{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5315802"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5315802","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θέατρο, ήχος, εικόνα: προς μια ραδιοφωνική δραματουργία","abstract":"Πώς «ηχεί» μια εικόνα; Από απλή περιέργεια, το ερώτημα αυτό εξελίχθηκε σε μια εξερεύνηση,πάνω στη διακειμενικότητα και αλληλοτροφοδότηση διαφορετικών μορφών τέχνης. Το όχημα για αυτό το ταξίδι θα είναι ο ήχος και κινητήριος δύναμη η εικόνα. Καθώς η ματιά μας παραμένει θεατρική, οι πιθανοί προορισμοί χαρτογραφούνται στο πεδίο της ηχητικής δραματουργίας. Το κίνητρο για την παρούσα μελέτη πηγάζει από την επιθυμία να διευρύνουμε τα όρια της γλώσσας στη διατύπωση οπτικών ερεθισμάτων. Χάρις τη σύγχρονη τέχνη, έχουμε απομακρυνθεί από τη έννοια της σαφήνειας και προσεγγίζουμε εκείνη της πολυσημίας. Αναζητούμε έτσι την επανερμηνεία του τι σημαίνει σήμερα «ακούω» και τι σημαίνει «βλέπω». Θα χρειαστεί να εκπαιδευτούμε ξανά στην ακρόαση, να θυμηθούμε πως μπορούμε να ακούμε χωρίς απαραίτητα να παρακολουθούμε. Θέτοντας ως στόχο μια σύγχρονη δραματουργία, προκύπτει ακόμη ένα ερώτημα: πού θα οδηγούσε ένας διάλογος μεταξύ των δύο αισθήσεων; Η ιδέα μιας ραδιοφωνικής εκπομπής με έμπνευση την εικόνα εισάγεται εδώ ως σημείο συνάντησης, τόσο αισθητηριακής όσο και καλλιτεχνικής. Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στη βιομηχανία του ήχου μας επιτρέπουν να επισκεφτούμε ξανά το ραδιοφωνικό θέατρο. Δεν αποτελούν, ωστόσο, τη μόνη αφορμή· οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες μας ωθούν σε μια νέα διαπραγμάτευση της πραγματικότητας, την αναζήτηση ενός διαφορετικού βλέμματος. Ως ακροατές, αισθανόμαστε πως το ραδιόφωνο έρχεται να απαντήσει σε μια κοινωνική ανάγκη: για ησυχία, για αλήθεια, για λίγες στιγμές μακριά από την οθόνη. Έτσι ώστε να αφουγκραστούμε, να διαισθανθούμε. Η πρόθεση είναι τελικά η συμφιλίωση ή, μάλλον, η επανασύνδεση εικόνων και ήχων. Ο επαναπροσδιορισμός της συνεργασίας των αφηγηματικών μέσων προς τη δημιουργία μιας συv-κινητικής ιστορίας.","abstract_html":"Πώς «ηχεί» μια εικόνα; Από απλή περιέργεια, το ερώτημα αυτό εξελίχθηκε σε μια εξερεύνηση,πάνω στη διακειμενικότητα και αλληλοτροφοδότηση διαφορετικών μορφών τέχνης. Το όχημα για αυτό το ταξίδι θα είναι ο ήχος και κινητήριος δύναμη η εικόνα. Καθώς η ματιά μας παραμένει θεατρική, οι πιθανοί προορισμοί χαρτογραφούνται στο πεδίο της ηχητικής δραματουργίας. Το κίνητρο για την παρούσα μελέτη πηγάζει από την επιθυμία να διευρύνουμε τα όρια της γλώσσας στη διατύπωση οπτικών ερεθισμάτων. Χάρις τη σύγχρονη τέχνη, έχουμε απομακρυνθεί από τη έννοια της σαφήνειας και προσεγγίζουμε εκείνη της πολυσημίας. Αναζητούμε έτσι την επανερμηνεία του τι σημαίνει σήμερα «ακούω» και τι σημαίνει «βλέπω». Θα χρειαστεί να εκπαιδευτούμε ξανά στην ακρόαση, να θυμηθούμε πως μπορούμε να ακούμε χωρίς απαραίτητα να παρακολουθούμε. Θέτοντας ως στόχο μια σύγχρονη δραματουργία, προκύπτει ακόμη ένα ερώτημα: πού θα οδηγούσε ένας διάλογος μεταξύ των δύο αισθήσεων; Η ιδέα μιας ραδιοφωνικής εκπομπής με έμπνευση την εικόνα εισάγεται εδώ ως σημείο συνάντησης, τόσο αισθητηριακής όσο και καλλιτεχνικής. Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στη βιομηχανία του ήχου μας επιτρέπουν να επισκεφτούμε ξανά το ραδιοφωνικό θέατρο. Δεν αποτελούν, ωστόσο, τη μόνη αφορμή· οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες μας ωθούν σε μια νέα διαπραγμάτευση της πραγματικότητας, την αναζήτηση ενός διαφορετικού βλέμματος. Ως ακροατές, αισθανόμαστε πως το ραδιόφωνο έρχεται να απαντήσει σε μια κοινωνική ανάγκη: για ησυχία, για αλήθεια, για λίγες στιγμές μακριά από την οθόνη. Έτσι ώστε να αφουγκραστούμε, να διαισθανθούμε. Η πρόθεση είναι τελικά η συμφιλίωση ή, μάλλον, η επανασύνδεση εικόνων και ήχων. Ο επαναπροσδιορισμός της συνεργασίας των αφηγηματικών μέσων προς τη δημιουργία μιας συv-κινητικής ιστορίας.","abstract_has_math":false,"creators":["ΓΙΑΝΝΙΣΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","GIANNISI AIKATERINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:15Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5315802"],"render_values":[{"text":"uoadl:5315802","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315802","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315802","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5315802","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΓΙΑΝΝΙΣΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","GIANNISI AIKATERINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5315802","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315802"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πώς «ηχεί» μια εικόνα; Από απλή περιέργεια, το ερώτημα αυτό εξελίχθηκε σε μια εξερεύνηση,πάνω στη διακειμενικότητα και αλληλοτροφοδότηση διαφορετικών μορφών τέχνης. Το όχημα για αυτό το ταξίδι θα είναι ο ήχος και κινητήριος δύναμη η εικόνα. Καθώς η ματιά μας παραμένει θεατρική, οι πιθανοί προορισμοί χαρτογραφούνται στο πεδίο της ηχητικής δραματουργίας. Το κίνητρο για την παρούσα μελέτη πηγάζει από την επιθυμία να διευρύνουμε τα όρια της γλώσσας στη διατύπωση οπτικών ερεθισμάτων. Χάρις τη σύγχρονη τέχνη, έχουμε απομακρυνθεί από τη έννοια της σαφήνειας και προσεγγίζουμε εκείνη της πολυσημίας. Αναζητούμε έτσι την επανερμηνεία του τι σημαίνει σήμερα «ακούω» και τι σημαίνει «βλέπω». Θα χρειαστεί να εκπαιδευτούμε ξανά στην ακρόαση, να θυμηθούμε πως μπορούμε να ακούμε χωρίς απαραίτητα να παρακολουθούμε. Θέτοντας ως στόχο μια σύγχρονη δραματουργία, προκύπτει ακόμη ένα ερώτημα: πού θα οδηγούσε ένας διάλογος μεταξύ των δύο αισθήσεων; Η ιδέα μιας ραδιοφωνικής εκπομπής με έμπνευση την εικόνα εισάγεται εδώ ως σημείο συνάντησης, τόσο αισθητηριακής όσο και καλλιτεχνικής. Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στη βιομηχανία του ήχου μας επιτρέπουν να επισκεφτούμε ξανά το ραδιοφωνικό θέατρο. Δεν αποτελούν, ωστόσο, τη μόνη αφορμή· οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες μας ωθούν σε μια νέα διαπραγμάτευση της πραγματικότητας, την αναζήτηση ενός διαφορετικού βλέμματος. Ως ακροατές, αισθανόμαστε πως το ραδιόφωνο έρχεται να απαντήσει σε μια κοινωνική ανάγκη: για ησυχία, για αλήθεια, για λίγες στιγμές μακριά από την οθόνη. Έτσι ώστε να αφουγκραστούμε, να διαισθανθούμε. Η πρόθεση είναι τελικά η συμφιλίωση ή, μάλλον, η επανασύνδεση εικόνων και ήχων. Ο επαναπροσδιορισμός της συνεργασίας των αφηγηματικών μέσων προς τη δημιουργία μιας συv-κινητικής ιστορίας.","How does a picture \"sound\"? Out of simple curiosity, this question evolved into an exploration of intertextuality and cross-fertilization of different art forms. The vehicle for this journey will be sound, and the driving force will be image. As our gaze remains theatrical, the possible destinations are mapped onto the field of sound dramaturgy. The motivation for the present study stems from a desire to expand the limits of language in the verbalization of visual stimuli. Thanks to contemporary art, we have moved away from the concept of clarity, approaching that of polysemy. Therefore, we seek to reinterpret what it means today to \"hear\" and to \"see.\" We’ll have to retrain ourselves in listening, to recall how we can hear without necessarily watching. Setting the goal of a contemporary dramaturgy, another question arises: where would a discourse between the two senses lead? The idea of a radio broadcast inspired by images is thus introduced as a meeting point, both sensory and artistic. Rapid technological evolution in the audio industry allows us to reconsider radio drama. Yet this is not the only triggering event; social and political conditions force us to reflect on reality, to search for a different perspective. As audiences, we feel that radio responds to a social need: for silence, for truth, for a few moments away from the screen. So that we can listen, we can intuit. After all, our intention is reconciliation, or rather, the reunion of images and sounds. The redefinition of the collaboration between narrative media towards the creation of a (co)moving story."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θέατρο, ήχος, εικόνα: προς μια ραδιοφωνική δραματουργία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΓΙΑΝΝΙΣΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","GIANNISI AIKATERINI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Πώς «ηχεί» μια εικόνα; Από απλή περιέργεια, το ερώτημα αυτό εξελίχθηκε σε μια εξερεύνηση,πάνω στη διακειμενικότητα και αλληλοτροφοδότηση διαφορετικών μορφών τέχνης. Το όχημα για αυτό το ταξίδι θα είναι ο ήχος και κινητήριος δύναμη η εικόνα. Καθώς η ματιά μας παραμένει θεατρική, οι πιθανοί προορισμοί χαρτογραφούνται στο πεδίο της ηχητικής δραματουργίας. Το κίνητρο για την παρούσα μελέτη πηγάζει από την επιθυμία να διευρύνουμε τα όρια της γλώσσας στη διατύπωση οπτικών ερεθισμάτων. Χάρις τη σύγχρονη τέχνη, έχουμε απομακρυνθεί από τη έννοια της σαφήνειας και προσεγγίζουμε εκείνη της πολυσημίας. Αναζητούμε έτσι την επανερμηνεία του τι σημαίνει σήμερα «ακούω» και τι σημαίνει «βλέπω». Θα χρειαστεί να εκπαιδευτούμε ξανά στην ακρόαση, να θυμηθούμε πως μπορούμε να ακούμε χωρίς απαραίτητα να παρακολουθούμε. Θέτοντας ως στόχο μια σύγχρονη δραματουργία, προκύπτει ακόμη ένα ερώτημα: πού θα οδηγούσε ένας διάλογος μεταξύ των δύο αισθήσεων; Η ιδέα μιας ραδιοφωνικής εκπομπής με έμπνευση την εικόνα εισάγεται εδώ ως σημείο συνάντησης, τόσο αισθητηριακής όσο και καλλιτεχνικής. Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στη βιομηχανία του ήχου μας επιτρέπουν να επισκεφτούμε ξανά το ραδιοφωνικό θέατρο. Δεν αποτελούν, ωστόσο, τη μόνη αφορμή· οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες μας ωθούν σε μια νέα διαπραγμάτευση της πραγματικότητας, την αναζήτηση ενός διαφορετικού βλέμματος. Ως ακροατές, αισθανόμαστε πως το ραδιόφωνο έρχεται να απαντήσει σε μια κοινωνική ανάγκη: για ησυχία, για αλήθεια, για λίγες στιγμές μακριά από την οθόνη. Έτσι ώστε να αφουγκραστούμε, να διαισθανθούμε. Η πρόθεση είναι τελικά η συμφιλίωση ή, μάλλον, η επανασύνδεση εικόνων και ήχων. Ο επαναπροσδιορισμός της συνεργασίας των αφηγηματικών μέσων προς τη δημιουργία μιας συv-κινητικής ιστορίας.","How does a picture \"sound\"? Out of simple curiosity, this question evolved into an exploration of intertextuality and cross-fertilization of different art forms. The vehicle for this journey will be sound, and the driving force will be image. As our gaze remains theatrical, the possible destinations are mapped onto the field of sound dramaturgy. The motivation for the present study stems from a desire to expand the limits of language in the verbalization of visual stimuli. Thanks to contemporary art, we have moved away from the concept of clarity, approaching that of polysemy. Therefore, we seek to reinterpret what it means today to \"hear\" and to \"see.\" We’ll have to retrain ourselves in listening, to recall how we can hear without necessarily watching. Setting the goal of a contemporary dramaturgy, another question arises: where would a discourse between the two senses lead? The idea of a radio broadcast inspired by images is thus introduced as a meeting point, both sensory and artistic. Rapid technological evolution in the audio industry allows us to reconsider radio drama. Yet this is not the only triggering event; social and political conditions force us to reflect on reality, to search for a different perspective. As audiences, we feel that radio responds to a social need: for silence, for truth, for a few moments away from the screen. So that we can listen, we can intuit. After all, our intention is reconciliation, or rather, the reunion of images and sounds. The redefinition of the collaboration between narrative media towards the creation of a (co)moving story."],"dc:identifier":["uoadl:5315802","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5315802"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Θέατρο, ήχος, εικόνα: προς μια ραδιοφωνική δραματουργία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:15Z"}