{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317000"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317000","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Towards the future of medicine in pharmacokinetics of nanodrugs","abstract":"Μέχρι σήμερα, έχουν σχεδιαστεί ποικίλες αρχιτεκτονικές νανοφαρμάκων για διακριτές οδούς χορήγησης, ενσωματώνοντας δενδριμερή, νανοκρυστάλλους, γαλακτώματα, λιποσώματα, στερεά λιπιδικά σωματίδια, μικκύλια και πολυμερικά νανοσωματίδια. Τα νανοφαρμακευτικά πλαίσια έχουν χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας, των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών και της φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής εικόνας των φαρμακευτικών ενώσεων. Συγκεκριμένα, οι προσαρμοσμένες ρυθμίσεις νανοφαρμάκων μπορούν να αποφέρουν αυξημένη εγγενή απορρόφηση φαρμάκων που λαμβάνονται από το στόμα, παρατεταμένο χρόνο παραμονής των ενέσιμων παραγόντων (μειώνοντας την ανοσολογική απόκριση) και στοχευμένη μεταφορά σε ορισμένους ιστούς. Τα νανοϊατρικά έχουν σημαντικές προοπτικές για στοχευμένες θεραπείες, αλλά η ικανότητά τους για βλαβερότητα παραμένει ως ένας τεράστιος τομέας ανησυχίας, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο την ευημερία των ασθενών όσο και την κλινική υιοθέτηση. Τρεις κύριες και συνδεδεμένες διεργασίες που λειτουργούν τακτικά σε διάφορα νανοϋλικά: οξειδωτικό φορτίο, ανοσολογική σηματοδότηση και ενδοσωματική βλάβη. Συγκεκριμένα, η πιο κοινή διαδικασία ήταν το οξειδωτικό φορτίο, το οποίο συχνά πυροδοτεί επακόλουθα φλεγμονώδη και προγραμματισμένα σήματα κυτταρικού θανάτου. Συσχετίζοντας αυτές τις οδούς τοξικότητας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των νανοσωματιδίων, η έρευνά μας προσφέρει ζωτικές οδηγίες για έναν ασφαλέστερο και πιο αρμονικό σχεδιασμό σκευασμάτων νανοϊατρικής. Αυτό το ευρύ σύστημα αναγνωρίζει την απαραίτητη απαίτηση για την αξιολόγηση της υποκείμενης τοξικότητας στον νανοφαρμακευτικό σχεδιασμό και υπογραμμίζει τη χρησιμότητα των εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στην προώθηση συστηματικών τοξικολογικών ερευνών.","abstract_html":"Μέχρι σήμερα, έχουν σχεδιαστεί ποικίλες αρχιτεκτονικές νανοφαρμάκων για διακριτές οδούς χορήγησης, ενσωματώνοντας δενδριμερή, νανοκρυστάλλους, γαλακτώματα, λιποσώματα, στερεά λιπιδικά σωματίδια, μικκύλια και πολυμερικά νανοσωματίδια. Τα νανοφαρμακευτικά πλαίσια έχουν χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας, των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών και της φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής εικόνας των φαρμακευτικών ενώσεων. Συγκεκριμένα, οι προσαρμοσμένες ρυθμίσεις νανοφαρμάκων μπορούν να αποφέρουν αυξημένη εγγενή απορρόφηση φαρμάκων που λαμβάνονται από το στόμα, παρατεταμένο χρόνο παραμονής των ενέσιμων παραγόντων (μειώνοντας την ανοσολογική απόκριση) και στοχευμένη μεταφορά σε ορισμένους ιστούς. Τα νανοϊατρικά έχουν σημαντικές προοπτικές για στοχευμένες θεραπείες, αλλά η ικανότητά τους για βλαβερότητα παραμένει ως ένας τεράστιος τομέας ανησυχίας, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο την ευημερία των ασθενών όσο και την κλινική υιοθέτηση. Τρεις κύριες και συνδεδεμένες διεργασίες που λειτουργούν τακτικά σε διάφορα νανοϋλικά: οξειδωτικό φορτίο, ανοσολογική σηματοδότηση και ενδοσωματική βλάβη. Συγκεκριμένα, η πιο κοινή διαδικασία ήταν το οξειδωτικό φορτίο, το οποίο συχνά πυροδοτεί επακόλουθα φλεγμονώδη και προγραμματισμένα σήματα κυτταρικού θανάτου. Συσχετίζοντας αυτές τις οδούς τοξικότητας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των νανοσωματιδίων, η έρευνά μας προσφέρει ζωτικές οδηγίες για έναν ασφαλέστερο και πιο αρμονικό σχεδιασμό σκευασμάτων νανοϊατρικής. Αυτό το ευρύ σύστημα αναγνωρίζει την απαραίτητη απαίτηση για την αξιολόγηση της υποκείμενης τοξικότητας στον νανοφαρμακευτικό σχεδιασμό και υπογραμμίζει τη χρησιμότητα των εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στην προώθηση συστηματικών τοξικολογικών ερευνών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκκόσης Διονύσιος","Kokkosis Dionysios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317000"],"render_values":[{"text":"uoadl:5317000","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317000","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317000","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5317000","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκκόσης Διονύσιος","Kokkosis Dionysios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317000","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317000"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μέχρι σήμερα, έχουν σχεδιαστεί ποικίλες αρχιτεκτονικές νανοφαρμάκων για διακριτές οδούς χορήγησης, ενσωματώνοντας δενδριμερή, νανοκρυστάλλους, γαλακτώματα, λιποσώματα, στερεά λιπιδικά σωματίδια, μικκύλια και πολυμερικά νανοσωματίδια. Τα νανοφαρμακευτικά πλαίσια έχουν χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας, των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών και της φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής εικόνας των φαρμακευτικών ενώσεων. Συγκεκριμένα, οι προσαρμοσμένες ρυθμίσεις νανοφαρμάκων μπορούν να αποφέρουν αυξημένη εγγενή απορρόφηση φαρμάκων που λαμβάνονται από το στόμα, παρατεταμένο χρόνο παραμονής των ενέσιμων παραγόντων (μειώνοντας την ανοσολογική απόκριση) και στοχευμένη μεταφορά σε ορισμένους ιστούς. Τα νανοϊατρικά έχουν σημαντικές προοπτικές για στοχευμένες θεραπείες, αλλά η ικανότητά τους για βλαβερότητα παραμένει ως ένας τεράστιος τομέας ανησυχίας, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο την ευημερία των ασθενών όσο και την κλινική υιοθέτηση. Τρεις κύριες και συνδεδεμένες διεργασίες που λειτουργούν τακτικά σε διάφορα νανοϋλικά: οξειδωτικό φορτίο, ανοσολογική σηματοδότηση και ενδοσωματική βλάβη. Συγκεκριμένα, η πιο κοινή διαδικασία ήταν το οξειδωτικό φορτίο, το οποίο συχνά πυροδοτεί επακόλουθα φλεγμονώδη και προγραμματισμένα σήματα κυτταρικού θανάτου. Συσχετίζοντας αυτές τις οδούς τοξικότητας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των νανοσωματιδίων, η έρευνά μας προσφέρει ζωτικές οδηγίες για έναν ασφαλέστερο και πιο αρμονικό σχεδιασμό σκευασμάτων νανοϊατρικής. Αυτό το ευρύ σύστημα αναγνωρίζει την απαραίτητη απαίτηση για την αξιολόγηση της υποκείμενης τοξικότητας στον νανοφαρμακευτικό σχεδιασμό και υπογραμμίζει τη χρησιμότητα των εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στην προώθηση συστηματικών τοξικολογικών ερευνών.","Up to this point, diverse nanodrug architectures have been conceived for distinct routes of dispensation, incorporating dendrimers, nanocrystals, emulsions, liposomes, solid lipid particles, micelles, and polymeric nanoparticles. Nanodrug frameworks have been utilized to enhance the effectiveness, security, physical-chemical attributes, and pharmacokinetic/pharmacodynamic picture of medicinal compounds. Especially, tailored nanodrug setups can yield augmented inherent absorption of orally consumed medicines, extended residence time of injected agents (by lessening immune response), and focused conveyance to certain tissues. Nanomedicines possess considerable prospective for focused treatments, but their capacity for harmfulness persists as a huge domain of worry, jeopardizing both patient well-being and clinical adoption. Three primary and connected processes that regularly function across various nanomaterials: oxidative burden, immune signaling, and endosomal damage. Especially, the most common process was oxidative burden, which frequently set off subsequent inflammatory and programmed cell death signals. By correlating these toxicity routes with specific nanoparticle attributes, our survey offers vital directives for more secure, more harmonious nanomedicine formulation planning. This broad system recognizes the essential requirement for underlying toxicity appraisal in nanopharmaceutical planning and highlights the utility of AI instruments in propelling systematic toxicology investigations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Towards the future of medicine in pharmacokinetics of nanodrugs"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκκόσης Διονύσιος","Kokkosis Dionysios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Μέχρι σήμερα, έχουν σχεδιαστεί ποικίλες αρχιτεκτονικές νανοφαρμάκων για διακριτές οδούς χορήγησης, ενσωματώνοντας δενδριμερή, νανοκρυστάλλους, γαλακτώματα, λιποσώματα, στερεά λιπιδικά σωματίδια, μικκύλια και πολυμερικά νανοσωματίδια. Τα νανοφαρμακευτικά πλαίσια έχουν χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας, των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών και της φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής εικόνας των φαρμακευτικών ενώσεων. Συγκεκριμένα, οι προσαρμοσμένες ρυθμίσεις νανοφαρμάκων μπορούν να αποφέρουν αυξημένη εγγενή απορρόφηση φαρμάκων που λαμβάνονται από το στόμα, παρατεταμένο χρόνο παραμονής των ενέσιμων παραγόντων (μειώνοντας την ανοσολογική απόκριση) και στοχευμένη μεταφορά σε ορισμένους ιστούς. Τα νανοϊατρικά έχουν σημαντικές προοπτικές για στοχευμένες θεραπείες, αλλά η ικανότητά τους για βλαβερότητα παραμένει ως ένας τεράστιος τομέας ανησυχίας, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο την ευημερία των ασθενών όσο και την κλινική υιοθέτηση. Τρεις κύριες και συνδεδεμένες διεργασίες που λειτουργούν τακτικά σε διάφορα νανοϋλικά: οξειδωτικό φορτίο, ανοσολογική σηματοδότηση και ενδοσωματική βλάβη. Συγκεκριμένα, η πιο κοινή διαδικασία ήταν το οξειδωτικό φορτίο, το οποίο συχνά πυροδοτεί επακόλουθα φλεγμονώδη και προγραμματισμένα σήματα κυτταρικού θανάτου. Συσχετίζοντας αυτές τις οδούς τοξικότητας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των νανοσωματιδίων, η έρευνά μας προσφέρει ζωτικές οδηγίες για έναν ασφαλέστερο και πιο αρμονικό σχεδιασμό σκευασμάτων νανοϊατρικής. Αυτό το ευρύ σύστημα αναγνωρίζει την απαραίτητη απαίτηση για την αξιολόγηση της υποκείμενης τοξικότητας στον νανοφαρμακευτικό σχεδιασμό και υπογραμμίζει τη χρησιμότητα των εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στην προώθηση συστηματικών τοξικολογικών ερευνών.","Up to this point, diverse nanodrug architectures have been conceived for distinct routes of dispensation, incorporating dendrimers, nanocrystals, emulsions, liposomes, solid lipid particles, micelles, and polymeric nanoparticles. Nanodrug frameworks have been utilized to enhance the effectiveness, security, physical-chemical attributes, and pharmacokinetic/pharmacodynamic picture of medicinal compounds. Especially, tailored nanodrug setups can yield augmented inherent absorption of orally consumed medicines, extended residence time of injected agents (by lessening immune response), and focused conveyance to certain tissues. Nanomedicines possess considerable prospective for focused treatments, but their capacity for harmfulness persists as a huge domain of worry, jeopardizing both patient well-being and clinical adoption. Three primary and connected processes that regularly function across various nanomaterials: oxidative burden, immune signaling, and endosomal damage. Especially, the most common process was oxidative burden, which frequently set off subsequent inflammatory and programmed cell death signals. By correlating these toxicity routes with specific nanoparticle attributes, our survey offers vital directives for more secure, more harmonious nanomedicine formulation planning. This broad system recognizes the essential requirement for underlying toxicity appraisal in nanopharmaceutical planning and highlights the utility of AI instruments in propelling systematic toxicology investigations."],"dc:identifier":["uoadl:5317000","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317000"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Towards the future of medicine in pharmacokinetics of nanodrugs"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:21Z"}