{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316917"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316917","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της πλειομετρικής προπόνησης με ένα και δύο πόδια σε επιλεγμένες κινητικές ικανότητες νεαρών χειροσφαιριστών","abstract":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί και να συγκριθεί η επίδραση 8 εβδομάδων μονοποδικής και διποδικής πλειομετρικής προπόνησης σε επιλεγμένα κινητικά χαρακτηριστικά αθλητών χειροσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Οι συμμετέχοντες ήταν 57 αθλητές χειροσφαίρισης ηλικίας 12 έως 14 ετών, οι οποίοι συμμετείχαν εθελοντικά στη μελέτη. Το δείγμα χωρίστηκε τυχαία στην ομάδα μονοποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΜΠ) (n=18), στην ομάδα διποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΔΠ) (n=21) και στην ομάδα ελέγχου (ΟΕ) (n=18). Στην αρχή μετρήθηκαν τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η αλτική ικανότητα [κατακόρυφο άλμα από ημικάθισμα (SJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση (CMJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι (CMJ-Κ/ΜΚ), μονή μονοποδική οριζόντια αναπήδηση (ΜΜΟΑ) με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, τριπλή μονοποδική οριζόντια (ΤΜΟΑ) αναπήδηση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, άλμα σε μήκος άνευ φόρα (ΑΜΑΦ)], η ευκινησία [τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 90◦ (COD-90°), παλίνδρομο τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 180◦ ( COD-180°), τροποποιημένο Τ-τεστ], η δρομική ταχύτητα (5, 20, 30 μέτρα), η ταχύτητα ρίψης της μπάλας και η ισορροπία. Μετά το πέρας των 4 εβδομάδων και στο τέλος της παρέμβασης μετρήθηκαν οι επιλεγμένες κινητικές ικανότητες. Χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης δύο παραγόντων με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΠ βελτίωσε σημαντικά (p<.05) την αλτική ικανότητα, την ταχύτητα των 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΜΠ βελτίωσε σημαντικά (p<.05) την αλτική ικανότητα, την ευκινησία, τη δρομική ταχύτητα 20, 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΟΕ βελτίωσε μόνο το CMJ -Κ μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης (p<.05). Μεταξύ των ομάδων διαπιστώθηκε ότι η ΜΠ είχε σημαντικές βελτιώσεις σε σύγκριση με την ΔΠ (p<.05) μόνο στο ΑΜΑΦ στην ΜΜΟΑ και στην ισορροπία κατά την ενδιάμεση μέτρηση. Επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ ΜΠ και ΟΕ (p<.05) παρουσιάστηκαν στην αλτική ικανότητα (εκτός από το SJ, το Κ- CMJ και στην ΤΜΟΑ με κυρίαρχο πόδι), στην ευκινησία (τροποποιημένο Τ-τεστ κατά την τελική μέτρηση και COD-90° και COD-180° στην ενδιάμεση και τελική μέτρηση) και στην ισορροπία. Μεταξύ ΔΠ και ΟΕ δεν παρουσιάστηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές σε καμία κινητική ικανότητα (p>.05). Συμπερασματικά, φαίνεται πως η πλειομετρική προπόνηση βελτίωσε όλες τις κινητικές δεξιότητες εκτός από την ταχύτητα ρίψης μπάλας, με την ΜΠ να παρουσιάζει καλύτερες και πιο γρήγορες προσαρμογές από την ΔΠ, η οποία είχε παρόμοιες βελτιώσεις μετά το πέρας των 8 εβδομάδων.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί και να συγκριθεί η επίδραση 8 εβδομάδων μονοποδικής και διποδικής πλειομετρικής προπόνησης σε επιλεγμένα κινητικά χαρακτηριστικά αθλητών χειροσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Οι συμμετέχοντες ήταν 57 αθλητές χειροσφαίρισης ηλικίας 12 έως 14 ετών, οι οποίοι συμμετείχαν εθελοντικά στη μελέτη. Το δείγμα χωρίστηκε τυχαία στην ομάδα μονοποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΜΠ) (n=18), στην ομάδα διποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΔΠ) (n=21) και στην ομάδα ελέγχου (ΟΕ) (n=18). Στην αρχή μετρήθηκαν τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η αλτική ικανότητα [κατακόρυφο άλμα από ημικάθισμα (SJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση (CMJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι (CMJ-Κ/ΜΚ), μονή μονοποδική οριζόντια αναπήδηση (ΜΜΟΑ) με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, τριπλή μονοποδική οριζόντια (ΤΜΟΑ) αναπήδηση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, άλμα σε μήκος άνευ φόρα (ΑΜΑΦ)], η ευκινησία [τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 90◦ (COD-90°), παλίνδρομο τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 180◦ ( COD-180°), τροποποιημένο Τ-τεστ], η δρομική ταχύτητα (5, 20, 30 μέτρα), η ταχύτητα ρίψης της μπάλας και η ισορροπία. Μετά το πέρας των 4 εβδομάδων και στο τέλος της παρέμβασης μετρήθηκαν οι επιλεγμένες κινητικές ικανότητες. Χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης δύο παραγόντων με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΠ βελτίωσε σημαντικά (p&lt;.05) την αλτική ικανότητα, την ταχύτητα των 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΜΠ βελτίωσε σημαντικά (p&lt;.05) την αλτική ικανότητα, την ευκινησία, τη δρομική ταχύτητα 20, 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΟΕ βελτίωσε μόνο το CMJ -Κ μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης (p&lt;.05). Μεταξύ των ομάδων διαπιστώθηκε ότι η ΜΠ είχε σημαντικές βελτιώσεις σε σύγκριση με την ΔΠ (p&lt;.05) μόνο στο ΑΜΑΦ στην ΜΜΟΑ και στην ισορροπία κατά την ενδιάμεση μέτρηση. Επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ ΜΠ και ΟΕ (p&lt;.05) παρουσιάστηκαν στην αλτική ικανότητα (εκτός από το SJ, το Κ- CMJ και στην ΤΜΟΑ με κυρίαρχο πόδι), στην ευκινησία (τροποποιημένο Τ-τεστ κατά την τελική μέτρηση και COD-90° και COD-180° στην ενδιάμεση και τελική μέτρηση) και στην ισορροπία. Μεταξύ ΔΠ και ΟΕ δεν παρουσιάστηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές σε καμία κινητική ικανότητα (p&gt;.05). Συμπερασματικά, φαίνεται πως η πλειομετρική προπόνηση βελτίωσε όλες τις κινητικές δεξιότητες εκτός από την ταχύτητα ρίψης μπάλας, με την ΜΠ να παρουσιάζει καλύτερες και πιο γρήγορες προσαρμογές από την ΔΠ, η οποία είχε παρόμοιες βελτιώσεις μετά το πέρας των 8 εβδομάδων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΤΑΒΛΑΡΙΔΗΣ ΑΡΓΥΡΙΟΣ","TAVLARIDIS ARGYRIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316917"],"render_values":[{"text":"uoadl:5316917","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316917","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316917","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5316917","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΤΑΒΛΑΡΙΔΗΣ ΑΡΓΥΡΙΟΣ","TAVLARIDIS ARGYRIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316917","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316917"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί και να συγκριθεί η επίδραση 8 εβδομάδων μονοποδικής και διποδικής πλειομετρικής προπόνησης σε επιλεγμένα κινητικά χαρακτηριστικά αθλητών χειροσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Οι συμμετέχοντες ήταν 57 αθλητές χειροσφαίρισης ηλικίας 12 έως 14 ετών, οι οποίοι συμμετείχαν εθελοντικά στη μελέτη. Το δείγμα χωρίστηκε τυχαία στην ομάδα μονοποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΜΠ) (n=18), στην ομάδα διποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΔΠ) (n=21) και στην ομάδα ελέγχου (ΟΕ) (n=18). Στην αρχή μετρήθηκαν τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η αλτική ικανότητα [κατακόρυφο άλμα από ημικάθισμα (SJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση (CMJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι (CMJ-Κ/ΜΚ), μονή μονοποδική οριζόντια αναπήδηση (ΜΜΟΑ) με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, τριπλή μονοποδική οριζόντια (ΤΜΟΑ) αναπήδηση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, άλμα σε μήκος άνευ φόρα (ΑΜΑΦ)], η ευκινησία [τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 90◦ (COD-90°), παλίνδρομο τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 180◦ ( COD-180°), τροποποιημένο Τ-τεστ], η δρομική ταχύτητα (5, 20, 30 μέτρα), η ταχύτητα ρίψης της μπάλας και η ισορροπία. Μετά το πέρας των 4 εβδομάδων και στο τέλος της παρέμβασης μετρήθηκαν οι επιλεγμένες κινητικές ικανότητες. Χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης δύο παραγόντων με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΠ βελτίωσε σημαντικά (p<.05) την αλτική ικανότητα, την ταχύτητα των 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΜΠ βελτίωσε σημαντικά (p<.05) την αλτική ικανότητα, την ευκινησία, τη δρομική ταχύτητα 20, 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΟΕ βελτίωσε μόνο το CMJ -Κ μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης (p<.05). Μεταξύ των ομάδων διαπιστώθηκε ότι η ΜΠ είχε σημαντικές βελτιώσεις σε σύγκριση με την ΔΠ (p<.05) μόνο στο ΑΜΑΦ στην ΜΜΟΑ και στην ισορροπία κατά την ενδιάμεση μέτρηση. Επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ ΜΠ και ΟΕ (p<.05) παρουσιάστηκαν στην αλτική ικανότητα (εκτός από το SJ, το Κ- CMJ και στην ΤΜΟΑ με κυρίαρχο πόδι), στην ευκινησία (τροποποιημένο Τ-τεστ κατά την τελική μέτρηση και COD-90° και COD-180° στην ενδιάμεση και τελική μέτρηση) και στην ισορροπία. Μεταξύ ΔΠ και ΟΕ δεν παρουσιάστηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές σε καμία κινητική ικανότητα (p>.05). Συμπερασματικά, φαίνεται πως η πλειομετρική προπόνηση βελτίωσε όλες τις κινητικές δεξιότητες εκτός από την ταχύτητα ρίψης μπάλας, με την ΜΠ να παρουσιάζει καλύτερες και πιο γρήγορες προσαρμογές από την ΔΠ, η οποία είχε παρόμοιες βελτιώσεις μετά το πέρας των 8 εβδομάδων.","The objective of this thesis was to investigate and compare the effects of unilateral and bilateral plyometric training, which lasted 8 weeks, on selected motor characteristics of youth handball athletes. The participants were 57 handball athletes aged 12 to 14 years, who voluntarily took part in the study. The sample was randomly divided into the bilateral plyometric training group (BP) (n=21), the unilateral plyometric training group (UP) (n=18) and the control group (CG) (n=18). At the beginning of the study, anthropometric characteristics were measured along with jump performance [squat jump (SJ), countermovement jump (CMJ), dominant-leg and non-dominant-leg countermovement jump (D/ND-CMJ), single-leg horizontal hop (SLHH) with the dominant and non-dominant leg, triple-leg horizontal hop (TLHH) with the dominant and non-dominant leg, standing long jump (SLJ)], agility [10+10 m change of direction speed test with a 90° turn (COD-90°), 10+10 m shuttle run with a 180° turn (COD-180°), modified T-test], sprinting speed (5, 20, 30 meters), ball-throwing velocity, and balance. Both after 4 weeks and at the end of the intervention, the selected motor abilities were reassessed. A two-factor repeated-measures analysis of variance (ANOVA) was performed. The results showed that the BP group significantly improved (p<.05) jump performance, 30-meter sprint speed, and balance. The UP group significantly improved (p<.05) jump performance, agility, 20- and 30-meter sprint speed, and balance. The CG group improved only the CMJ-D between the initial and final measurement (p<.05). Between-group comparisons revealed that UP had significantly greater improvements compared to BP (p<.05) only in SLJ, SLHH, and balance at the mid-point measurement. Additionally, significant differences between UP and CG (p<.05) were observed in jump performance (except for SJ, D-CMJ, and TLHH with the dominant leg), agility (modified T-test at the final measurement and COD-90° and COD-180° at the mid-point and final measurement), and balance. No statistically significant differences were found between BP and CG in any motor ability (p>.05). In conclusion, plyometric training improved almost all motor skills. The only exception was ball-throwing velocity, with UP showing better and faster adaptations compared to BP, which demonstrated similar improvements only after the full 8-week period."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της πλειομετρικής προπόνησης με ένα και δύο πόδια σε επιλεγμένες κινητικές ικανότητες νεαρών χειροσφαιριστών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΤΑΒΛΑΡΙΔΗΣ ΑΡΓΥΡΙΟΣ","TAVLARIDIS ARGYRIOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί και να συγκριθεί η επίδραση 8 εβδομάδων μονοποδικής και διποδικής πλειομετρικής προπόνησης σε επιλεγμένα κινητικά χαρακτηριστικά αθλητών χειροσφαίρισης αναπτυξιακής ηλικίας. Οι συμμετέχοντες ήταν 57 αθλητές χειροσφαίρισης ηλικίας 12 έως 14 ετών, οι οποίοι συμμετείχαν εθελοντικά στη μελέτη. Το δείγμα χωρίστηκε τυχαία στην ομάδα μονοποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΜΠ) (n=18), στην ομάδα διποδικής πλειομετρικής προπόνησης (ΔΠ) (n=21) και στην ομάδα ελέγχου (ΟΕ) (n=18). Στην αρχή μετρήθηκαν τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η αλτική ικανότητα [κατακόρυφο άλμα από ημικάθισμα (SJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση (CMJ), κατακόρυφο άλμα με προδιάταση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι (CMJ-Κ/ΜΚ), μονή μονοποδική οριζόντια αναπήδηση (ΜΜΟΑ) με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, τριπλή μονοποδική οριζόντια (ΤΜΟΑ) αναπήδηση με κυρίαρχο και μη κυρίαρχο πόδι, άλμα σε μήκος άνευ φόρα (ΑΜΑΦ)], η ευκινησία [τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 90◦ (COD-90°), παλίνδρομο τρέξιμο 10+10 μέτρα ταχύτητας με στροφή δεξιά ή αριστερά 180◦ ( COD-180°), τροποποιημένο Τ-τεστ], η δρομική ταχύτητα (5, 20, 30 μέτρα), η ταχύτητα ρίψης της μπάλας και η ισορροπία. Μετά το πέρας των 4 εβδομάδων και στο τέλος της παρέμβασης μετρήθηκαν οι επιλεγμένες κινητικές ικανότητες. Χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης δύο παραγόντων με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΔΠ βελτίωσε σημαντικά (p<.05) την αλτική ικανότητα, την ταχύτητα των 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΜΠ βελτίωσε σημαντικά (p<.05) την αλτική ικανότητα, την ευκινησία, τη δρομική ταχύτητα 20, 30 μέτρων και την ισορροπία. Η ΟΕ βελτίωσε μόνο το CMJ -Κ μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης (p<.05). Μεταξύ των ομάδων διαπιστώθηκε ότι η ΜΠ είχε σημαντικές βελτιώσεις σε σύγκριση με την ΔΠ (p<.05) μόνο στο ΑΜΑΦ στην ΜΜΟΑ και στην ισορροπία κατά την ενδιάμεση μέτρηση. Επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ ΜΠ και ΟΕ (p<.05) παρουσιάστηκαν στην αλτική ικανότητα (εκτός από το SJ, το Κ- CMJ και στην ΤΜΟΑ με κυρίαρχο πόδι), στην ευκινησία (τροποποιημένο Τ-τεστ κατά την τελική μέτρηση και COD-90° και COD-180° στην ενδιάμεση και τελική μέτρηση) και στην ισορροπία. Μεταξύ ΔΠ και ΟΕ δεν παρουσιάστηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές σε καμία κινητική ικανότητα (p>.05). Συμπερασματικά, φαίνεται πως η πλειομετρική προπόνηση βελτίωσε όλες τις κινητικές δεξιότητες εκτός από την ταχύτητα ρίψης μπάλας, με την ΜΠ να παρουσιάζει καλύτερες και πιο γρήγορες προσαρμογές από την ΔΠ, η οποία είχε παρόμοιες βελτιώσεις μετά το πέρας των 8 εβδομάδων.","The objective of this thesis was to investigate and compare the effects of unilateral and bilateral plyometric training, which lasted 8 weeks, on selected motor characteristics of youth handball athletes. The participants were 57 handball athletes aged 12 to 14 years, who voluntarily took part in the study. The sample was randomly divided into the bilateral plyometric training group (BP) (n=21), the unilateral plyometric training group (UP) (n=18) and the control group (CG) (n=18). At the beginning of the study, anthropometric characteristics were measured along with jump performance [squat jump (SJ), countermovement jump (CMJ), dominant-leg and non-dominant-leg countermovement jump (D/ND-CMJ), single-leg horizontal hop (SLHH) with the dominant and non-dominant leg, triple-leg horizontal hop (TLHH) with the dominant and non-dominant leg, standing long jump (SLJ)], agility [10+10 m change of direction speed test with a 90° turn (COD-90°), 10+10 m shuttle run with a 180° turn (COD-180°), modified T-test], sprinting speed (5, 20, 30 meters), ball-throwing velocity, and balance. Both after 4 weeks and at the end of the intervention, the selected motor abilities were reassessed. A two-factor repeated-measures analysis of variance (ANOVA) was performed. The results showed that the BP group significantly improved (p<.05) jump performance, 30-meter sprint speed, and balance. The UP group significantly improved (p<.05) jump performance, agility, 20- and 30-meter sprint speed, and balance. The CG group improved only the CMJ-D between the initial and final measurement (p<.05). Between-group comparisons revealed that UP had significantly greater improvements compared to BP (p<.05) only in SLJ, SLHH, and balance at the mid-point measurement. Additionally, significant differences between UP and CG (p<.05) were observed in jump performance (except for SJ, D-CMJ, and TLHH with the dominant leg), agility (modified T-test at the final measurement and COD-90° and COD-180° at the mid-point and final measurement), and balance. No statistically significant differences were found between BP and CG in any motor ability (p>.05). In conclusion, plyometric training improved almost all motor skills. The only exception was ball-throwing velocity, with UP showing better and faster adaptations compared to BP, which demonstrated similar improvements only after the full 8-week period."],"dc:identifier":["uoadl:5316917","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316917"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η επίδραση της πλειομετρικής προπόνησης με ένα και δύο πόδια σε επιλεγμένες κινητικές ικανότητες νεαρών χειροσφαιριστών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z"}