{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317716"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317716","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοδείκτες θεραπευτικής ανταπόκρισης στη χρόνια αυθόρμητη κνίδωση","abstract":"Εισαγωγή: Η Χρόνια Αυθόρμητη Κνίδωση (ΧΑΚ) αποτελεί μια επίμονη δερματολογική νόσο με σημαντικό φορτίο στη ζωή των ασθενών. Η ομαλιζουμάμπη (Xolair®) αποτελεί καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς μη ελεγχόμενους με H1-αντισταμινικά, ωστόσο η ανταπόκριση στη θεραπεία διαφέρει. Σκοπός της μελέτης ήταν η προοπτική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ομαλιζουμάμπης στην συνιστώμενη θεραπευτική δόση ως επιπρόσθετη θεραπεία των H1-αντισταμινικών, και η διερεύνηση και εξακρίβωση πιθανών βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανταπόκριση στην ομαλιζουμάμπη σε ασθενείς με ΧΑΚ. Μέθοδος: Μονοκεντρική παρατηρητική μελέτη κοόρτης 40 ασθενών με ΧΑΚ που έλαβαν ομαλιζουμάμπη 300 mg υποδορίως ανά 4 εβδομάδες για 24 εβδομάδες, με αξιολογήσεις στο baseline, 4 εβδομάδες, 16 εβδομάδες και 24 εβδομάδες. Ανταποκρινόμενοι ορίστηκαν όσοι είχαν UCT ≥ 12 στους 6 μήνες· μη ανταποκρινόμενοι: UCT<12. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις κλινικών και εργαστηριακών μεταβλητών μεταξύ ομάδων. Αποτελέσματα: Στους 6 μήνες, 55% των ασθενών πέτυχαν καλή ανταπόκριση (UCT ≥ 12). Οι ανταποκρινόμενοι είχαν χαμηλότερο UAS7 (2.27 vs 19.77, p = 0.042) και υψηλότερο UCT (14.88 vs 8.00, p = 0.038). Από τους βιοδείκτες, η IgE baseline ήταν υψηλότερη στους ανταποκρινόμενους (275.02 vs 158.79 IU/mL, p = 0.039). Τα ηωσινόφιλα, βασεόφιλα, CRP, ESR, D-διμερή, anti-TPO, anti-TG και ANA δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ομάδων. Σε ανάλυση ROC, η IgE έδειξε την υψηλότερη προγνωστική ικανότητα (AUC≈0.71), ενώ οι λοιποί δείκτες AUC<0.70. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (CSU) που λαμβάνουν ομαλιζουμάμπη, τα υψηλότερα αρχικά (baseline) επίπεδα IgE συσχετίζονται με καλύτερη κλινική ανταπόκριση στους 6 μήνες, ενώ οι υπόλοιποι βιοδείκτες δεν έδειξαν ανεξάρτητη προγνωστική αξία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τον πιθανό ρόλο της IgE ως ενός απλού και εύκολα προσβάσιμου δείκτη για τη στρωματοποίηση της ανταπόκρισης και την εφαρμογή εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών στην CSU.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Χρόνια Αυθόρμητη Κνίδωση (ΧΑΚ) αποτελεί μια επίμονη δερματολογική νόσο με σημαντικό φορτίο στη ζωή των ασθενών. Η ομαλιζουμάμπη (Xolair®) αποτελεί καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς μη ελεγχόμενους με H1-αντισταμινικά, ωστόσο η ανταπόκριση στη θεραπεία διαφέρει. Σκοπός της μελέτης ήταν η προοπτική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ομαλιζουμάμπης στην συνιστώμενη θεραπευτική δόση ως επιπρόσθετη θεραπεία των H1-αντισταμινικών, και η διερεύνηση και εξακρίβωση πιθανών βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανταπόκριση στην ομαλιζουμάμπη σε ασθενείς με ΧΑΚ. Μέθοδος: Μονοκεντρική παρατηρητική μελέτη κοόρτης 40 ασθενών με ΧΑΚ που έλαβαν ομαλιζουμάμπη 300 mg υποδορίως ανά 4 εβδομάδες για 24 εβδομάδες, με αξιολογήσεις στο baseline, 4 εβδομάδες, 16 εβδομάδες και 24 εβδομάδες. Ανταποκρινόμενοι ορίστηκαν όσοι είχαν UCT ≥ 12 στους 6 μήνες· μη ανταποκρινόμενοι: UCT&lt;12. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις κλινικών και εργαστηριακών μεταβλητών μεταξύ ομάδων. Αποτελέσματα: Στους 6 μήνες, 55% των ασθενών πέτυχαν καλή ανταπόκριση (UCT ≥ 12). Οι ανταποκρινόμενοι είχαν χαμηλότερο UAS7 (2.27 vs 19.77, p = 0.042) και υψηλότερο UCT (14.88 vs 8.00, p = 0.038). Από τους βιοδείκτες, η IgE baseline ήταν υψηλότερη στους ανταποκρινόμενους (275.02 vs 158.79 IU/mL, p = 0.039). Τα ηωσινόφιλα, βασεόφιλα, CRP, ESR, D-διμερή, anti-TPO, anti-TG και ANA δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ομάδων. Σε ανάλυση ROC, η IgE έδειξε την υψηλότερη προγνωστική ικανότητα (AUC≈0.71), ενώ οι λοιποί δείκτες AUC&lt;0.70. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (CSU) που λαμβάνουν ομαλιζουμάμπη, τα υψηλότερα αρχικά (baseline) επίπεδα IgE συσχετίζονται με καλύτερη κλινική ανταπόκριση στους 6 μήνες, ενώ οι υπόλοιποι βιοδείκτες δεν έδειξαν ανεξάρτητη προγνωστική αξία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τον πιθανό ρόλο της IgE ως ενός απλού και εύκολα προσβάσιμου δείκτη για τη στρωματοποίηση της ανταπόκρισης και την εφαρμογή εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών στην CSU.","abstract_has_math":false,"creators":["Βούρδα Ελένη","Vourda Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317716"],"render_values":[{"text":"uoadl:5317716","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317716","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317716","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5317716","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βούρδα Ελένη","Vourda Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317716","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317716"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Χρόνια Αυθόρμητη Κνίδωση (ΧΑΚ) αποτελεί μια επίμονη δερματολογική νόσο με σημαντικό φορτίο στη ζωή των ασθενών. Η ομαλιζουμάμπη (Xolair®) αποτελεί καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς μη ελεγχόμενους με H1-αντισταμινικά, ωστόσο η ανταπόκριση στη θεραπεία διαφέρει. Σκοπός της μελέτης ήταν η προοπτική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ομαλιζουμάμπης στην συνιστώμενη θεραπευτική δόση ως επιπρόσθετη θεραπεία των H1-αντισταμινικών, και η διερεύνηση και εξακρίβωση πιθανών βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανταπόκριση στην ομαλιζουμάμπη σε ασθενείς με ΧΑΚ. Μέθοδος: Μονοκεντρική παρατηρητική μελέτη κοόρτης 40 ασθενών με ΧΑΚ που έλαβαν ομαλιζουμάμπη 300 mg υποδορίως ανά 4 εβδομάδες για 24 εβδομάδες, με αξιολογήσεις στο baseline, 4 εβδομάδες, 16 εβδομάδες και 24 εβδομάδες. Ανταποκρινόμενοι ορίστηκαν όσοι είχαν UCT ≥ 12 στους 6 μήνες· μη ανταποκρινόμενοι: UCT<12. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις κλινικών και εργαστηριακών μεταβλητών μεταξύ ομάδων. Αποτελέσματα: Στους 6 μήνες, 55% των ασθενών πέτυχαν καλή ανταπόκριση (UCT ≥ 12). Οι ανταποκρινόμενοι είχαν χαμηλότερο UAS7 (2.27 vs 19.77, p = 0.042) και υψηλότερο UCT (14.88 vs 8.00, p = 0.038). Από τους βιοδείκτες, η IgE baseline ήταν υψηλότερη στους ανταποκρινόμενους (275.02 vs 158.79 IU/mL, p = 0.039). Τα ηωσινόφιλα, βασεόφιλα, CRP, ESR, D-διμερή, anti-TPO, anti-TG και ANA δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ομάδων. Σε ανάλυση ROC, η IgE έδειξε την υψηλότερη προγνωστική ικανότητα (AUC≈0.71), ενώ οι λοιποί δείκτες AUC<0.70. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (CSU) που λαμβάνουν ομαλιζουμάμπη, τα υψηλότερα αρχικά (baseline) επίπεδα IgE συσχετίζονται με καλύτερη κλινική ανταπόκριση στους 6 μήνες, ενώ οι υπόλοιποι βιοδείκτες δεν έδειξαν ανεξάρτητη προγνωστική αξία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τον πιθανό ρόλο της IgE ως ενός απλού και εύκολα προσβάσιμου δείκτη για τη στρωματοποίηση της ανταπόκρισης και την εφαρμογή εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών στην CSU.","Introduction: Chronic Spontaneous Urticaria (CSU) is a persistent skin disorder that significantly impairs quality of life. Omalizumab (Xolair®) is an established treatment for patients with CSU inadequately controlled by H1-antihistamines, but therapeutic response varies. The aims of this study were to perform a prospective evaluation of the effectiveness of omalizumab at the recommended therapeutic dose as add-on therapy to H1-antihistamines, and to investigate and verify potential biomarkers associated with treatment response in CSU patients. Methods: This was a single-center observational cohort study including 40 patients with CSU treated with omalizumab 300 mg subcutaneously every 4 weeks for 24 weeks. Assessments were performed at baseline, week 4, week 16, and week 24. Responders were defined as those with UCT ≥ 12 at 6 months, and non-responders as those with UCT < 12. Comparative analyses were performed between the two groups. Results: At 6 months, 55% of patients achieved good disease control (UCT ≥ 12). Responders had significantly lower UAS7 scores (2.27 vs 19.77, p = 0.042) and higher UCT scores (14.88 vs 8.00, p = 0.038) compared with non-responders. Among biomarkers, baseline IgE levels were significantly higher in responders (275.0 ± 110.4 vs 158.8 ± 95.6 IU/mL, p = 0.039). Eosinophils, basophils, CRP, ESR, D-dimer, anti-TPO, anti-TG, and ANA showed no statistically significant differences between groups. ROC curve analysis indicated that IgE had the strongest predictive ability (AUC ≈ 0.71), while all other biomarkers had AUC < 0.70. Conclusions: In patients with CSU receiving omalizumab, higher baseline IgE levels are associated with better clinical response at 6 months, while the other biomarkers did not demonstrate independent predictive value. These findings support the potential role of IgE as a simple and accessible marker for response stratification and personalized treatment strategies in CSU."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοδείκτες θεραπευτικής ανταπόκρισης στη χρόνια αυθόρμητη κνίδωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βούρδα Ελένη","Vourda Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Χρόνια Αυθόρμητη Κνίδωση (ΧΑΚ) αποτελεί μια επίμονη δερματολογική νόσο με σημαντικό φορτίο στη ζωή των ασθενών. Η ομαλιζουμάμπη (Xolair®) αποτελεί καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς μη ελεγχόμενους με H1-αντισταμινικά, ωστόσο η ανταπόκριση στη θεραπεία διαφέρει. Σκοπός της μελέτης ήταν η προοπτική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ομαλιζουμάμπης στην συνιστώμενη θεραπευτική δόση ως επιπρόσθετη θεραπεία των H1-αντισταμινικών, και η διερεύνηση και εξακρίβωση πιθανών βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανταπόκριση στην ομαλιζουμάμπη σε ασθενείς με ΧΑΚ. Μέθοδος: Μονοκεντρική παρατηρητική μελέτη κοόρτης 40 ασθενών με ΧΑΚ που έλαβαν ομαλιζουμάμπη 300 mg υποδορίως ανά 4 εβδομάδες για 24 εβδομάδες, με αξιολογήσεις στο baseline, 4 εβδομάδες, 16 εβδομάδες και 24 εβδομάδες. Ανταποκρινόμενοι ορίστηκαν όσοι είχαν UCT ≥ 12 στους 6 μήνες· μη ανταποκρινόμενοι: UCT<12. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις κλινικών και εργαστηριακών μεταβλητών μεταξύ ομάδων. Αποτελέσματα: Στους 6 μήνες, 55% των ασθενών πέτυχαν καλή ανταπόκριση (UCT ≥ 12). Οι ανταποκρινόμενοι είχαν χαμηλότερο UAS7 (2.27 vs 19.77, p = 0.042) και υψηλότερο UCT (14.88 vs 8.00, p = 0.038). Από τους βιοδείκτες, η IgE baseline ήταν υψηλότερη στους ανταποκρινόμενους (275.02 vs 158.79 IU/mL, p = 0.039). Τα ηωσινόφιλα, βασεόφιλα, CRP, ESR, D-διμερή, anti-TPO, anti-TG και ANA δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ομάδων. Σε ανάλυση ROC, η IgE έδειξε την υψηλότερη προγνωστική ικανότητα (AUC≈0.71), ενώ οι λοιποί δείκτες AUC<0.70. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με χρόνια αυθόρμητη κνίδωση (CSU) που λαμβάνουν ομαλιζουμάμπη, τα υψηλότερα αρχικά (baseline) επίπεδα IgE συσχετίζονται με καλύτερη κλινική ανταπόκριση στους 6 μήνες, ενώ οι υπόλοιποι βιοδείκτες δεν έδειξαν ανεξάρτητη προγνωστική αξία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τον πιθανό ρόλο της IgE ως ενός απλού και εύκολα προσβάσιμου δείκτη για τη στρωματοποίηση της ανταπόκρισης και την εφαρμογή εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών στην CSU.","Introduction: Chronic Spontaneous Urticaria (CSU) is a persistent skin disorder that significantly impairs quality of life. Omalizumab (Xolair®) is an established treatment for patients with CSU inadequately controlled by H1-antihistamines, but therapeutic response varies. The aims of this study were to perform a prospective evaluation of the effectiveness of omalizumab at the recommended therapeutic dose as add-on therapy to H1-antihistamines, and to investigate and verify potential biomarkers associated with treatment response in CSU patients. Methods: This was a single-center observational cohort study including 40 patients with CSU treated with omalizumab 300 mg subcutaneously every 4 weeks for 24 weeks. Assessments were performed at baseline, week 4, week 16, and week 24. Responders were defined as those with UCT ≥ 12 at 6 months, and non-responders as those with UCT < 12. Comparative analyses were performed between the two groups. Results: At 6 months, 55% of patients achieved good disease control (UCT ≥ 12). Responders had significantly lower UAS7 scores (2.27 vs 19.77, p = 0.042) and higher UCT scores (14.88 vs 8.00, p = 0.038) compared with non-responders. Among biomarkers, baseline IgE levels were significantly higher in responders (275.0 ± 110.4 vs 158.8 ± 95.6 IU/mL, p = 0.039). Eosinophils, basophils, CRP, ESR, D-dimer, anti-TPO, anti-TG, and ANA showed no statistically significant differences between groups. ROC curve analysis indicated that IgE had the strongest predictive ability (AUC ≈ 0.71), while all other biomarkers had AUC < 0.70. Conclusions: In patients with CSU receiving omalizumab, higher baseline IgE levels are associated with better clinical response at 6 months, while the other biomarkers did not demonstrate independent predictive value. These findings support the potential role of IgE as a simple and accessible marker for response stratification and personalized treatment strategies in CSU."],"dc:identifier":["uoadl:5317716","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317716"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιοδείκτες θεραπευτικής ανταπόκρισης στη χρόνια αυθόρμητη κνίδωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z"}