{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317831"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317831","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική για το πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα - Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Το πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα είναι ο πιο κοινός υπότυπος μιας οικογενείας σπάνιων κακοηθειών που αναπτύσσονται στο σύστημα των χοληφόρων. Η διάγνωσή του είναι ιδιαιτέρως απαιτητική με αποτέλεσμα να διαλάθει έως ότου φτάσει σε προχωρημένο στάδιο και δώσει συμπτώματα, είτε λόγω τοπικά προχωρημένης νόσου, είτε λόγω διασποράς σε άλλα συστήματα. Ως εκ τούτου, τις περισσότερες φορές, η θεραπεία καθυστερεί και η αποτελεσματικότητά της είναι μειωμένη. Η διαχείριση των ασθενών, οι οποίοι δεν έχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις, περιλαμβάνει χειρουργείο με στόχο την πλήρη εξαίρεση του όγκου με ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Ύστερα ακολουθεί συστηματική χημειοθεραπεία. Η τήρηση αυτής της αλληλουχίας «εξαιρέσιμος όγκος – συστηματική χημειοθεραπεία», αποτελεί το μοναδικό ενδεχόμενο αυτή η ομάδα ασθενών να έχει αποδεκτή επιβίωση. Ενώ οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές εφαρμόζονται ήδη στα περισσότερα πεδία της χειρουργικής, η εφαρμογή τους στην αντιμετώπιση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος είναι περιορισμένη. Αυτό οφειλόταν στους τεχνικούς περιορισμούς που σχετίζονται με τη λαπαροσκόπηση κάτι που προκάλεσε, αρχικά, σκεπτικισμό στην εφαρμογή της ρομποτικής προσέγγισης για την αντιμετώπιση αυτής της ομάδας ασθενών. Βέβαια οι αρχικές επιφυλάξεις γρήγορα ξεπεράστηκαν, καθώς δεκαπέντε χρόνια μετά η ρομποτική προσέγγιση απέδειξε ότι αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική λύση της ανοιχτής, σε επιλεγμένους ασθενείς. Επιπροσθέτως η ρομποτική προσέγγιση σχετίζεται με καλύτερη μετεγχειρητική πορεία, όσον αφορά τις μετεγχειρητικές επιπλοκές, την παραμονή στο νοσοκομείο και την εκτιμώμενη απώλεια αίματος. Διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και τη διαχείριση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος, δημιουργία κέντρων αναφοράς, ορισμός της καμπύλης εκμάθησης για τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές και περισσότερες συγκριτικές τυχαιοποιημένες μελέτες, αποτελούν σημεία κλειδιά ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια των ασθενών και η επιτυχία της μεθόδου. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι μια επικαιροποιημένη ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας που αφορά τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές σε ασθενείς με πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα.","abstract_html":"Το πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα είναι ο πιο κοινός υπότυπος μιας οικογενείας σπάνιων κακοηθειών που αναπτύσσονται στο σύστημα των χοληφόρων. Η διάγνωσή του είναι ιδιαιτέρως απαιτητική με αποτέλεσμα να διαλάθει έως ότου φτάσει σε προχωρημένο στάδιο και δώσει συμπτώματα, είτε λόγω τοπικά προχωρημένης νόσου, είτε λόγω διασποράς σε άλλα συστήματα. Ως εκ τούτου, τις περισσότερες φορές, η θεραπεία καθυστερεί και η αποτελεσματικότητά της είναι μειωμένη. Η διαχείριση των ασθενών, οι οποίοι δεν έχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις, περιλαμβάνει χειρουργείο με στόχο την πλήρη εξαίρεση του όγκου με ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Ύστερα ακολουθεί συστηματική χημειοθεραπεία. Η τήρηση αυτής της αλληλουχίας «εξαιρέσιμος όγκος – συστηματική χημειοθεραπεία», αποτελεί το μοναδικό ενδεχόμενο αυτή η ομάδα ασθενών να έχει αποδεκτή επιβίωση. Ενώ οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές εφαρμόζονται ήδη στα περισσότερα πεδία της χειρουργικής, η εφαρμογή τους στην αντιμετώπιση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος είναι περιορισμένη. Αυτό οφειλόταν στους τεχνικούς περιορισμούς που σχετίζονται με τη λαπαροσκόπηση κάτι που προκάλεσε, αρχικά, σκεπτικισμό στην εφαρμογή της ρομποτικής προσέγγισης για την αντιμετώπιση αυτής της ομάδας ασθενών. Βέβαια οι αρχικές επιφυλάξεις γρήγορα ξεπεράστηκαν, καθώς δεκαπέντε χρόνια μετά η ρομποτική προσέγγιση απέδειξε ότι αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική λύση της ανοιχτής, σε επιλεγμένους ασθενείς. Επιπροσθέτως η ρομποτική προσέγγιση σχετίζεται με καλύτερη μετεγχειρητική πορεία, όσον αφορά τις μετεγχειρητικές επιπλοκές, την παραμονή στο νοσοκομείο και την εκτιμώμενη απώλεια αίματος. Διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και τη διαχείριση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος, δημιουργία κέντρων αναφοράς, ορισμός της καμπύλης εκμάθησης για τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές και περισσότερες συγκριτικές τυχαιοποιημένες μελέτες, αποτελούν σημεία κλειδιά ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια των ασθενών και η επιτυχία της μεθόδου. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι μια επικαιροποιημένη ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας που αφορά τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές σε ασθενείς με πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δωροβίνης Παναγιώτης","Τερρά Αλέξιος","Παληός Ηφαιστίων","Dorovinis Panagiotis","Terras Alexis","Palios Ifaistion"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317831"],"render_values":[{"text":"uoadl:5317831","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317831","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317831","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5317831","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δωροβίνης Παναγιώτης","Τερρά Αλέξιος","Παληός Ηφαιστίων","Dorovinis Panagiotis","Terras Alexis","Palios Ifaistion"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317831","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317831"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα είναι ο πιο κοινός υπότυπος μιας οικογενείας σπάνιων κακοηθειών που αναπτύσσονται στο σύστημα των χοληφόρων. Η διάγνωσή του είναι ιδιαιτέρως απαιτητική με αποτέλεσμα να διαλάθει έως ότου φτάσει σε προχωρημένο στάδιο και δώσει συμπτώματα, είτε λόγω τοπικά προχωρημένης νόσου, είτε λόγω διασποράς σε άλλα συστήματα. Ως εκ τούτου, τις περισσότερες φορές, η θεραπεία καθυστερεί και η αποτελεσματικότητά της είναι μειωμένη. Η διαχείριση των ασθενών, οι οποίοι δεν έχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις, περιλαμβάνει χειρουργείο με στόχο την πλήρη εξαίρεση του όγκου με ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Ύστερα ακολουθεί συστηματική χημειοθεραπεία. Η τήρηση αυτής της αλληλουχίας «εξαιρέσιμος όγκος – συστηματική χημειοθεραπεία», αποτελεί το μοναδικό ενδεχόμενο αυτή η ομάδα ασθενών να έχει αποδεκτή επιβίωση. Ενώ οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές εφαρμόζονται ήδη στα περισσότερα πεδία της χειρουργικής, η εφαρμογή τους στην αντιμετώπιση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος είναι περιορισμένη. Αυτό οφειλόταν στους τεχνικούς περιορισμούς που σχετίζονται με τη λαπαροσκόπηση κάτι που προκάλεσε, αρχικά, σκεπτικισμό στην εφαρμογή της ρομποτικής προσέγγισης για την αντιμετώπιση αυτής της ομάδας ασθενών. Βέβαια οι αρχικές επιφυλάξεις γρήγορα ξεπεράστηκαν, καθώς δεκαπέντε χρόνια μετά η ρομποτική προσέγγιση απέδειξε ότι αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική λύση της ανοιχτής, σε επιλεγμένους ασθενείς. Επιπροσθέτως η ρομποτική προσέγγιση σχετίζεται με καλύτερη μετεγχειρητική πορεία, όσον αφορά τις μετεγχειρητικές επιπλοκές, την παραμονή στο νοσοκομείο και την εκτιμώμενη απώλεια αίματος. Διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και τη διαχείριση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος, δημιουργία κέντρων αναφοράς, ορισμός της καμπύλης εκμάθησης για τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές και περισσότερες συγκριτικές τυχαιοποιημένες μελέτες, αποτελούν σημεία κλειδιά ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια των ασθενών και η επιτυχία της μεθόδου. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι μια επικαιροποιημένη ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας που αφορά τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές σε ασθενείς με πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα.","Perihilar cholangiocarcinoma (pCCA) is the most common subtype of a rare malignancy arising from the biliary tract. Its challenging diagnosis results in delayed treatment, most often when the disease is locally advanced or widespread. Management includes surgery followed by systemic chemotherapy; however, a negative resection margin (R0) is the mainstay for achieving an adequate survival benefit, in the absence of metastatic disease. While minimally invasive surgery (MIS) initially is adopted across every surgical field, laparoscopy’s inherent limitations hinder its implementation for the treatment of pCCA and results in skepticism even for the robotic approach. However, since its initial feasibility phase fifteen years ago, comparable results to open surgery have been reported regarding its safety and oncologic outcomes, in highly selected patients. Moreover, the robotic approach seems to be associated with favorable outcomes regarding post-operative complications, length of hospital stay, and estimated blood loss. International guidelines for the diagnosis and management of pCCA, centralization, definition of a learning curve for MIS, and more comparative studies assessing long term outcomes and randomization are key elements to ensure patient’s safety and technical efficiency. The aim of our review is to provide an updated perspective of the existing literature in the utilization of MIS for patients with pCCA"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική για το πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα - Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δωροβίνης Παναγιώτης","Τερρά Αλέξιος","Παληός Ηφαιστίων","Dorovinis Panagiotis","Terras Alexis","Palios Ifaistion"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα είναι ο πιο κοινός υπότυπος μιας οικογενείας σπάνιων κακοηθειών που αναπτύσσονται στο σύστημα των χοληφόρων. Η διάγνωσή του είναι ιδιαιτέρως απαιτητική με αποτέλεσμα να διαλάθει έως ότου φτάσει σε προχωρημένο στάδιο και δώσει συμπτώματα, είτε λόγω τοπικά προχωρημένης νόσου, είτε λόγω διασποράς σε άλλα συστήματα. Ως εκ τούτου, τις περισσότερες φορές, η θεραπεία καθυστερεί και η αποτελεσματικότητά της είναι μειωμένη. Η διαχείριση των ασθενών, οι οποίοι δεν έχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις, περιλαμβάνει χειρουργείο με στόχο την πλήρη εξαίρεση του όγκου με ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Ύστερα ακολουθεί συστηματική χημειοθεραπεία. Η τήρηση αυτής της αλληλουχίας «εξαιρέσιμος όγκος – συστηματική χημειοθεραπεία», αποτελεί το μοναδικό ενδεχόμενο αυτή η ομάδα ασθενών να έχει αποδεκτή επιβίωση. Ενώ οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές εφαρμόζονται ήδη στα περισσότερα πεδία της χειρουργικής, η εφαρμογή τους στην αντιμετώπιση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος είναι περιορισμένη. Αυτό οφειλόταν στους τεχνικούς περιορισμούς που σχετίζονται με τη λαπαροσκόπηση κάτι που προκάλεσε, αρχικά, σκεπτικισμό στην εφαρμογή της ρομποτικής προσέγγισης για την αντιμετώπιση αυτής της ομάδας ασθενών. Βέβαια οι αρχικές επιφυλάξεις γρήγορα ξεπεράστηκαν, καθώς δεκαπέντε χρόνια μετά η ρομποτική προσέγγιση απέδειξε ότι αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική λύση της ανοιχτής, σε επιλεγμένους ασθενείς. Επιπροσθέτως η ρομποτική προσέγγιση σχετίζεται με καλύτερη μετεγχειρητική πορεία, όσον αφορά τις μετεγχειρητικές επιπλοκές, την παραμονή στο νοσοκομείο και την εκτιμώμενη απώλεια αίματος. Διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και τη διαχείριση του πυλαίου χολαγγειοκαρκινώματος, δημιουργία κέντρων αναφοράς, ορισμός της καμπύλης εκμάθησης για τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές και περισσότερες συγκριτικές τυχαιοποιημένες μελέτες, αποτελούν σημεία κλειδιά ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια των ασθενών και η επιτυχία της μεθόδου. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι μια επικαιροποιημένη ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας που αφορά τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές σε ασθενείς με πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα.","Perihilar cholangiocarcinoma (pCCA) is the most common subtype of a rare malignancy arising from the biliary tract. Its challenging diagnosis results in delayed treatment, most often when the disease is locally advanced or widespread. Management includes surgery followed by systemic chemotherapy; however, a negative resection margin (R0) is the mainstay for achieving an adequate survival benefit, in the absence of metastatic disease. While minimally invasive surgery (MIS) initially is adopted across every surgical field, laparoscopy’s inherent limitations hinder its implementation for the treatment of pCCA and results in skepticism even for the robotic approach. However, since its initial feasibility phase fifteen years ago, comparable results to open surgery have been reported regarding its safety and oncologic outcomes, in highly selected patients. Moreover, the robotic approach seems to be associated with favorable outcomes regarding post-operative complications, length of hospital stay, and estimated blood loss. International guidelines for the diagnosis and management of pCCA, centralization, definition of a learning curve for MIS, and more comparative studies assessing long term outcomes and randomization are key elements to ensure patient’s safety and technical efficiency. The aim of our review is to provide an updated perspective of the existing literature in the utilization of MIS for patients with pCCA"],"dc:identifier":["uoadl:5317831","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317831"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική για το πυλαίο χολαγγειοκαρκίνωμα - Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z"}