{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317904"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317904","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι μεταηθικές ερμηνείες του Αριστοτέλη","abstract":"Η εργασία εξετάζει τις διαφορετικές μεταηθικές ερμηνείες της αριστοτελικής φιλοσοφίας, εστιάζοντας στη σχέση ανάμεσα στην πρακτική ηθική και τις θεμελιώδεις μεταηθικές κατηγορίες της αντικειμενικότητας, της γνωσιακής ισχύος και της οντολογικής θεμελίωσης των αξιών. Αρχικά παρουσιάζεται το πεδίο της μεταηθικής, με τις κύριες σχολές σκέψης (ρεαλισμός, αντιρεαλισμός, συναισθηματισμός, σχετικισμός), και η θέση του Αριστοτέλη ως φορέα μιας «προ-μεταηθικής» θεωρίας. Στη συνέχεια αναλύονται οι κεντρικές έννοιες της αριστοτελικής ηθικής, ευδαιμονία, αρετή, μεσότης, τέλος, και εξετάζεται πώς αυτές προσλαμβάνονται ως μεταηθικές κατηγορίες. Το τρίτο μέρος εστιάζει στις μεταηθικές διαστάσεις της αριστοτελικής σκέψης: τον ηθικό ρεαλισμό, τη γνωσιακή υπόσταση των ηθικών κρίσεων, τη σύγκρουση εσωτερισμού και εξωτερικισμού, καθώς και την έννοια του καλού τόσο ως φυσικής πραγματικότητας όσο και ως κοινωνικής κατασκευής. Το τέταρτο μέρος περιλαμβάνει κριτικό αναστοχασμό και προσωπική φιλοσοφική ερμηνεία, με έμφαση στον κίνδυνο αναχρονισμού αλλά και στη δημιουργική επικαιρότητα της αριστοτελικής ηθικής. Τέλος, τα συμπεράσματα αναδεικνύουν τη θεωρητική συμβολή της μελέτης, δείχνοντας ότι η αριστοτελική ηθική μπορεί να λειτουργήσει ως υπόβαθρο για μια ολιστική μεταηθική, που συνδυάζει το οντολογικό, το γνωσιακό και το πρακτικό στοιχείο.","abstract_html":"Η εργασία εξετάζει τις διαφορετικές μεταηθικές ερμηνείες της αριστοτελικής φιλοσοφίας, εστιάζοντας στη σχέση ανάμεσα στην πρακτική ηθική και τις θεμελιώδεις μεταηθικές κατηγορίες της αντικειμενικότητας, της γνωσιακής ισχύος και της οντολογικής θεμελίωσης των αξιών. Αρχικά παρουσιάζεται το πεδίο της μεταηθικής, με τις κύριες σχολές σκέψης (ρεαλισμός, αντιρεαλισμός, συναισθηματισμός, σχετικισμός), και η θέση του Αριστοτέλη ως φορέα μιας «προ-μεταηθικής» θεωρίας. Στη συνέχεια αναλύονται οι κεντρικές έννοιες της αριστοτελικής ηθικής, ευδαιμονία, αρετή, μεσότης, τέλος, και εξετάζεται πώς αυτές προσλαμβάνονται ως μεταηθικές κατηγορίες. Το τρίτο μέρος εστιάζει στις μεταηθικές διαστάσεις της αριστοτελικής σκέψης: τον ηθικό ρεαλισμό, τη γνωσιακή υπόσταση των ηθικών κρίσεων, τη σύγκρουση εσωτερισμού και εξωτερικισμού, καθώς και την έννοια του καλού τόσο ως φυσικής πραγματικότητας όσο και ως κοινωνικής κατασκευής. Το τέταρτο μέρος περιλαμβάνει κριτικό αναστοχασμό και προσωπική φιλοσοφική ερμηνεία, με έμφαση στον κίνδυνο αναχρονισμού αλλά και στη δημιουργική επικαιρότητα της αριστοτελικής ηθικής. Τέλος, τα συμπεράσματα αναδεικνύουν τη θεωρητική συμβολή της μελέτης, δείχνοντας ότι η αριστοτελική ηθική μπορεί να λειτουργήσει ως υπόβαθρο για μια ολιστική μεταηθική, που συνδυάζει το οντολογικό, το γνωσιακό και το πρακτικό στοιχείο.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδωροπούλου Αγγελική","THEODOROPOULOU ANGELIKI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317904"],"render_values":[{"text":"uoadl:5317904","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317904","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317904","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5317904","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδωροπούλου Αγγελική","THEODOROPOULOU ANGELIKI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317904","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317904"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία εξετάζει τις διαφορετικές μεταηθικές ερμηνείες της αριστοτελικής φιλοσοφίας, εστιάζοντας στη σχέση ανάμεσα στην πρακτική ηθική και τις θεμελιώδεις μεταηθικές κατηγορίες της αντικειμενικότητας, της γνωσιακής ισχύος και της οντολογικής θεμελίωσης των αξιών. Αρχικά παρουσιάζεται το πεδίο της μεταηθικής, με τις κύριες σχολές σκέψης (ρεαλισμός, αντιρεαλισμός, συναισθηματισμός, σχετικισμός), και η θέση του Αριστοτέλη ως φορέα μιας «προ-μεταηθικής» θεωρίας. Στη συνέχεια αναλύονται οι κεντρικές έννοιες της αριστοτελικής ηθικής, ευδαιμονία, αρετή, μεσότης, τέλος, και εξετάζεται πώς αυτές προσλαμβάνονται ως μεταηθικές κατηγορίες. Το τρίτο μέρος εστιάζει στις μεταηθικές διαστάσεις της αριστοτελικής σκέψης: τον ηθικό ρεαλισμό, τη γνωσιακή υπόσταση των ηθικών κρίσεων, τη σύγκρουση εσωτερισμού και εξωτερικισμού, καθώς και την έννοια του καλού τόσο ως φυσικής πραγματικότητας όσο και ως κοινωνικής κατασκευής. Το τέταρτο μέρος περιλαμβάνει κριτικό αναστοχασμό και προσωπική φιλοσοφική ερμηνεία, με έμφαση στον κίνδυνο αναχρονισμού αλλά και στη δημιουργική επικαιρότητα της αριστοτελικής ηθικής. Τέλος, τα συμπεράσματα αναδεικνύουν τη θεωρητική συμβολή της μελέτης, δείχνοντας ότι η αριστοτελική ηθική μπορεί να λειτουργήσει ως υπόβαθρο για μια ολιστική μεταηθική, που συνδυάζει το οντολογικό, το γνωσιακό και το πρακτικό στοιχείο.","The study examines the different metaethical interpretations of Aristotelian philosophy, focusing on the relationship between practical ethics and the fundamental metaethical categories of objectivity, cognitive authority, and the ontological grounding of values. It begins by presenting the field of metaethics, its main schools of thought (realism, anti-realism, emotivism, relativism), and Aristotle’s position as a proponent of a “pre-metaethical” theory. It then analyzes the central concepts of Aristotelian ethics—eudaimonia, virtue, the mean, and telos—and explores how these are understood as metaethical categories. The third section focuses on the metaethical dimensions of Aristotelian thought: moral realism, the cognitive status of moral judgments, the conflict between internalism and externalism, and the concept of the good both as a natural reality and as a social construct. The fourth section offers critical reflection and personal philosophical interpretation, emphasizing the risk of anachronism but also the creative relevance of Aristotelian ethics today. Finally, the conclusions highlight the theoretical contribution of the study, showing that Aristotelian ethics can serve as a foundation for a holistic metaethics that integrates ontological, cognitive, and practical elements."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι μεταηθικές ερμηνείες του Αριστοτέλη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδωροπούλου Αγγελική","THEODOROPOULOU ANGELIKI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η εργασία εξετάζει τις διαφορετικές μεταηθικές ερμηνείες της αριστοτελικής φιλοσοφίας, εστιάζοντας στη σχέση ανάμεσα στην πρακτική ηθική και τις θεμελιώδεις μεταηθικές κατηγορίες της αντικειμενικότητας, της γνωσιακής ισχύος και της οντολογικής θεμελίωσης των αξιών. Αρχικά παρουσιάζεται το πεδίο της μεταηθικής, με τις κύριες σχολές σκέψης (ρεαλισμός, αντιρεαλισμός, συναισθηματισμός, σχετικισμός), και η θέση του Αριστοτέλη ως φορέα μιας «προ-μεταηθικής» θεωρίας. Στη συνέχεια αναλύονται οι κεντρικές έννοιες της αριστοτελικής ηθικής, ευδαιμονία, αρετή, μεσότης, τέλος, και εξετάζεται πώς αυτές προσλαμβάνονται ως μεταηθικές κατηγορίες. Το τρίτο μέρος εστιάζει στις μεταηθικές διαστάσεις της αριστοτελικής σκέψης: τον ηθικό ρεαλισμό, τη γνωσιακή υπόσταση των ηθικών κρίσεων, τη σύγκρουση εσωτερισμού και εξωτερικισμού, καθώς και την έννοια του καλού τόσο ως φυσικής πραγματικότητας όσο και ως κοινωνικής κατασκευής. Το τέταρτο μέρος περιλαμβάνει κριτικό αναστοχασμό και προσωπική φιλοσοφική ερμηνεία, με έμφαση στον κίνδυνο αναχρονισμού αλλά και στη δημιουργική επικαιρότητα της αριστοτελικής ηθικής. Τέλος, τα συμπεράσματα αναδεικνύουν τη θεωρητική συμβολή της μελέτης, δείχνοντας ότι η αριστοτελική ηθική μπορεί να λειτουργήσει ως υπόβαθρο για μια ολιστική μεταηθική, που συνδυάζει το οντολογικό, το γνωσιακό και το πρακτικό στοιχείο.","The study examines the different metaethical interpretations of Aristotelian philosophy, focusing on the relationship between practical ethics and the fundamental metaethical categories of objectivity, cognitive authority, and the ontological grounding of values. It begins by presenting the field of metaethics, its main schools of thought (realism, anti-realism, emotivism, relativism), and Aristotle’s position as a proponent of a “pre-metaethical” theory. It then analyzes the central concepts of Aristotelian ethics—eudaimonia, virtue, the mean, and telos—and explores how these are understood as metaethical categories. The third section focuses on the metaethical dimensions of Aristotelian thought: moral realism, the cognitive status of moral judgments, the conflict between internalism and externalism, and the concept of the good both as a natural reality and as a social construct. The fourth section offers critical reflection and personal philosophical interpretation, emphasizing the risk of anachronism but also the creative relevance of Aristotelian ethics today. Finally, the conclusions highlight the theoretical contribution of the study, showing that Aristotelian ethics can serve as a foundation for a holistic metaethics that integrates ontological, cognitive, and practical elements."],"dc:identifier":["uoadl:5317904","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317904"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Οι μεταηθικές ερμηνείες του Αριστοτέλη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z"}