{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5319737"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5319737","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ψηφιακός αυτοκαθορισμός ως θεμελιώδες δικαίωμα","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ψηφιακό αυτοκαθορισμό ως αναδυόμενο θεμελιώδες δικαίωμα, ως ένα νομικό ζητούμενο που προέκυψε στο πλαίσιο των σύγχρονων κοινωνικών, νομικών και τεχνολογικών μεταβολών. Αφετηρία της ανάλυσης αποτελεί η παραδοσιακή έννοια της αυτοδιάθεσης, νοούμενη ως γενική ελευθερία του προσώπου, η οποία ιστορικά διαμορφώθηκε εν είδει αναχώματος απέναντι στην κρατική εξουσία, από το habeas corpus έως τον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό. Ως προϊόν αυτής της ιστορικής πορείας, παρατίθεται ακολούθως η ισχύουσα συνταγματική κατοχύρωση της αυτοδιάθεσης και εν συνεχεία εξετάζεται κριτικά η αποτελεσματικότητά της έναντι των σύγχρονων ψηφιακών προκλήσεων. Υποστηρίζεται ότι, παρά τη σημασία του, το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο δεν επαρκεί για να διασφαλίσει ουσιαστικά την αυτοδιάθεση του ατόμου στο ψηφιακό περιβάλλον, οδηγώντας σε μία ανάγκη υπερνομοθετικής προστασίας του ως αυτεξούσιου δρώντος. Σ' αυτή τη βάση, συγκροτείται η έννοια, το περιεχόμενο και οι κανονιστικές παράμετροι της γενικής ελευθερίας του ατόμου στην ψηφιακή εποχή, ήτοι ο ψηφιακός αυτοκαθορισμός ως θεμελιώδες δικαίωμα. Καταληκτικά, εξετάζονται ειδικότερα ζητήματα εφαρμογής του, όπως ένα ενδεχόμενο δικαίωμα σε αναλογική ζωή, η ψηφιακή λήθη και οι προσωποποιημένες διαφημίσεις, ενώ, τέλος, προτείνεται από τον συγγραφέα ένα ενδεικτικό πρότυπο διάταξης για την συνταγματική κατοχύρωση του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, μέσω της οποίας επιχειρείται η πύκνωση των βασικών θεωρητικών και πρακτικών πορισμάτων της εργασίας. Η πρωτοτυπία της εργασίας συνίσταται στο ότι, κατά τον χρόνο συγγραφής της, συνιστά την πρώτη ακαδημαϊκή μελέτη της ελληνικής βιβλιογραφίας για το εν λόγω ζήτημα, στην οποία συγκεντρώνεται το σύνολο της βασικότερης μέχρι σήμερα θεωρητικής επεξεργασίας του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, με παράθεση των κρισιμότερων επιχειρημάτων υπέρ και κατά των διαφόρων προβληματικών που άπτονται του θέματος.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ψηφιακό αυτοκαθορισμό ως αναδυόμενο θεμελιώδες δικαίωμα, ως ένα νομικό ζητούμενο που προέκυψε στο πλαίσιο των σύγχρονων κοινωνικών, νομικών και τεχνολογικών μεταβολών. Αφετηρία της ανάλυσης αποτελεί η παραδοσιακή έννοια της αυτοδιάθεσης, νοούμενη ως γενική ελευθερία του προσώπου, η οποία ιστορικά διαμορφώθηκε εν είδει αναχώματος απέναντι στην κρατική εξουσία, από το habeas corpus έως τον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό. Ως προϊόν αυτής της ιστορικής πορείας, παρατίθεται ακολούθως η ισχύουσα συνταγματική κατοχύρωση της αυτοδιάθεσης και εν συνεχεία εξετάζεται κριτικά η αποτελεσματικότητά της έναντι των σύγχρονων ψηφιακών προκλήσεων. Υποστηρίζεται ότι, παρά τη σημασία του, το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο δεν επαρκεί για να διασφαλίσει ουσιαστικά την αυτοδιάθεση του ατόμου στο ψηφιακό περιβάλλον, οδηγώντας σε μία ανάγκη υπερνομοθετικής προστασίας του ως αυτεξούσιου δρώντος. Σ&#x27; αυτή τη βάση, συγκροτείται η έννοια, το περιεχόμενο και οι κανονιστικές παράμετροι της γενικής ελευθερίας του ατόμου στην ψηφιακή εποχή, ήτοι ο ψηφιακός αυτοκαθορισμός ως θεμελιώδες δικαίωμα. Καταληκτικά, εξετάζονται ειδικότερα ζητήματα εφαρμογής του, όπως ένα ενδεχόμενο δικαίωμα σε αναλογική ζωή, η ψηφιακή λήθη και οι προσωποποιημένες διαφημίσεις, ενώ, τέλος, προτείνεται από τον συγγραφέα ένα ενδεικτικό πρότυπο διάταξης για την συνταγματική κατοχύρωση του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, μέσω της οποίας επιχειρείται η πύκνωση των βασικών θεωρητικών και πρακτικών πορισμάτων της εργασίας. Η πρωτοτυπία της εργασίας συνίσταται στο ότι, κατά τον χρόνο συγγραφής της, συνιστά την πρώτη ακαδημαϊκή μελέτη της ελληνικής βιβλιογραφίας για το εν λόγω ζήτημα, στην οποία συγκεντρώνεται το σύνολο της βασικότερης μέχρι σήμερα θεωρητικής επεξεργασίας του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, με παράθεση των κρισιμότερων επιχειρημάτων υπέρ και κατά των διαφόρων προβληματικών που άπτονται του θέματος.","abstract_has_math":false,"creators":["ΡΑΠΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ","RAPTIS DIMITRIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:41:28Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5319737"],"render_values":[{"text":"uoadl:5319737","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319737","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319737","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5319737","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΡΑΠΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ","RAPTIS DIMITRIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5319737","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319737"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ψηφιακό αυτοκαθορισμό ως αναδυόμενο θεμελιώδες δικαίωμα, ως ένα νομικό ζητούμενο που προέκυψε στο πλαίσιο των σύγχρονων κοινωνικών, νομικών και τεχνολογικών μεταβολών. Αφετηρία της ανάλυσης αποτελεί η παραδοσιακή έννοια της αυτοδιάθεσης, νοούμενη ως γενική ελευθερία του προσώπου, η οποία ιστορικά διαμορφώθηκε εν είδει αναχώματος απέναντι στην κρατική εξουσία, από το habeas corpus έως τον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό. Ως προϊόν αυτής της ιστορικής πορείας, παρατίθεται ακολούθως η ισχύουσα συνταγματική κατοχύρωση της αυτοδιάθεσης και εν συνεχεία εξετάζεται κριτικά η αποτελεσματικότητά της έναντι των σύγχρονων ψηφιακών προκλήσεων. Υποστηρίζεται ότι, παρά τη σημασία του, το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο δεν επαρκεί για να διασφαλίσει ουσιαστικά την αυτοδιάθεση του ατόμου στο ψηφιακό περιβάλλον, οδηγώντας σε μία ανάγκη υπερνομοθετικής προστασίας του ως αυτεξούσιου δρώντος. Σ' αυτή τη βάση, συγκροτείται η έννοια, το περιεχόμενο και οι κανονιστικές παράμετροι της γενικής ελευθερίας του ατόμου στην ψηφιακή εποχή, ήτοι ο ψηφιακός αυτοκαθορισμός ως θεμελιώδες δικαίωμα. Καταληκτικά, εξετάζονται ειδικότερα ζητήματα εφαρμογής του, όπως ένα ενδεχόμενο δικαίωμα σε αναλογική ζωή, η ψηφιακή λήθη και οι προσωποποιημένες διαφημίσεις, ενώ, τέλος, προτείνεται από τον συγγραφέα ένα ενδεικτικό πρότυπο διάταξης για την συνταγματική κατοχύρωση του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, μέσω της οποίας επιχειρείται η πύκνωση των βασικών θεωρητικών και πρακτικών πορισμάτων της εργασίας. Η πρωτοτυπία της εργασίας συνίσταται στο ότι, κατά τον χρόνο συγγραφής της, συνιστά την πρώτη ακαδημαϊκή μελέτη της ελληνικής βιβλιογραφίας για το εν λόγω ζήτημα, στην οποία συγκεντρώνεται το σύνολο της βασικότερης μέχρι σήμερα θεωρητικής επεξεργασίας του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, με παράθεση των κρισιμότερων επιχειρημάτων υπέρ και κατά των διαφόρων προβληματικών που άπτονται του θέματος.","This master’s thesis examines digital self-determination as an emerging fundamental right, understood as a legal issue arising within the context of contemporary social, legal, and technological transformations. The analysis departs from the traditional concept of self-determination, conceived as the individual’s general freedom, which historically evolved as a safeguard against state power, from habeas corpus to informational self-determination. As a product of this historical trajectory, the thesis subsequently presents the current constitutional protection of self-determination and critically assesses its effectiveness in addressing modern digital challenges. It is argued that, despite its significance, the existing regulatory framework is insufficient to ensure the individual’s substantive self-determination in the digital environment, thereby giving rise to the need for its protection at the supra-legislative level as an autonomous agent. On this basis, the concept, content, and normative parameters of the individual’s general freedom in the digital age are articulated, namely digital self-determination as a fundamental right. In conclusion, specific issues concerning its application are examined, such as a potential right to an analogue life, digital oblivion, and personalized advertising, while, finally, the author proposes an indicative model of a constitutional provision for the protection of digital self-determination, through which an attempt is made to consolidate the core theoretical and practical findings of the thesis. The originality of the thesis lies in the fact that, at the time of its writing, it constitutes the first academic study in Greek legal scholarship to address this issue, bringing together the most significant theoretical contributions on digital self-determination to date and presenting the most critical arguments for and against the various problematiques related to the subject."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ψηφιακός αυτοκαθορισμός ως θεμελιώδες δικαίωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΡΑΠΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ","RAPTIS DIMITRIOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ψηφιακό αυτοκαθορισμό ως αναδυόμενο θεμελιώδες δικαίωμα, ως ένα νομικό ζητούμενο που προέκυψε στο πλαίσιο των σύγχρονων κοινωνικών, νομικών και τεχνολογικών μεταβολών. Αφετηρία της ανάλυσης αποτελεί η παραδοσιακή έννοια της αυτοδιάθεσης, νοούμενη ως γενική ελευθερία του προσώπου, η οποία ιστορικά διαμορφώθηκε εν είδει αναχώματος απέναντι στην κρατική εξουσία, από το habeas corpus έως τον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό. Ως προϊόν αυτής της ιστορικής πορείας, παρατίθεται ακολούθως η ισχύουσα συνταγματική κατοχύρωση της αυτοδιάθεσης και εν συνεχεία εξετάζεται κριτικά η αποτελεσματικότητά της έναντι των σύγχρονων ψηφιακών προκλήσεων. Υποστηρίζεται ότι, παρά τη σημασία του, το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο δεν επαρκεί για να διασφαλίσει ουσιαστικά την αυτοδιάθεση του ατόμου στο ψηφιακό περιβάλλον, οδηγώντας σε μία ανάγκη υπερνομοθετικής προστασίας του ως αυτεξούσιου δρώντος. Σ' αυτή τη βάση, συγκροτείται η έννοια, το περιεχόμενο και οι κανονιστικές παράμετροι της γενικής ελευθερίας του ατόμου στην ψηφιακή εποχή, ήτοι ο ψηφιακός αυτοκαθορισμός ως θεμελιώδες δικαίωμα. Καταληκτικά, εξετάζονται ειδικότερα ζητήματα εφαρμογής του, όπως ένα ενδεχόμενο δικαίωμα σε αναλογική ζωή, η ψηφιακή λήθη και οι προσωποποιημένες διαφημίσεις, ενώ, τέλος, προτείνεται από τον συγγραφέα ένα ενδεικτικό πρότυπο διάταξης για την συνταγματική κατοχύρωση του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, μέσω της οποίας επιχειρείται η πύκνωση των βασικών θεωρητικών και πρακτικών πορισμάτων της εργασίας. Η πρωτοτυπία της εργασίας συνίσταται στο ότι, κατά τον χρόνο συγγραφής της, συνιστά την πρώτη ακαδημαϊκή μελέτη της ελληνικής βιβλιογραφίας για το εν λόγω ζήτημα, στην οποία συγκεντρώνεται το σύνολο της βασικότερης μέχρι σήμερα θεωρητικής επεξεργασίας του ψηφιακού αυτοκαθορισμού, με παράθεση των κρισιμότερων επιχειρημάτων υπέρ και κατά των διαφόρων προβληματικών που άπτονται του θέματος.","This master’s thesis examines digital self-determination as an emerging fundamental right, understood as a legal issue arising within the context of contemporary social, legal, and technological transformations. The analysis departs from the traditional concept of self-determination, conceived as the individual’s general freedom, which historically evolved as a safeguard against state power, from habeas corpus to informational self-determination. As a product of this historical trajectory, the thesis subsequently presents the current constitutional protection of self-determination and critically assesses its effectiveness in addressing modern digital challenges. It is argued that, despite its significance, the existing regulatory framework is insufficient to ensure the individual’s substantive self-determination in the digital environment, thereby giving rise to the need for its protection at the supra-legislative level as an autonomous agent. On this basis, the concept, content, and normative parameters of the individual’s general freedom in the digital age are articulated, namely digital self-determination as a fundamental right. In conclusion, specific issues concerning its application are examined, such as a potential right to an analogue life, digital oblivion, and personalized advertising, while, finally, the author proposes an indicative model of a constitutional provision for the protection of digital self-determination, through which an attempt is made to consolidate the core theoretical and practical findings of the thesis. The originality of the thesis lies in the fact that, at the time of its writing, it constitutes the first academic study in Greek legal scholarship to address this issue, bringing together the most significant theoretical contributions on digital self-determination to date and presenting the most critical arguments for and against the various problematiques related to the subject."],"dc:identifier":["uoadl:5319737","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319737"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο ψηφιακός αυτοκαθορισμός ως θεμελιώδες δικαίωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:28Z"}