{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316867"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316867","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η καραντίνα ως μέτρο δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση ασθενειών από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως τον 19o αιώνα στην Ευρώπη","abstract":"Από τότε που εντοπίζονται οι πρώτες καταγραφές της ανθρωπότητας για τον τρόπο διαχείρισης υγειονομικών κρίσεων, διαφαίνεται και η αγωνιώδης προσπάθεια των ανθρώπων να επιβιώσουν. Από τις θεολογικές πρακτικές και την απομόνωση των ασθενών περνάμε, τον 14ο αιώνα, στην απομόνωση ολόκληρων πληθυσμών – υγιών και μη –, οπότε και καταγράφεται στην Ιταλία η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια διαχείρισης επιδημίας, η καραντίνα. Ποια είναι η ετυμολογία της λέξης και πώς εξελίχθηκε το εν λόγω μέτρο; Πώς από την αρχική απομόνωση των 30 ημερών (Trentino), φτάνουμε στην απομόνωση 40 ημερών (Quarantino); Ποια άλλα μέτρα δημόσιας υγείας θεσπίστηκαν στην Ευρώπη προκειμένου να περιοριστεί η επιδημία; Πέρα, όμως, από την ιατρική διάσταση, η καραντίνα έχει κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις. Ο τρόπος αντιμετώπισης είναι πολύ ιδιαίτερος και διαφορετικός στην περίπτωση των λογοτεχνικών ηρώων στο Δεκαήμερον του Βοκακίου και στην περίπτωση του Άσενμπαχ, του πρωταγωνιστή της νουβέλας Θάνατος στη Βενετία. Εν τέλει, τι είναι αυτό που λειτουργεί σωτήρια για τους ήρωες του Βοκακίου εν μέσω επιδημίας βουβωνικής πανώλης στη Φλωρεντίας τον 14ο αιώνα; Για ποιον λόγο δεν σώζεται ο Άσενμπαχ από την επιδημία χολέρας που έχει ξεσπάσει στη Βενετία τον 19ο αιώνα; Τι συμπεράσματα μπορούμε να συνάγουμε για την καραντίνα γενικότερα; Η παρούσα εργασία εξετάζει την καραντίνα ως μέτρο δημόσιας υγείας από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως και τον 19ο αιώνα, λαμβάνοντας υπόψη δύο χαρακτηριστικά λογοτεχνικά έργα, το Δεκαήμερον του Βοκάκιου και τον Θάνατο στη Βενετία του Τόμας Μαν, τα οποία εντάσσονται χρονολογικά στην υπό μελέτη περίοδο.","abstract_html":"Από τότε που εντοπίζονται οι πρώτες καταγραφές της ανθρωπότητας για τον τρόπο διαχείρισης υγειονομικών κρίσεων, διαφαίνεται και η αγωνιώδης προσπάθεια των ανθρώπων να επιβιώσουν. Από τις θεολογικές πρακτικές και την απομόνωση των ασθενών περνάμε, τον 14ο αιώνα, στην απομόνωση ολόκληρων πληθυσμών – υγιών και μη –, οπότε και καταγράφεται στην Ιταλία η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια διαχείρισης επιδημίας, η καραντίνα. Ποια είναι η ετυμολογία της λέξης και πώς εξελίχθηκε το εν λόγω μέτρο; Πώς από την αρχική απομόνωση των 30 ημερών (Trentino), φτάνουμε στην απομόνωση 40 ημερών (Quarantino); Ποια άλλα μέτρα δημόσιας υγείας θεσπίστηκαν στην Ευρώπη προκειμένου να περιοριστεί η επιδημία; Πέρα, όμως, από την ιατρική διάσταση, η καραντίνα έχει κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις. Ο τρόπος αντιμετώπισης είναι πολύ ιδιαίτερος και διαφορετικός στην περίπτωση των λογοτεχνικών ηρώων στο Δεκαήμερον του Βοκακίου και στην περίπτωση του Άσενμπαχ, του πρωταγωνιστή της νουβέλας Θάνατος στη Βενετία. Εν τέλει, τι είναι αυτό που λειτουργεί σωτήρια για τους ήρωες του Βοκακίου εν μέσω επιδημίας βουβωνικής πανώλης στη Φλωρεντίας τον 14ο αιώνα; Για ποιον λόγο δεν σώζεται ο Άσενμπαχ από την επιδημία χολέρας που έχει ξεσπάσει στη Βενετία τον 19ο αιώνα; Τι συμπεράσματα μπορούμε να συνάγουμε για την καραντίνα γενικότερα; Η παρούσα εργασία εξετάζει την καραντίνα ως μέτρο δημόσιας υγείας από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως και τον 19ο αιώνα, λαμβάνοντας υπόψη δύο χαρακτηριστικά λογοτεχνικά έργα, το Δεκαήμερον του Βοκάκιου και τον Θάνατο στη Βενετία του Τόμας Μαν, τα οποία εντάσσονται χρονολογικά στην υπό μελέτη περίοδο.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημητρίου Αικατερίνη","Dimitriou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316867"],"render_values":[{"text":"uoadl:5316867","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316867","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316867","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5316867","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητρίου Αικατερίνη","Dimitriou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316867","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316867"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από τότε που εντοπίζονται οι πρώτες καταγραφές της ανθρωπότητας για τον τρόπο διαχείρισης υγειονομικών κρίσεων, διαφαίνεται και η αγωνιώδης προσπάθεια των ανθρώπων να επιβιώσουν. Από τις θεολογικές πρακτικές και την απομόνωση των ασθενών περνάμε, τον 14ο αιώνα, στην απομόνωση ολόκληρων πληθυσμών – υγιών και μη –, οπότε και καταγράφεται στην Ιταλία η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια διαχείρισης επιδημίας, η καραντίνα. Ποια είναι η ετυμολογία της λέξης και πώς εξελίχθηκε το εν λόγω μέτρο; Πώς από την αρχική απομόνωση των 30 ημερών (Trentino), φτάνουμε στην απομόνωση 40 ημερών (Quarantino); Ποια άλλα μέτρα δημόσιας υγείας θεσπίστηκαν στην Ευρώπη προκειμένου να περιοριστεί η επιδημία; Πέρα, όμως, από την ιατρική διάσταση, η καραντίνα έχει κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις. Ο τρόπος αντιμετώπισης είναι πολύ ιδιαίτερος και διαφορετικός στην περίπτωση των λογοτεχνικών ηρώων στο Δεκαήμερον του Βοκακίου και στην περίπτωση του Άσενμπαχ, του πρωταγωνιστή της νουβέλας Θάνατος στη Βενετία. Εν τέλει, τι είναι αυτό που λειτουργεί σωτήρια για τους ήρωες του Βοκακίου εν μέσω επιδημίας βουβωνικής πανώλης στη Φλωρεντίας τον 14ο αιώνα; Για ποιον λόγο δεν σώζεται ο Άσενμπαχ από την επιδημία χολέρας που έχει ξεσπάσει στη Βενετία τον 19ο αιώνα; Τι συμπεράσματα μπορούμε να συνάγουμε για την καραντίνα γενικότερα; Η παρούσα εργασία εξετάζει την καραντίνα ως μέτρο δημόσιας υγείας από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως και τον 19ο αιώνα, λαμβάνοντας υπόψη δύο χαρακτηριστικά λογοτεχνικά έργα, το Δεκαήμερον του Βοκάκιου και τον Θάνατο στη Βενετία του Τόμας Μαν, τα οποία εντάσσονται χρονολογικά στην υπό μελέτη περίοδο.","Since the earliest records of human history regarding the management of health crises, the desperate efforts of people to survive is evident. From early theological practices and the isolation of the sick, the 14th century saw a shift toward isolating entire populations—both healthy and ill—when Italy recorded the first coordinated effort to manage an epidemic: the quarantine. What is the etymology of this term, and how did this measure evolve? How did the initial thirty-day isolation (Trentino) turn into a forty-day isolation (Quarantino)? What other measures did European countries adopt to limit the impact of epidemics? Beyond its medical dimension, quarantine also carries social and psychological implications. The experience of physical distancing varies between the characters in Boccaccio’s Decameron and Aschenbach, the central figure in Thomas Mann’s Death in Venice. What serves as a source of salvation for Boccaccio’s characters during the bubonic plague outbreak in 14th-century in Florence? And why does Aschenbach fail to escape the cholera epidemic that struck Venice in the 19th century? What general conclusions can be derived about the role of quarantine in public health? This essay examines quarantine as a public health measure from the Late Middle Ages through the 19th century, drawing on two significant literary works—Boccaccio’s Decameron and Thomas Mann’s Death in Venice—both of which are situated within the historical period under study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η καραντίνα ως μέτρο δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση ασθενειών από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως τον 19o αιώνα στην Ευρώπη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητρίου Αικατερίνη","Dimitriou Aikaterini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Από τότε που εντοπίζονται οι πρώτες καταγραφές της ανθρωπότητας για τον τρόπο διαχείρισης υγειονομικών κρίσεων, διαφαίνεται και η αγωνιώδης προσπάθεια των ανθρώπων να επιβιώσουν. Από τις θεολογικές πρακτικές και την απομόνωση των ασθενών περνάμε, τον 14ο αιώνα, στην απομόνωση ολόκληρων πληθυσμών – υγιών και μη –, οπότε και καταγράφεται στην Ιταλία η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια διαχείρισης επιδημίας, η καραντίνα. Ποια είναι η ετυμολογία της λέξης και πώς εξελίχθηκε το εν λόγω μέτρο; Πώς από την αρχική απομόνωση των 30 ημερών (Trentino), φτάνουμε στην απομόνωση 40 ημερών (Quarantino); Ποια άλλα μέτρα δημόσιας υγείας θεσπίστηκαν στην Ευρώπη προκειμένου να περιοριστεί η επιδημία; Πέρα, όμως, από την ιατρική διάσταση, η καραντίνα έχει κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις. Ο τρόπος αντιμετώπισης είναι πολύ ιδιαίτερος και διαφορετικός στην περίπτωση των λογοτεχνικών ηρώων στο Δεκαήμερον του Βοκακίου και στην περίπτωση του Άσενμπαχ, του πρωταγωνιστή της νουβέλας Θάνατος στη Βενετία. Εν τέλει, τι είναι αυτό που λειτουργεί σωτήρια για τους ήρωες του Βοκακίου εν μέσω επιδημίας βουβωνικής πανώλης στη Φλωρεντίας τον 14ο αιώνα; Για ποιον λόγο δεν σώζεται ο Άσενμπαχ από την επιδημία χολέρας που έχει ξεσπάσει στη Βενετία τον 19ο αιώνα; Τι συμπεράσματα μπορούμε να συνάγουμε για την καραντίνα γενικότερα; Η παρούσα εργασία εξετάζει την καραντίνα ως μέτρο δημόσιας υγείας από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως και τον 19ο αιώνα, λαμβάνοντας υπόψη δύο χαρακτηριστικά λογοτεχνικά έργα, το Δεκαήμερον του Βοκάκιου και τον Θάνατο στη Βενετία του Τόμας Μαν, τα οποία εντάσσονται χρονολογικά στην υπό μελέτη περίοδο.","Since the earliest records of human history regarding the management of health crises, the desperate efforts of people to survive is evident. From early theological practices and the isolation of the sick, the 14th century saw a shift toward isolating entire populations—both healthy and ill—when Italy recorded the first coordinated effort to manage an epidemic: the quarantine. What is the etymology of this term, and how did this measure evolve? How did the initial thirty-day isolation (Trentino) turn into a forty-day isolation (Quarantino)? What other measures did European countries adopt to limit the impact of epidemics? Beyond its medical dimension, quarantine also carries social and psychological implications. The experience of physical distancing varies between the characters in Boccaccio’s Decameron and Aschenbach, the central figure in Thomas Mann’s Death in Venice. What serves as a source of salvation for Boccaccio’s characters during the bubonic plague outbreak in 14th-century in Florence? And why does Aschenbach fail to escape the cholera epidemic that struck Venice in the 19th century? What general conclusions can be derived about the role of quarantine in public health? This essay examines quarantine as a public health measure from the Late Middle Ages through the 19th century, drawing on two significant literary works—Boccaccio’s Decameron and Thomas Mann’s Death in Venice—both of which are situated within the historical period under study."],"dc:identifier":["uoadl:5316867","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316867"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η καραντίνα ως μέτρο δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση ασθενειών από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως τον 19o αιώνα στην Ευρώπη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z"}