{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316797"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316797","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ρητορική της ανθρωποκτονίας στην κλασική Αθήνα: Αντιφώντα (I, V, VI). Λυσία (I, IV, XIII). Αισχύλου Ευμενίδες","abstract":"Η συγκεκριμένη εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανθρωποκτονίας στη κλασική Αθήνα. Αρχικά, παρουσιάζονται τα φονικά δικαστήρια, στα οποία εκδικάζονταν αυτές οι υποθέσεις. Οι Αθηναίοι θεωρούσαν το φόνο ως ένα από τα πιο σημαντικά αδικήματα, διότι είχε και θρησκευτικές συνέπειες, οι οποίες αφορούσαν ολόκληρη τη κοινωνία και όχι μόνο το δράστη. Ειδικότερα, οι διάδικοι αλλά και οι μάρτυρες έπρεπε να ορκίζονται για πράγματα, που αφορούσαν τους ίδιους αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους. Επίσης, σύμφωνα με τον Αισχύλο, ο Άρειος Πάγος ιδρύθηκε από την ίδια τη θεά Αθηνά, προκειμένου να εκδικαστεί η πρώτη υπόθεση ανθρωποκτονίας. Συνεχίζοντας, παρουσιάζονται οι ποινές, που επιβάλλονταν στους ενόχους, όταν τα δικαστήρια ολοκληρώνονταν. Το κύριο θέμα της εργασίας, βέβαια, αποτελεί η ρητορική ανάλυση των λόγων. Ειδικότερα καταγράφεται ο τρόπος με τον οποίο οι δικαστές εμφανίζονται ως άνθρωποι, που τηρούν πάντα τον όρκο και το καθήκον τους. Έπειτα, μελετάται η σκοπιμότητα των επιχειρημάτων αλλά και ο ρόλος της διήγησης από τους ρήτορες. Πιο αναλυτικά, ο Αντιφών επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στη παράθεση επιχειρημάτων. Για αυτό το λόγο, το αποδεικτικό μέρος του λόγου είναι εκτενές. Από την άλλη πλευρά, ο Λυσίας επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στα στοιχεία, που αφορούν το ήθος του ομιλητή και του αντιπάλου, όταν αναφέρει διάφορα περιστατικά και γεγονότα, τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση. Ολοκληρώνοντας, παρουσιάζονται τα στοιχεία, τα οποία επηρεάζουν τη διαμόρφωση ενός ρητορικού λόγου. Για παράδειγμα, ορισμένα τέτοια στοιχεία είναι ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιήθηκε ο φόνος (ύπαρξη πρόθεσης ή όχι) ή το είδος του λόγου (απολογητικός ή κατηγορικός).","abstract_html":"Η συγκεκριμένη εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανθρωποκτονίας στη κλασική Αθήνα. Αρχικά, παρουσιάζονται τα φονικά δικαστήρια, στα οποία εκδικάζονταν αυτές οι υποθέσεις. Οι Αθηναίοι θεωρούσαν το φόνο ως ένα από τα πιο σημαντικά αδικήματα, διότι είχε και θρησκευτικές συνέπειες, οι οποίες αφορούσαν ολόκληρη τη κοινωνία και όχι μόνο το δράστη. Ειδικότερα, οι διάδικοι αλλά και οι μάρτυρες έπρεπε να ορκίζονται για πράγματα, που αφορούσαν τους ίδιους αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους. Επίσης, σύμφωνα με τον Αισχύλο, ο Άρειος Πάγος ιδρύθηκε από την ίδια τη θεά Αθηνά, προκειμένου να εκδικαστεί η πρώτη υπόθεση ανθρωποκτονίας. Συνεχίζοντας, παρουσιάζονται οι ποινές, που επιβάλλονταν στους ενόχους, όταν τα δικαστήρια ολοκληρώνονταν. Το κύριο θέμα της εργασίας, βέβαια, αποτελεί η ρητορική ανάλυση των λόγων. Ειδικότερα καταγράφεται ο τρόπος με τον οποίο οι δικαστές εμφανίζονται ως άνθρωποι, που τηρούν πάντα τον όρκο και το καθήκον τους. Έπειτα, μελετάται η σκοπιμότητα των επιχειρημάτων αλλά και ο ρόλος της διήγησης από τους ρήτορες. Πιο αναλυτικά, ο Αντιφών επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στη παράθεση επιχειρημάτων. Για αυτό το λόγο, το αποδεικτικό μέρος του λόγου είναι εκτενές. Από την άλλη πλευρά, ο Λυσίας επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στα στοιχεία, που αφορούν το ήθος του ομιλητή και του αντιπάλου, όταν αναφέρει διάφορα περιστατικά και γεγονότα, τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση. Ολοκληρώνοντας, παρουσιάζονται τα στοιχεία, τα οποία επηρεάζουν τη διαμόρφωση ενός ρητορικού λόγου. Για παράδειγμα, ορισμένα τέτοια στοιχεία είναι ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιήθηκε ο φόνος (ύπαρξη πρόθεσης ή όχι) ή το είδος του λόγου (απολογητικός ή κατηγορικός).","abstract_has_math":false,"creators":["Καλτσή Αγγελική","Kaltsi Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316797"],"render_values":[{"text":"uoadl:5316797","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316797","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316797","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5316797","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλτσή Αγγελική","Kaltsi Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316797","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316797"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκεκριμένη εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανθρωποκτονίας στη κλασική Αθήνα. Αρχικά, παρουσιάζονται τα φονικά δικαστήρια, στα οποία εκδικάζονταν αυτές οι υποθέσεις. Οι Αθηναίοι θεωρούσαν το φόνο ως ένα από τα πιο σημαντικά αδικήματα, διότι είχε και θρησκευτικές συνέπειες, οι οποίες αφορούσαν ολόκληρη τη κοινωνία και όχι μόνο το δράστη. Ειδικότερα, οι διάδικοι αλλά και οι μάρτυρες έπρεπε να ορκίζονται για πράγματα, που αφορούσαν τους ίδιους αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους. Επίσης, σύμφωνα με τον Αισχύλο, ο Άρειος Πάγος ιδρύθηκε από την ίδια τη θεά Αθηνά, προκειμένου να εκδικαστεί η πρώτη υπόθεση ανθρωποκτονίας. Συνεχίζοντας, παρουσιάζονται οι ποινές, που επιβάλλονταν στους ενόχους, όταν τα δικαστήρια ολοκληρώνονταν. Το κύριο θέμα της εργασίας, βέβαια, αποτελεί η ρητορική ανάλυση των λόγων. Ειδικότερα καταγράφεται ο τρόπος με τον οποίο οι δικαστές εμφανίζονται ως άνθρωποι, που τηρούν πάντα τον όρκο και το καθήκον τους. Έπειτα, μελετάται η σκοπιμότητα των επιχειρημάτων αλλά και ο ρόλος της διήγησης από τους ρήτορες. Πιο αναλυτικά, ο Αντιφών επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στη παράθεση επιχειρημάτων. Για αυτό το λόγο, το αποδεικτικό μέρος του λόγου είναι εκτενές. Από την άλλη πλευρά, ο Λυσίας επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στα στοιχεία, που αφορούν το ήθος του ομιλητή και του αντιπάλου, όταν αναφέρει διάφορα περιστατικά και γεγονότα, τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση. Ολοκληρώνοντας, παρουσιάζονται τα στοιχεία, τα οποία επηρεάζουν τη διαμόρφωση ενός ρητορικού λόγου. Για παράδειγμα, ορισμένα τέτοια στοιχεία είναι ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιήθηκε ο φόνος (ύπαρξη πρόθεσης ή όχι) ή το είδος του λόγου (απολογητικός ή κατηγορικός).","This paper studies the homicide in classical Athens. Firstly, I chose to present the homicide courts, where we have trials for murders. The people of Athens had the belief that the murder was a very serious crime, because they had connected it with many religious consequences, not only for the murderer but also for the whole community of Athens. To be more specific, the litigants and the witnesses had to swear that they were telling the truth about the facts of the trial, in which they were participated, otherwise they would face very important consequences not only themselves but also their children. Then, Aeschylus presents in Oresteia that the goddess Athena established Areopagus, where the first trial for homicide took place. Afterwards, we can see the penalties, which imposed to the accused at the end of the trial. But the main purpose of this work is the rhetorical analysis of the Antiphon's and of the Lysias's speeches. For example, the judges in these trials are always presented like some men, who honour their oath and their duty. Also, this paper presents the purpose of the arguments and the role of the narratives by the orators. On the one hand, Antiphon focuses on the arguments, which support his case. On the other hand, Lysias prefers to give more informations and details about the character of the litigants in his narratives. In conclusion, I chose to present the differenses in the rhetorical construction of the speeches, when the speech refers to an intentional or unintantional murder and when the speech is apologetic or categorical."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ρητορική της ανθρωποκτονίας στην κλασική Αθήνα: Αντιφώντα (I, V, VI). Λυσία (I, IV, XIII). Αισχύλου Ευμενίδες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλτσή Αγγελική","Kaltsi Angeliki"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η συγκεκριμένη εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανθρωποκτονίας στη κλασική Αθήνα. Αρχικά, παρουσιάζονται τα φονικά δικαστήρια, στα οποία εκδικάζονταν αυτές οι υποθέσεις. Οι Αθηναίοι θεωρούσαν το φόνο ως ένα από τα πιο σημαντικά αδικήματα, διότι είχε και θρησκευτικές συνέπειες, οι οποίες αφορούσαν ολόκληρη τη κοινωνία και όχι μόνο το δράστη. Ειδικότερα, οι διάδικοι αλλά και οι μάρτυρες έπρεπε να ορκίζονται για πράγματα, που αφορούσαν τους ίδιους αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους. Επίσης, σύμφωνα με τον Αισχύλο, ο Άρειος Πάγος ιδρύθηκε από την ίδια τη θεά Αθηνά, προκειμένου να εκδικαστεί η πρώτη υπόθεση ανθρωποκτονίας. Συνεχίζοντας, παρουσιάζονται οι ποινές, που επιβάλλονταν στους ενόχους, όταν τα δικαστήρια ολοκληρώνονταν. Το κύριο θέμα της εργασίας, βέβαια, αποτελεί η ρητορική ανάλυση των λόγων. Ειδικότερα καταγράφεται ο τρόπος με τον οποίο οι δικαστές εμφανίζονται ως άνθρωποι, που τηρούν πάντα τον όρκο και το καθήκον τους. Έπειτα, μελετάται η σκοπιμότητα των επιχειρημάτων αλλά και ο ρόλος της διήγησης από τους ρήτορες. Πιο αναλυτικά, ο Αντιφών επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στη παράθεση επιχειρημάτων. Για αυτό το λόγο, το αποδεικτικό μέρος του λόγου είναι εκτενές. Από την άλλη πλευρά, ο Λυσίας επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στα στοιχεία, που αφορούν το ήθος του ομιλητή και του αντιπάλου, όταν αναφέρει διάφορα περιστατικά και γεγονότα, τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση. Ολοκληρώνοντας, παρουσιάζονται τα στοιχεία, τα οποία επηρεάζουν τη διαμόρφωση ενός ρητορικού λόγου. Για παράδειγμα, ορισμένα τέτοια στοιχεία είναι ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιήθηκε ο φόνος (ύπαρξη πρόθεσης ή όχι) ή το είδος του λόγου (απολογητικός ή κατηγορικός).","This paper studies the homicide in classical Athens. Firstly, I chose to present the homicide courts, where we have trials for murders. The people of Athens had the belief that the murder was a very serious crime, because they had connected it with many religious consequences, not only for the murderer but also for the whole community of Athens. To be more specific, the litigants and the witnesses had to swear that they were telling the truth about the facts of the trial, in which they were participated, otherwise they would face very important consequences not only themselves but also their children. Then, Aeschylus presents in Oresteia that the goddess Athena established Areopagus, where the first trial for homicide took place. Afterwards, we can see the penalties, which imposed to the accused at the end of the trial. But the main purpose of this work is the rhetorical analysis of the Antiphon's and of the Lysias's speeches. For example, the judges in these trials are always presented like some men, who honour their oath and their duty. Also, this paper presents the purpose of the arguments and the role of the narratives by the orators. On the one hand, Antiphon focuses on the arguments, which support his case. On the other hand, Lysias prefers to give more informations and details about the character of the litigants in his narratives. In conclusion, I chose to present the differenses in the rhetorical construction of the speeches, when the speech refers to an intentional or unintantional murder and when the speech is apologetic or categorical."],"dc:identifier":["uoadl:5316797","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316797"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Η ρητορική της ανθρωποκτονίας στην κλασική Αθήνα: Αντιφώντα (I, V, VI). Λυσία (I, IV, XIII). Αισχύλου Ευμενίδες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z"}