{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5319764"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5319764","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ατρησία οισοφάγου στα παιδιά και ρομποτική χειρουργική","abstract":"Εισαγωγή/Σκοπός: Η συγγενής ατρησία οισοφάγου με ή χωρίς τραχειοισοφαγικό συρίγγιο αποτελεί μείζον πεδίο της παιδοχειρουργικής λόγω της ιστορικά υψηλής νοσηρότητας και της τεχνικής πολυπλοκότητας της αποκατάστασης. Σκοπός μας ήταν να αξιολογήσουμε την εφαρμογή της ρομποτικής χειρουργικής στην αποκατάσταση της ατρησίας του οισοφάγου. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση, συμπεριλαμβανομένων των βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus, με χρονικό περιορισμό 2020-2025, ακολουθώντας τις αρχές PRISMA. Συνολικά 13 άρθρα εξετάστηκαν πλήρως και 3 μελέτες πληρούσαν τα αυστηρά κριτήρια ένταξης. Η συνολική ανάλυση περιέλαβε 58 ασθενείς, με μέση ηλικία 4,2 μηνών και αναλογία αγοριών προς κορίτσια 1,3:1. Αποτελέσματα: Η ρομποτική χειρουργική για την ατρησία οισοφάγου είναι τεχνικά εφικτή, ασφαλής και με πιθανή κλινική υπεροχή σε ειδικές κατηγορίες όπως οι επανεμβάσεις, οι long-gap περιπτώσεις και τα νεογνά με σύνθετες νοσηρότητες. Παρά το περιορισμένο μέγεθος δειγμάτων και τη μικρή εμπειρία, τα πρώιμα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, προάγοντας την συνέχιση της έρευνας και τη σταδιακή ενσωμάτωση της μεθόδου στην παιδοχειρουργική. Συμπέρασμα: Η επόμενη δεκαετία αναμένεται να καθορίσει τη θέση της ρομποτικής χειρουργικής ως νέου χρυσού προτύπου για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου. Με την ανάπτυξη εξειδικευμένων παιδιατρικών εργαλείων, την συσσώρευση της εμπειρίας, τη σταδιακή μείωση του κόστους, τη διεξαγωγή πολυκεντρικών μελετών και τη δημιουργία διεθνών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η μέθοδος αυτή έχει τη δυναμική να εδραιωθεί ως μια ασφαλής, αποδοτική και ανατομικά ακριβής επιλογή για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου, προσφέροντας στα παιδιά καλύτερη πρόγνωση και ποιοτικότερη ζωή.","abstract_html":"Εισαγωγή/Σκοπός: Η συγγενής ατρησία οισοφάγου με ή χωρίς τραχειοισοφαγικό συρίγγιο αποτελεί μείζον πεδίο της παιδοχειρουργικής λόγω της ιστορικά υψηλής νοσηρότητας και της τεχνικής πολυπλοκότητας της αποκατάστασης. Σκοπός μας ήταν να αξιολογήσουμε την εφαρμογή της ρομποτικής χειρουργικής στην αποκατάσταση της ατρησίας του οισοφάγου. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση, συμπεριλαμβανομένων των βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus, με χρονικό περιορισμό 2020-2025, ακολουθώντας τις αρχές PRISMA. Συνολικά 13 άρθρα εξετάστηκαν πλήρως και 3 μελέτες πληρούσαν τα αυστηρά κριτήρια ένταξης. Η συνολική ανάλυση περιέλαβε 58 ασθενείς, με μέση ηλικία 4,2 μηνών και αναλογία αγοριών προς κορίτσια 1,3:1. Αποτελέσματα: Η ρομποτική χειρουργική για την ατρησία οισοφάγου είναι τεχνικά εφικτή, ασφαλής και με πιθανή κλινική υπεροχή σε ειδικές κατηγορίες όπως οι επανεμβάσεις, οι long-gap περιπτώσεις και τα νεογνά με σύνθετες νοσηρότητες. Παρά το περιορισμένο μέγεθος δειγμάτων και τη μικρή εμπειρία, τα πρώιμα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, προάγοντας την συνέχιση της έρευνας και τη σταδιακή ενσωμάτωση της μεθόδου στην παιδοχειρουργική. Συμπέρασμα: Η επόμενη δεκαετία αναμένεται να καθορίσει τη θέση της ρομποτικής χειρουργικής ως νέου χρυσού προτύπου για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου. Με την ανάπτυξη εξειδικευμένων παιδιατρικών εργαλείων, την συσσώρευση της εμπειρίας, τη σταδιακή μείωση του κόστους, τη διεξαγωγή πολυκεντρικών μελετών και τη δημιουργία διεθνών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η μέθοδος αυτή έχει τη δυναμική να εδραιωθεί ως μια ασφαλής, αποδοτική και ανατομικά ακριβής επιλογή για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου, προσφέροντας στα παιδιά καλύτερη πρόγνωση και ποιοτικότερη ζωή.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξόπουλος Βασίλειος","Alexopoulos Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5319764"],"render_values":[{"text":"uoadl:5319764","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319764","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319764","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5319764","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξόπουλος Βασίλειος","Alexopoulos Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5319764","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319764"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή/Σκοπός: Η συγγενής ατρησία οισοφάγου με ή χωρίς τραχειοισοφαγικό συρίγγιο αποτελεί μείζον πεδίο της παιδοχειρουργικής λόγω της ιστορικά υψηλής νοσηρότητας και της τεχνικής πολυπλοκότητας της αποκατάστασης. Σκοπός μας ήταν να αξιολογήσουμε την εφαρμογή της ρομποτικής χειρουργικής στην αποκατάσταση της ατρησίας του οισοφάγου. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση, συμπεριλαμβανομένων των βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus, με χρονικό περιορισμό 2020-2025, ακολουθώντας τις αρχές PRISMA. Συνολικά 13 άρθρα εξετάστηκαν πλήρως και 3 μελέτες πληρούσαν τα αυστηρά κριτήρια ένταξης. Η συνολική ανάλυση περιέλαβε 58 ασθενείς, με μέση ηλικία 4,2 μηνών και αναλογία αγοριών προς κορίτσια 1,3:1. Αποτελέσματα: Η ρομποτική χειρουργική για την ατρησία οισοφάγου είναι τεχνικά εφικτή, ασφαλής και με πιθανή κλινική υπεροχή σε ειδικές κατηγορίες όπως οι επανεμβάσεις, οι long-gap περιπτώσεις και τα νεογνά με σύνθετες νοσηρότητες. Παρά το περιορισμένο μέγεθος δειγμάτων και τη μικρή εμπειρία, τα πρώιμα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, προάγοντας την συνέχιση της έρευνας και τη σταδιακή ενσωμάτωση της μεθόδου στην παιδοχειρουργική. Συμπέρασμα: Η επόμενη δεκαετία αναμένεται να καθορίσει τη θέση της ρομποτικής χειρουργικής ως νέου χρυσού προτύπου για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου. Με την ανάπτυξη εξειδικευμένων παιδιατρικών εργαλείων, την συσσώρευση της εμπειρίας, τη σταδιακή μείωση του κόστους, τη διεξαγωγή πολυκεντρικών μελετών και τη δημιουργία διεθνών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η μέθοδος αυτή έχει τη δυναμική να εδραιωθεί ως μια ασφαλής, αποδοτική και ανατομικά ακριβής επιλογή για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου, προσφέροντας στα παιδιά καλύτερη πρόγνωση και ποιοτικότερη ζωή.","Introduction/Purpose: Congenital esophageal atresia with or without tracheoesophageal fistula constitutes a major field of pediatric surgery due to its historically high morbidity and the technical complexity of its repair. Our aim was to evaluate the application of robotic surgery in the repair of esophageal atresia. Material and Method: We conducted a systematic review of the PubMed and Scopus databases, limited to studies published between 2020 and 2025, in accordance with PRISMA guidelines. A total of 13 articles were fully reviewed, and 3 studies met the strict inclusion criteria. The overall analysis included 58 patients, with a mean age of 4.2 months and a male-to-female ratio of 1.3:1 Results: Robotic surgery for esophageal atresia is technically feasible, safe, and potentially clinically superior in specific categories such as reoperations, long-gap cases, and neonates with complex comorbidities. Despite the small sample sizes and limited experience, early outcomes are encouraging, supporting continued research and the gradual integration of the method into pediatric surgery. Conclusion: The next decade is expected to determine the role of robotic surgery as a new gold standard for the repair of esophageal atresia. With the development of specialized pediatric instruments, the accumulation of experience, the gradual reduction of cost, the conduct of multicenter studies, and the creation of international training programs, this method has the potential to be established as a safe, efficient, and anatomically precise option for esophageal atresia repair, offering children better prognosis and improved quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ατρησία οισοφάγου στα παιδιά και ρομποτική χειρουργική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξόπουλος Βασίλειος","Alexopoulos Vasileios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή/Σκοπός: Η συγγενής ατρησία οισοφάγου με ή χωρίς τραχειοισοφαγικό συρίγγιο αποτελεί μείζον πεδίο της παιδοχειρουργικής λόγω της ιστορικά υψηλής νοσηρότητας και της τεχνικής πολυπλοκότητας της αποκατάστασης. Σκοπός μας ήταν να αξιολογήσουμε την εφαρμογή της ρομποτικής χειρουργικής στην αποκατάσταση της ατρησίας του οισοφάγου. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση, συμπεριλαμβανομένων των βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus, με χρονικό περιορισμό 2020-2025, ακολουθώντας τις αρχές PRISMA. Συνολικά 13 άρθρα εξετάστηκαν πλήρως και 3 μελέτες πληρούσαν τα αυστηρά κριτήρια ένταξης. Η συνολική ανάλυση περιέλαβε 58 ασθενείς, με μέση ηλικία 4,2 μηνών και αναλογία αγοριών προς κορίτσια 1,3:1. Αποτελέσματα: Η ρομποτική χειρουργική για την ατρησία οισοφάγου είναι τεχνικά εφικτή, ασφαλής και με πιθανή κλινική υπεροχή σε ειδικές κατηγορίες όπως οι επανεμβάσεις, οι long-gap περιπτώσεις και τα νεογνά με σύνθετες νοσηρότητες. Παρά το περιορισμένο μέγεθος δειγμάτων και τη μικρή εμπειρία, τα πρώιμα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, προάγοντας την συνέχιση της έρευνας και τη σταδιακή ενσωμάτωση της μεθόδου στην παιδοχειρουργική. Συμπέρασμα: Η επόμενη δεκαετία αναμένεται να καθορίσει τη θέση της ρομποτικής χειρουργικής ως νέου χρυσού προτύπου για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου. Με την ανάπτυξη εξειδικευμένων παιδιατρικών εργαλείων, την συσσώρευση της εμπειρίας, τη σταδιακή μείωση του κόστους, τη διεξαγωγή πολυκεντρικών μελετών και τη δημιουργία διεθνών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η μέθοδος αυτή έχει τη δυναμική να εδραιωθεί ως μια ασφαλής, αποδοτική και ανατομικά ακριβής επιλογή για την αποκατάσταση της ατρησίας οισοφάγου, προσφέροντας στα παιδιά καλύτερη πρόγνωση και ποιοτικότερη ζωή.","Introduction/Purpose: Congenital esophageal atresia with or without tracheoesophageal fistula constitutes a major field of pediatric surgery due to its historically high morbidity and the technical complexity of its repair. Our aim was to evaluate the application of robotic surgery in the repair of esophageal atresia. Material and Method: We conducted a systematic review of the PubMed and Scopus databases, limited to studies published between 2020 and 2025, in accordance with PRISMA guidelines. A total of 13 articles were fully reviewed, and 3 studies met the strict inclusion criteria. The overall analysis included 58 patients, with a mean age of 4.2 months and a male-to-female ratio of 1.3:1 Results: Robotic surgery for esophageal atresia is technically feasible, safe, and potentially clinically superior in specific categories such as reoperations, long-gap cases, and neonates with complex comorbidities. Despite the small sample sizes and limited experience, early outcomes are encouraging, supporting continued research and the gradual integration of the method into pediatric surgery. Conclusion: The next decade is expected to determine the role of robotic surgery as a new gold standard for the repair of esophageal atresia. With the development of specialized pediatric instruments, the accumulation of experience, the gradual reduction of cost, the conduct of multicenter studies, and the creation of international training programs, this method has the potential to be established as a safe, efficient, and anatomically precise option for esophageal atresia repair, offering children better prognosis and improved quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:5319764","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5319764"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ατρησία οισοφάγου στα παιδιά και ρομποτική χειρουργική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:28Z"}