{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316297"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316297","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαδερμική κρυοπηξία δεσμοειδών όγκων","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στους δεσμοειδείς όγκους, μια σπάνια κατηγορία ινοβλαστικών νεοπλασιών που χαρακτηρίζονται από τοπική επιθετικότητα, έλλειψη μεταστατικού δυναμικού και υψηλή τάση υποτροπής. Παρά την καλοήθη τους ιστολογική φύση, η διηθητική τους συμπεριφορά μπορεί να προκαλέσει σημαντική νοσηρότητα. Οι δεσμοειδείς όγκοι εμφανίζονται συχνότερα σε νεαρές γυναίκες, με κύριους παράγοντες κινδύνου τις προηγηθείσες χειρουργικές επεμβάσεις, την έκθεση σε οιστρογόνα και τις μεταλλάξεις στα γονίδια CTNNB1 και APC, ενώ υπάρχει διαίτερη συσχέτιση τους με το σύνδρομο οικογενούς αδενωματώδους πολυποδίασης (FAP). Η διάγνωση βασίζεται σε απεικονιστικές μεθόδους (υπερηχογράφημα, αξονική και κυρίως μαγνητική τομογραφία) και στην μετέπειτα απαραίτητη βιοψία. Η διαφορική διάγνωση είναι απαιτητική γεγονός που καθιστά απαραίτητη την αξιολόγηση από εξειδικευμένες διεπιστημονικές ομάδες. Η θεραπευτική αντιμετώπιση έχει εξελιχθεί σημαντικά. Παραδοσιακά, η χειρουργική εκτομή αποτελούσε την πρώτη επιλογή, ωστόσο τα υψηλά ποσοστά υποτροπών οδήγησαν σε νέες στρατηγικές. Σήμερα, οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν αρχικά ενεργή παρακολούθηση των ασυμπτωματικών ασθενών, ενώ η φαρμακευτική αγωγή (ΜΣΑΦ, ορμονοθεραπεία, αναστολείς τυροσινικής κινάσης, χημειοθεραπεία) και η ακτινοθεραπεία εφαρμόζονται σε προχωρημένες ή ταχέως εξελισσόμενες περιπτώσεις. Τα τελευταία χρόνια, όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι τοπικής θεραπείας, με κυρίαρχη τη διαδερμική κρυοπηξία. Η μέθοδος βασίζεται στην τοπική καταστροφή του όγκου μέσω ταχείας ψύξης με αργό ή υγρό άζωτο, υπό απεικονιστική καθοδήγηση. Προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα: χαμηλή νοσηρότητα, δυνατότητα επανάληψης, ταχεία ανάρρωση και ικανοποιητικά ποσοστά τοπικού ελέγχου. Παρότι οι μακροχρόνιες μελέτες είναι λιγοστές, τα μέχρι τώρα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η διαδερμική κρυοπηξία αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπευτική επιλογή έναντι της χειρουργικής εκτομής. Συμπερασματικά, οι δεσμοειδείς όγκοι παραμένουν μια κλινική πρόκληση λόγω της ετερογενούς συμπεριφοράς τους και της υψηλής πιθανότητας υποτροπής. Η σύγχρονη προσέγγιση στηρίζεται στη διεπιστημονική συνεργασία, στην εξατομίκευση της θεραπείας και στην αξιοποίηση νέων τοπικών τεχνικών όπως η διαδερμική κρυοπηξία, που αναμένεται να διαδραματίσει όλο και σημαντικότερο ρόλο στη θεραπευτική στρατηγική του μέλλοντος.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στους δεσμοειδείς όγκους, μια σπάνια κατηγορία ινοβλαστικών νεοπλασιών που χαρακτηρίζονται από τοπική επιθετικότητα, έλλειψη μεταστατικού δυναμικού και υψηλή τάση υποτροπής. Παρά την καλοήθη τους ιστολογική φύση, η διηθητική τους συμπεριφορά μπορεί να προκαλέσει σημαντική νοσηρότητα. Οι δεσμοειδείς όγκοι εμφανίζονται συχνότερα σε νεαρές γυναίκες, με κύριους παράγοντες κινδύνου τις προηγηθείσες χειρουργικές επεμβάσεις, την έκθεση σε οιστρογόνα και τις μεταλλάξεις στα γονίδια CTNNB1 και APC, ενώ υπάρχει διαίτερη συσχέτιση τους με το σύνδρομο οικογενούς αδενωματώδους πολυποδίασης (FAP). Η διάγνωση βασίζεται σε απεικονιστικές μεθόδους (υπερηχογράφημα, αξονική και κυρίως μαγνητική τομογραφία) και στην μετέπειτα απαραίτητη βιοψία. Η διαφορική διάγνωση είναι απαιτητική γεγονός που καθιστά απαραίτητη την αξιολόγηση από εξειδικευμένες διεπιστημονικές ομάδες. Η θεραπευτική αντιμετώπιση έχει εξελιχθεί σημαντικά. Παραδοσιακά, η χειρουργική εκτομή αποτελούσε την πρώτη επιλογή, ωστόσο τα υψηλά ποσοστά υποτροπών οδήγησαν σε νέες στρατηγικές. Σήμερα, οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν αρχικά ενεργή παρακολούθηση των ασυμπτωματικών ασθενών, ενώ η φαρμακευτική αγωγή (ΜΣΑΦ, ορμονοθεραπεία, αναστολείς τυροσινικής κινάσης, χημειοθεραπεία) και η ακτινοθεραπεία εφαρμόζονται σε προχωρημένες ή ταχέως εξελισσόμενες περιπτώσεις. Τα τελευταία χρόνια, όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι τοπικής θεραπείας, με κυρίαρχη τη διαδερμική κρυοπηξία. Η μέθοδος βασίζεται στην τοπική καταστροφή του όγκου μέσω ταχείας ψύξης με αργό ή υγρό άζωτο, υπό απεικονιστική καθοδήγηση. Προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα: χαμηλή νοσηρότητα, δυνατότητα επανάληψης, ταχεία ανάρρωση και ικανοποιητικά ποσοστά τοπικού ελέγχου. Παρότι οι μακροχρόνιες μελέτες είναι λιγοστές, τα μέχρι τώρα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η διαδερμική κρυοπηξία αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπευτική επιλογή έναντι της χειρουργικής εκτομής. Συμπερασματικά, οι δεσμοειδείς όγκοι παραμένουν μια κλινική πρόκληση λόγω της ετερογενούς συμπεριφοράς τους και της υψηλής πιθανότητας υποτροπής. Η σύγχρονη προσέγγιση στηρίζεται στη διεπιστημονική συνεργασία, στην εξατομίκευση της θεραπείας και στην αξιοποίηση νέων τοπικών τεχνικών όπως η διαδερμική κρυοπηξία, που αναμένεται να διαδραματίσει όλο και σημαντικότερο ρόλο στη θεραπευτική στρατηγική του μέλλοντος.","abstract_has_math":false,"creators":["Κώτσια Χριστιάνα","Kotsia Christiana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316297"],"render_values":[{"text":"uoadl:5316297","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316297","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316297","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5316297","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κώτσια Χριστιάνα","Kotsia Christiana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316297","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316297"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στους δεσμοειδείς όγκους, μια σπάνια κατηγορία ινοβλαστικών νεοπλασιών που χαρακτηρίζονται από τοπική επιθετικότητα, έλλειψη μεταστατικού δυναμικού και υψηλή τάση υποτροπής. Παρά την καλοήθη τους ιστολογική φύση, η διηθητική τους συμπεριφορά μπορεί να προκαλέσει σημαντική νοσηρότητα. Οι δεσμοειδείς όγκοι εμφανίζονται συχνότερα σε νεαρές γυναίκες, με κύριους παράγοντες κινδύνου τις προηγηθείσες χειρουργικές επεμβάσεις, την έκθεση σε οιστρογόνα και τις μεταλλάξεις στα γονίδια CTNNB1 και APC, ενώ υπάρχει διαίτερη συσχέτιση τους με το σύνδρομο οικογενούς αδενωματώδους πολυποδίασης (FAP). Η διάγνωση βασίζεται σε απεικονιστικές μεθόδους (υπερηχογράφημα, αξονική και κυρίως μαγνητική τομογραφία) και στην μετέπειτα απαραίτητη βιοψία. Η διαφορική διάγνωση είναι απαιτητική γεγονός που καθιστά απαραίτητη την αξιολόγηση από εξειδικευμένες διεπιστημονικές ομάδες. Η θεραπευτική αντιμετώπιση έχει εξελιχθεί σημαντικά. Παραδοσιακά, η χειρουργική εκτομή αποτελούσε την πρώτη επιλογή, ωστόσο τα υψηλά ποσοστά υποτροπών οδήγησαν σε νέες στρατηγικές. Σήμερα, οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν αρχικά ενεργή παρακολούθηση των ασυμπτωματικών ασθενών, ενώ η φαρμακευτική αγωγή (ΜΣΑΦ, ορμονοθεραπεία, αναστολείς τυροσινικής κινάσης, χημειοθεραπεία) και η ακτινοθεραπεία εφαρμόζονται σε προχωρημένες ή ταχέως εξελισσόμενες περιπτώσεις. Τα τελευταία χρόνια, όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι τοπικής θεραπείας, με κυρίαρχη τη διαδερμική κρυοπηξία. Η μέθοδος βασίζεται στην τοπική καταστροφή του όγκου μέσω ταχείας ψύξης με αργό ή υγρό άζωτο, υπό απεικονιστική καθοδήγηση. Προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα: χαμηλή νοσηρότητα, δυνατότητα επανάληψης, ταχεία ανάρρωση και ικανοποιητικά ποσοστά τοπικού ελέγχου. Παρότι οι μακροχρόνιες μελέτες είναι λιγοστές, τα μέχρι τώρα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η διαδερμική κρυοπηξία αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπευτική επιλογή έναντι της χειρουργικής εκτομής. Συμπερασματικά, οι δεσμοειδείς όγκοι παραμένουν μια κλινική πρόκληση λόγω της ετερογενούς συμπεριφοράς τους και της υψηλής πιθανότητας υποτροπής. Η σύγχρονη προσέγγιση στηρίζεται στη διεπιστημονική συνεργασία, στην εξατομίκευση της θεραπείας και στην αξιοποίηση νέων τοπικών τεχνικών όπως η διαδερμική κρυοπηξία, που αναμένεται να διαδραματίσει όλο και σημαντικότερο ρόλο στη θεραπευτική στρατηγική του μέλλοντος.","This thesis focuses on desmoid tumors, a rare category of fibroblastic neoplasms characterized by local aggressiveness, lack of metastatic potential, and high recurrence rate. Despite their benign histological nature, their invasive behavior can cause significant morbidity. Desmoid tumors occur most frequently in young women, with the main risk factors being previous surgery, exposure to estrogen, and mutations in the CTNNB1 and APC genes, while there is a particular association with familial adenomatous polyposis syndrome (FAP). The diagnosis is based on imaging methods (ultrasound, CT scan, and especially MRI) and the subsequent necessary biopsy. The differential diagnosis is demanding, making evaluation by specialized multidisciplinary teams essential. Treatment has evolved significantly. Traditionally, surgical resection was the first choice, but high recurrence rates have led to new strategies. Today, international guidelines recommend active surveillance of asymptomatic patients initially, while medication (NSAIDs, hormone therapy, tyrosine kinase inhibitors, chemotherapy) and radiotherapy are used in advanced or rapidly progressing cases. In recent years, minimally invasive local treatment methods have attracted increasing interest, with percutaneous cryoablation being the most prominent. The method is based on the local destruction of the tumor through rapid cooling with argon or liquid nitrogen, under imaging guidance. It offers significant advantages: low morbidity, repeatability, rapid recovery, and satisfactory local control rates. Although long-term studies are scarce, the data available to date indicate that percutaneous cryoablation is a safe and effective alternative or complementary treatment option to surgical excision. In conclusion, desmoid tumors remain a clinical challenge due to their heterogeneous behavior and high recurrence rate. The modern approach is based on interdisciplinary collaboration, individualized treatment, and the use of new local techniques such as percutaneous cryotherapy, which is expected to play an increasingly important role in the therapeutic strategy of the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαδερμική κρυοπηξία δεσμοειδών όγκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κώτσια Χριστιάνα","Kotsia Christiana"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στους δεσμοειδείς όγκους, μια σπάνια κατηγορία ινοβλαστικών νεοπλασιών που χαρακτηρίζονται από τοπική επιθετικότητα, έλλειψη μεταστατικού δυναμικού και υψηλή τάση υποτροπής. Παρά την καλοήθη τους ιστολογική φύση, η διηθητική τους συμπεριφορά μπορεί να προκαλέσει σημαντική νοσηρότητα. Οι δεσμοειδείς όγκοι εμφανίζονται συχνότερα σε νεαρές γυναίκες, με κύριους παράγοντες κινδύνου τις προηγηθείσες χειρουργικές επεμβάσεις, την έκθεση σε οιστρογόνα και τις μεταλλάξεις στα γονίδια CTNNB1 και APC, ενώ υπάρχει διαίτερη συσχέτιση τους με το σύνδρομο οικογενούς αδενωματώδους πολυποδίασης (FAP). Η διάγνωση βασίζεται σε απεικονιστικές μεθόδους (υπερηχογράφημα, αξονική και κυρίως μαγνητική τομογραφία) και στην μετέπειτα απαραίτητη βιοψία. Η διαφορική διάγνωση είναι απαιτητική γεγονός που καθιστά απαραίτητη την αξιολόγηση από εξειδικευμένες διεπιστημονικές ομάδες. Η θεραπευτική αντιμετώπιση έχει εξελιχθεί σημαντικά. Παραδοσιακά, η χειρουργική εκτομή αποτελούσε την πρώτη επιλογή, ωστόσο τα υψηλά ποσοστά υποτροπών οδήγησαν σε νέες στρατηγικές. Σήμερα, οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν αρχικά ενεργή παρακολούθηση των ασυμπτωματικών ασθενών, ενώ η φαρμακευτική αγωγή (ΜΣΑΦ, ορμονοθεραπεία, αναστολείς τυροσινικής κινάσης, χημειοθεραπεία) και η ακτινοθεραπεία εφαρμόζονται σε προχωρημένες ή ταχέως εξελισσόμενες περιπτώσεις. Τα τελευταία χρόνια, όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι τοπικής θεραπείας, με κυρίαρχη τη διαδερμική κρυοπηξία. Η μέθοδος βασίζεται στην τοπική καταστροφή του όγκου μέσω ταχείας ψύξης με αργό ή υγρό άζωτο, υπό απεικονιστική καθοδήγηση. Προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα: χαμηλή νοσηρότητα, δυνατότητα επανάληψης, ταχεία ανάρρωση και ικανοποιητικά ποσοστά τοπικού ελέγχου. Παρότι οι μακροχρόνιες μελέτες είναι λιγοστές, τα μέχρι τώρα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η διαδερμική κρυοπηξία αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπευτική επιλογή έναντι της χειρουργικής εκτομής. Συμπερασματικά, οι δεσμοειδείς όγκοι παραμένουν μια κλινική πρόκληση λόγω της ετερογενούς συμπεριφοράς τους και της υψηλής πιθανότητας υποτροπής. Η σύγχρονη προσέγγιση στηρίζεται στη διεπιστημονική συνεργασία, στην εξατομίκευση της θεραπείας και στην αξιοποίηση νέων τοπικών τεχνικών όπως η διαδερμική κρυοπηξία, που αναμένεται να διαδραματίσει όλο και σημαντικότερο ρόλο στη θεραπευτική στρατηγική του μέλλοντος.","This thesis focuses on desmoid tumors, a rare category of fibroblastic neoplasms characterized by local aggressiveness, lack of metastatic potential, and high recurrence rate. Despite their benign histological nature, their invasive behavior can cause significant morbidity. Desmoid tumors occur most frequently in young women, with the main risk factors being previous surgery, exposure to estrogen, and mutations in the CTNNB1 and APC genes, while there is a particular association with familial adenomatous polyposis syndrome (FAP). The diagnosis is based on imaging methods (ultrasound, CT scan, and especially MRI) and the subsequent necessary biopsy. The differential diagnosis is demanding, making evaluation by specialized multidisciplinary teams essential. Treatment has evolved significantly. Traditionally, surgical resection was the first choice, but high recurrence rates have led to new strategies. Today, international guidelines recommend active surveillance of asymptomatic patients initially, while medication (NSAIDs, hormone therapy, tyrosine kinase inhibitors, chemotherapy) and radiotherapy are used in advanced or rapidly progressing cases. In recent years, minimally invasive local treatment methods have attracted increasing interest, with percutaneous cryoablation being the most prominent. The method is based on the local destruction of the tumor through rapid cooling with argon or liquid nitrogen, under imaging guidance. It offers significant advantages: low morbidity, repeatability, rapid recovery, and satisfactory local control rates. Although long-term studies are scarce, the data available to date indicate that percutaneous cryoablation is a safe and effective alternative or complementary treatment option to surgical excision. In conclusion, desmoid tumors remain a clinical challenge due to their heterogeneous behavior and high recurrence rate. The modern approach is based on interdisciplinary collaboration, individualized treatment, and the use of new local techniques such as percutaneous cryotherapy, which is expected to play an increasingly important role in the therapeutic strategy of the future."],"dc:identifier":["uoadl:5316297","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316297"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαδερμική κρυοπηξία δεσμοειδών όγκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:16Z"}