{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5318684"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5318684","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η φιλοσοφία του Πλάτωνα και η επίδρασή της στη βυζαντινή φιλολογία και θεολογία.","abstract":"Η φιλοσοφία του Πλάτωνα και ο Νεοπλατωνισμός που συνεχίζει και ανανεώνει την πλατωνική φιλοσοφία ασκούν σημαντική επίδραση στη βυζαντινή φιλολογία και θεολογία. Η πλατωνική διάκριση του κόσμου σε αισθητό και νοητό, ο δυϊσμός αθάνατης ψυχής - θνητού σώματος και η ιδέα του υπέρτατου Αγαθού ενσωματώνονται στη χριστιανική σκέψη ως θεολογικές έννοιες. Η πλατωνική θεωρία των Ιδεών, η οποία αναπτύσσεται στο έργο του Πολιτεία προσφέρει μια μεταφυσική που καθίσταται αντικείμενο επεξεργασίας από τους Βυζαντινούς. Παράλληλα, η μετάβαση από τον πλατωνισμό στον Νεοπλατωνισμό συμβάλλει καθοριστικά στην ενδυνάμωση της θεολογικής διάστασης της πλατωνικής παράδοσης. Ο Νεοπλατωνισμός με την απορροή των όντων από το Εν και τη μυστικιστική επιστροφή προς αυτό προσφέρει εννοιολογικό και γλωσσικό υλικό για τη μυστική θεολογία του Διονύσιου Αρεοπαγίτη. Ακόμα, λόγιοι του Βυζαντίου όπως ο Μιχαήλ Ψελλός, ο Ιωάννης Ιταλός και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων μελετούν συστηματικά τα πλατωνικά κείμενα, τα ερμηνεύουν και συμβάλλουν στη διάσωση της πλατωνικής φιλοσοφικής παράδοσης. Στην πατερική σκέψη, πλατωνικά στοιχεία εντοπίζονται στον Ωριγένη, στον Γρηγόριο Νύσση και αργότερα στον Γρηγόριο Παλαμά. Ο Γρηγόριος Νύσσης, επηρεασμένος από το υπέρτατο Αγαθό του Πλάτωνα αλλά και τον Νεοπλατωνισμό παρουσιάζει την ιδέα της επέκτασης, δηλαδή της ατέρμονης πνευματικής ανόδου για να αναδείξει το άπειρο του Θεού. Ο Πλάτωνας μετατρέπεται σε πηγή επιρροής για τους βυζαντινούς θεολόγους και οι φιλοσοφικοί του όροι μετασχηματίζονται για να εξυπηρετήσουν τις θεολογικές ανάγκες και το πνεύμα του Βυζαντίου.","abstract_html":"Η φιλοσοφία του Πλάτωνα και ο Νεοπλατωνισμός που συνεχίζει και ανανεώνει την πλατωνική φιλοσοφία ασκούν σημαντική επίδραση στη βυζαντινή φιλολογία και θεολογία. Η πλατωνική διάκριση του κόσμου σε αισθητό και νοητό, ο δυϊσμός αθάνατης ψυχής - θνητού σώματος και η ιδέα του υπέρτατου Αγαθού ενσωματώνονται στη χριστιανική σκέψη ως θεολογικές έννοιες. Η πλατωνική θεωρία των Ιδεών, η οποία αναπτύσσεται στο έργο του Πολιτεία προσφέρει μια μεταφυσική που καθίσταται αντικείμενο επεξεργασίας από τους Βυζαντινούς. Παράλληλα, η μετάβαση από τον πλατωνισμό στον Νεοπλατωνισμό συμβάλλει καθοριστικά στην ενδυνάμωση της θεολογικής διάστασης της πλατωνικής παράδοσης. Ο Νεοπλατωνισμός με την απορροή των όντων από το Εν και τη μυστικιστική επιστροφή προς αυτό προσφέρει εννοιολογικό και γλωσσικό υλικό για τη μυστική θεολογία του Διονύσιου Αρεοπαγίτη. Ακόμα, λόγιοι του Βυζαντίου όπως ο Μιχαήλ Ψελλός, ο Ιωάννης Ιταλός και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων μελετούν συστηματικά τα πλατωνικά κείμενα, τα ερμηνεύουν και συμβάλλουν στη διάσωση της πλατωνικής φιλοσοφικής παράδοσης. Στην πατερική σκέψη, πλατωνικά στοιχεία εντοπίζονται στον Ωριγένη, στον Γρηγόριο Νύσση και αργότερα στον Γρηγόριο Παλαμά. Ο Γρηγόριος Νύσσης, επηρεασμένος από το υπέρτατο Αγαθό του Πλάτωνα αλλά και τον Νεοπλατωνισμό παρουσιάζει την ιδέα της επέκτασης, δηλαδή της ατέρμονης πνευματικής ανόδου για να αναδείξει το άπειρο του Θεού. Ο Πλάτωνας μετατρέπεται σε πηγή επιρροής για τους βυζαντινούς θεολόγους και οι φιλοσοφικοί του όροι μετασχηματίζονται για να εξυπηρετήσουν τις θεολογικές ανάγκες και το πνεύμα του Βυζαντίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλδή Παναγιώτα","Kaldi Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:24Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5318684"],"render_values":[{"text":"uoadl:5318684","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318684","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318684","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5318684","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλδή Παναγιώτα","Kaldi Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5318684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318684"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η φιλοσοφία του Πλάτωνα και ο Νεοπλατωνισμός που συνεχίζει και ανανεώνει την πλατωνική φιλοσοφία ασκούν σημαντική επίδραση στη βυζαντινή φιλολογία και θεολογία. Η πλατωνική διάκριση του κόσμου σε αισθητό και νοητό, ο δυϊσμός αθάνατης ψυχής - θνητού σώματος και η ιδέα του υπέρτατου Αγαθού ενσωματώνονται στη χριστιανική σκέψη ως θεολογικές έννοιες. Η πλατωνική θεωρία των Ιδεών, η οποία αναπτύσσεται στο έργο του Πολιτεία προσφέρει μια μεταφυσική που καθίσταται αντικείμενο επεξεργασίας από τους Βυζαντινούς. Παράλληλα, η μετάβαση από τον πλατωνισμό στον Νεοπλατωνισμό συμβάλλει καθοριστικά στην ενδυνάμωση της θεολογικής διάστασης της πλατωνικής παράδοσης. Ο Νεοπλατωνισμός με την απορροή των όντων από το Εν και τη μυστικιστική επιστροφή προς αυτό προσφέρει εννοιολογικό και γλωσσικό υλικό για τη μυστική θεολογία του Διονύσιου Αρεοπαγίτη. Ακόμα, λόγιοι του Βυζαντίου όπως ο Μιχαήλ Ψελλός, ο Ιωάννης Ιταλός και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων μελετούν συστηματικά τα πλατωνικά κείμενα, τα ερμηνεύουν και συμβάλλουν στη διάσωση της πλατωνικής φιλοσοφικής παράδοσης. Στην πατερική σκέψη, πλατωνικά στοιχεία εντοπίζονται στον Ωριγένη, στον Γρηγόριο Νύσση και αργότερα στον Γρηγόριο Παλαμά. Ο Γρηγόριος Νύσσης, επηρεασμένος από το υπέρτατο Αγαθό του Πλάτωνα αλλά και τον Νεοπλατωνισμό παρουσιάζει την ιδέα της επέκτασης, δηλαδή της ατέρμονης πνευματικής ανόδου για να αναδείξει το άπειρο του Θεού. Ο Πλάτωνας μετατρέπεται σε πηγή επιρροής για τους βυζαντινούς θεολόγους και οι φιλοσοφικοί του όροι μετασχηματίζονται για να εξυπηρετήσουν τις θεολογικές ανάγκες και το πνεύμα του Βυζαντίου.","The philosophy of Plato and Neoplatonism, which continues and renews Platonic philosophy, has a significant influence on Byzantine philology and theology. The Platonic distinction of the world into sensible and intelligible, the dualism of immortal soul - mortal body, and the idea of the supreme Good are incorporated into Christian thought as theological concepts. The Platonic theory of Ideas, which is developed in his work Republic, offers a metaphysics that becomes the subject of elaboration by the Byzantines. At the same time, the transition from Platonism to Neoplatonism contributes decisively to the strengthening of the theological dimension of the Platonic tradition. Neoplatonism, with its emanation of beings from the One and the mystical return to it, offers conceptual and linguistic material for the mystical theology of Dionysius the Areopagite. Furthermore, Byzantine scholars such as Michael Psellos, John Italos and George Gemistos Plethon systematically studied Platonic texts, interpreted them, and contributed to the preservation of the Platonic philosophical tradition. In patristic thought, Platonic elements are found in Origen, Gregory of Nyssa, and later in Gregory Palamas. Gregory of Nyssa, influenced by Plato's supreme Good and Neoplatonism, presents the idea of expansion, the endless spiritual ascent to highlight the infinity of God. Plato becomes a source of influence for Byzantine theologians and his philosophical terms are transformed to serve the theological needs and spirit of Byzantium."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η φιλοσοφία του Πλάτωνα και η επίδρασή της στη βυζαντινή φιλολογία και θεολογία."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλδή Παναγιώτα","Kaldi Panagiota"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η φιλοσοφία του Πλάτωνα και ο Νεοπλατωνισμός που συνεχίζει και ανανεώνει την πλατωνική φιλοσοφία ασκούν σημαντική επίδραση στη βυζαντινή φιλολογία και θεολογία. Η πλατωνική διάκριση του κόσμου σε αισθητό και νοητό, ο δυϊσμός αθάνατης ψυχής - θνητού σώματος και η ιδέα του υπέρτατου Αγαθού ενσωματώνονται στη χριστιανική σκέψη ως θεολογικές έννοιες. Η πλατωνική θεωρία των Ιδεών, η οποία αναπτύσσεται στο έργο του Πολιτεία προσφέρει μια μεταφυσική που καθίσταται αντικείμενο επεξεργασίας από τους Βυζαντινούς. Παράλληλα, η μετάβαση από τον πλατωνισμό στον Νεοπλατωνισμό συμβάλλει καθοριστικά στην ενδυνάμωση της θεολογικής διάστασης της πλατωνικής παράδοσης. Ο Νεοπλατωνισμός με την απορροή των όντων από το Εν και τη μυστικιστική επιστροφή προς αυτό προσφέρει εννοιολογικό και γλωσσικό υλικό για τη μυστική θεολογία του Διονύσιου Αρεοπαγίτη. Ακόμα, λόγιοι του Βυζαντίου όπως ο Μιχαήλ Ψελλός, ο Ιωάννης Ιταλός και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων μελετούν συστηματικά τα πλατωνικά κείμενα, τα ερμηνεύουν και συμβάλλουν στη διάσωση της πλατωνικής φιλοσοφικής παράδοσης. Στην πατερική σκέψη, πλατωνικά στοιχεία εντοπίζονται στον Ωριγένη, στον Γρηγόριο Νύσση και αργότερα στον Γρηγόριο Παλαμά. Ο Γρηγόριος Νύσσης, επηρεασμένος από το υπέρτατο Αγαθό του Πλάτωνα αλλά και τον Νεοπλατωνισμό παρουσιάζει την ιδέα της επέκτασης, δηλαδή της ατέρμονης πνευματικής ανόδου για να αναδείξει το άπειρο του Θεού. Ο Πλάτωνας μετατρέπεται σε πηγή επιρροής για τους βυζαντινούς θεολόγους και οι φιλοσοφικοί του όροι μετασχηματίζονται για να εξυπηρετήσουν τις θεολογικές ανάγκες και το πνεύμα του Βυζαντίου.","The philosophy of Plato and Neoplatonism, which continues and renews Platonic philosophy, has a significant influence on Byzantine philology and theology. The Platonic distinction of the world into sensible and intelligible, the dualism of immortal soul - mortal body, and the idea of the supreme Good are incorporated into Christian thought as theological concepts. The Platonic theory of Ideas, which is developed in his work Republic, offers a metaphysics that becomes the subject of elaboration by the Byzantines. At the same time, the transition from Platonism to Neoplatonism contributes decisively to the strengthening of the theological dimension of the Platonic tradition. Neoplatonism, with its emanation of beings from the One and the mystical return to it, offers conceptual and linguistic material for the mystical theology of Dionysius the Areopagite. Furthermore, Byzantine scholars such as Michael Psellos, John Italos and George Gemistos Plethon systematically studied Platonic texts, interpreted them, and contributed to the preservation of the Platonic philosophical tradition. In patristic thought, Platonic elements are found in Origen, Gregory of Nyssa, and later in Gregory Palamas. Gregory of Nyssa, influenced by Plato's supreme Good and Neoplatonism, presents the idea of expansion, the endless spiritual ascent to highlight the infinity of God. Plato becomes a source of influence for Byzantine theologians and his philosophical terms are transformed to serve the theological needs and spirit of Byzantium."],"dc:identifier":["uoadl:5318684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318684"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η φιλοσοφία του Πλάτωνα και η επίδρασή της στη βυζαντινή φιλολογία και θεολογία."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:24Z"}