{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5320188"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5320188","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η έννοια της Αφερεγγυότητας στο Ελληνικό Δίκαιο στο πλαίσιο Δογματικής και Δικαιοσυγκριτικής ανάλυσης.","abstract":"Η εργασία επιδιώκει να συνθέσει μια ενιαία και συνεκτική θεωρητική και πρακτική προσέγγιση της έννοιας της αφερεγγυότητας ως καθοριστικής προϋπόθεσης για την έναρξη διαδικασιών αναδιάρθρωσης και πτώχευσης, αποπειρούμενη να γεφυρώσει το υφιστάμενο χάσμα εναρμόνισης μεταξύ των εθνικών δικαίων και να διατυπώσει πρόταση βέλτιστου προτύπου για την ελληνική αλλά και για τη διεθνή έννομη τάξη. Στο πρώτο μέρος αναλύονται διεξοδικά οι βασικές παράμετροι που, κατά τους Reinhard Bork, Michael Veder και Ben Schuijling, σε συνδυασμό με τις διάφορες υποκατηγορίες της αφερεγγυότητας, συναποτελούν τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά της αφερεγγυότητας: το λεγόμενο «κενό ρευστότητας» και η μέθοδος του υπολογισμού, η χρονική διάρκεια κατά την οποία το κενό αυτό παραμένει αδιάλειπτο, το ελάχιστο μέγεθος του κενού προκειμένου να θεωρηθεί ουσιώδες, καθώς και το επίπεδο βεβαιότητας της πρόγνωσης μελλοντικής αδυναμίας πληρωμών. Η δογματική και η τελολογική ερμηνεία των κριτηρίων αυτών θα δείξουν πώς μεταφράζονται σε χρηστικά εργαλεία διάγνωσης της οικονομικής κατάστασης και πώς συνδεόμενα με τις θεμελιώδεις αρχές του πτωχευτικού δικαίου - ισότητα πιστωτών, συλλογικότητα, αναλογικότητα, προστασία της κοινωνικής συνοχής και αυτονομία των πιστωτών - μπορούν να εξυπηρετήσουν τον διττό σκοπό της προστασίας των πιστωτών και της διάσωσης βιώσιμων επιχειρήσεων. Εν συνεχεία, καταδεικνύεται ότι ο ευρωπαϊκός θεσμικός χώρος παραμένει κατακερματισμένος: ενώ η Οδηγία (ΕΕ) 2019/1023 και οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα ενιαίων κριτηρίων, αναθέτουν στα κράτη‑μέλη τον καθορισμό όρων όπως «αδυναμία πληρωμής χρεών», «επικείμενη αδυναμία πληρωμών» «πιθανότητα αφερεγγυότητας», και «υπερχρέωση», με αποτέλεσμα κάθε δικαιικό σύστημα να διατηρεί δικές του προσεγγίσεις και αποκλίσεις. Η ένταση αυτής της ετερογένειας αναδεικνύεται μέσω συγκριτικής ανάλυσης της γερμανικής, της γαλλικής, της αγγλοσαξονικής (Ηνωμένο Βασίλειο) και της αμερικανικής έννομης τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ειδική προϋπόθεση υπερχρέωσης του γερμανικού δικαίου, το οποίο εφαρμόζεται αποκλειστικά σε κεφαλαιουχικές εταιρείες χωρίς ευθύνη εταίρων. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος εξετάζεται το ελληνικό πτωχευτικό δίκαιο και προσδιορίζεται ο εννοιολογικός προσδιορισμός της αφερεγγυότητας στις προπτωχευτικές διαδικασίες (εξωδικαστικός μηχανισμός, προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης), στην κύρια πτωχευτική διαδικασία και ιδίως στην αντιμετώπιση της εταιρικής αφερεγγυότητας. Αξιοποιούνται τόσο οι διατάξεις του ν. 4738/2020, όσο και εκτενής θεωρία και αρθρογραφία, προκειμένου να αποτυπωθούν οι ασαφείς διαβαθμίσεις μεταξύ «παρούσας» και «επαπειλούμενης» αδυναμίας πληρωμών και η ανάγκη πρόγνωσης βιωσιμότητας. Τέλος, διερευνάται η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της αφερεγγυότητας όσον αφορά την ευθύνη των διοικούντων, την αξία των περιουσιακών στοιχείων, τον βαθμό ικανοποίησης των πιστωτών, την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας και την αποτελεσματικότητα του εξωδικαστικού μηχανισμού. Μετά την κριτική αντιπαράθεση ιδίως των ευρωπαϊκών και ελληνικών προσεγγίσεων, η εργασία καταλήγει σε πρόταση βέλτιστου προτύπου, συνδυάζοντας τα πλέον λειτουργικά στοιχεία για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης, συνεκτικής και προβλέψιμης έννομης τάξης αφερεγγυότητας.","abstract_html":"Η εργασία επιδιώκει να συνθέσει μια ενιαία και συνεκτική θεωρητική και πρακτική προσέγγιση της έννοιας της αφερεγγυότητας ως καθοριστικής προϋπόθεσης για την έναρξη διαδικασιών αναδιάρθρωσης και πτώχευσης, αποπειρούμενη να γεφυρώσει το υφιστάμενο χάσμα εναρμόνισης μεταξύ των εθνικών δικαίων και να διατυπώσει πρόταση βέλτιστου προτύπου για την ελληνική αλλά και για τη διεθνή έννομη τάξη. Στο πρώτο μέρος αναλύονται διεξοδικά οι βασικές παράμετροι που, κατά τους Reinhard Bork, Michael Veder και Ben Schuijling, σε συνδυασμό με τις διάφορες υποκατηγορίες της αφερεγγυότητας, συναποτελούν τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά της αφερεγγυότητας: το λεγόμενο «κενό ρευστότητας» και η μέθοδος του υπολογισμού, η χρονική διάρκεια κατά την οποία το κενό αυτό παραμένει αδιάλειπτο, το ελάχιστο μέγεθος του κενού προκειμένου να θεωρηθεί ουσιώδες, καθώς και το επίπεδο βεβαιότητας της πρόγνωσης μελλοντικής αδυναμίας πληρωμών. Η δογματική και η τελολογική ερμηνεία των κριτηρίων αυτών θα δείξουν πώς μεταφράζονται σε χρηστικά εργαλεία διάγνωσης της οικονομικής κατάστασης και πώς συνδεόμενα με τις θεμελιώδεις αρχές του πτωχευτικού δικαίου - ισότητα πιστωτών, συλλογικότητα, αναλογικότητα, προστασία της κοινωνικής συνοχής και αυτονομία των πιστωτών - μπορούν να εξυπηρετήσουν τον διττό σκοπό της προστασίας των πιστωτών και της διάσωσης βιώσιμων επιχειρήσεων. Εν συνεχεία, καταδεικνύεται ότι ο ευρωπαϊκός θεσμικός χώρος παραμένει κατακερματισμένος: ενώ η Οδηγία (ΕΕ) 2019/1023 και οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα ενιαίων κριτηρίων, αναθέτουν στα κράτη‑μέλη τον καθορισμό όρων όπως «αδυναμία πληρωμής χρεών», «επικείμενη αδυναμία πληρωμών» «πιθανότητα αφερεγγυότητας», και «υπερχρέωση», με αποτέλεσμα κάθε δικαιικό σύστημα να διατηρεί δικές του προσεγγίσεις και αποκλίσεις. Η ένταση αυτής της ετερογένειας αναδεικνύεται μέσω συγκριτικής ανάλυσης της γερμανικής, της γαλλικής, της αγγλοσαξονικής (Ηνωμένο Βασίλειο) και της αμερικανικής έννομης τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ειδική προϋπόθεση υπερχρέωσης του γερμανικού δικαίου, το οποίο εφαρμόζεται αποκλειστικά σε κεφαλαιουχικές εταιρείες χωρίς ευθύνη εταίρων. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος εξετάζεται το ελληνικό πτωχευτικό δίκαιο και προσδιορίζεται ο εννοιολογικός προσδιορισμός της αφερεγγυότητας στις προπτωχευτικές διαδικασίες (εξωδικαστικός μηχανισμός, προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης), στην κύρια πτωχευτική διαδικασία και ιδίως στην αντιμετώπιση της εταιρικής αφερεγγυότητας. Αξιοποιούνται τόσο οι διατάξεις του ν. 4738/2020, όσο και εκτενής θεωρία και αρθρογραφία, προκειμένου να αποτυπωθούν οι ασαφείς διαβαθμίσεις μεταξύ «παρούσας» και «επαπειλούμενης» αδυναμίας πληρωμών και η ανάγκη πρόγνωσης βιωσιμότητας. Τέλος, διερευνάται η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της αφερεγγυότητας όσον αφορά την ευθύνη των διοικούντων, την αξία των περιουσιακών στοιχείων, τον βαθμό ικανοποίησης των πιστωτών, την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας και την αποτελεσματικότητα του εξωδικαστικού μηχανισμού. Μετά την κριτική αντιπαράθεση ιδίως των ευρωπαϊκών και ελληνικών προσεγγίσεων, η εργασία καταλήγει σε πρόταση βέλτιστου προτύπου, συνδυάζοντας τα πλέον λειτουργικά στοιχεία για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης, συνεκτικής και προβλέψιμης έννομης τάξης αφερεγγυότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["ΔΑΝΑΛΗ ΑΝΝΑ","DANALI ANNA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:28Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5320188"],"render_values":[{"text":"uoadl:5320188","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320188","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320188","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5320188","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΔΑΝΑΛΗ ΑΝΝΑ","DANALI ANNA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5320188","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320188"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία επιδιώκει να συνθέσει μια ενιαία και συνεκτική θεωρητική και πρακτική προσέγγιση της έννοιας της αφερεγγυότητας ως καθοριστικής προϋπόθεσης για την έναρξη διαδικασιών αναδιάρθρωσης και πτώχευσης, αποπειρούμενη να γεφυρώσει το υφιστάμενο χάσμα εναρμόνισης μεταξύ των εθνικών δικαίων και να διατυπώσει πρόταση βέλτιστου προτύπου για την ελληνική αλλά και για τη διεθνή έννομη τάξη. Στο πρώτο μέρος αναλύονται διεξοδικά οι βασικές παράμετροι που, κατά τους Reinhard Bork, Michael Veder και Ben Schuijling, σε συνδυασμό με τις διάφορες υποκατηγορίες της αφερεγγυότητας, συναποτελούν τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά της αφερεγγυότητας: το λεγόμενο «κενό ρευστότητας» και η μέθοδος του υπολογισμού, η χρονική διάρκεια κατά την οποία το κενό αυτό παραμένει αδιάλειπτο, το ελάχιστο μέγεθος του κενού προκειμένου να θεωρηθεί ουσιώδες, καθώς και το επίπεδο βεβαιότητας της πρόγνωσης μελλοντικής αδυναμίας πληρωμών. Η δογματική και η τελολογική ερμηνεία των κριτηρίων αυτών θα δείξουν πώς μεταφράζονται σε χρηστικά εργαλεία διάγνωσης της οικονομικής κατάστασης και πώς συνδεόμενα με τις θεμελιώδεις αρχές του πτωχευτικού δικαίου - ισότητα πιστωτών, συλλογικότητα, αναλογικότητα, προστασία της κοινωνικής συνοχής και αυτονομία των πιστωτών - μπορούν να εξυπηρετήσουν τον διττό σκοπό της προστασίας των πιστωτών και της διάσωσης βιώσιμων επιχειρήσεων. Εν συνεχεία, καταδεικνύεται ότι ο ευρωπαϊκός θεσμικός χώρος παραμένει κατακερματισμένος: ενώ η Οδηγία (ΕΕ) 2019/1023 και οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα ενιαίων κριτηρίων, αναθέτουν στα κράτη‑μέλη τον καθορισμό όρων όπως «αδυναμία πληρωμής χρεών», «επικείμενη αδυναμία πληρωμών» «πιθανότητα αφερεγγυότητας», και «υπερχρέωση», με αποτέλεσμα κάθε δικαιικό σύστημα να διατηρεί δικές του προσεγγίσεις και αποκλίσεις. Η ένταση αυτής της ετερογένειας αναδεικνύεται μέσω συγκριτικής ανάλυσης της γερμανικής, της γαλλικής, της αγγλοσαξονικής (Ηνωμένο Βασίλειο) και της αμερικανικής έννομης τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ειδική προϋπόθεση υπερχρέωσης του γερμανικού δικαίου, το οποίο εφαρμόζεται αποκλειστικά σε κεφαλαιουχικές εταιρείες χωρίς ευθύνη εταίρων. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος εξετάζεται το ελληνικό πτωχευτικό δίκαιο και προσδιορίζεται ο εννοιολογικός προσδιορισμός της αφερεγγυότητας στις προπτωχευτικές διαδικασίες (εξωδικαστικός μηχανισμός, προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης), στην κύρια πτωχευτική διαδικασία και ιδίως στην αντιμετώπιση της εταιρικής αφερεγγυότητας. Αξιοποιούνται τόσο οι διατάξεις του ν. 4738/2020, όσο και εκτενής θεωρία και αρθρογραφία, προκειμένου να αποτυπωθούν οι ασαφείς διαβαθμίσεις μεταξύ «παρούσας» και «επαπειλούμενης» αδυναμίας πληρωμών και η ανάγκη πρόγνωσης βιωσιμότητας. Τέλος, διερευνάται η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της αφερεγγυότητας όσον αφορά την ευθύνη των διοικούντων, την αξία των περιουσιακών στοιχείων, τον βαθμό ικανοποίησης των πιστωτών, την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας και την αποτελεσματικότητα του εξωδικαστικού μηχανισμού. Μετά την κριτική αντιπαράθεση ιδίως των ευρωπαϊκών και ελληνικών προσεγγίσεων, η εργασία καταλήγει σε πρόταση βέλτιστου προτύπου, συνδυάζοντας τα πλέον λειτουργικά στοιχεία για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης, συνεκτικής και προβλέψιμης έννομης τάξης αφερεγγυότητας.","The study seeks to articulate a unified and coherent theoretical and practical approach to the concept of insolvency as a decisive prerequisite for the commencement of restructuring and bankruptcy proceedings. It attempts to bridge the existing gap in harmonisation between national legal systems and to propose an optimal model for the Greek legal order as well as for the international legal landscape. In the first part, the study provides an in-depth analysis of the key parameters which, according to Reinhard Bork, Michael Veder and Ben Schuijling, together with the various sub-categories of insolvency, constitute the conceptual characteristics of insolvency: the so-called “liquidity gap” and the method of its calculation; the period of time during which this gap remains uninterrupted; the minimum magnitude of the gap required for it to be considered material; and the degree of certainty involved in forecasting future inability to pay. A doctrinal and teleological interpretation of these criteria demonstrates how they translate into practical diagnostic tools for assessing financial distress and how, when linked to the fundamental principles of insolvency law—creditor equality, collectivity, proportionality, the protection of social cohesion, and creditor autonomy—they can serve the dual objective of protecting creditors and rescuing viable businesses. Subsequently, the study shows that the European institutional framework remains fragmented: although Directive (EU) 2019/1023 and the European Commission’s recommendations acknowledge the need for uniform criteria, they leave to the Member States the determination of terms such as “inability to pay debts”, “imminent inability to pay”, “likelihood of insolvency”, and “over-indebtedness”, with the result that each legal system preserves its own approaches and divergences. The intensity of this heterogeneity is highlighted through a comparative analysis of the German, French, Anglo-Saxon (United Kingdom), and United States legal orders, with particular emphasis on the special condition of over-indebtedness under German law, which applies exclusively to limited liability companies where partners bear no personal liability. At the same time, the second part examines Greek insolvency law and identifies the conceptual determination of insolvency in pre-insolvency procedures (the out-of-court debt settlement mechanism and the pre-bankruptcy rehabilitation procedure), in the main bankruptcy procedure, and, in particular, in the treatment of corporate insolvency. Both the provisions of Law 4738/2020 and extensive scholarship and legal commentary are utilised in order to capture the ambiguous gradations between “present” and “threatened” inability to pay and the need for viability forecasting. Finally, the study explores the significance of the timely diagnosis of insolvency in relation to directors’ liability, the value of assets, the level of creditor satisfaction, compliance with the principle of proportionality, and the effectiveness of the out-of-court mechanism. Following a critical assessment—particularly of the European and Greek approaches—the study concludes with a proposal for an optimal model, combining the most functional elements for the development of a modern, coherent and predictable insolvency framework."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η έννοια της Αφερεγγυότητας στο Ελληνικό Δίκαιο στο πλαίσιο Δογματικής και Δικαιοσυγκριτικής ανάλυσης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΔΑΝΑΛΗ ΑΝΝΑ","DANALI ANNA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εργασία επιδιώκει να συνθέσει μια ενιαία και συνεκτική θεωρητική και πρακτική προσέγγιση της έννοιας της αφερεγγυότητας ως καθοριστικής προϋπόθεσης για την έναρξη διαδικασιών αναδιάρθρωσης και πτώχευσης, αποπειρούμενη να γεφυρώσει το υφιστάμενο χάσμα εναρμόνισης μεταξύ των εθνικών δικαίων και να διατυπώσει πρόταση βέλτιστου προτύπου για την ελληνική αλλά και για τη διεθνή έννομη τάξη. Στο πρώτο μέρος αναλύονται διεξοδικά οι βασικές παράμετροι που, κατά τους Reinhard Bork, Michael Veder και Ben Schuijling, σε συνδυασμό με τις διάφορες υποκατηγορίες της αφερεγγυότητας, συναποτελούν τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά της αφερεγγυότητας: το λεγόμενο «κενό ρευστότητας» και η μέθοδος του υπολογισμού, η χρονική διάρκεια κατά την οποία το κενό αυτό παραμένει αδιάλειπτο, το ελάχιστο μέγεθος του κενού προκειμένου να θεωρηθεί ουσιώδες, καθώς και το επίπεδο βεβαιότητας της πρόγνωσης μελλοντικής αδυναμίας πληρωμών. Η δογματική και η τελολογική ερμηνεία των κριτηρίων αυτών θα δείξουν πώς μεταφράζονται σε χρηστικά εργαλεία διάγνωσης της οικονομικής κατάστασης και πώς συνδεόμενα με τις θεμελιώδεις αρχές του πτωχευτικού δικαίου - ισότητα πιστωτών, συλλογικότητα, αναλογικότητα, προστασία της κοινωνικής συνοχής και αυτονομία των πιστωτών - μπορούν να εξυπηρετήσουν τον διττό σκοπό της προστασίας των πιστωτών και της διάσωσης βιώσιμων επιχειρήσεων. Εν συνεχεία, καταδεικνύεται ότι ο ευρωπαϊκός θεσμικός χώρος παραμένει κατακερματισμένος: ενώ η Οδηγία (ΕΕ) 2019/1023 και οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα ενιαίων κριτηρίων, αναθέτουν στα κράτη‑μέλη τον καθορισμό όρων όπως «αδυναμία πληρωμής χρεών», «επικείμενη αδυναμία πληρωμών» «πιθανότητα αφερεγγυότητας», και «υπερχρέωση», με αποτέλεσμα κάθε δικαιικό σύστημα να διατηρεί δικές του προσεγγίσεις και αποκλίσεις. Η ένταση αυτής της ετερογένειας αναδεικνύεται μέσω συγκριτικής ανάλυσης της γερμανικής, της γαλλικής, της αγγλοσαξονικής (Ηνωμένο Βασίλειο) και της αμερικανικής έννομης τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ειδική προϋπόθεση υπερχρέωσης του γερμανικού δικαίου, το οποίο εφαρμόζεται αποκλειστικά σε κεφαλαιουχικές εταιρείες χωρίς ευθύνη εταίρων. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος εξετάζεται το ελληνικό πτωχευτικό δίκαιο και προσδιορίζεται ο εννοιολογικός προσδιορισμός της αφερεγγυότητας στις προπτωχευτικές διαδικασίες (εξωδικαστικός μηχανισμός, προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης), στην κύρια πτωχευτική διαδικασία και ιδίως στην αντιμετώπιση της εταιρικής αφερεγγυότητας. Αξιοποιούνται τόσο οι διατάξεις του ν. 4738/2020, όσο και εκτενής θεωρία και αρθρογραφία, προκειμένου να αποτυπωθούν οι ασαφείς διαβαθμίσεις μεταξύ «παρούσας» και «επαπειλούμενης» αδυναμίας πληρωμών και η ανάγκη πρόγνωσης βιωσιμότητας. Τέλος, διερευνάται η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της αφερεγγυότητας όσον αφορά την ευθύνη των διοικούντων, την αξία των περιουσιακών στοιχείων, τον βαθμό ικανοποίησης των πιστωτών, την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας και την αποτελεσματικότητα του εξωδικαστικού μηχανισμού. Μετά την κριτική αντιπαράθεση ιδίως των ευρωπαϊκών και ελληνικών προσεγγίσεων, η εργασία καταλήγει σε πρόταση βέλτιστου προτύπου, συνδυάζοντας τα πλέον λειτουργικά στοιχεία για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης, συνεκτικής και προβλέψιμης έννομης τάξης αφερεγγυότητας.","The study seeks to articulate a unified and coherent theoretical and practical approach to the concept of insolvency as a decisive prerequisite for the commencement of restructuring and bankruptcy proceedings. It attempts to bridge the existing gap in harmonisation between national legal systems and to propose an optimal model for the Greek legal order as well as for the international legal landscape. In the first part, the study provides an in-depth analysis of the key parameters which, according to Reinhard Bork, Michael Veder and Ben Schuijling, together with the various sub-categories of insolvency, constitute the conceptual characteristics of insolvency: the so-called “liquidity gap” and the method of its calculation; the period of time during which this gap remains uninterrupted; the minimum magnitude of the gap required for it to be considered material; and the degree of certainty involved in forecasting future inability to pay. A doctrinal and teleological interpretation of these criteria demonstrates how they translate into practical diagnostic tools for assessing financial distress and how, when linked to the fundamental principles of insolvency law—creditor equality, collectivity, proportionality, the protection of social cohesion, and creditor autonomy—they can serve the dual objective of protecting creditors and rescuing viable businesses. Subsequently, the study shows that the European institutional framework remains fragmented: although Directive (EU) 2019/1023 and the European Commission’s recommendations acknowledge the need for uniform criteria, they leave to the Member States the determination of terms such as “inability to pay debts”, “imminent inability to pay”, “likelihood of insolvency”, and “over-indebtedness”, with the result that each legal system preserves its own approaches and divergences. The intensity of this heterogeneity is highlighted through a comparative analysis of the German, French, Anglo-Saxon (United Kingdom), and United States legal orders, with particular emphasis on the special condition of over-indebtedness under German law, which applies exclusively to limited liability companies where partners bear no personal liability. At the same time, the second part examines Greek insolvency law and identifies the conceptual determination of insolvency in pre-insolvency procedures (the out-of-court debt settlement mechanism and the pre-bankruptcy rehabilitation procedure), in the main bankruptcy procedure, and, in particular, in the treatment of corporate insolvency. Both the provisions of Law 4738/2020 and extensive scholarship and legal commentary are utilised in order to capture the ambiguous gradations between “present” and “threatened” inability to pay and the need for viability forecasting. Finally, the study explores the significance of the timely diagnosis of insolvency in relation to directors’ liability, the value of assets, the level of creditor satisfaction, compliance with the principle of proportionality, and the effectiveness of the out-of-court mechanism. Following a critical assessment—particularly of the European and Greek approaches—the study concludes with a proposal for an optimal model, combining the most functional elements for the development of a modern, coherent and predictable insolvency framework."],"dc:identifier":["uoadl:5320188","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320188"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η έννοια της Αφερεγγυότητας στο Ελληνικό Δίκαιο στο πλαίσιο Δογματικής και Δικαιοσυγκριτικής ανάλυσης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:28Z"}