{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317958"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5317958","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Immunological effects and properties of polymeric micelles","abstract":"Τα πολυμερικά μικκύλια (PMs) είναι πολυλειτουργικές νανοπλατφόρμες ικανές να αλληλοεπιδρούν με το ανοσοποιητικό σύστημα (IS) με ποικίλους τρόπους. Ωστόσο, οι ανοσολογικές τους επιδράσεις και οι συνακόλουθες ιδιότητές τους δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί. Αυτά τα συστήματα νανοκλίμακας, που αποτελούνται από αμφιφιλικά πολυμερή τα οποία αυτοσυναρμολογούνται σε δομές πυρήνα–κελύφους, προσφέρουν προσαρμόσιμα δομικά, φυσικοχημικά, φαρμακολογικά και βιολογικά χαρακτηριστικά, καθιστώντας τα υποσχόμενα υποψήφια για ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτά τα χαρακτηριστικά επηρεάζουν τις αλληλεπιδράσεις με το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ουσιώδης για τον καθορισμό της ανοσολογικής ταυτότητας των PMs. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά συστηματικά αυτές τις σχέσεις, με στόχο την καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου που συνδέει τις ιδιότητες των PMs με συγκεκριμένες ανοσολογικές επιδράσεις και τα συνακόλουθα βιολογικά αποτελέσματα. Διεξήχθη δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, αναλύοντας 50 πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2020 και 2025. Οι μελέτες επιλέχθηκαν με βάση αυστηρά κριτήρια ένταξης, επικεντρώνοντας σε πειραματικά δεδομένα σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις των PMs με ανοσοκύτταρα, ιστούς ή συστηματικές ανοσολογικές διαδικασίες, ενώ αποκλείστηκαν ανασκοπήσεις, μη βιοϊατρικές εφαρμογές ή μελέτες περιορισμένες στην ανάλυση των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών τους. Τα εξαγόμενα δεδομένα οργανώθηκαν σε λεπτομερείς θεματικούς πίνακες που κάλυπταν τη σύνθεση των πολυμερών, την αρχιτεκτονική των μικκυλίων, τα φυσικοχημικά και φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, τις ανοσολογικές επιδράσεις και ιδιότητες, καθώς και τις βιοϊατρικές εφαρμογές. Αυτή η δομημένη προσέγγιση επέτρεψε τόσο την ποιοτική σύνθεση όσο και την ημι-ποσοτική σύγκριση επαναλαμβανόμενων προτύπων, μηχανιστικών ενδείξεων και των πρόσφατων εξελίξεων στην ανοσολογία των PMs. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι τα PMs εμφανίζουν ποικίλες άμεσες και έμμεσες ανοσολογικές επιδράσεις, οι οποίες συλλογικά καθορίζουν τις συγκεκριμένες ανοσολογικές τους ιδιότητες. Οι άμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν ανοσολογική αναγνώριση, ενεργοποίηση, ρύθμιση, στόχευση, συλλογή-απομάκρυνση (scavenging) και κυτταροκτόνο δραστηριότητα. Οι έμμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν αλληλεπιδράσεις με μη- ανοσοκύτταρα, ρύθμιση του μικροβιώματος, επιγενετικές επιρροές, ρύθμιση των οδών πήξης και συστηματική ανοσολογική ρύθμιση μέσω του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος. Δομικά χαρακτηριστικά, όπως η σύνθεση των πολυμερών, η αρχιτεκτονική και η χειρομορφία, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την αναγνώριση και αποφυγή από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ταυτόχρονα, τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων του μεγέθους, του φορτίου, της πολυδιασποράς, του σχήματος, της κρίσιμης μικκυλιακής συγκέντρωσης και της λειτουργικής διαμόρφωσης, ρυθμίζουν την αναγνώριση, την αποφυγή, την κυτταρική πρόσληψη και την ενεργοποίηση. Τα φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, όπως ο τύπος του φορτίου, η αποτελεσματικότητα ενθυλάκωσης και η κινητική απελευθέρωσης, επηρεάζουν την εμπλοκή του ανοσοποιητικού, ενώ η δυναμική της βιο-κορώνας (bio-corona) διαμορφώνει περαιτέρω τις ανοσολογικές αλληλεπιδράσεις και την θεραπευτική αποτελεσματικότητα. Τα PMs εμφανίζουν πολυλειτουργική ικανότητα ως ανοσοενισχυτικά εμβολίων, στοχευμένα θεραπευτικά μέσα, ρυθμιστές του ανοσοποιητικού, συλλέκτες ή κυτταροκτόνα, υποστηρίζοντας εφαρμογές σε ανοσοθεραπεία καρκίνου, αυτοάνοσα νοσήματα, φλεγμονώδεις καταστάσεις, λοιμώξεις, μεταμοσχεύσεις και αναγέννηση ιστών. Παρά τις υποσχέσεις τους, παραμένουν προκλήσεις, που πρέπει να ξεπεραστούν για την κλινική εφαρμογή τους, όπως οι μη στοχευμένες επιδράσεις, η μεταβλητότητα της βιο-κορώνας, η μακροχρόνια ασφάλεια, οι διαφορές μεταξύ των ειδών, η σαφήνεια των μηχανισμών, η εξατομίκευση και η κλίμακα παραγωγής. Με την ενσωμάτωση των δομικών, φυσικοχημικών, φαρμακολογικών και βιολογικών γνώσεων, η μελλοντική έρευνα μπορεί να βελτιστοποιήσει τα PMs για ασφαλή, αποτελεσματική και στοχευμένη ανοσολογική δράση. Αυτή η ολοκληρωμένη προσέγγιση όχι μόνο προάγει τη νανοϊατρική αλλά και ενισχύει την θεραπευτική ευελιξία των PMs σε ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Τελικά, ο σχεδιασμός σε επίπεδο νανοκλίμακας σε σύνδεση με τη δυναμική του ανοσοποιητικού συστήματος καθιστά τα PMs υποσχόμενους υποψήφιους για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ανοσολογικά «ευφυών» νανοϊατρικών συστημάτων.","abstract_html":"Τα πολυμερικά μικκύλια (PMs) είναι πολυλειτουργικές νανοπλατφόρμες ικανές να αλληλοεπιδρούν με το ανοσοποιητικό σύστημα (IS) με ποικίλους τρόπους. Ωστόσο, οι ανοσολογικές τους επιδράσεις και οι συνακόλουθες ιδιότητές τους δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί. Αυτά τα συστήματα νανοκλίμακας, που αποτελούνται από αμφιφιλικά πολυμερή τα οποία αυτοσυναρμολογούνται σε δομές πυρήνα–κελύφους, προσφέρουν προσαρμόσιμα δομικά, φυσικοχημικά, φαρμακολογικά και βιολογικά χαρακτηριστικά, καθιστώντας τα υποσχόμενα υποψήφια για ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτά τα χαρακτηριστικά επηρεάζουν τις αλληλεπιδράσεις με το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ουσιώδης για τον καθορισμό της ανοσολογικής ταυτότητας των PMs. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά συστηματικά αυτές τις σχέσεις, με στόχο την καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου που συνδέει τις ιδιότητες των PMs με συγκεκριμένες ανοσολογικές επιδράσεις και τα συνακόλουθα βιολογικά αποτελέσματα. Διεξήχθη δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, αναλύοντας 50 πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2020 και 2025. Οι μελέτες επιλέχθηκαν με βάση αυστηρά κριτήρια ένταξης, επικεντρώνοντας σε πειραματικά δεδομένα σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις των PMs με ανοσοκύτταρα, ιστούς ή συστηματικές ανοσολογικές διαδικασίες, ενώ αποκλείστηκαν ανασκοπήσεις, μη βιοϊατρικές εφαρμογές ή μελέτες περιορισμένες στην ανάλυση των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών τους. Τα εξαγόμενα δεδομένα οργανώθηκαν σε λεπτομερείς θεματικούς πίνακες που κάλυπταν τη σύνθεση των πολυμερών, την αρχιτεκτονική των μικκυλίων, τα φυσικοχημικά και φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, τις ανοσολογικές επιδράσεις και ιδιότητες, καθώς και τις βιοϊατρικές εφαρμογές. Αυτή η δομημένη προσέγγιση επέτρεψε τόσο την ποιοτική σύνθεση όσο και την ημι-ποσοτική σύγκριση επαναλαμβανόμενων προτύπων, μηχανιστικών ενδείξεων και των πρόσφατων εξελίξεων στην ανοσολογία των PMs. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι τα PMs εμφανίζουν ποικίλες άμεσες και έμμεσες ανοσολογικές επιδράσεις, οι οποίες συλλογικά καθορίζουν τις συγκεκριμένες ανοσολογικές τους ιδιότητες. Οι άμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν ανοσολογική αναγνώριση, ενεργοποίηση, ρύθμιση, στόχευση, συλλογή-απομάκρυνση (scavenging) και κυτταροκτόνο δραστηριότητα. Οι έμμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν αλληλεπιδράσεις με μη- ανοσοκύτταρα, ρύθμιση του μικροβιώματος, επιγενετικές επιρροές, ρύθμιση των οδών πήξης και συστηματική ανοσολογική ρύθμιση μέσω του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος. Δομικά χαρακτηριστικά, όπως η σύνθεση των πολυμερών, η αρχιτεκτονική και η χειρομορφία, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την αναγνώριση και αποφυγή από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ταυτόχρονα, τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων του μεγέθους, του φορτίου, της πολυδιασποράς, του σχήματος, της κρίσιμης μικκυλιακής συγκέντρωσης και της λειτουργικής διαμόρφωσης, ρυθμίζουν την αναγνώριση, την αποφυγή, την κυτταρική πρόσληψη και την ενεργοποίηση. Τα φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, όπως ο τύπος του φορτίου, η αποτελεσματικότητα ενθυλάκωσης και η κινητική απελευθέρωσης, επηρεάζουν την εμπλοκή του ανοσοποιητικού, ενώ η δυναμική της βιο-κορώνας (bio-corona) διαμορφώνει περαιτέρω τις ανοσολογικές αλληλεπιδράσεις και την θεραπευτική αποτελεσματικότητα. Τα PMs εμφανίζουν πολυλειτουργική ικανότητα ως ανοσοενισχυτικά εμβολίων, στοχευμένα θεραπευτικά μέσα, ρυθμιστές του ανοσοποιητικού, συλλέκτες ή κυτταροκτόνα, υποστηρίζοντας εφαρμογές σε ανοσοθεραπεία καρκίνου, αυτοάνοσα νοσήματα, φλεγμονώδεις καταστάσεις, λοιμώξεις, μεταμοσχεύσεις και αναγέννηση ιστών. Παρά τις υποσχέσεις τους, παραμένουν προκλήσεις, που πρέπει να ξεπεραστούν για την κλινική εφαρμογή τους, όπως οι μη στοχευμένες επιδράσεις, η μεταβλητότητα της βιο-κορώνας, η μακροχρόνια ασφάλεια, οι διαφορές μεταξύ των ειδών, η σαφήνεια των μηχανισμών, η εξατομίκευση και η κλίμακα παραγωγής. Με την ενσωμάτωση των δομικών, φυσικοχημικών, φαρμακολογικών και βιολογικών γνώσεων, η μελλοντική έρευνα μπορεί να βελτιστοποιήσει τα PMs για ασφαλή, αποτελεσματική και στοχευμένη ανοσολογική δράση. Αυτή η ολοκληρωμένη προσέγγιση όχι μόνο προάγει τη νανοϊατρική αλλά και ενισχύει την θεραπευτική ευελιξία των PMs σε ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Τελικά, ο σχεδιασμός σε επίπεδο νανοκλίμακας σε σύνδεση με τη δυναμική του ανοσοποιητικού συστήματος καθιστά τα PMs υποσχόμενους υποψήφιους για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ανοσολογικά «ευφυών» νανοϊατρικών συστημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυνηγόπουλος Σπυρίδων","Kynigopoulos Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317958"],"render_values":[{"text":"uoadl:5317958","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317958","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317958","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5317958","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυνηγόπουλος Σπυρίδων","Kynigopoulos Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5317958","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317958"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα πολυμερικά μικκύλια (PMs) είναι πολυλειτουργικές νανοπλατφόρμες ικανές να αλληλοεπιδρούν με το ανοσοποιητικό σύστημα (IS) με ποικίλους τρόπους. Ωστόσο, οι ανοσολογικές τους επιδράσεις και οι συνακόλουθες ιδιότητές τους δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί. Αυτά τα συστήματα νανοκλίμακας, που αποτελούνται από αμφιφιλικά πολυμερή τα οποία αυτοσυναρμολογούνται σε δομές πυρήνα–κελύφους, προσφέρουν προσαρμόσιμα δομικά, φυσικοχημικά, φαρμακολογικά και βιολογικά χαρακτηριστικά, καθιστώντας τα υποσχόμενα υποψήφια για ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτά τα χαρακτηριστικά επηρεάζουν τις αλληλεπιδράσεις με το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ουσιώδης για τον καθορισμό της ανοσολογικής ταυτότητας των PMs. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά συστηματικά αυτές τις σχέσεις, με στόχο την καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου που συνδέει τις ιδιότητες των PMs με συγκεκριμένες ανοσολογικές επιδράσεις και τα συνακόλουθα βιολογικά αποτελέσματα. Διεξήχθη δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, αναλύοντας 50 πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2020 και 2025. Οι μελέτες επιλέχθηκαν με βάση αυστηρά κριτήρια ένταξης, επικεντρώνοντας σε πειραματικά δεδομένα σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις των PMs με ανοσοκύτταρα, ιστούς ή συστηματικές ανοσολογικές διαδικασίες, ενώ αποκλείστηκαν ανασκοπήσεις, μη βιοϊατρικές εφαρμογές ή μελέτες περιορισμένες στην ανάλυση των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών τους. Τα εξαγόμενα δεδομένα οργανώθηκαν σε λεπτομερείς θεματικούς πίνακες που κάλυπταν τη σύνθεση των πολυμερών, την αρχιτεκτονική των μικκυλίων, τα φυσικοχημικά και φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, τις ανοσολογικές επιδράσεις και ιδιότητες, καθώς και τις βιοϊατρικές εφαρμογές. Αυτή η δομημένη προσέγγιση επέτρεψε τόσο την ποιοτική σύνθεση όσο και την ημι-ποσοτική σύγκριση επαναλαμβανόμενων προτύπων, μηχανιστικών ενδείξεων και των πρόσφατων εξελίξεων στην ανοσολογία των PMs. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι τα PMs εμφανίζουν ποικίλες άμεσες και έμμεσες ανοσολογικές επιδράσεις, οι οποίες συλλογικά καθορίζουν τις συγκεκριμένες ανοσολογικές τους ιδιότητες. Οι άμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν ανοσολογική αναγνώριση, ενεργοποίηση, ρύθμιση, στόχευση, συλλογή-απομάκρυνση (scavenging) και κυτταροκτόνο δραστηριότητα. Οι έμμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν αλληλεπιδράσεις με μη- ανοσοκύτταρα, ρύθμιση του μικροβιώματος, επιγενετικές επιρροές, ρύθμιση των οδών πήξης και συστηματική ανοσολογική ρύθμιση μέσω του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος. Δομικά χαρακτηριστικά, όπως η σύνθεση των πολυμερών, η αρχιτεκτονική και η χειρομορφία, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την αναγνώριση και αποφυγή από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ταυτόχρονα, τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων του μεγέθους, του φορτίου, της πολυδιασποράς, του σχήματος, της κρίσιμης μικκυλιακής συγκέντρωσης και της λειτουργικής διαμόρφωσης, ρυθμίζουν την αναγνώριση, την αποφυγή, την κυτταρική πρόσληψη και την ενεργοποίηση. Τα φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, όπως ο τύπος του φορτίου, η αποτελεσματικότητα ενθυλάκωσης και η κινητική απελευθέρωσης, επηρεάζουν την εμπλοκή του ανοσοποιητικού, ενώ η δυναμική της βιο-κορώνας (bio-corona) διαμορφώνει περαιτέρω τις ανοσολογικές αλληλεπιδράσεις και την θεραπευτική αποτελεσματικότητα. Τα PMs εμφανίζουν πολυλειτουργική ικανότητα ως ανοσοενισχυτικά εμβολίων, στοχευμένα θεραπευτικά μέσα, ρυθμιστές του ανοσοποιητικού, συλλέκτες ή κυτταροκτόνα, υποστηρίζοντας εφαρμογές σε ανοσοθεραπεία καρκίνου, αυτοάνοσα νοσήματα, φλεγμονώδεις καταστάσεις, λοιμώξεις, μεταμοσχεύσεις και αναγέννηση ιστών. Παρά τις υποσχέσεις τους, παραμένουν προκλήσεις, που πρέπει να ξεπεραστούν για την κλινική εφαρμογή τους, όπως οι μη στοχευμένες επιδράσεις, η μεταβλητότητα της βιο-κορώνας, η μακροχρόνια ασφάλεια, οι διαφορές μεταξύ των ειδών, η σαφήνεια των μηχανισμών, η εξατομίκευση και η κλίμακα παραγωγής. Με την ενσωμάτωση των δομικών, φυσικοχημικών, φαρμακολογικών και βιολογικών γνώσεων, η μελλοντική έρευνα μπορεί να βελτιστοποιήσει τα PMs για ασφαλή, αποτελεσματική και στοχευμένη ανοσολογική δράση. Αυτή η ολοκληρωμένη προσέγγιση όχι μόνο προάγει τη νανοϊατρική αλλά και ενισχύει την θεραπευτική ευελιξία των PMs σε ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Τελικά, ο σχεδιασμός σε επίπεδο νανοκλίμακας σε σύνδεση με τη δυναμική του ανοσοποιητικού συστήματος καθιστά τα PMs υποσχόμενους υποψήφιους για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ανοσολογικά «ευφυών» νανοϊατρικών συστημάτων.","Polymeric micelles (PMs) are versatile nanoplatforms that can interact with the immune system (IS) in diverse ways. However, their immunological effects and resulting properties are not fully understood. These nanoscale systems, composed of amphiphilic polymers that self-assemble into core–shell structures, offer tunable structural, physicochemical, pharmacological, and biological characteristics, making them promising candidates for diverse biomedical applications. Understanding how these attributes shape interactions with the IS is essential to defining the immunological identity of PMs. This thesis systematically investigates these relationships, aiming to establish a comprehensive framework that links PM properties to specific immunological effects and their resulting biological outcomes. A structured literature review was conducted, analyzing 50 original research articles published between 2020 and 2025. Studies were selected based on strict inclusion criteria, focusing on experimental evidence of PM interactions with immune cells, tissues, or systemic immune processes, while excluding reviews, non-biomedical applications, or studies limited to physicochemical characterization. Extracted data were organized into detailed thematic tables covering polymer composition, micelle architecture, physicochemical and pharmacological characteristics, immunological effects and properties, and biomedical applications. This structured approach enabled both qualitative synthesis and semi-quantitative comparison of recurring patterns, mechanistic insights, and emerging trends in PM immunology. The findings reveal that PMs exhibit diverse direct and indirect immunological effects, which collectively determine their specific immunological properties. Direct effects include immune recognition, activation, modulation, targeting, scavenging, and cytocidal activity. Indirect effects involve interactions with non-immune cells, modulation of the microbiota, epigenetic influences, regulation of coagulation pathways, and systemic immune modulation via the reticuloendothelial system. Structural features, such as polymer composition, architecture, and chirality, are critical determinants of immune recognition and evasion. Meanwhile, physicochemical traits, including size, charge, polydispersity, shape, critical micelle concentration, and functionalization, modulate recognition, evasion, cellular uptake, and activation. Pharmacological characteristics, including payload type, loading efficiency, and release kinetics, influence immune engagement, and the dynamic bio-corona further shapes immune interactions and therapeutic efficacy. PMs exhibit multifunctional potential as vaccine adjuvants, targeted therapeutics, immune modulators, scavengers, or killers, supporting applications across cancer immunotherapy, autoimmune diseases, inflammatory conditions, infectious diseases, transplantation, and tissue regeneration. Despite their promise, challenges remain, including off-target effects, bio-corona variability, long-term safety, interspecies differences, mechanistic clarity, personalization, and scalable production, which must be addressed to achieve clinical translation. By integrating structural, physicochemical, pharmacological, and biological insights, future research can optimize PMs for safe, effective, and precisely targeted immunological activity. This integrative approach not only advances nanomedicine but also enhances the therapeutic versatility of PMs across diverse biomedical applications. Ultimately, bridging nanoscale design with IS dynamics positions PMs as promising candidates for the development of next-generation, immunologically intelligent nanomedicines."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Immunological effects and properties of polymeric micelles"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυνηγόπουλος Σπυρίδων","Kynigopoulos Spyridon"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τα πολυμερικά μικκύλια (PMs) είναι πολυλειτουργικές νανοπλατφόρμες ικανές να αλληλοεπιδρούν με το ανοσοποιητικό σύστημα (IS) με ποικίλους τρόπους. Ωστόσο, οι ανοσολογικές τους επιδράσεις και οι συνακόλουθες ιδιότητές τους δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί. Αυτά τα συστήματα νανοκλίμακας, που αποτελούνται από αμφιφιλικά πολυμερή τα οποία αυτοσυναρμολογούνται σε δομές πυρήνα–κελύφους, προσφέρουν προσαρμόσιμα δομικά, φυσικοχημικά, φαρμακολογικά και βιολογικά χαρακτηριστικά, καθιστώντας τα υποσχόμενα υποψήφια για ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτά τα χαρακτηριστικά επηρεάζουν τις αλληλεπιδράσεις με το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ουσιώδης για τον καθορισμό της ανοσολογικής ταυτότητας των PMs. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά συστηματικά αυτές τις σχέσεις, με στόχο την καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου που συνδέει τις ιδιότητες των PMs με συγκεκριμένες ανοσολογικές επιδράσεις και τα συνακόλουθα βιολογικά αποτελέσματα. Διεξήχθη δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, αναλύοντας 50 πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2020 και 2025. Οι μελέτες επιλέχθηκαν με βάση αυστηρά κριτήρια ένταξης, επικεντρώνοντας σε πειραματικά δεδομένα σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις των PMs με ανοσοκύτταρα, ιστούς ή συστηματικές ανοσολογικές διαδικασίες, ενώ αποκλείστηκαν ανασκοπήσεις, μη βιοϊατρικές εφαρμογές ή μελέτες περιορισμένες στην ανάλυση των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών τους. Τα εξαγόμενα δεδομένα οργανώθηκαν σε λεπτομερείς θεματικούς πίνακες που κάλυπταν τη σύνθεση των πολυμερών, την αρχιτεκτονική των μικκυλίων, τα φυσικοχημικά και φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, τις ανοσολογικές επιδράσεις και ιδιότητες, καθώς και τις βιοϊατρικές εφαρμογές. Αυτή η δομημένη προσέγγιση επέτρεψε τόσο την ποιοτική σύνθεση όσο και την ημι-ποσοτική σύγκριση επαναλαμβανόμενων προτύπων, μηχανιστικών ενδείξεων και των πρόσφατων εξελίξεων στην ανοσολογία των PMs. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι τα PMs εμφανίζουν ποικίλες άμεσες και έμμεσες ανοσολογικές επιδράσεις, οι οποίες συλλογικά καθορίζουν τις συγκεκριμένες ανοσολογικές τους ιδιότητες. Οι άμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν ανοσολογική αναγνώριση, ενεργοποίηση, ρύθμιση, στόχευση, συλλογή-απομάκρυνση (scavenging) και κυτταροκτόνο δραστηριότητα. Οι έμμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν αλληλεπιδράσεις με μη- ανοσοκύτταρα, ρύθμιση του μικροβιώματος, επιγενετικές επιρροές, ρύθμιση των οδών πήξης και συστηματική ανοσολογική ρύθμιση μέσω του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος. Δομικά χαρακτηριστικά, όπως η σύνθεση των πολυμερών, η αρχιτεκτονική και η χειρομορφία, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την αναγνώριση και αποφυγή από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ταυτόχρονα, τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων του μεγέθους, του φορτίου, της πολυδιασποράς, του σχήματος, της κρίσιμης μικκυλιακής συγκέντρωσης και της λειτουργικής διαμόρφωσης, ρυθμίζουν την αναγνώριση, την αποφυγή, την κυτταρική πρόσληψη και την ενεργοποίηση. Τα φαρμακολογικά χαρακτηριστικά, όπως ο τύπος του φορτίου, η αποτελεσματικότητα ενθυλάκωσης και η κινητική απελευθέρωσης, επηρεάζουν την εμπλοκή του ανοσοποιητικού, ενώ η δυναμική της βιο-κορώνας (bio-corona) διαμορφώνει περαιτέρω τις ανοσολογικές αλληλεπιδράσεις και την θεραπευτική αποτελεσματικότητα. Τα PMs εμφανίζουν πολυλειτουργική ικανότητα ως ανοσοενισχυτικά εμβολίων, στοχευμένα θεραπευτικά μέσα, ρυθμιστές του ανοσοποιητικού, συλλέκτες ή κυτταροκτόνα, υποστηρίζοντας εφαρμογές σε ανοσοθεραπεία καρκίνου, αυτοάνοσα νοσήματα, φλεγμονώδεις καταστάσεις, λοιμώξεις, μεταμοσχεύσεις και αναγέννηση ιστών. Παρά τις υποσχέσεις τους, παραμένουν προκλήσεις, που πρέπει να ξεπεραστούν για την κλινική εφαρμογή τους, όπως οι μη στοχευμένες επιδράσεις, η μεταβλητότητα της βιο-κορώνας, η μακροχρόνια ασφάλεια, οι διαφορές μεταξύ των ειδών, η σαφήνεια των μηχανισμών, η εξατομίκευση και η κλίμακα παραγωγής. Με την ενσωμάτωση των δομικών, φυσικοχημικών, φαρμακολογικών και βιολογικών γνώσεων, η μελλοντική έρευνα μπορεί να βελτιστοποιήσει τα PMs για ασφαλή, αποτελεσματική και στοχευμένη ανοσολογική δράση. Αυτή η ολοκληρωμένη προσέγγιση όχι μόνο προάγει τη νανοϊατρική αλλά και ενισχύει την θεραπευτική ευελιξία των PMs σε ποικίλες βιοϊατρικές εφαρμογές. Τελικά, ο σχεδιασμός σε επίπεδο νανοκλίμακας σε σύνδεση με τη δυναμική του ανοσοποιητικού συστήματος καθιστά τα PMs υποσχόμενους υποψήφιους για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ανοσολογικά «ευφυών» νανοϊατρικών συστημάτων.","Polymeric micelles (PMs) are versatile nanoplatforms that can interact with the immune system (IS) in diverse ways. However, their immunological effects and resulting properties are not fully understood. These nanoscale systems, composed of amphiphilic polymers that self-assemble into core–shell structures, offer tunable structural, physicochemical, pharmacological, and biological characteristics, making them promising candidates for diverse biomedical applications. Understanding how these attributes shape interactions with the IS is essential to defining the immunological identity of PMs. This thesis systematically investigates these relationships, aiming to establish a comprehensive framework that links PM properties to specific immunological effects and their resulting biological outcomes. A structured literature review was conducted, analyzing 50 original research articles published between 2020 and 2025. Studies were selected based on strict inclusion criteria, focusing on experimental evidence of PM interactions with immune cells, tissues, or systemic immune processes, while excluding reviews, non-biomedical applications, or studies limited to physicochemical characterization. Extracted data were organized into detailed thematic tables covering polymer composition, micelle architecture, physicochemical and pharmacological characteristics, immunological effects and properties, and biomedical applications. This structured approach enabled both qualitative synthesis and semi-quantitative comparison of recurring patterns, mechanistic insights, and emerging trends in PM immunology. The findings reveal that PMs exhibit diverse direct and indirect immunological effects, which collectively determine their specific immunological properties. Direct effects include immune recognition, activation, modulation, targeting, scavenging, and cytocidal activity. Indirect effects involve interactions with non-immune cells, modulation of the microbiota, epigenetic influences, regulation of coagulation pathways, and systemic immune modulation via the reticuloendothelial system. Structural features, such as polymer composition, architecture, and chirality, are critical determinants of immune recognition and evasion. Meanwhile, physicochemical traits, including size, charge, polydispersity, shape, critical micelle concentration, and functionalization, modulate recognition, evasion, cellular uptake, and activation. Pharmacological characteristics, including payload type, loading efficiency, and release kinetics, influence immune engagement, and the dynamic bio-corona further shapes immune interactions and therapeutic efficacy. PMs exhibit multifunctional potential as vaccine adjuvants, targeted therapeutics, immune modulators, scavengers, or killers, supporting applications across cancer immunotherapy, autoimmune diseases, inflammatory conditions, infectious diseases, transplantation, and tissue regeneration. Despite their promise, challenges remain, including off-target effects, bio-corona variability, long-term safety, interspecies differences, mechanistic clarity, personalization, and scalable production, which must be addressed to achieve clinical translation. By integrating structural, physicochemical, pharmacological, and biological insights, future research can optimize PMs for safe, effective, and precisely targeted immunological activity. This integrative approach not only advances nanomedicine but also enhances the therapeutic versatility of PMs across diverse biomedical applications. Ultimately, bridging nanoscale design with IS dynamics positions PMs as promising candidates for the development of next-generation, immunologically intelligent nanomedicines."],"dc:identifier":["uoadl:5317958","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5317958"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Immunological effects and properties of polymeric micelles"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:22Z"}