είναι απλώς ένας φιλέλληνας, αλλά μια σχεδόν αγιοποιημένη μορφή, ένας ευεργέτης του έθνους που θυσίασε τη ζωή του για την ελευθερία της Ελλάδας. Το ποίημα εμπλουτίζεται με στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ποιητική του Σολωμού, όπως το φως, η ανύψωση της ψυχής και η σύνδεση του ηρωισμού με την ηθική αγνότητα. Ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως ιδανικός ήρωας, ως πρόσωπο που δικαιώνει με τον θάνατό του το όραμα της εθνικής απελευθέρωσης. Ακολουθεί η ανάλυση του Κωστή Παλαμά και του ποιήματος Μπάιρον, όπου ο Παλαμάς προσεγγίζει τον Λόρδο Βύρωνα όχι μόνο ως ιστορικό πρόσωπο του 19ου αιώνα, αλλά ως μια διαχρονική, οικουμενική μορφή ελευθερίας και πνευματικής δύναμης. Στο ποίημα αυτό, ο Λόρδος Βύρων παρουσιάζεται ως αστείρευτη πηγή έμπνευσης για κάθε εποχή και κάθε δημιουργό, υπερβαίνοντας πλέον την ιστορική του περίοδο και αποκτώντας ένα συμβολικό βάθος που αγγίζει τα όρια του αρχετυπικού ήρωα. Στο συγκριτικό μέρος της εργασίας αναδεικνύεται ότι, παρόλο που οι τρεις ποιητές προσεγγίζουν τον Λόρδο Βύρωνα από διαφορετικές πολιτισμικές και ιστορικές αφετηρίες, όλοι τον αντιμετωπίζουν ως πρότυπο ανιδιοτέλειας, θάρρους και ρομαντικού ιδεαλισμού. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Λόρδος Βύρων, πέρα από την ποιητική του αξία, υπήρξε μια μορφή με τεράστια επιρροή στην ευρωπαϊκή σκέψη και στην ελληνική εθνική αναγέννηση. Η παρουσία του στα τρία ποιήματα αποδεικνύει πως η δράση του και ο θάνατός του ξεπέρασαν τα όρια του ιστορικού γεγονότος και αναδείχθηκαν σε μύθο, ο οποίος ενέπνευσε δημιουργούς και λαούς και καθιέρωσε τον Λόρδο Βύρωνα ως διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας και αυτοθυσίας.","The thesis examines the figure of Lord Byron and the way in which he is presented in three poems by three different authors: by Wilhelm Müller, Dionysios Solomos and Kostis Palamas. Byron, as one of the most emblematic figures of the 19th century, influenced not only the literature of his time but also European Philhellenism, while his death in Messolonghi in 1824 further strengthened the myth that had already been created around his name. The paper first presents the historical context of the long Ottoman rule and the Revolution of 1821, through which the difficulties and aspirations of the Greek people before and during the Struggle are highlighted. It then analyses the phenomenon of Philhellenism, which developed throughout Europe and was closely associated with the Romantic movement, the artistic turn to antiquity and the spread of the ideas of freedom and national self-determination. In this climate, Byron's personality was a catalyst: he, with his revolutionary temperament, his intellectual brilliance and his devotion to the oppressed nations, became a living symbol of the struggle for Greek independence. Then the career of Wilhelm Müller is presented, who, deeply influenced by Byron's work and contribution, wrote the poem Byron in the atmosphere of grief that followed his death. In this poem, which belongs to the cycle Die Lieder der Griechen, Müller attributes heroic dimensions to Byron, presents him as a warrior poet and uses strong romantic elements to celebrate his self-sacrifice. Byron appears as a continuator of the ancient Greek tradition, as a modern Tyrtaeus who encourages the fighters with his words and example. Dionysios Solomos and his poem To the death of Lord Byron, written immediately after the news of the poet's death in Messolonghi, are then examined. For Solomos, Byron is not just a philhellene, but an almost saintly figure, a benefactor of the nation who sacrificed his life for the freedom of Greece. The poem is enriched with elements that characterize Solomos' poetics, such as light, the elevation of the soul and the connection between heroism and moral purity. Byron is presented as an ideal hero, as a person whose death vindicates the vision of national liberation. This is followed by an analysis of Kostis Palamas and the Byron poem, where Palamas approaches Byron not only as a historical figure of the 19th century, but as a timeless, universal figure of freedom and spiritual power. In this poem, Byron is presented as an inexhaustible source of inspiration for every age and every creator, now transcending his historical period and acquiring a symbolic depth that borders on the archetypal hero. The comparative part of the paper shows that, although the three poets approach Byron from different cultural and historical starting points, they all treat him as a model of selflessness, courage and romantic idealism. The paper concludes that Lord Byron, beyond his poetic merit, was a figure of immense influence on European thought and the Greek national renaissance. His presence in the three poems proves that his action and death transcended the boundaries of historical fact and became a myth, which inspired creators and peoples and established Byron as a timeless symbol of freedom and self-sacrifice."],"dc:identifier":["uoadl:5315274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315274"],"dc:language":["Γερμανικά","Deutsche"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Eine vergleichende Analyse der Darstellung von Lord Byron in den Gedichten von Wilhelm Müller: Byron, Dionysios Solomos: Εις τον θάνατον του Λόρδ Μπάυρον und Kostis Palamas: Μπάυρον"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:58Z"}