{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5318370"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5318370","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"AI-Generated Disinformation and International Human Rights Law: Challenges and Regulatory Responses","abstract":"Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορεί να καθοδηγήσει τη ρύθμιση της παραπληροφόρησης που παράγεται μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία, λόγω των τεχνολογιών γενετικής Τεχνητής Νοημοσύνης, εμφανίζεται πλέον με μεγαλύτερη ταχύτητα, πειστικότητα και επιβλαβή επίδραση. Αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο το φαινόμενο αυτό επηρεάζει τις εκλογικές διαδικασίες, τη λειτουργία της δημοκρατίας και δικαιώματα όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ιδιωτικότητα και η πρόσβαση σε αξιόπιστη και ακριβή πληροφόρηση. Η μελέτη διερευνά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι περιορισμοί του λόγου μπορούν να θεωρηθούν νόμιμοι στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκρίνει τις ρυθμιστικές προσεγγίσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, οι οποίες αντικατοπτρίζουν διαφορετικές νομικές και κανονιστικές παραδόσεις. Μέσω μελετών περίπτωσης που αφορούν εκλογικές αναμετρήσεις, ένοπλες συγκρούσεις και κρίσεις δημόσιας υγείας, αναδεικνύονται τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες των υφιστάμενων μοντέλων. Η διατριβή υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης που δημιουργείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη απαιτεί μια ισορροπημένη, ανθρωποκεντρική και θεμελιωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα προσέγγιση. Μια αποτελεσματική ρυθμιστική πολιτική οφείλει να περιορίζει τις επιβλαβείς χρήσεις της τεχνολογίας, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστασία των θεμελιωδών ελευθεριών και την ύπαρξη κατάλληλων μηχανισμών εφαρμογής και εποπτείας.","abstract_html":"Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορεί να καθοδηγήσει τη ρύθμιση της παραπληροφόρησης που παράγεται μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία, λόγω των τεχνολογιών γενετικής Τεχνητής Νοημοσύνης, εμφανίζεται πλέον με μεγαλύτερη ταχύτητα, πειστικότητα και επιβλαβή επίδραση. Αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο το φαινόμενο αυτό επηρεάζει τις εκλογικές διαδικασίες, τη λειτουργία της δημοκρατίας και δικαιώματα όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ιδιωτικότητα και η πρόσβαση σε αξιόπιστη και ακριβή πληροφόρηση. Η μελέτη διερευνά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι περιορισμοί του λόγου μπορούν να θεωρηθούν νόμιμοι στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκρίνει τις ρυθμιστικές προσεγγίσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, οι οποίες αντικατοπτρίζουν διαφορετικές νομικές και κανονιστικές παραδόσεις. Μέσω μελετών περίπτωσης που αφορούν εκλογικές αναμετρήσεις, ένοπλες συγκρούσεις και κρίσεις δημόσιας υγείας, αναδεικνύονται τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες των υφιστάμενων μοντέλων. Η διατριβή υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης που δημιουργείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη απαιτεί μια ισορροπημένη, ανθρωποκεντρική και θεμελιωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα προσέγγιση. Μια αποτελεσματική ρυθμιστική πολιτική οφείλει να περιορίζει τις επιβλαβείς χρήσεις της τεχνολογίας, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστασία των θεμελιωδών ελευθεριών και την ύπαρξη κατάλληλων μηχανισμών εφαρμογής και εποπτείας.","abstract_has_math":false,"creators":["BASARAN DERYA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:24Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5318370"],"render_values":[{"text":"uoadl:5318370","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318370","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318370","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5318370","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["BASARAN DERYA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5318370","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318370"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορεί να καθοδηγήσει τη ρύθμιση της παραπληροφόρησης που παράγεται μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία, λόγω των τεχνολογιών γενετικής Τεχνητής Νοημοσύνης, εμφανίζεται πλέον με μεγαλύτερη ταχύτητα, πειστικότητα και επιβλαβή επίδραση. Αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο το φαινόμενο αυτό επηρεάζει τις εκλογικές διαδικασίες, τη λειτουργία της δημοκρατίας και δικαιώματα όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ιδιωτικότητα και η πρόσβαση σε αξιόπιστη και ακριβή πληροφόρηση. Η μελέτη διερευνά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι περιορισμοί του λόγου μπορούν να θεωρηθούν νόμιμοι στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκρίνει τις ρυθμιστικές προσεγγίσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, οι οποίες αντικατοπτρίζουν διαφορετικές νομικές και κανονιστικές παραδόσεις. Μέσω μελετών περίπτωσης που αφορούν εκλογικές αναμετρήσεις, ένοπλες συγκρούσεις και κρίσεις δημόσιας υγείας, αναδεικνύονται τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες των υφιστάμενων μοντέλων. Η διατριβή υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης που δημιουργείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη απαιτεί μια ισορροπημένη, ανθρωποκεντρική και θεμελιωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα προσέγγιση. Μια αποτελεσματική ρυθμιστική πολιτική οφείλει να περιορίζει τις επιβλαβείς χρήσεις της τεχνολογίας, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστασία των θεμελιωδών ελευθεριών και την ύπαρξη κατάλληλων μηχανισμών εφαρμογής και εποπτείας.","This thesis examines how international human rights law can guide the regulation of AI-generated disinformation, which has become faster, more convincing, and more harmful due to generative AI technologies. It explains how such disinformation affects elections, democracy, and rights such as freedom of expression, privacy, and access to accurate information. The study reviews when speech restrictions are legitimate under human rights law and compares regulatory approaches in the EU, United States, and Türkiye, which reflect different legal traditions. Using case studies from elections, conflicts, and public health crises, it shows the benefits and limits of current models. The thesis argues that combating AI-generated disinformation requires a balanced, human-rights–based approach. Effective regulation should limit harmful uses of AI while protecting fundamental freedoms and ensuring proper enforcement and oversight."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["AI-Generated Disinformation and International Human Rights Law: Challenges and Regulatory Responses"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["BASARAN DERYA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορεί να καθοδηγήσει τη ρύθμιση της παραπληροφόρησης που παράγεται μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία, λόγω των τεχνολογιών γενετικής Τεχνητής Νοημοσύνης, εμφανίζεται πλέον με μεγαλύτερη ταχύτητα, πειστικότητα και επιβλαβή επίδραση. Αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο το φαινόμενο αυτό επηρεάζει τις εκλογικές διαδικασίες, τη λειτουργία της δημοκρατίας και δικαιώματα όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ιδιωτικότητα και η πρόσβαση σε αξιόπιστη και ακριβή πληροφόρηση. Η μελέτη διερευνά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι περιορισμοί του λόγου μπορούν να θεωρηθούν νόμιμοι στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκρίνει τις ρυθμιστικές προσεγγίσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, οι οποίες αντικατοπτρίζουν διαφορετικές νομικές και κανονιστικές παραδόσεις. Μέσω μελετών περίπτωσης που αφορούν εκλογικές αναμετρήσεις, ένοπλες συγκρούσεις και κρίσεις δημόσιας υγείας, αναδεικνύονται τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες των υφιστάμενων μοντέλων. Η διατριβή υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης που δημιουργείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη απαιτεί μια ισορροπημένη, ανθρωποκεντρική και θεμελιωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα προσέγγιση. Μια αποτελεσματική ρυθμιστική πολιτική οφείλει να περιορίζει τις επιβλαβείς χρήσεις της τεχνολογίας, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστασία των θεμελιωδών ελευθεριών και την ύπαρξη κατάλληλων μηχανισμών εφαρμογής και εποπτείας.","This thesis examines how international human rights law can guide the regulation of AI-generated disinformation, which has become faster, more convincing, and more harmful due to generative AI technologies. It explains how such disinformation affects elections, democracy, and rights such as freedom of expression, privacy, and access to accurate information. The study reviews when speech restrictions are legitimate under human rights law and compares regulatory approaches in the EU, United States, and Türkiye, which reflect different legal traditions. Using case studies from elections, conflicts, and public health crises, it shows the benefits and limits of current models. The thesis argues that combating AI-generated disinformation requires a balanced, human-rights–based approach. Effective regulation should limit harmful uses of AI while protecting fundamental freedoms and ensuring proper enforcement and oversight."],"dc:identifier":["uoadl:5318370","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318370"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["AI-Generated Disinformation and International Human Rights Law: Challenges and Regulatory Responses"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:24Z"}