{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316620"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316620","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Maurice Born (1943-2020) et la chronique d’une exclusion dans \"Vies et morts d’un Crétois lépreux\" et \"Archéologie d’une arrogance\"","abstract":"Η παρούσα μελέτη διερευνά τη λέπρα στην Ελλάδα μέσα από το έργο Vies et morts d’un Cretois lepreux και Archeologie d’une arrogance (2015) του Maurice Born (1943–2020). Η μελέτη στηρίζεται κυρίως στις προφορικές μαρτυρίες που συνέλεξε και μετέφρασε ο Μπορν κατά τη διάρκεια της επιτόπιας έρευνάς του, με ιδιαίτερη έμφαση σε αυτήν του Επαμεινώνδα Ρεμουντάκη (1914–1976), μιας εμβληματικής προσωπικότητας που εκπροσωπούσε τους λεπρούς της Σπιναλόγκας. Μέσα από την ανασύνθεση της ζωής του και την παρακολούθηση της εξέλιξης της λεπροκομείου της Σπιναλόγκας από το 1904 έως το 1957, επιχειρείται η ανάδειξη των συνθηκών διαβίωσης των ασθενών, καθώς και του τρόπου με τον οποίο η λέπρα, πέρα από μια νόσος, μετατρέπεται σε στίγμα που λειτουργεί ως πρόσχημα για έναν ριζικό κοινωνικό αποκλεισμό. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, το οποίο ιδρύθηκε το 1919 υπό τη διεύθυνση του George Blanc (1884–1963), διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο. Το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο της προσπάθειάς του για εκσυγχρονισμό και με τη στήριξη των ιατρικών αρχών που προέρχονταν κυρίως από το Ινστιτούτο Παστέρ, υιοθετεί μια πειθαρχική διαχείριση της ασθένειας. Born και Foucault επιτρέπουν την ανάλυση αυτής της πολιτικής : η ιατρική λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου. Απέναντι στο μηχανισμό αυτό, οι έγκλειστοι της Σπιναλόγκας ανέπτυξαν δυναμικές μορφές αντίστασης, δημιουργίας και αμοιβαίας αλληλεγγύης, Ο Μπορν, μέσα από το έργο του, λειτουργεί ως καίριος μεσολαβητής, αποκαθιστώντας την αξιοπρέπεια και τη φωνή όσων είχαν αποκλειστεί από την ιστορία. Το νησί προβάλλει έτσι ως κριτικός καθρέφτης των σύγχρονων μορφών κοινωνικού αποκλεισμού.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη διερευνά τη λέπρα στην Ελλάδα μέσα από το έργο Vies et morts d’un Cretois lepreux και Archeologie d’une arrogance (2015) του Maurice Born (1943–2020). Η μελέτη στηρίζεται κυρίως στις προφορικές μαρτυρίες που συνέλεξε και μετέφρασε ο Μπορν κατά τη διάρκεια της επιτόπιας έρευνάς του, με ιδιαίτερη έμφαση σε αυτήν του Επαμεινώνδα Ρεμουντάκη (1914–1976), μιας εμβληματικής προσωπικότητας που εκπροσωπούσε τους λεπρούς της Σπιναλόγκας. Μέσα από την ανασύνθεση της ζωής του και την παρακολούθηση της εξέλιξης της λεπροκομείου της Σπιναλόγκας από το 1904 έως το 1957, επιχειρείται η ανάδειξη των συνθηκών διαβίωσης των ασθενών, καθώς και του τρόπου με τον οποίο η λέπρα, πέρα από μια νόσος, μετατρέπεται σε στίγμα που λειτουργεί ως πρόσχημα για έναν ριζικό κοινωνικό αποκλεισμό. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, το οποίο ιδρύθηκε το 1919 υπό τη διεύθυνση του George Blanc (1884–1963), διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο. Το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο της προσπάθειάς του για εκσυγχρονισμό και με τη στήριξη των ιατρικών αρχών που προέρχονταν κυρίως από το Ινστιτούτο Παστέρ, υιοθετεί μια πειθαρχική διαχείριση της ασθένειας. Born και Foucault επιτρέπουν την ανάλυση αυτής της πολιτικής : η ιατρική λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου. Απέναντι στο μηχανισμό αυτό, οι έγκλειστοι της Σπιναλόγκας ανέπτυξαν δυναμικές μορφές αντίστασης, δημιουργίας και αμοιβαίας αλληλεγγύης, Ο Μπορν, μέσα από το έργο του, λειτουργεί ως καίριος μεσολαβητής, αποκαθιστώντας την αξιοπρέπεια και τη φωνή όσων είχαν αποκλειστεί από την ιστορία. Το νησί προβάλλει έτσι ως κριτικός καθρέφτης των σύγχρονων μορφών κοινωνικού αποκλεισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδημητρίου Ελισάβετ","Papadimitriou Elisavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Γαλλικά","French"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316620"],"render_values":[{"text":"uoadl:5316620","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316620","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316620","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5316620","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδημητρίου Ελισάβετ","Papadimitriou Elisavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","French"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316620","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316620"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη διερευνά τη λέπρα στην Ελλάδα μέσα από το έργο Vies et morts d’un Cretois lepreux και Archeologie d’une arrogance (2015) του Maurice Born (1943–2020). Η μελέτη στηρίζεται κυρίως στις προφορικές μαρτυρίες που συνέλεξε και μετέφρασε ο Μπορν κατά τη διάρκεια της επιτόπιας έρευνάς του, με ιδιαίτερη έμφαση σε αυτήν του Επαμεινώνδα Ρεμουντάκη (1914–1976), μιας εμβληματικής προσωπικότητας που εκπροσωπούσε τους λεπρούς της Σπιναλόγκας. Μέσα από την ανασύνθεση της ζωής του και την παρακολούθηση της εξέλιξης της λεπροκομείου της Σπιναλόγκας από το 1904 έως το 1957, επιχειρείται η ανάδειξη των συνθηκών διαβίωσης των ασθενών, καθώς και του τρόπου με τον οποίο η λέπρα, πέρα από μια νόσος, μετατρέπεται σε στίγμα που λειτουργεί ως πρόσχημα για έναν ριζικό κοινωνικό αποκλεισμό. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, το οποίο ιδρύθηκε το 1919 υπό τη διεύθυνση του George Blanc (1884–1963), διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο. Το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο της προσπάθειάς του για εκσυγχρονισμό και με τη στήριξη των ιατρικών αρχών που προέρχονταν κυρίως από το Ινστιτούτο Παστέρ, υιοθετεί μια πειθαρχική διαχείριση της ασθένειας. Born και Foucault επιτρέπουν την ανάλυση αυτής της πολιτικής : η ιατρική λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου. Απέναντι στο μηχανισμό αυτό, οι έγκλειστοι της Σπιναλόγκας ανέπτυξαν δυναμικές μορφές αντίστασης, δημιουργίας και αμοιβαίας αλληλεγγύης, Ο Μπορν, μέσα από το έργο του, λειτουργεί ως καίριος μεσολαβητής, αποκαθιστώντας την αξιοπρέπεια και τη φωνή όσων είχαν αποκλειστεί από την ιστορία. Το νησί προβάλλει έτσι ως κριτικός καθρέφτης των σύγχρονων μορφών κοινωνικού αποκλεισμού.","Cette etude explore l’histoire de la lepre a travers l’oeuvre Vies et morts d’un Cretois lepreux et l’essai Archeologie d’une arrogance (2015) de Maurice Born (1943-2020). L’etude s’appuie sur les temoignages enregistres par Maurice Born, en particulier celui d’Epaminondas Remoundakis (1914-1976), figure emblematique et porte-parole des lepreux de Spinalonga. En retracant sa vie ainsi que l’evolution de la leproserie de Spinalonga entre 1904 et 1957, on cherche a mettre en lumiere les conditions de vie des lepreux, ainsi que la maniere dont la lepre, au-dela d’une maladie, conduit a une stigmatisation servant de pretexte a un isolement radical. L’Institut Pasteur Hellenique, fonde en 1919, sous la direction de Georges Blanc (18841963), y a joue un role important. L’Etat grec, en quete de modernisation, appuye sur les autorites medicales issues notamment de l’Institut Pasteur, privilegie une gestion disciplinaire de la maladie. Maurice Born et la critique foucaldienne permettent d’analyser cette politique : la medecine, loin d’etre neutre, sert d’outil de controle social en transformant les malades en objets d’observation et d’administration. Pourtant, les lepreux reussissent a transformer Spinalonga en un lieu ou une vie collective s’organise avec des pratiques culturelles et des formes de resistance et de solidarite. Born, a travers son oeuvre, devient un mediateur essentiel, restituant dignite et voix a ceux que l’histoire avait exclus. L’ile apparait alors comme un miroir critique des exclusions contemporaines."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Maurice Born (1943-2020) et la chronique d’une exclusion dans \"Vies et morts d’un Crétois lépreux\" et \"Archéologie d’une arrogance\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδημητρίου Ελισάβετ","Papadimitriou Elisavet"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη διερευνά τη λέπρα στην Ελλάδα μέσα από το έργο Vies et morts d’un Cretois lepreux και Archeologie d’une arrogance (2015) του Maurice Born (1943–2020). Η μελέτη στηρίζεται κυρίως στις προφορικές μαρτυρίες που συνέλεξε και μετέφρασε ο Μπορν κατά τη διάρκεια της επιτόπιας έρευνάς του, με ιδιαίτερη έμφαση σε αυτήν του Επαμεινώνδα Ρεμουντάκη (1914–1976), μιας εμβληματικής προσωπικότητας που εκπροσωπούσε τους λεπρούς της Σπιναλόγκας. Μέσα από την ανασύνθεση της ζωής του και την παρακολούθηση της εξέλιξης της λεπροκομείου της Σπιναλόγκας από το 1904 έως το 1957, επιχειρείται η ανάδειξη των συνθηκών διαβίωσης των ασθενών, καθώς και του τρόπου με τον οποίο η λέπρα, πέρα από μια νόσος, μετατρέπεται σε στίγμα που λειτουργεί ως πρόσχημα για έναν ριζικό κοινωνικό αποκλεισμό. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, το οποίο ιδρύθηκε το 1919 υπό τη διεύθυνση του George Blanc (1884–1963), διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο. Το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο της προσπάθειάς του για εκσυγχρονισμό και με τη στήριξη των ιατρικών αρχών που προέρχονταν κυρίως από το Ινστιτούτο Παστέρ, υιοθετεί μια πειθαρχική διαχείριση της ασθένειας. Born και Foucault επιτρέπουν την ανάλυση αυτής της πολιτικής : η ιατρική λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου. Απέναντι στο μηχανισμό αυτό, οι έγκλειστοι της Σπιναλόγκας ανέπτυξαν δυναμικές μορφές αντίστασης, δημιουργίας και αμοιβαίας αλληλεγγύης, Ο Μπορν, μέσα από το έργο του, λειτουργεί ως καίριος μεσολαβητής, αποκαθιστώντας την αξιοπρέπεια και τη φωνή όσων είχαν αποκλειστεί από την ιστορία. Το νησί προβάλλει έτσι ως κριτικός καθρέφτης των σύγχρονων μορφών κοινωνικού αποκλεισμού.","Cette etude explore l’histoire de la lepre a travers l’oeuvre Vies et morts d’un Cretois lepreux et l’essai Archeologie d’une arrogance (2015) de Maurice Born (1943-2020). L’etude s’appuie sur les temoignages enregistres par Maurice Born, en particulier celui d’Epaminondas Remoundakis (1914-1976), figure emblematique et porte-parole des lepreux de Spinalonga. En retracant sa vie ainsi que l’evolution de la leproserie de Spinalonga entre 1904 et 1957, on cherche a mettre en lumiere les conditions de vie des lepreux, ainsi que la maniere dont la lepre, au-dela d’une maladie, conduit a une stigmatisation servant de pretexte a un isolement radical. L’Institut Pasteur Hellenique, fonde en 1919, sous la direction de Georges Blanc (18841963), y a joue un role important. L’Etat grec, en quete de modernisation, appuye sur les autorites medicales issues notamment de l’Institut Pasteur, privilegie une gestion disciplinaire de la maladie. Maurice Born et la critique foucaldienne permettent d’analyser cette politique : la medecine, loin d’etre neutre, sert d’outil de controle social en transformant les malades en objets d’observation et d’administration. Pourtant, les lepreux reussissent a transformer Spinalonga en un lieu ou une vie collective s’organise avec des pratiques culturelles et des formes de resistance et de solidarite. Born, a travers son oeuvre, devient un mediateur essentiel, restituant dignite et voix a ceux que l’histoire avait exclus. L’ile apparait alors comme un miroir critique des exclusions contemporaines."],"dc:identifier":["uoadl:5316620","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316620"],"dc:language":["Γαλλικά","French"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Maurice Born (1943-2020) et la chronique d’une exclusion dans \"Vies et morts d’un Crétois lépreux\" et \"Archéologie d’une arrogance\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z"}