{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5315363"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5315363","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ολοκληρωτισμός στη Σοβιετική Ένωση","abstract":"Στη διπλωματική εργασία παρουσιάζονται τα κύρια χαρακτηριστικά του φαινομένου του ολοκληρωτισμού στη Σοβιετική Ένωση. Αν και χαρακτηριστικά του ολοκληρωτισμού και των συνεπειών του ξεκινούν από τον Λένιν και φτάνουν ως τις μέρες του Γκορμπατσόφ, η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη Σταλινική περίοδο και μάλιστα στο πρώτο μισό της περιόδου, από το 1924 ως το 1939, όπου θεμελιώνεται το σύστημα του κρατικού καπιταλισμού με βίαιη και από «τα πάνω» κολεκτιβοποίηση της αγροτικής παραγωγής και εντατική εκβιομηχάνιση που στηρίζει μεγάλο ποσοστό της στην δωρεάν εργασία κατάδικων - δούλων. Η οργανωμένη κρατική καταστολή επιβάλλεται με πρωτοφανή τρόπο και οργάνωση τόσο στους απλούς πολίτες όσο και σε όλους όσους τολμούν να έχουν διαφορετική άποψη από αυτή του Ηγέτη-Στάλιν και βρέθηκαν να έχουν θέσεις στους κομματικούς και κρατικούς μηχανισμούς. Η κορύφωση της καταστολής παρατηρείται την περίοδο 1937-1938 που ονομάζεται χαρακτηριστικά «μεγάλος τρόμος» όπου ο Στάλιν, μέσα από στημένες δίκες εξοντώνει όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους. Η δεύτερη περίοδος του Σταλινισμού (1940-1953), χαρακτηρίζεται από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη νίκη των Σοβιετικών κατά του Ναζισμού και την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου. Η νίκη αυτή αμβλύνει στη συνείδηση του κόσμου τα εγκλήματα του Στάλιν. Ο ίδιος επιτρέπει περιορισμένη χαλάρωση των ακραίων αυταρχικών πρακτικών αλλά οι δομές της κρατικής λειτουργίας και οι μηχανισμοί κρατικής ασφάλειας διατηρούνται. Κατά την περίοδο 1924-1939, όλες οι τακτικές που ακολουθήθηκαν για την διαμόρφωση και οργάνωση της οικονομίας επιβλήθηκαν «από τα πάνω» με σκληρότητα και εγκλήματα και ήταν αντίθετες με τις αρχές και τη θεωρία του μαρξισμού. Ολόκληρη η κοινωνία υποχρεώθηκε, και πέρα από τις περιόδους των λιμών, να ζει κάτω από άθλιες συνθήκες με πολλές και παράλογες στερήσεις των πάσης φύσεως αγαθών αλλά και στερήσεις δικαιωμάτων. Η πολιτική εξουσία ήταν συγκεντρωμένη στην κορυφή του κόμματος σε μια ηγετική ομάδα. Η ηγετική αυτή ομάδα εξαρτιόταν από τον Στάλιν, που ασκούσε μια απολυταρχική δικτατορία. Ο τρομοκρατικός μηχανισμός είχε πάρει τέτοια έκταση που, πολλές φορές, γινόταν ανεξάρτητος και ανεξέλεγκτος και στρεφόταν εναντίον και αυτών των ίδιων των δημιουργών του. Η τρομοκρατία χτύπησε όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες και είχε εκατομμύρια θύματα. Η τρομοκρατία είχε ανυπολόγιστες συνέπειες πάνω στην ηθική και πνευματική ζωή της κοινωνίας. Το όργιο των καταδόσεων και του χαφιεδισμού ανυψώθηκε σε πατριωτική σοσιαλιστική αρετή. Η πλήρης μονοπώληση της ιδεολογικής εξουσίας από το κράτος και η μετατροπή της αλήθειας σε κρατικό μονοπώλιο ήταν ένα φαινόμενο πρωτοφανές στην ιστορία και άγνωστο στους νεότερους χρόνους.","abstract_html":"Στη διπλωματική εργασία παρουσιάζονται τα κύρια χαρακτηριστικά του φαινομένου του ολοκληρωτισμού στη Σοβιετική Ένωση. Αν και χαρακτηριστικά του ολοκληρωτισμού και των συνεπειών του ξεκινούν από τον Λένιν και φτάνουν ως τις μέρες του Γκορμπατσόφ, η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη Σταλινική περίοδο και μάλιστα στο πρώτο μισό της περιόδου, από το 1924 ως το 1939, όπου θεμελιώνεται το σύστημα του κρατικού καπιταλισμού με βίαιη και από «τα πάνω» κολεκτιβοποίηση της αγροτικής παραγωγής και εντατική εκβιομηχάνιση που στηρίζει μεγάλο ποσοστό της στην δωρεάν εργασία κατάδικων - δούλων. Η οργανωμένη κρατική καταστολή επιβάλλεται με πρωτοφανή τρόπο και οργάνωση τόσο στους απλούς πολίτες όσο και σε όλους όσους τολμούν να έχουν διαφορετική άποψη από αυτή του Ηγέτη-Στάλιν και βρέθηκαν να έχουν θέσεις στους κομματικούς και κρατικούς μηχανισμούς. Η κορύφωση της καταστολής παρατηρείται την περίοδο 1937-1938 που ονομάζεται χαρακτηριστικά «μεγάλος τρόμος» όπου ο Στάλιν, μέσα από στημένες δίκες εξοντώνει όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους. Η δεύτερη περίοδος του Σταλινισμού (1940-1953), χαρακτηρίζεται από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη νίκη των Σοβιετικών κατά του Ναζισμού και την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου. Η νίκη αυτή αμβλύνει στη συνείδηση του κόσμου τα εγκλήματα του Στάλιν. Ο ίδιος επιτρέπει περιορισμένη χαλάρωση των ακραίων αυταρχικών πρακτικών αλλά οι δομές της κρατικής λειτουργίας και οι μηχανισμοί κρατικής ασφάλειας διατηρούνται. Κατά την περίοδο 1924-1939, όλες οι τακτικές που ακολουθήθηκαν για την διαμόρφωση και οργάνωση της οικονομίας επιβλήθηκαν «από τα πάνω» με σκληρότητα και εγκλήματα και ήταν αντίθετες με τις αρχές και τη θεωρία του μαρξισμού. Ολόκληρη η κοινωνία υποχρεώθηκε, και πέρα από τις περιόδους των λιμών, να ζει κάτω από άθλιες συνθήκες με πολλές και παράλογες στερήσεις των πάσης φύσεως αγαθών αλλά και στερήσεις δικαιωμάτων. Η πολιτική εξουσία ήταν συγκεντρωμένη στην κορυφή του κόμματος σε μια ηγετική ομάδα. Η ηγετική αυτή ομάδα εξαρτιόταν από τον Στάλιν, που ασκούσε μια απολυταρχική δικτατορία. Ο τρομοκρατικός μηχανισμός είχε πάρει τέτοια έκταση που, πολλές φορές, γινόταν ανεξάρτητος και ανεξέλεγκτος και στρεφόταν εναντίον και αυτών των ίδιων των δημιουργών του. Η τρομοκρατία χτύπησε όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες και είχε εκατομμύρια θύματα. Η τρομοκρατία είχε ανυπολόγιστες συνέπειες πάνω στην ηθική και πνευματική ζωή της κοινωνίας. Το όργιο των καταδόσεων και του χαφιεδισμού ανυψώθηκε σε πατριωτική σοσιαλιστική αρετή. Η πλήρης μονοπώληση της ιδεολογικής εξουσίας από το κράτος και η μετατροπή της αλήθειας σε κρατικό μονοπώλιο ήταν ένα φαινόμενο πρωτοφανές στην ιστορία και άγνωστο στους νεότερους χρόνους.","abstract_has_math":false,"creators":["Τόσκας Θεόδωρος","Toskas Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:58Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5315363"],"render_values":[{"text":"uoadl:5315363","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315363","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315363","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5315363","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τόσκας Θεόδωρος","Toskas Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5315363","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315363"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη διπλωματική εργασία παρουσιάζονται τα κύρια χαρακτηριστικά του φαινομένου του ολοκληρωτισμού στη Σοβιετική Ένωση. Αν και χαρακτηριστικά του ολοκληρωτισμού και των συνεπειών του ξεκινούν από τον Λένιν και φτάνουν ως τις μέρες του Γκορμπατσόφ, η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη Σταλινική περίοδο και μάλιστα στο πρώτο μισό της περιόδου, από το 1924 ως το 1939, όπου θεμελιώνεται το σύστημα του κρατικού καπιταλισμού με βίαιη και από «τα πάνω» κολεκτιβοποίηση της αγροτικής παραγωγής και εντατική εκβιομηχάνιση που στηρίζει μεγάλο ποσοστό της στην δωρεάν εργασία κατάδικων - δούλων. Η οργανωμένη κρατική καταστολή επιβάλλεται με πρωτοφανή τρόπο και οργάνωση τόσο στους απλούς πολίτες όσο και σε όλους όσους τολμούν να έχουν διαφορετική άποψη από αυτή του Ηγέτη-Στάλιν και βρέθηκαν να έχουν θέσεις στους κομματικούς και κρατικούς μηχανισμούς. Η κορύφωση της καταστολής παρατηρείται την περίοδο 1937-1938 που ονομάζεται χαρακτηριστικά «μεγάλος τρόμος» όπου ο Στάλιν, μέσα από στημένες δίκες εξοντώνει όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους. Η δεύτερη περίοδος του Σταλινισμού (1940-1953), χαρακτηρίζεται από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη νίκη των Σοβιετικών κατά του Ναζισμού και την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου. Η νίκη αυτή αμβλύνει στη συνείδηση του κόσμου τα εγκλήματα του Στάλιν. Ο ίδιος επιτρέπει περιορισμένη χαλάρωση των ακραίων αυταρχικών πρακτικών αλλά οι δομές της κρατικής λειτουργίας και οι μηχανισμοί κρατικής ασφάλειας διατηρούνται. Κατά την περίοδο 1924-1939, όλες οι τακτικές που ακολουθήθηκαν για την διαμόρφωση και οργάνωση της οικονομίας επιβλήθηκαν «από τα πάνω» με σκληρότητα και εγκλήματα και ήταν αντίθετες με τις αρχές και τη θεωρία του μαρξισμού. Ολόκληρη η κοινωνία υποχρεώθηκε, και πέρα από τις περιόδους των λιμών, να ζει κάτω από άθλιες συνθήκες με πολλές και παράλογες στερήσεις των πάσης φύσεως αγαθών αλλά και στερήσεις δικαιωμάτων. Η πολιτική εξουσία ήταν συγκεντρωμένη στην κορυφή του κόμματος σε μια ηγετική ομάδα. Η ηγετική αυτή ομάδα εξαρτιόταν από τον Στάλιν, που ασκούσε μια απολυταρχική δικτατορία. Ο τρομοκρατικός μηχανισμός είχε πάρει τέτοια έκταση που, πολλές φορές, γινόταν ανεξάρτητος και ανεξέλεγκτος και στρεφόταν εναντίον και αυτών των ίδιων των δημιουργών του. Η τρομοκρατία χτύπησε όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες και είχε εκατομμύρια θύματα. Η τρομοκρατία είχε ανυπολόγιστες συνέπειες πάνω στην ηθική και πνευματική ζωή της κοινωνίας. Το όργιο των καταδόσεων και του χαφιεδισμού ανυψώθηκε σε πατριωτική σοσιαλιστική αρετή. Η πλήρης μονοπώληση της ιδεολογικής εξουσίας από το κράτος και η μετατροπή της αλήθειας σε κρατικό μονοπώλιο ήταν ένα φαινόμενο πρωτοφανές στην ιστορία και άγνωστο στους νεότερους χρόνους.","The diploma thesis presents the main characteristics of the totalitarian phenomenon in the USSR. Although some of the characteristics of the totalitarian regime and its consequences appeared since the period of Lenin’s governance and lasted for the entire life of the 75 years of USSR, the present thesis focuses on the period of Stalinism, from 1924 until 1939, during which was founded the system of the state capitalism. This system was founded and imposed from “above” with the use of violence. The period is characterized by the collectivization of agriculture and the intense industrialization which was based, in a significant percentage of about 30%, on the unpaid work of workers-prisoners in camps (gulacs). The suppression was imposed not only to the officials and upper executives of the state, who dared to have and express a different opinion from that of Stalin’s, but also to every citizen. The dramatic rise of suppression was observed during the period 1937-1938 of the “Big Terror” characterized by the “Trials of Moscow” where Stalin exterminated all his political opponents by obliging them to false and forced confessions. The second period of Stalinism (1940-1953) is characterized by the Second World War, the victory of Soviets against Nazism and the beginning of the Cold War. The victory against Nazism faded the Stalin’s crimes from the people’s consciousness. After the Second World War, Stalin permitted to slightly mitigate the extremely authoritarian practices of suppression. During the period 1924-1939, all policies and practices applied for the economic development were imposed “from above” using violence. A large number of crimes and victims was the result. These practices do not agree and are contrary to the principles of Marxism. The society was obliged to live under miserable, unacceptable and unreasonable conditions of lack of rights and goods. The political authority was concentrated at the top of the party in a leading group. This leading group was obliged to obey to Stalin. The mechanism of terror was so extended that was often uncontrollable and turned against its own creators. Terror stroke all social classes and groups without exception and had millions of victims. Terror had severe consequences in the spiritual and ethical life of the society. The practices of espionage and thought control were presented as patriotic duties. The monopolization of the ideology and of any truth to be expressed exclusively by the state is an unknown phenomenon which appeared for the first time in Early Modern period."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ολοκληρωτισμός στη Σοβιετική Ένωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τόσκας Θεόδωρος","Toskas Theodoros"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Στη διπλωματική εργασία παρουσιάζονται τα κύρια χαρακτηριστικά του φαινομένου του ολοκληρωτισμού στη Σοβιετική Ένωση. Αν και χαρακτηριστικά του ολοκληρωτισμού και των συνεπειών του ξεκινούν από τον Λένιν και φτάνουν ως τις μέρες του Γκορμπατσόφ, η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη Σταλινική περίοδο και μάλιστα στο πρώτο μισό της περιόδου, από το 1924 ως το 1939, όπου θεμελιώνεται το σύστημα του κρατικού καπιταλισμού με βίαιη και από «τα πάνω» κολεκτιβοποίηση της αγροτικής παραγωγής και εντατική εκβιομηχάνιση που στηρίζει μεγάλο ποσοστό της στην δωρεάν εργασία κατάδικων - δούλων. Η οργανωμένη κρατική καταστολή επιβάλλεται με πρωτοφανή τρόπο και οργάνωση τόσο στους απλούς πολίτες όσο και σε όλους όσους τολμούν να έχουν διαφορετική άποψη από αυτή του Ηγέτη-Στάλιν και βρέθηκαν να έχουν θέσεις στους κομματικούς και κρατικούς μηχανισμούς. Η κορύφωση της καταστολής παρατηρείται την περίοδο 1937-1938 που ονομάζεται χαρακτηριστικά «μεγάλος τρόμος» όπου ο Στάλιν, μέσα από στημένες δίκες εξοντώνει όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους. Η δεύτερη περίοδος του Σταλινισμού (1940-1953), χαρακτηρίζεται από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη νίκη των Σοβιετικών κατά του Ναζισμού και την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου. Η νίκη αυτή αμβλύνει στη συνείδηση του κόσμου τα εγκλήματα του Στάλιν. Ο ίδιος επιτρέπει περιορισμένη χαλάρωση των ακραίων αυταρχικών πρακτικών αλλά οι δομές της κρατικής λειτουργίας και οι μηχανισμοί κρατικής ασφάλειας διατηρούνται. Κατά την περίοδο 1924-1939, όλες οι τακτικές που ακολουθήθηκαν για την διαμόρφωση και οργάνωση της οικονομίας επιβλήθηκαν «από τα πάνω» με σκληρότητα και εγκλήματα και ήταν αντίθετες με τις αρχές και τη θεωρία του μαρξισμού. Ολόκληρη η κοινωνία υποχρεώθηκε, και πέρα από τις περιόδους των λιμών, να ζει κάτω από άθλιες συνθήκες με πολλές και παράλογες στερήσεις των πάσης φύσεως αγαθών αλλά και στερήσεις δικαιωμάτων. Η πολιτική εξουσία ήταν συγκεντρωμένη στην κορυφή του κόμματος σε μια ηγετική ομάδα. Η ηγετική αυτή ομάδα εξαρτιόταν από τον Στάλιν, που ασκούσε μια απολυταρχική δικτατορία. Ο τρομοκρατικός μηχανισμός είχε πάρει τέτοια έκταση που, πολλές φορές, γινόταν ανεξάρτητος και ανεξέλεγκτος και στρεφόταν εναντίον και αυτών των ίδιων των δημιουργών του. Η τρομοκρατία χτύπησε όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες και είχε εκατομμύρια θύματα. Η τρομοκρατία είχε ανυπολόγιστες συνέπειες πάνω στην ηθική και πνευματική ζωή της κοινωνίας. Το όργιο των καταδόσεων και του χαφιεδισμού ανυψώθηκε σε πατριωτική σοσιαλιστική αρετή. Η πλήρης μονοπώληση της ιδεολογικής εξουσίας από το κράτος και η μετατροπή της αλήθειας σε κρατικό μονοπώλιο ήταν ένα φαινόμενο πρωτοφανές στην ιστορία και άγνωστο στους νεότερους χρόνους.","The diploma thesis presents the main characteristics of the totalitarian phenomenon in the USSR. Although some of the characteristics of the totalitarian regime and its consequences appeared since the period of Lenin’s governance and lasted for the entire life of the 75 years of USSR, the present thesis focuses on the period of Stalinism, from 1924 until 1939, during which was founded the system of the state capitalism. This system was founded and imposed from “above” with the use of violence. The period is characterized by the collectivization of agriculture and the intense industrialization which was based, in a significant percentage of about 30%, on the unpaid work of workers-prisoners in camps (gulacs). The suppression was imposed not only to the officials and upper executives of the state, who dared to have and express a different opinion from that of Stalin’s, but also to every citizen. The dramatic rise of suppression was observed during the period 1937-1938 of the “Big Terror” characterized by the “Trials of Moscow” where Stalin exterminated all his political opponents by obliging them to false and forced confessions. The second period of Stalinism (1940-1953) is characterized by the Second World War, the victory of Soviets against Nazism and the beginning of the Cold War. The victory against Nazism faded the Stalin’s crimes from the people’s consciousness. After the Second World War, Stalin permitted to slightly mitigate the extremely authoritarian practices of suppression. During the period 1924-1939, all policies and practices applied for the economic development were imposed “from above” using violence. A large number of crimes and victims was the result. These practices do not agree and are contrary to the principles of Marxism. The society was obliged to live under miserable, unacceptable and unreasonable conditions of lack of rights and goods. The political authority was concentrated at the top of the party in a leading group. This leading group was obliged to obey to Stalin. The mechanism of terror was so extended that was often uncontrollable and turned against its own creators. Terror stroke all social classes and groups without exception and had millions of victims. Terror had severe consequences in the spiritual and ethical life of the society. The practices of espionage and thought control were presented as patriotic duties. The monopolization of the ideology and of any truth to be expressed exclusively by the state is an unknown phenomenon which appeared for the first time in Early Modern period."],"dc:identifier":["uoadl:5315363","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315363"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Ο ολοκληρωτισμός στη Σοβιετική Ένωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:58Z"}