{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316970"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5316970","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"davidson’s triangulation: a model for shared intention","abstract":"Οι άνθρωποι δεν δρουν μόνο ατομικά αλλά και συλλογικά. Η κοινή πρόθεση που θεμελιώνει τη συλλογική δράση έχει προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον από πολλούς φιλοσόφους. Ο Bratman εισάγει ένα ατομικιστικό μοντέλο βασισμένο σε αλληλοσυνδεόμενες προθέσεις. Ο Tuomela υπογραμμίζει τις ‘προθέσεις ημών’ και διακρίνει ανάμεσα στη «λειτουργία-εγώ» και στη «λειτουργία-εμείς». Η Gilbert προτείνει την έννοια της κοινής δέσμευσης, η οποία συγκρατεί τα άτομα ως «ένα πλουραλικό υποκείμενο». Ο Searle υπερασπίζεται την μη αναγώγιμη φύση της κοινής πρόθεσης, η οποία πραγματώνεται σε συλλογική μορφή. Με όλα αυτά υπόψη, το μοντέλο τριγωνοποίησης του Davidson εκφράζει μια τριμερή σχέση ανάμεσα σε έναν ομιλητή, έναν ερμηνευτή και ένα αντικείμενο στον κοινό κόσμο. Αυτό το τριγωνικό μοντέλο, ενσωματωμένο στη γλωσσική του ερμηνεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει τα διαπροσωπικά και κοινωνικά στοιχεία που συναντώνται και στη συλλογική δράση. Σε αυτή τη διατριβή επιδιώκω να διερευνήσω σε ποιον βαθμό η τριγωνοποίηση του Davidson μπορεί να συμπεριλάβει μια έννοια κοινής πρόθεσης κατανοημένης ως μιας ειδικής μορφής κοινής προθετικότητας. Η μελέτη επανερμηνεύει τη γλωσσική ερμηνεία του Davidson ως έναν τύπο πράξης που είναι ταυτόχρονα δυναμικός και συλλογικός, προσφέροντας ένα σαφές παράδειγμα μιας πράξης που ανταποκρίνεται σε αυτήν τη τριγωνική δομή και συνδέοντας, με αυτόν τον τρόπο, την τριγωνοποίηση με τη συζήτηση περί κοινής πρόθεσης. Η πρόθεση του ομιλητή να γίνει κατανοητός από τον ερμηνευτή και η πρόθεση του ερμηνευτή να κατανοήσει ορθά τον ομιλητή δεν είναι ανταγωνιστικές ούτε απλώς παράλληλες· αποτελούν επιμέρους στοιχεία μιας ενιαίας, ανώτερης τάξης πρόθεσης, την οποία ονομάζω «Επικοινωνιακή Πρόθεση». Καταλήγω ότι η τριγωνοποίηση μπορεί επίσης να ιδωθεί ως ένα δομικό μοντέλο ικανό να ερμηνεύσει αποτελεσματικά ορισμένες περιπτώσεις όπου πολλά δρώντα υποκείμενα μοιράζονται την ίδια ανώτερης τάξης πρόθεση να δράσουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο προκειμένου να επιτύχουν έναν κοινό τελικό σκοπό.","abstract_html":"Οι άνθρωποι δεν δρουν μόνο ατομικά αλλά και συλλογικά. Η κοινή πρόθεση που θεμελιώνει τη συλλογική δράση έχει προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον από πολλούς φιλοσόφους. Ο Bratman εισάγει ένα ατομικιστικό μοντέλο βασισμένο σε αλληλοσυνδεόμενες προθέσεις. Ο Tuomela υπογραμμίζει τις ‘προθέσεις ημών’ και διακρίνει ανάμεσα στη «λειτουργία-εγώ» και στη «λειτουργία-εμείς». Η Gilbert προτείνει την έννοια της κοινής δέσμευσης, η οποία συγκρατεί τα άτομα ως «ένα πλουραλικό υποκείμενο». Ο Searle υπερασπίζεται την μη αναγώγιμη φύση της κοινής πρόθεσης, η οποία πραγματώνεται σε συλλογική μορφή. Με όλα αυτά υπόψη, το μοντέλο τριγωνοποίησης του Davidson εκφράζει μια τριμερή σχέση ανάμεσα σε έναν ομιλητή, έναν ερμηνευτή και ένα αντικείμενο στον κοινό κόσμο. Αυτό το τριγωνικό μοντέλο, ενσωματωμένο στη γλωσσική του ερμηνεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει τα διαπροσωπικά και κοινωνικά στοιχεία που συναντώνται και στη συλλογική δράση. Σε αυτή τη διατριβή επιδιώκω να διερευνήσω σε ποιον βαθμό η τριγωνοποίηση του Davidson μπορεί να συμπεριλάβει μια έννοια κοινής πρόθεσης κατανοημένης ως μιας ειδικής μορφής κοινής προθετικότητας. Η μελέτη επανερμηνεύει τη γλωσσική ερμηνεία του Davidson ως έναν τύπο πράξης που είναι ταυτόχρονα δυναμικός και συλλογικός, προσφέροντας ένα σαφές παράδειγμα μιας πράξης που ανταποκρίνεται σε αυτήν τη τριγωνική δομή και συνδέοντας, με αυτόν τον τρόπο, την τριγωνοποίηση με τη συζήτηση περί κοινής πρόθεσης. Η πρόθεση του ομιλητή να γίνει κατανοητός από τον ερμηνευτή και η πρόθεση του ερμηνευτή να κατανοήσει ορθά τον ομιλητή δεν είναι ανταγωνιστικές ούτε απλώς παράλληλες· αποτελούν επιμέρους στοιχεία μιας ενιαίας, ανώτερης τάξης πρόθεσης, την οποία ονομάζω «Επικοινωνιακή Πρόθεση». Καταλήγω ότι η τριγωνοποίηση μπορεί επίσης να ιδωθεί ως ένα δομικό μοντέλο ικανό να ερμηνεύσει αποτελεσματικά ορισμένες περιπτώσεις όπου πολλά δρώντα υποκείμενα μοιράζονται την ίδια ανώτερης τάξης πρόθεση να δράσουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο προκειμένου να επιτύχουν έναν κοινό τελικό σκοπό.","abstract_has_math":false,"creators":["COSKUNKAN HATICE ZEYNEP"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316970"],"render_values":[{"text":"uoadl:5316970","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316970","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316970","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5316970","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["COSKUNKAN HATICE ZEYNEP"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5316970","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316970"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι άνθρωποι δεν δρουν μόνο ατομικά αλλά και συλλογικά. Η κοινή πρόθεση που θεμελιώνει τη συλλογική δράση έχει προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον από πολλούς φιλοσόφους. Ο Bratman εισάγει ένα ατομικιστικό μοντέλο βασισμένο σε αλληλοσυνδεόμενες προθέσεις. Ο Tuomela υπογραμμίζει τις ‘προθέσεις ημών’ και διακρίνει ανάμεσα στη «λειτουργία-εγώ» και στη «λειτουργία-εμείς». Η Gilbert προτείνει την έννοια της κοινής δέσμευσης, η οποία συγκρατεί τα άτομα ως «ένα πλουραλικό υποκείμενο». Ο Searle υπερασπίζεται την μη αναγώγιμη φύση της κοινής πρόθεσης, η οποία πραγματώνεται σε συλλογική μορφή. Με όλα αυτά υπόψη, το μοντέλο τριγωνοποίησης του Davidson εκφράζει μια τριμερή σχέση ανάμεσα σε έναν ομιλητή, έναν ερμηνευτή και ένα αντικείμενο στον κοινό κόσμο. Αυτό το τριγωνικό μοντέλο, ενσωματωμένο στη γλωσσική του ερμηνεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει τα διαπροσωπικά και κοινωνικά στοιχεία που συναντώνται και στη συλλογική δράση. Σε αυτή τη διατριβή επιδιώκω να διερευνήσω σε ποιον βαθμό η τριγωνοποίηση του Davidson μπορεί να συμπεριλάβει μια έννοια κοινής πρόθεσης κατανοημένης ως μιας ειδικής μορφής κοινής προθετικότητας. Η μελέτη επανερμηνεύει τη γλωσσική ερμηνεία του Davidson ως έναν τύπο πράξης που είναι ταυτόχρονα δυναμικός και συλλογικός, προσφέροντας ένα σαφές παράδειγμα μιας πράξης που ανταποκρίνεται σε αυτήν τη τριγωνική δομή και συνδέοντας, με αυτόν τον τρόπο, την τριγωνοποίηση με τη συζήτηση περί κοινής πρόθεσης. Η πρόθεση του ομιλητή να γίνει κατανοητός από τον ερμηνευτή και η πρόθεση του ερμηνευτή να κατανοήσει ορθά τον ομιλητή δεν είναι ανταγωνιστικές ούτε απλώς παράλληλες· αποτελούν επιμέρους στοιχεία μιας ενιαίας, ανώτερης τάξης πρόθεσης, την οποία ονομάζω «Επικοινωνιακή Πρόθεση». Καταλήγω ότι η τριγωνοποίηση μπορεί επίσης να ιδωθεί ως ένα δομικό μοντέλο ικανό να ερμηνεύσει αποτελεσματικά ορισμένες περιπτώσεις όπου πολλά δρώντα υποκείμενα μοιράζονται την ίδια ανώτερης τάξης πρόθεση να δράσουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο προκειμένου να επιτύχουν έναν κοινό τελικό σκοπό.","Humans not only act individually but also act collectively. Shared intention underlying collective action has attracted significant attention from various philosophers. Bratman introduces an individualist model based on interlocking intentions. Tuomela puts emphasis on ‘we-intentions’ while distinguishing between ‘I-mode’ and ‘we-mode’. Gilbert offers the idea of joint commitment that holds individuals together as ‘a plural subject’. Searle defends the irreducibility of shared intention, which is held in a collective mode. With all these considerations in place, Davidson’s model of triangulation expresses a threefold relation among a speaker, an interpreter, and an object in the shared world. This triangular model, embedded in his linguistic interpretation, is particularly interesting as it features similar intersubjective and social elements found in collective action. In this thesis, I aim to discover to what extent Davidson’s triangulation accommodates a model of shared intention understood as a special form of shared intentionality. This dissertation reinterprets Davidson’s linguistic interpretation as an act-type that is both progressive and collective, providing one clear instance of an action that fits this triangular structure and thereby connecting triangulation to the discussion on shared intention. The speaker’s intention to be understood by the interpreter and the interpreter’s intention to understand the speaker correctly are not competing or merely parallel; they are instead subparts of a single higher-order intention, which I shall call ‘Communicative Intention’. I conclude that triangulation can also be seen as a structural model that can account for some cases in which multiple agents share the same higher-order intention to act in a certain way in order to attain one shared ultimate goal."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["davidson’s triangulation: a model for shared intention"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["COSKUNKAN HATICE ZEYNEP"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι άνθρωποι δεν δρουν μόνο ατομικά αλλά και συλλογικά. Η κοινή πρόθεση που θεμελιώνει τη συλλογική δράση έχει προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον από πολλούς φιλοσόφους. Ο Bratman εισάγει ένα ατομικιστικό μοντέλο βασισμένο σε αλληλοσυνδεόμενες προθέσεις. Ο Tuomela υπογραμμίζει τις ‘προθέσεις ημών’ και διακρίνει ανάμεσα στη «λειτουργία-εγώ» και στη «λειτουργία-εμείς». Η Gilbert προτείνει την έννοια της κοινής δέσμευσης, η οποία συγκρατεί τα άτομα ως «ένα πλουραλικό υποκείμενο». Ο Searle υπερασπίζεται την μη αναγώγιμη φύση της κοινής πρόθεσης, η οποία πραγματώνεται σε συλλογική μορφή. Με όλα αυτά υπόψη, το μοντέλο τριγωνοποίησης του Davidson εκφράζει μια τριμερή σχέση ανάμεσα σε έναν ομιλητή, έναν ερμηνευτή και ένα αντικείμενο στον κοινό κόσμο. Αυτό το τριγωνικό μοντέλο, ενσωματωμένο στη γλωσσική του ερμηνεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει τα διαπροσωπικά και κοινωνικά στοιχεία που συναντώνται και στη συλλογική δράση. Σε αυτή τη διατριβή επιδιώκω να διερευνήσω σε ποιον βαθμό η τριγωνοποίηση του Davidson μπορεί να συμπεριλάβει μια έννοια κοινής πρόθεσης κατανοημένης ως μιας ειδικής μορφής κοινής προθετικότητας. Η μελέτη επανερμηνεύει τη γλωσσική ερμηνεία του Davidson ως έναν τύπο πράξης που είναι ταυτόχρονα δυναμικός και συλλογικός, προσφέροντας ένα σαφές παράδειγμα μιας πράξης που ανταποκρίνεται σε αυτήν τη τριγωνική δομή και συνδέοντας, με αυτόν τον τρόπο, την τριγωνοποίηση με τη συζήτηση περί κοινής πρόθεσης. Η πρόθεση του ομιλητή να γίνει κατανοητός από τον ερμηνευτή και η πρόθεση του ερμηνευτή να κατανοήσει ορθά τον ομιλητή δεν είναι ανταγωνιστικές ούτε απλώς παράλληλες· αποτελούν επιμέρους στοιχεία μιας ενιαίας, ανώτερης τάξης πρόθεσης, την οποία ονομάζω «Επικοινωνιακή Πρόθεση». Καταλήγω ότι η τριγωνοποίηση μπορεί επίσης να ιδωθεί ως ένα δομικό μοντέλο ικανό να ερμηνεύσει αποτελεσματικά ορισμένες περιπτώσεις όπου πολλά δρώντα υποκείμενα μοιράζονται την ίδια ανώτερης τάξης πρόθεση να δράσουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο προκειμένου να επιτύχουν έναν κοινό τελικό σκοπό.","Humans not only act individually but also act collectively. Shared intention underlying collective action has attracted significant attention from various philosophers. Bratman introduces an individualist model based on interlocking intentions. Tuomela puts emphasis on ‘we-intentions’ while distinguishing between ‘I-mode’ and ‘we-mode’. Gilbert offers the idea of joint commitment that holds individuals together as ‘a plural subject’. Searle defends the irreducibility of shared intention, which is held in a collective mode. With all these considerations in place, Davidson’s model of triangulation expresses a threefold relation among a speaker, an interpreter, and an object in the shared world. This triangular model, embedded in his linguistic interpretation, is particularly interesting as it features similar intersubjective and social elements found in collective action. In this thesis, I aim to discover to what extent Davidson’s triangulation accommodates a model of shared intention understood as a special form of shared intentionality. This dissertation reinterprets Davidson’s linguistic interpretation as an act-type that is both progressive and collective, providing one clear instance of an action that fits this triangular structure and thereby connecting triangulation to the discussion on shared intention. The speaker’s intention to be understood by the interpreter and the interpreter’s intention to understand the speaker correctly are not competing or merely parallel; they are instead subparts of a single higher-order intention, which I shall call ‘Communicative Intention’. I conclude that triangulation can also be seen as a structural model that can account for some cases in which multiple agents share the same higher-order intention to act in a certain way in order to attain one shared ultimate goal."],"dc:identifier":["uoadl:5316970","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5316970"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["davidson’s triangulation: a model for shared intention"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:18Z"}