{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5318788"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5318788","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση του ρόλου ειδικών αντισωμάτων σχετιζόμενων με φλεγμονώδεις μυοπάθειες στη διαμόρφωση διακριτών κλινικών φαινοτύπων","abstract":"Εισαγωγή: Οι φλεγμονώδεις μυοπάθειες είναι χρόνια αυτοάνοσα νοσήματα που χαρακτηρίζονται από προοδευτική φλεγμονή των μυών. Πρόκειται για σπάνια νοσήματα με αδιευκρίνιστη έως τώρα αιτιοπαθογένεια. Η συμπτωματολογία των φλεγμονωδών μυοπαθειών είναι ποικιλόμορφη και μπορεί να εκδηλωθεί είτε αιφνιδίως είτε προοδευτικά. Κύρια συμπτώματα της νόσου αποτελούν η μυϊκή αδυναμία, το μυϊκό άλγος, η κόπωση, η δυσκολία στην κατάποση, η δυσκολία στην αναπνοή και το δερματικό εξάνθημα. Η διάγνωση των φλεγμονωδών μυοπαθειών απαιτεί ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, προσδιορισμό μυϊκών ενζύμων, ηλεκτρομυογράφημα, βιοψία μυός, απεικόνιση των πνευμόνων και υπέρηχο-καρδιογράφημα. Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί η αξία νέων αυτοαντισωμάτων ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα τόσο για την έγκαιρη διάγνωση όσο και για τη διάκριση ιδιαίτερων κλινικών φαινοτύπων της νόσου. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου των ειδικών και σχετιζόμενων με τη νόσο αυτοαντισωμάτων στην εκδήλωση των κλινικών φαινοτύπων των φλεγμονωδών μυοπαθειών στην Ελλάδα και η συσχέτιση συγκεκριμένων αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Μέθοδος: Για το σκοπό αυτό, αναδρομικά συνελέγησαν δεδομένα για 684 ασθενείς στους οποίους έχει διενεργηθεί έλεγχος ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2017 έως 31-12-2020. Ο έλεγχος των ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά των αντιγόνων Mi-2α, Mi-2β, ΤIF1γ, MDA5, NXP2, SAE1, Ku, PM-Scl100, PM-Scl75, Jo-1, SRP, PL-7, PL-12, EJ, OJ, Ro-52, διενεργήθηκε στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας του Εργαστηρίου Φυσιολογίας, Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά από παραπομπή από τους θεράποντες ιατρούς. Συνεχείς και κατηγορικές μεταβλητές αξιολογήθηκαν με τις στατιστικές δοκιμές one-way ANOVA (ηλικία ασθενών) και χ²/Fisher’s exact test, αντίστοιχα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τα λογισμικά IBM® SPSS® και GraphPad Prism®. Οι διαφορές θεωρήθηκαν σημαντικές όταν η τιμή p ήταν <0,05. Αποτελέσματα: Από τους 684 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε έλεγχο αυτοαντισωμάτων, οι 307 (44,8%) βρέθηκαν θετικοί για τουλάχιστον ένα MSA (Myositis-Specific Antibodies) / MAA (Myositis-Associated Antibodies), ενώ σε 126 (41.04%) ασθενείς υπήρχε πλήρης καταγραφή κλινικών και εργαστηριακών δεδομένων. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερα ανιχνευόμενο αντίσωμα και συσχετίστηκε κυρίως με αρθραλγία, αρθρίτιδα και δερματικές εκδηλώσεις. Στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ του SAE1 και τις βλατίδες του Gottron και της δυσφαγίας, του Mi-2α με τις βλατίδες του Gottron και το V-sign rash. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη ανέδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των αυτοαντισωμάτων MSA/MAA και των φαινοτυπικών εκδηλώσεων των ιδιοπαθών φλεγμονωδών μυοπαθειών, επιβεβαιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τα διεθνή δεδομένα. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερο αντίσωμα με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, ενώ το SAE1 και το Mi-2α συσχετίστηκαν κυρίως με δερματικές αλλοιώσεις και δυσφαγία. Αντιθέτως, αντισώματα όπως Jo-1, PM-Scl, Ku και SRP δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις στο συγκεκριμένο δείγμα. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία των MSA/MAA αυτοαντισωμάτων ως διαγνωστικών και προγνωστικών δεικτών και ενισχύουν την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι φλεγμονώδεις μυοπάθειες είναι χρόνια αυτοάνοσα νοσήματα που χαρακτηρίζονται από προοδευτική φλεγμονή των μυών. Πρόκειται για σπάνια νοσήματα με αδιευκρίνιστη έως τώρα αιτιοπαθογένεια. Η συμπτωματολογία των φλεγμονωδών μυοπαθειών είναι ποικιλόμορφη και μπορεί να εκδηλωθεί είτε αιφνιδίως είτε προοδευτικά. Κύρια συμπτώματα της νόσου αποτελούν η μυϊκή αδυναμία, το μυϊκό άλγος, η κόπωση, η δυσκολία στην κατάποση, η δυσκολία στην αναπνοή και το δερματικό εξάνθημα. Η διάγνωση των φλεγμονωδών μυοπαθειών απαιτεί ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, προσδιορισμό μυϊκών ενζύμων, ηλεκτρομυογράφημα, βιοψία μυός, απεικόνιση των πνευμόνων και υπέρηχο-καρδιογράφημα. Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί η αξία νέων αυτοαντισωμάτων ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα τόσο για την έγκαιρη διάγνωση όσο και για τη διάκριση ιδιαίτερων κλινικών φαινοτύπων της νόσου. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου των ειδικών και σχετιζόμενων με τη νόσο αυτοαντισωμάτων στην εκδήλωση των κλινικών φαινοτύπων των φλεγμονωδών μυοπαθειών στην Ελλάδα και η συσχέτιση συγκεκριμένων αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Μέθοδος: Για το σκοπό αυτό, αναδρομικά συνελέγησαν δεδομένα για 684 ασθενείς στους οποίους έχει διενεργηθεί έλεγχος ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2017 έως 31-12-2020. Ο έλεγχος των ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά των αντιγόνων Mi-2α, Mi-2β, ΤIF1γ, MDA5, NXP2, SAE1, Ku, PM-Scl100, PM-Scl75, Jo-1, SRP, PL-7, PL-12, EJ, OJ, Ro-52, διενεργήθηκε στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας του Εργαστηρίου Φυσιολογίας, Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά από παραπομπή από τους θεράποντες ιατρούς. Συνεχείς και κατηγορικές μεταβλητές αξιολογήθηκαν με τις στατιστικές δοκιμές one-way ANOVA (ηλικία ασθενών) και χ²/Fisher’s exact test, αντίστοιχα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τα λογισμικά IBM® SPSS® και GraphPad Prism®. Οι διαφορές θεωρήθηκαν σημαντικές όταν η τιμή p ήταν &lt;0,05. Αποτελέσματα: Από τους 684 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε έλεγχο αυτοαντισωμάτων, οι 307 (44,8%) βρέθηκαν θετικοί για τουλάχιστον ένα MSA (Myositis-Specific Antibodies) / MAA (Myositis-Associated Antibodies), ενώ σε 126 (41.04%) ασθενείς υπήρχε πλήρης καταγραφή κλινικών και εργαστηριακών δεδομένων. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερα ανιχνευόμενο αντίσωμα και συσχετίστηκε κυρίως με αρθραλγία, αρθρίτιδα και δερματικές εκδηλώσεις. Στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ του SAE1 και τις βλατίδες του Gottron και της δυσφαγίας, του Mi-2α με τις βλατίδες του Gottron και το V-sign rash. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη ανέδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των αυτοαντισωμάτων MSA/MAA και των φαινοτυπικών εκδηλώσεων των ιδιοπαθών φλεγμονωδών μυοπαθειών, επιβεβαιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τα διεθνή δεδομένα. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερο αντίσωμα με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, ενώ το SAE1 και το Mi-2α συσχετίστηκαν κυρίως με δερματικές αλλοιώσεις και δυσφαγία. Αντιθέτως, αντισώματα όπως Jo-1, PM-Scl, Ku και SRP δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις στο συγκεκριμένο δείγμα. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία των MSA/MAA αυτοαντισωμάτων ως διαγνωστικών και προγνωστικών δεικτών και ενισχύουν την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τριάντου Ελένη","Triantou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5318788"],"render_values":[{"text":"uoadl:5318788","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318788","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318788","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5318788","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τριάντου Ελένη","Triantou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5318788","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318788"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι φλεγμονώδεις μυοπάθειες είναι χρόνια αυτοάνοσα νοσήματα που χαρακτηρίζονται από προοδευτική φλεγμονή των μυών. Πρόκειται για σπάνια νοσήματα με αδιευκρίνιστη έως τώρα αιτιοπαθογένεια. Η συμπτωματολογία των φλεγμονωδών μυοπαθειών είναι ποικιλόμορφη και μπορεί να εκδηλωθεί είτε αιφνιδίως είτε προοδευτικά. Κύρια συμπτώματα της νόσου αποτελούν η μυϊκή αδυναμία, το μυϊκό άλγος, η κόπωση, η δυσκολία στην κατάποση, η δυσκολία στην αναπνοή και το δερματικό εξάνθημα. Η διάγνωση των φλεγμονωδών μυοπαθειών απαιτεί ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, προσδιορισμό μυϊκών ενζύμων, ηλεκτρομυογράφημα, βιοψία μυός, απεικόνιση των πνευμόνων και υπέρηχο-καρδιογράφημα. Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί η αξία νέων αυτοαντισωμάτων ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα τόσο για την έγκαιρη διάγνωση όσο και για τη διάκριση ιδιαίτερων κλινικών φαινοτύπων της νόσου. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου των ειδικών και σχετιζόμενων με τη νόσο αυτοαντισωμάτων στην εκδήλωση των κλινικών φαινοτύπων των φλεγμονωδών μυοπαθειών στην Ελλάδα και η συσχέτιση συγκεκριμένων αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Μέθοδος: Για το σκοπό αυτό, αναδρομικά συνελέγησαν δεδομένα για 684 ασθενείς στους οποίους έχει διενεργηθεί έλεγχος ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2017 έως 31-12-2020. Ο έλεγχος των ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά των αντιγόνων Mi-2α, Mi-2β, ΤIF1γ, MDA5, NXP2, SAE1, Ku, PM-Scl100, PM-Scl75, Jo-1, SRP, PL-7, PL-12, EJ, OJ, Ro-52, διενεργήθηκε στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας του Εργαστηρίου Φυσιολογίας, Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά από παραπομπή από τους θεράποντες ιατρούς. Συνεχείς και κατηγορικές μεταβλητές αξιολογήθηκαν με τις στατιστικές δοκιμές one-way ANOVA (ηλικία ασθενών) και χ²/Fisher’s exact test, αντίστοιχα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τα λογισμικά IBM® SPSS® και GraphPad Prism®. Οι διαφορές θεωρήθηκαν σημαντικές όταν η τιμή p ήταν <0,05. Αποτελέσματα: Από τους 684 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε έλεγχο αυτοαντισωμάτων, οι 307 (44,8%) βρέθηκαν θετικοί για τουλάχιστον ένα MSA (Myositis-Specific Antibodies) / MAA (Myositis-Associated Antibodies), ενώ σε 126 (41.04%) ασθενείς υπήρχε πλήρης καταγραφή κλινικών και εργαστηριακών δεδομένων. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερα ανιχνευόμενο αντίσωμα και συσχετίστηκε κυρίως με αρθραλγία, αρθρίτιδα και δερματικές εκδηλώσεις. Στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ του SAE1 και τις βλατίδες του Gottron και της δυσφαγίας, του Mi-2α με τις βλατίδες του Gottron και το V-sign rash. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη ανέδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των αυτοαντισωμάτων MSA/MAA και των φαινοτυπικών εκδηλώσεων των ιδιοπαθών φλεγμονωδών μυοπαθειών, επιβεβαιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τα διεθνή δεδομένα. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερο αντίσωμα με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, ενώ το SAE1 και το Mi-2α συσχετίστηκαν κυρίως με δερματικές αλλοιώσεις και δυσφαγία. Αντιθέτως, αντισώματα όπως Jo-1, PM-Scl, Ku και SRP δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις στο συγκεκριμένο δείγμα. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία των MSA/MAA αυτοαντισωμάτων ως διαγνωστικών και προγνωστικών δεικτών και ενισχύουν την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα.","Introduction: Inflammatory myopathies are chronic autoimmune diseases characterized by progressive inflammation of the muscles. They are rare diseases with an etiology that is still unclear. The symptoms of inflammatory myopathies are varied and may appear either suddenly or gradually. The main symptoms of the disease include muscle weakness, muscle pain, fatigue, difficulty swallowing, difficulty breathing, and skin rash. The diagnosis of inflammatory myopathies requires thorough clinical and laboratory evaluation, determination of muscle enzymes, electromyography, muscle biopsy, imaging of the lungs, and echocardiography. In recent years, the value of new autoantibodies specific or associated with myositis has emerged, both for early diagnosis and for distinguishing particular clinical phenotypes of the disease. The aim of this paper is to investigate the role of disease-specific and related autoantibodies in the manifestation of clinical phenotypes of inflammatory myopathies in Greece and to correlate specific myositis autoantibodies with clinical and laboratory findings. Method: For this purpose, data were retrospectively collected for 684 patients who underwent testing for specific autoantibodies during the period from 1-1-2017 to 31-12-2020. The testing for specific autoantibodies against the antigens Mi-2α, Mi-2β, TIF1γ, MDA5, NXP2, SAE1, Ku, PM-Scl100, PM-Scl75, Jo-1, SRP, PL-7, PL-12, EJ, OJ, Ro-52, was carried out at the Unit of Molecular and Applied Physiology of the Laboratory of Physiology, Medical School of the National and Kapodistrian University of Athens, following referral by the attending physicians. Continuous and categorical variables were evaluated using one-way ANOVA (patient age) and χ²/Fisher’s exact test, respectively. Statistical analysis was performed using IBM® SPSS® and GraphPad Prism® software. Differences were considered significant when the p-value was <0.05. Results: Of the 684 patients who underwent autoantibody testing, 307 (44.8%) were found to be positive for at least one MSA (Myositis-Specific Antibodies) / MAA (Myositis-Associated Antibodies), while complete clinical and laboratory data were available for 126 126 (41,04%) patients. Ro-52 was the most frequently detected antibody and was mainly associated with arthralgia, arthritis, and skin manifestations. Statistically significant associations were observed between SAE1 and Gottron's papules and dysphagia, Mi-2α with Gottron's papules and V-sign rash. Conclusions: The present study highlighted significant associations between MSA/MAA autoantibodies and the phenotypic manifestations of idiopathic inflammatory myopathies, largely confirming international data. Ro-52 was the most common antibody with diverse clinical manifestations, while SAE1 and Mi-2α were mainly associated with skin lesions and dysphagia. In contrast, antibodies such as Jo-1, PM/Scl, Ku, and SRP did not show statistically significant associations in this sample. Overall, the findings emphasize the importance of MSA/MAA autoantibodies as diagnostic and prognostic markers and reinforce the need for future studies with larger samples."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση του ρόλου ειδικών αντισωμάτων σχετιζόμενων με φλεγμονώδεις μυοπάθειες στη διαμόρφωση διακριτών κλινικών φαινοτύπων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τριάντου Ελένη","Triantou Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι φλεγμονώδεις μυοπάθειες είναι χρόνια αυτοάνοσα νοσήματα που χαρακτηρίζονται από προοδευτική φλεγμονή των μυών. Πρόκειται για σπάνια νοσήματα με αδιευκρίνιστη έως τώρα αιτιοπαθογένεια. Η συμπτωματολογία των φλεγμονωδών μυοπαθειών είναι ποικιλόμορφη και μπορεί να εκδηλωθεί είτε αιφνιδίως είτε προοδευτικά. Κύρια συμπτώματα της νόσου αποτελούν η μυϊκή αδυναμία, το μυϊκό άλγος, η κόπωση, η δυσκολία στην κατάποση, η δυσκολία στην αναπνοή και το δερματικό εξάνθημα. Η διάγνωση των φλεγμονωδών μυοπαθειών απαιτεί ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, προσδιορισμό μυϊκών ενζύμων, ηλεκτρομυογράφημα, βιοψία μυός, απεικόνιση των πνευμόνων και υπέρηχο-καρδιογράφημα. Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί η αξία νέων αυτοαντισωμάτων ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα τόσο για την έγκαιρη διάγνωση όσο και για τη διάκριση ιδιαίτερων κλινικών φαινοτύπων της νόσου. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου των ειδικών και σχετιζόμενων με τη νόσο αυτοαντισωμάτων στην εκδήλωση των κλινικών φαινοτύπων των φλεγμονωδών μυοπαθειών στην Ελλάδα και η συσχέτιση συγκεκριμένων αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Μέθοδος: Για το σκοπό αυτό, αναδρομικά συνελέγησαν δεδομένα για 684 ασθενείς στους οποίους έχει διενεργηθεί έλεγχος ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2017 έως 31-12-2020. Ο έλεγχος των ειδικών αυτοαντισωμάτων κατά των αντιγόνων Mi-2α, Mi-2β, ΤIF1γ, MDA5, NXP2, SAE1, Ku, PM-Scl100, PM-Scl75, Jo-1, SRP, PL-7, PL-12, EJ, OJ, Ro-52, διενεργήθηκε στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας του Εργαστηρίου Φυσιολογίας, Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά από παραπομπή από τους θεράποντες ιατρούς. Συνεχείς και κατηγορικές μεταβλητές αξιολογήθηκαν με τις στατιστικές δοκιμές one-way ANOVA (ηλικία ασθενών) και χ²/Fisher’s exact test, αντίστοιχα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τα λογισμικά IBM® SPSS® και GraphPad Prism®. Οι διαφορές θεωρήθηκαν σημαντικές όταν η τιμή p ήταν <0,05. Αποτελέσματα: Από τους 684 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε έλεγχο αυτοαντισωμάτων, οι 307 (44,8%) βρέθηκαν θετικοί για τουλάχιστον ένα MSA (Myositis-Specific Antibodies) / MAA (Myositis-Associated Antibodies), ενώ σε 126 (41.04%) ασθενείς υπήρχε πλήρης καταγραφή κλινικών και εργαστηριακών δεδομένων. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερα ανιχνευόμενο αντίσωμα και συσχετίστηκε κυρίως με αρθραλγία, αρθρίτιδα και δερματικές εκδηλώσεις. Στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ του SAE1 και τις βλατίδες του Gottron και της δυσφαγίας, του Mi-2α με τις βλατίδες του Gottron και το V-sign rash. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη ανέδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των αυτοαντισωμάτων MSA/MAA και των φαινοτυπικών εκδηλώσεων των ιδιοπαθών φλεγμονωδών μυοπαθειών, επιβεβαιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τα διεθνή δεδομένα. Το Ro-52 αποτέλεσε το συχνότερο αντίσωμα με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, ενώ το SAE1 και το Mi-2α συσχετίστηκαν κυρίως με δερματικές αλλοιώσεις και δυσφαγία. Αντιθέτως, αντισώματα όπως Jo-1, PM-Scl, Ku και SRP δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις στο συγκεκριμένο δείγμα. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία των MSA/MAA αυτοαντισωμάτων ως διαγνωστικών και προγνωστικών δεικτών και ενισχύουν την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα.","Introduction: Inflammatory myopathies are chronic autoimmune diseases characterized by progressive inflammation of the muscles. They are rare diseases with an etiology that is still unclear. The symptoms of inflammatory myopathies are varied and may appear either suddenly or gradually. The main symptoms of the disease include muscle weakness, muscle pain, fatigue, difficulty swallowing, difficulty breathing, and skin rash. The diagnosis of inflammatory myopathies requires thorough clinical and laboratory evaluation, determination of muscle enzymes, electromyography, muscle biopsy, imaging of the lungs, and echocardiography. In recent years, the value of new autoantibodies specific or associated with myositis has emerged, both for early diagnosis and for distinguishing particular clinical phenotypes of the disease. The aim of this paper is to investigate the role of disease-specific and related autoantibodies in the manifestation of clinical phenotypes of inflammatory myopathies in Greece and to correlate specific myositis autoantibodies with clinical and laboratory findings. Method: For this purpose, data were retrospectively collected for 684 patients who underwent testing for specific autoantibodies during the period from 1-1-2017 to 31-12-2020. The testing for specific autoantibodies against the antigens Mi-2α, Mi-2β, TIF1γ, MDA5, NXP2, SAE1, Ku, PM-Scl100, PM-Scl75, Jo-1, SRP, PL-7, PL-12, EJ, OJ, Ro-52, was carried out at the Unit of Molecular and Applied Physiology of the Laboratory of Physiology, Medical School of the National and Kapodistrian University of Athens, following referral by the attending physicians. Continuous and categorical variables were evaluated using one-way ANOVA (patient age) and χ²/Fisher’s exact test, respectively. Statistical analysis was performed using IBM® SPSS® and GraphPad Prism® software. Differences were considered significant when the p-value was <0.05. Results: Of the 684 patients who underwent autoantibody testing, 307 (44.8%) were found to be positive for at least one MSA (Myositis-Specific Antibodies) / MAA (Myositis-Associated Antibodies), while complete clinical and laboratory data were available for 126 126 (41,04%) patients. Ro-52 was the most frequently detected antibody and was mainly associated with arthralgia, arthritis, and skin manifestations. Statistically significant associations were observed between SAE1 and Gottron's papules and dysphagia, Mi-2α with Gottron's papules and V-sign rash. Conclusions: The present study highlighted significant associations between MSA/MAA autoantibodies and the phenotypic manifestations of idiopathic inflammatory myopathies, largely confirming international data. Ro-52 was the most common antibody with diverse clinical manifestations, while SAE1 and Mi-2α were mainly associated with skin lesions and dysphagia. In contrast, antibodies such as Jo-1, PM/Scl, Ku, and SRP did not show statistically significant associations in this sample. Overall, the findings emphasize the importance of MSA/MAA autoantibodies as diagnostic and prognostic markers and reinforce the need for future studies with larger samples."],"dc:identifier":["uoadl:5318788","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5318788"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση του ρόλου ειδικών αντισωμάτων σχετιζόμενων με φλεγμονώδεις μυοπάθειες στη διαμόρφωση διακριτών κλινικών φαινοτύπων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:24Z"}