{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316591"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316591","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των τελικών προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης και της προσκόλλησης στη Μεσογειακή δίαιτα σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2","abstract":"Εισαγωγή: Τα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (advanced glycation end-products – AGEs) έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αγγειακών επιπλοκών σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Ενώ η Μεσογειακή δίαιτα (ΜΔ) έχει ευεργετική επίδραση στη διαχείριση της νόσου, η προσκόλληση των ατόμων με ΣΔτ2 είναι μέτρια. Συγχρόνως, τα στοιχεία για τη σχέση των AGEs με τη ΜΔ είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης του βαθμού προσκόλλησης στη ΜΔ με τα επίπεδα των AGEs σε άτομα με ΣΔτ2 στην Ελλάδα. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν ενήλικα άτομα με ΣΔτ2. Τα επίπεδα των AGEs στο δέρμα και στον οφθαλμό αξιολογήθηκαν μέσω της τεχνικής του αυτοφθορισμού, ενώ τα AGEs στον ορό και οι δείκτες οξειδωτικού στρες ποσοτικοποιήθηκαν μέσω ανοσοενζυμικής μεθόδου (enzyme-linked immunosorbent assay – ELISA). Η προσκόλληση στη ΜΔ αξιολογήθηκε με το MedDietScore (κλίμακα 0-55). Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 51 άτομα (μέση ηλικία: 65,8 ± 9,39 έτη, 27 άντρες). Η διάμεσος της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (glycated hemoglobin –HbA1c) ήταν 7,0 (6,2–7,8)% και του MedDietScore 29,0 (27,0–32,0). Τα άτομα με υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ ήταν συχνότερα οι γυναίκες (p=0,008), με χαμηλότερα επίπεδα HbA1c (p=0,001) και AGEs ορού (p=0,048). Η HbA1c (ρ= -0,429, p=0,002) και τα AGEs οφθαλμού (ρ= -0,439, p=0,015) συσχετίστηκαν αρνητικά με την προσκόλληση, ενώ στις αναλύσεις παλινδρόμησης, η HbA1c και το γυναικείο φύλο αναδείχθηκαν ανεξάρτητοι προσδιοριστικοί παράγοντες. Τα AGEs του δέρματος και του οφθαλμού συσχετίστηκαν αρνητικά (p=0,040) και οριακά αρνητικά (p=0,058) με την προσκόλληση, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ συσχετίστηκε με το γυναικείο φύλο και με τα χαμηλότερα επίπεδα της HbA1c και των AGEs στα άτομα με ΣΔτ2.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (advanced glycation end-products – AGEs) έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αγγειακών επιπλοκών σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Ενώ η Μεσογειακή δίαιτα (ΜΔ) έχει ευεργετική επίδραση στη διαχείριση της νόσου, η προσκόλληση των ατόμων με ΣΔτ2 είναι μέτρια. Συγχρόνως, τα στοιχεία για τη σχέση των AGEs με τη ΜΔ είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης του βαθμού προσκόλλησης στη ΜΔ με τα επίπεδα των AGEs σε άτομα με ΣΔτ2 στην Ελλάδα. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν ενήλικα άτομα με ΣΔτ2. Τα επίπεδα των AGEs στο δέρμα και στον οφθαλμό αξιολογήθηκαν μέσω της τεχνικής του αυτοφθορισμού, ενώ τα AGEs στον ορό και οι δείκτες οξειδωτικού στρες ποσοτικοποιήθηκαν μέσω ανοσοενζυμικής μεθόδου (enzyme-linked immunosorbent assay – ELISA). Η προσκόλληση στη ΜΔ αξιολογήθηκε με το MedDietScore (κλίμακα 0-55). Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 51 άτομα (μέση ηλικία: 65,8 ± 9,39 έτη, 27 άντρες). Η διάμεσος της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (glycated hemoglobin –HbA1c) ήταν 7,0 (6,2–7,8)% και του MedDietScore 29,0 (27,0–32,0). Τα άτομα με υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ ήταν συχνότερα οι γυναίκες (p=0,008), με χαμηλότερα επίπεδα HbA1c (p=0,001) και AGEs ορού (p=0,048). Η HbA1c (ρ= -0,429, p=0,002) και τα AGEs οφθαλμού (ρ= -0,439, p=0,015) συσχετίστηκαν αρνητικά με την προσκόλληση, ενώ στις αναλύσεις παλινδρόμησης, η HbA1c και το γυναικείο φύλο αναδείχθηκαν ανεξάρτητοι προσδιοριστικοί παράγοντες. Τα AGEs του δέρματος και του οφθαλμού συσχετίστηκαν αρνητικά (p=0,040) και οριακά αρνητικά (p=0,058) με την προσκόλληση, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ συσχετίστηκε με το γυναικείο φύλο και με τα χαμηλότερα επίπεδα της HbA1c και των AGEs στα άτομα με ΣΔτ2.","abstract_has_math":false,"creators":["Πατσιλίβα Μαρία","Patsiliva Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316591"],"render_values":[{"text":"uoadl:5316591","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316591","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316591","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5316591","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πατσιλίβα Μαρία","Patsiliva Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316591"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (advanced glycation end-products – AGEs) έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αγγειακών επιπλοκών σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Ενώ η Μεσογειακή δίαιτα (ΜΔ) έχει ευεργετική επίδραση στη διαχείριση της νόσου, η προσκόλληση των ατόμων με ΣΔτ2 είναι μέτρια. Συγχρόνως, τα στοιχεία για τη σχέση των AGEs με τη ΜΔ είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης του βαθμού προσκόλλησης στη ΜΔ με τα επίπεδα των AGEs σε άτομα με ΣΔτ2 στην Ελλάδα. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν ενήλικα άτομα με ΣΔτ2. Τα επίπεδα των AGEs στο δέρμα και στον οφθαλμό αξιολογήθηκαν μέσω της τεχνικής του αυτοφθορισμού, ενώ τα AGEs στον ορό και οι δείκτες οξειδωτικού στρες ποσοτικοποιήθηκαν μέσω ανοσοενζυμικής μεθόδου (enzyme-linked immunosorbent assay – ELISA). Η προσκόλληση στη ΜΔ αξιολογήθηκε με το MedDietScore (κλίμακα 0-55). Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 51 άτομα (μέση ηλικία: 65,8 ± 9,39 έτη, 27 άντρες). Η διάμεσος της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (glycated hemoglobin –HbA1c) ήταν 7,0 (6,2–7,8)% και του MedDietScore 29,0 (27,0–32,0). Τα άτομα με υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ ήταν συχνότερα οι γυναίκες (p=0,008), με χαμηλότερα επίπεδα HbA1c (p=0,001) και AGEs ορού (p=0,048). Η HbA1c (ρ= -0,429, p=0,002) και τα AGEs οφθαλμού (ρ= -0,439, p=0,015) συσχετίστηκαν αρνητικά με την προσκόλληση, ενώ στις αναλύσεις παλινδρόμησης, η HbA1c και το γυναικείο φύλο αναδείχθηκαν ανεξάρτητοι προσδιοριστικοί παράγοντες. Τα AGEs του δέρματος και του οφθαλμού συσχετίστηκαν αρνητικά (p=0,040) και οριακά αρνητικά (p=0,058) με την προσκόλληση, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ συσχετίστηκε με το γυναικείο φύλο και με τα χαμηλότερα επίπεδα της HbA1c και των AGEs στα άτομα με ΣΔτ2.","Introduction: Advanced glycation end-products (AGEs) have been associated with the development of vascular complications in individuals with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Despite the beneficial effects of the Mediterranean diet (MD) on the management of the disease, the adherence of individuals with T2DM is moderate. Evidence regarding the relationship between AGEs and adherence to the MD remains limited. Aim: To examine the relationship between adherence to the MD and AGEs levels in individuals with T2DM in Greece. Methods: Adult patients with T2DM participated in this cross-sectional study. Skin and ocular AGEs were assessed via autofluorescence techniques, while serum AGEs and oxidative stress markers were quantified by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Adherence to the MD was assessed using the MedDietScore (range 0-55). Results: The study included 51 participants (mean age: 65.8 ± 9.39 years, 27 men). The median of HbA1c (glycated hemoglobin) was 7.0 (6.2–7.8)% and of MedDietScore 29.0 (27.0–32.0). Individuals with higher adherence to the MD were more frequently women (p=0.008) and with lower levels of HbA1c (p=0.001) and serum AGEs (p=0.048). Adherence to the MD was negatively correlated with HbA1c (ρ= -0.429, p=0.002) and ocular AGEs (ρ= -0.439, p=0.015). Regression analyses identified HbA1c and female sex as independent predictors of MD adherence. Furthermore, skin and ocular AGEs were negatively (p=0.040) and marginally negatively (p=0.058) associated with adherence, respectively. Conclusions: Higher adherence to the MD was associated with female sex and lower levels of HbA1c and AGEs in individuals with T2DM."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των τελικών προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης και της προσκόλλησης στη Μεσογειακή δίαιτα σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πατσιλίβα Μαρία","Patsiliva Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (advanced glycation end-products – AGEs) έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αγγειακών επιπλοκών σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Ενώ η Μεσογειακή δίαιτα (ΜΔ) έχει ευεργετική επίδραση στη διαχείριση της νόσου, η προσκόλληση των ατόμων με ΣΔτ2 είναι μέτρια. Συγχρόνως, τα στοιχεία για τη σχέση των AGEs με τη ΜΔ είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης του βαθμού προσκόλλησης στη ΜΔ με τα επίπεδα των AGEs σε άτομα με ΣΔτ2 στην Ελλάδα. Μεθοδολογία: Στην παρούσα συγχρονική μελέτη συμμετείχαν ενήλικα άτομα με ΣΔτ2. Τα επίπεδα των AGEs στο δέρμα και στον οφθαλμό αξιολογήθηκαν μέσω της τεχνικής του αυτοφθορισμού, ενώ τα AGEs στον ορό και οι δείκτες οξειδωτικού στρες ποσοτικοποιήθηκαν μέσω ανοσοενζυμικής μεθόδου (enzyme-linked immunosorbent assay – ELISA). Η προσκόλληση στη ΜΔ αξιολογήθηκε με το MedDietScore (κλίμακα 0-55). Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 51 άτομα (μέση ηλικία: 65,8 ± 9,39 έτη, 27 άντρες). Η διάμεσος της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (glycated hemoglobin –HbA1c) ήταν 7,0 (6,2–7,8)% και του MedDietScore 29,0 (27,0–32,0). Τα άτομα με υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ ήταν συχνότερα οι γυναίκες (p=0,008), με χαμηλότερα επίπεδα HbA1c (p=0,001) και AGEs ορού (p=0,048). Η HbA1c (ρ= -0,429, p=0,002) και τα AGEs οφθαλμού (ρ= -0,439, p=0,015) συσχετίστηκαν αρνητικά με την προσκόλληση, ενώ στις αναλύσεις παλινδρόμησης, η HbA1c και το γυναικείο φύλο αναδείχθηκαν ανεξάρτητοι προσδιοριστικοί παράγοντες. Τα AGEs του δέρματος και του οφθαλμού συσχετίστηκαν αρνητικά (p=0,040) και οριακά αρνητικά (p=0,058) με την προσκόλληση, αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η υψηλότερη προσκόλληση στη ΜΔ συσχετίστηκε με το γυναικείο φύλο και με τα χαμηλότερα επίπεδα της HbA1c και των AGEs στα άτομα με ΣΔτ2.","Introduction: Advanced glycation end-products (AGEs) have been associated with the development of vascular complications in individuals with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Despite the beneficial effects of the Mediterranean diet (MD) on the management of the disease, the adherence of individuals with T2DM is moderate. Evidence regarding the relationship between AGEs and adherence to the MD remains limited. Aim: To examine the relationship between adherence to the MD and AGEs levels in individuals with T2DM in Greece. Methods: Adult patients with T2DM participated in this cross-sectional study. Skin and ocular AGEs were assessed via autofluorescence techniques, while serum AGEs and oxidative stress markers were quantified by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Adherence to the MD was assessed using the MedDietScore (range 0-55). Results: The study included 51 participants (mean age: 65.8 ± 9.39 years, 27 men). The median of HbA1c (glycated hemoglobin) was 7.0 (6.2–7.8)% and of MedDietScore 29.0 (27.0–32.0). Individuals with higher adherence to the MD were more frequently women (p=0.008) and with lower levels of HbA1c (p=0.001) and serum AGEs (p=0.048). Adherence to the MD was negatively correlated with HbA1c (ρ= -0.429, p=0.002) and ocular AGEs (ρ= -0.439, p=0.015). Regression analyses identified HbA1c and female sex as independent predictors of MD adherence. Furthermore, skin and ocular AGEs were negatively (p=0.040) and marginally negatively (p=0.058) associated with adherence, respectively. Conclusions: Higher adherence to the MD was associated with female sex and lower levels of HbA1c and AGEs in individuals with T2DM."],"dc:identifier":["uoadl:5316591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316591"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη των τελικών προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης και της προσκόλλησης στη Μεσογειακή δίαιτα σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z"}