{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5320575"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5320575","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Walls of control or rehabilitation? Rethinking prison architecture though the lens of penal theories","abstract":"Η αρχιτεκτονική των φυλακών εξετάζεται ως έκφραση των θεωριών της ποινής, υποστηρίζοντας ότι το δομημένο περιβάλλον της φυλάκισης δεν είναι ποτέ ουδέτερο, αλλά διαμορφώνει ενεργά τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η στερητική της ελευθερίας ποινή του εγκλεισμού. Αντιστοιχίζοντας τις θεωρίες της ανταπόδοσης, της αποτροπής, της αδρανοποίησης και της αποκατάστασης με τύπους φυλακτικών χώρων, η αρχιτεκτονική όχι μόνο αντικατοπτρίζει αλλά και αναδιαμορφώνει τη λογική που νομιμοποιεί τον περιορισμό. Μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης των φυλακών υψίστης ασφαλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ελ Σαλβαδόρ και του σκανδιναβικού μοντέλου φυλάκισης, η μελέτη υπογραμμίζει την έντονη απόκλιση μεταξύ των τιμωρητικών και των αποκαταστατικών προσεγγίσεων. Οι φυλακές υψίστης ασφαλείας, με τον απομονωτικό και ασφαλισμένο σχεδιασμό τους, ενσωματώνουν μια ηθική ελέγχου και αποκλεισμού, ενώ οι σκανδιναβικές φυλακές, δίνοντας έμφαση στην αρχή της ομαλοποίησης και την αξιοπρεπή διαβίωση των τροφίμων, χωροποιούν την πιθανότητα επανένταξης. Το κεντρικό επιχείρημα είναι ότι ο σχεδιασμός των φυλακών έχει διττή δυναμική, δημιουργώντας συνθήκες για αλλαγή ή θεσμοθετώντας την απελπισία, ανάλογα με την ευθυγράμμισή του με τις ευρύτερες ποινικές κουλτούρες. Αυτό θέτει ένα κανονιστικό ερώτημα στο επίκεντρο της εργασίας: μπορεί η φυλακή να ενσωματώνει τη δικαιοσύνη, ή μήπως οι ίδιοι οι τοίχοι της αποκαλύπτουν τα όρια του εγκλεισμού ως απάντηση στην κοινωνική βλάβη;","abstract_html":"Η αρχιτεκτονική των φυλακών εξετάζεται ως έκφραση των θεωριών της ποινής, υποστηρίζοντας ότι το δομημένο περιβάλλον της φυλάκισης δεν είναι ποτέ ουδέτερο, αλλά διαμορφώνει ενεργά τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η στερητική της ελευθερίας ποινή του εγκλεισμού. Αντιστοιχίζοντας τις θεωρίες της ανταπόδοσης, της αποτροπής, της αδρανοποίησης και της αποκατάστασης με τύπους φυλακτικών χώρων, η αρχιτεκτονική όχι μόνο αντικατοπτρίζει αλλά και αναδιαμορφώνει τη λογική που νομιμοποιεί τον περιορισμό. Μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης των φυλακών υψίστης ασφαλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ελ Σαλβαδόρ και του σκανδιναβικού μοντέλου φυλάκισης, η μελέτη υπογραμμίζει την έντονη απόκλιση μεταξύ των τιμωρητικών και των αποκαταστατικών προσεγγίσεων. Οι φυλακές υψίστης ασφαλείας, με τον απομονωτικό και ασφαλισμένο σχεδιασμό τους, ενσωματώνουν μια ηθική ελέγχου και αποκλεισμού, ενώ οι σκανδιναβικές φυλακές, δίνοντας έμφαση στην αρχή της ομαλοποίησης και την αξιοπρεπή διαβίωση των τροφίμων, χωροποιούν την πιθανότητα επανένταξης. Το κεντρικό επιχείρημα είναι ότι ο σχεδιασμός των φυλακών έχει διττή δυναμική, δημιουργώντας συνθήκες για αλλαγή ή θεσμοθετώντας την απελπισία, ανάλογα με την ευθυγράμμισή του με τις ευρύτερες ποινικές κουλτούρες. Αυτό θέτει ένα κανονιστικό ερώτημα στο επίκεντρο της εργασίας: μπορεί η φυλακή να ενσωματώνει τη δικαιοσύνη, ή μήπως οι ίδιοι οι τοίχοι της αποκαλύπτουν τα όρια του εγκλεισμού ως απάντηση στην κοινωνική βλάβη;","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΥΡΓΙΟΥ ΑΡΓΥΡΩ","KYRGIOU ARGYRO"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:30Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5320575"],"render_values":[{"text":"uoadl:5320575","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320575","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320575","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5320575","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΥΡΓΙΟΥ ΑΡΓΥΡΩ","KYRGIOU ARGYRO"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5320575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320575"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αρχιτεκτονική των φυλακών εξετάζεται ως έκφραση των θεωριών της ποινής, υποστηρίζοντας ότι το δομημένο περιβάλλον της φυλάκισης δεν είναι ποτέ ουδέτερο, αλλά διαμορφώνει ενεργά τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η στερητική της ελευθερίας ποινή του εγκλεισμού. Αντιστοιχίζοντας τις θεωρίες της ανταπόδοσης, της αποτροπής, της αδρανοποίησης και της αποκατάστασης με τύπους φυλακτικών χώρων, η αρχιτεκτονική όχι μόνο αντικατοπτρίζει αλλά και αναδιαμορφώνει τη λογική που νομιμοποιεί τον περιορισμό. Μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης των φυλακών υψίστης ασφαλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ελ Σαλβαδόρ και του σκανδιναβικού μοντέλου φυλάκισης, η μελέτη υπογραμμίζει την έντονη απόκλιση μεταξύ των τιμωρητικών και των αποκαταστατικών προσεγγίσεων. Οι φυλακές υψίστης ασφαλείας, με τον απομονωτικό και ασφαλισμένο σχεδιασμό τους, ενσωματώνουν μια ηθική ελέγχου και αποκλεισμού, ενώ οι σκανδιναβικές φυλακές, δίνοντας έμφαση στην αρχή της ομαλοποίησης και την αξιοπρεπή διαβίωση των τροφίμων, χωροποιούν την πιθανότητα επανένταξης. Το κεντρικό επιχείρημα είναι ότι ο σχεδιασμός των φυλακών έχει διττή δυναμική, δημιουργώντας συνθήκες για αλλαγή ή θεσμοθετώντας την απελπισία, ανάλογα με την ευθυγράμμισή του με τις ευρύτερες ποινικές κουλτούρες. Αυτό θέτει ένα κανονιστικό ερώτημα στο επίκεντρο της εργασίας: μπορεί η φυλακή να ενσωματώνει τη δικαιοσύνη, ή μήπως οι ίδιοι οι τοίχοι της αποκαλύπτουν τα όρια του εγκλεισμού ως απάντηση στην κοινωνική βλάβη;","Prison architecture is examined as a materialization of penal ideologies, arguing that the built environment of incarceration is never neutral but actively shapes how punishment is experienced and understood. By translating theories of retribution, deterrence, incapacitation, and rehabilitation into spatial realities, architecture not only reflects but also reconfigures the logics that legitimize confinement. Through a comparative analysis of supermax prisons in the United States and El Salvador and Scandinavian model of imprisonment, the study highlights the stark divergence between punitive and rehabilitative approaches. Supermax institutions, with their isolating and securitized designs, embody an ethos of control and exclusion, while Nordic prisons, emphasizing normalization and dignity, spatialise the possibility of reintegration. The central argument is that prison design holds dual potential, enabling conditions for change or institutionalizing hopelessness, depending on its alignment with broader penal cultures. This raises a normative question at the core of the thesis: can prison ever embody justice, or do its very walls reveal the limits of confinement as a response to social harm?"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Walls of control or rehabilitation? Rethinking prison architecture though the lens of penal theories"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΥΡΓΙΟΥ ΑΡΓΥΡΩ","KYRGIOU ARGYRO"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αρχιτεκτονική των φυλακών εξετάζεται ως έκφραση των θεωριών της ποινής, υποστηρίζοντας ότι το δομημένο περιβάλλον της φυλάκισης δεν είναι ποτέ ουδέτερο, αλλά διαμορφώνει ενεργά τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η στερητική της ελευθερίας ποινή του εγκλεισμού. Αντιστοιχίζοντας τις θεωρίες της ανταπόδοσης, της αποτροπής, της αδρανοποίησης και της αποκατάστασης με τύπους φυλακτικών χώρων, η αρχιτεκτονική όχι μόνο αντικατοπτρίζει αλλά και αναδιαμορφώνει τη λογική που νομιμοποιεί τον περιορισμό. Μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης των φυλακών υψίστης ασφαλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ελ Σαλβαδόρ και του σκανδιναβικού μοντέλου φυλάκισης, η μελέτη υπογραμμίζει την έντονη απόκλιση μεταξύ των τιμωρητικών και των αποκαταστατικών προσεγγίσεων. Οι φυλακές υψίστης ασφαλείας, με τον απομονωτικό και ασφαλισμένο σχεδιασμό τους, ενσωματώνουν μια ηθική ελέγχου και αποκλεισμού, ενώ οι σκανδιναβικές φυλακές, δίνοντας έμφαση στην αρχή της ομαλοποίησης και την αξιοπρεπή διαβίωση των τροφίμων, χωροποιούν την πιθανότητα επανένταξης. Το κεντρικό επιχείρημα είναι ότι ο σχεδιασμός των φυλακών έχει διττή δυναμική, δημιουργώντας συνθήκες για αλλαγή ή θεσμοθετώντας την απελπισία, ανάλογα με την ευθυγράμμισή του με τις ευρύτερες ποινικές κουλτούρες. Αυτό θέτει ένα κανονιστικό ερώτημα στο επίκεντρο της εργασίας: μπορεί η φυλακή να ενσωματώνει τη δικαιοσύνη, ή μήπως οι ίδιοι οι τοίχοι της αποκαλύπτουν τα όρια του εγκλεισμού ως απάντηση στην κοινωνική βλάβη;","Prison architecture is examined as a materialization of penal ideologies, arguing that the built environment of incarceration is never neutral but actively shapes how punishment is experienced and understood. By translating theories of retribution, deterrence, incapacitation, and rehabilitation into spatial realities, architecture not only reflects but also reconfigures the logics that legitimize confinement. Through a comparative analysis of supermax prisons in the United States and El Salvador and Scandinavian model of imprisonment, the study highlights the stark divergence between punitive and rehabilitative approaches. Supermax institutions, with their isolating and securitized designs, embody an ethos of control and exclusion, while Nordic prisons, emphasizing normalization and dignity, spatialise the possibility of reintegration. The central argument is that prison design holds dual potential, enabling conditions for change or institutionalizing hopelessness, depending on its alignment with broader penal cultures. This raises a normative question at the core of the thesis: can prison ever embody justice, or do its very walls reveal the limits of confinement as a response to social harm?"],"dc:identifier":["uoadl:5320575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320575"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Walls of control or rehabilitation? Rethinking prison architecture though the lens of penal theories"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:30Z"}