{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5320645"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5320645","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακή διερεύνηση του ανδρογονικού υποδοχέα στα ανθρώπινα τριχοθυλάκια","abstract":"Η ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ) αποτελεί ιδιαίτερη κατάσταση του τριχωτού της κεφαλής και χαρακτηρίζεται από σταδιακή απώλεια τριχών της που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πρότυπο. Βασικοί αιτιολογικοί παράγοντες για την εμφάνισή της φαίνεται να αποτελούν η γενετική προδιάθεση του ατόμου, σε συνδυασμό με την παρουσία φυσιολογικών επιπέδων κυκλοφορούντων ανδρογόνων. Ο επιπολασμός της ΑΓΑ είναι υψηλός (έως και 50% των ανδρών επηρεάζονται έως την ηλικία των 50 ετών) και παρότι δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγεία του ατόμου, επηρεάζει έντονα την ψυχολογική του κατάσταση σχετικά με την αυτοεικόνα του. Η κατανόηση της παθογένειας της AΓA έχει αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. H ΑΓΑ εκδηλώνεται με απορρύθμιση της χρονικής διάρκειας των σταδίων του κύκλο ανάπτυξης της τρίχας. Η αναγενής φάση ανάπτυξης των τριχοθυλακίων μειώνεται ενώ η τελογενής, που αποτελεί το στάδιο παύσης της, αυξάνεται. Αυτή η διαδικασία σε συνδυασμό με την προοδευτική σμίκρυνση του τριχοθυλακίου, οδηγούν τελικά στην αλωπεκία. Τα παραπάνω εξαρτώνται κυρίως από τη δράση των ανδρογόνων και βασικό παράγοντα σε μοριακό επίπεδο αποτελεί ο ανδρογονικός υποδοχέας (androgen receptor, AR), μέσω του οποίου τα ανδρογόνα εκκινούν τη σηματοδότησή τους. Επομένως, η μελέτη του πως οι πολυμορφισμοί του επηρεάζουν τη δράση του είναι σημαντική για την περαιτέρω κατανόηση του φαινομένου. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί του εξονίου 1 του AR που σχετίζονται με την εμφάνιση της της ΑΓΑ: ο StuI (SNP rs6152 G>A) και οι τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις GGC ((GGT)₃ GGG (GGT)₂ (GGC)₁₇). Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν συνολικά 40 άτομα, μόνο άνδρες και χωρίστηκε σε δύο ομάδες των 20 η κάθε μία: μια ομάδα πασχόντων από ΑΓΑ και μία ομάδα υγιών δοτών χωρίς κανένα σημάδι απώλειας τριχών. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε για την ταυτοποίηση των πολυμορφισμών ήταν η RFLP και η αλληλούχιση κατά Sanger, αντίστοιχα. Η μέθοδος RFLP εφαρμόστηκε και στα 40 άτομα της μελέτης, ενώ η αλληλούχιση κατά Sanger εφαρμόστηκε σε 23 άτομα, 13 από την ομάδα πασχόντων και 10 από την ομάδα υγιών δοτών. Συνολικά, από τους πάσχοντες, 2 άτομα έφεραν τον StuI πολυμορφισμό και από την ομάδα υγιών, 3 άτομα. Σχετικά με τις τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις, οι πάσχοντες έφεραν κατά μέσο όρο 17.38 επαναλήψεις ενώ οι υγιείς δότες, 17.10. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για κανέναν από τους δύο πολυμορφισμούς, γεγονός που πιθανότατα οφείλεται στο μικρό στατιστικό δείγμα της μελέτης.","abstract_html":"Η ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ) αποτελεί ιδιαίτερη κατάσταση του τριχωτού της κεφαλής και χαρακτηρίζεται από σταδιακή απώλεια τριχών της που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πρότυπο. Βασικοί αιτιολογικοί παράγοντες για την εμφάνισή της φαίνεται να αποτελούν η γενετική προδιάθεση του ατόμου, σε συνδυασμό με την παρουσία φυσιολογικών επιπέδων κυκλοφορούντων ανδρογόνων. Ο επιπολασμός της ΑΓΑ είναι υψηλός (έως και 50% των ανδρών επηρεάζονται έως την ηλικία των 50 ετών) και παρότι δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγεία του ατόμου, επηρεάζει έντονα την ψυχολογική του κατάσταση σχετικά με την αυτοεικόνα του. Η κατανόηση της παθογένειας της AΓA έχει αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. H ΑΓΑ εκδηλώνεται με απορρύθμιση της χρονικής διάρκειας των σταδίων του κύκλο ανάπτυξης της τρίχας. Η αναγενής φάση ανάπτυξης των τριχοθυλακίων μειώνεται ενώ η τελογενής, που αποτελεί το στάδιο παύσης της, αυξάνεται. Αυτή η διαδικασία σε συνδυασμό με την προοδευτική σμίκρυνση του τριχοθυλακίου, οδηγούν τελικά στην αλωπεκία. Τα παραπάνω εξαρτώνται κυρίως από τη δράση των ανδρογόνων και βασικό παράγοντα σε μοριακό επίπεδο αποτελεί ο ανδρογονικός υποδοχέας (androgen receptor, AR), μέσω του οποίου τα ανδρογόνα εκκινούν τη σηματοδότησή τους. Επομένως, η μελέτη του πως οι πολυμορφισμοί του επηρεάζουν τη δράση του είναι σημαντική για την περαιτέρω κατανόηση του φαινομένου. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί του εξονίου 1 του AR που σχετίζονται με την εμφάνιση της της ΑΓΑ: ο StuI (SNP rs6152 G&gt;A) και οι τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις GGC ((GGT)₃ GGG (GGT)₂ (GGC)₁₇). Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν συνολικά 40 άτομα, μόνο άνδρες και χωρίστηκε σε δύο ομάδες των 20 η κάθε μία: μια ομάδα πασχόντων από ΑΓΑ και μία ομάδα υγιών δοτών χωρίς κανένα σημάδι απώλειας τριχών. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε για την ταυτοποίηση των πολυμορφισμών ήταν η RFLP και η αλληλούχιση κατά Sanger, αντίστοιχα. Η μέθοδος RFLP εφαρμόστηκε και στα 40 άτομα της μελέτης, ενώ η αλληλούχιση κατά Sanger εφαρμόστηκε σε 23 άτομα, 13 από την ομάδα πασχόντων και 10 από την ομάδα υγιών δοτών. Συνολικά, από τους πάσχοντες, 2 άτομα έφεραν τον StuI πολυμορφισμό και από την ομάδα υγιών, 3 άτομα. Σχετικά με τις τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις, οι πάσχοντες έφεραν κατά μέσο όρο 17.38 επαναλήψεις ενώ οι υγιείς δότες, 17.10. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για κανέναν από τους δύο πολυμορφισμούς, γεγονός που πιθανότατα οφείλεται στο μικρό στατιστικό δείγμα της μελέτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπατάλης Θεόδωρος","Batalis Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5320645"],"render_values":[{"text":"uoadl:5320645","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320645","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320645","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5320645","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπατάλης Θεόδωρος","Batalis Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5320645","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320645"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ) αποτελεί ιδιαίτερη κατάσταση του τριχωτού της κεφαλής και χαρακτηρίζεται από σταδιακή απώλεια τριχών της που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πρότυπο. Βασικοί αιτιολογικοί παράγοντες για την εμφάνισή της φαίνεται να αποτελούν η γενετική προδιάθεση του ατόμου, σε συνδυασμό με την παρουσία φυσιολογικών επιπέδων κυκλοφορούντων ανδρογόνων. Ο επιπολασμός της ΑΓΑ είναι υψηλός (έως και 50% των ανδρών επηρεάζονται έως την ηλικία των 50 ετών) και παρότι δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγεία του ατόμου, επηρεάζει έντονα την ψυχολογική του κατάσταση σχετικά με την αυτοεικόνα του. Η κατανόηση της παθογένειας της AΓA έχει αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. H ΑΓΑ εκδηλώνεται με απορρύθμιση της χρονικής διάρκειας των σταδίων του κύκλο ανάπτυξης της τρίχας. Η αναγενής φάση ανάπτυξης των τριχοθυλακίων μειώνεται ενώ η τελογενής, που αποτελεί το στάδιο παύσης της, αυξάνεται. Αυτή η διαδικασία σε συνδυασμό με την προοδευτική σμίκρυνση του τριχοθυλακίου, οδηγούν τελικά στην αλωπεκία. Τα παραπάνω εξαρτώνται κυρίως από τη δράση των ανδρογόνων και βασικό παράγοντα σε μοριακό επίπεδο αποτελεί ο ανδρογονικός υποδοχέας (androgen receptor, AR), μέσω του οποίου τα ανδρογόνα εκκινούν τη σηματοδότησή τους. Επομένως, η μελέτη του πως οι πολυμορφισμοί του επηρεάζουν τη δράση του είναι σημαντική για την περαιτέρω κατανόηση του φαινομένου. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί του εξονίου 1 του AR που σχετίζονται με την εμφάνιση της της ΑΓΑ: ο StuI (SNP rs6152 G>A) και οι τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις GGC ((GGT)₃ GGG (GGT)₂ (GGC)₁₇). Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν συνολικά 40 άτομα, μόνο άνδρες και χωρίστηκε σε δύο ομάδες των 20 η κάθε μία: μια ομάδα πασχόντων από ΑΓΑ και μία ομάδα υγιών δοτών χωρίς κανένα σημάδι απώλειας τριχών. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε για την ταυτοποίηση των πολυμορφισμών ήταν η RFLP και η αλληλούχιση κατά Sanger, αντίστοιχα. Η μέθοδος RFLP εφαρμόστηκε και στα 40 άτομα της μελέτης, ενώ η αλληλούχιση κατά Sanger εφαρμόστηκε σε 23 άτομα, 13 από την ομάδα πασχόντων και 10 από την ομάδα υγιών δοτών. Συνολικά, από τους πάσχοντες, 2 άτομα έφεραν τον StuI πολυμορφισμό και από την ομάδα υγιών, 3 άτομα. Σχετικά με τις τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις, οι πάσχοντες έφεραν κατά μέσο όρο 17.38 επαναλήψεις ενώ οι υγιείς δότες, 17.10. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για κανέναν από τους δύο πολυμορφισμούς, γεγονός που πιθανότατα οφείλεται στο μικρό στατιστικό δείγμα της μελέτης.","Androgenetic alopecia (AGA) is a particular condition of the scalp characterized by gradual hair loss that follows a specific pattern. The main causal factors for its occurrence appear to be the individual’s genetic predisposition, combined with the presence of normal levels of circulating androgens. The prevalence of AGA is high (up to 50% of men are affected by the age of 50), and although it does not pose a risk to the individual’s health, it strongly impacts their psychological state regarding self-image. Understanding the pathogenesis of AGA has significantly increased in recent years. AGA manifests through deregulation of the duration of the stages of the hair growth cycle. The anagen phase of hair follicle growth is reduced, while the telogen phase, which represents the resting stage, is prolonged. This process, combined with the progressive miniaturization of the hair follicle, ultimately leads to alopecia. These mechanisms depend mainly on the action of androgens, with the androgen receptor (AR) being the key molecular factor through which androgens initiate their signaling. Therefore, studying how its polymorphisms affect its function is important for further understanding of the phenomenon. In the present study, specific polymorphisms of exon 1 of the AR associated with the occurrence of AGA were examined: StuI (SNP rs6152 G>A) and the trinucleotide GGC repeats ((GGT)₃ GGG (GGT)₂ (GGC)₁₇). The study population consisted of 40 individuals, all of which were men, divided into two groups of 20 each: one group of AGA patients and one group of healthy donors without any signs of hair loss. The method applied for polymorphism identification was RFLP and Sanger sequencing, respectively. RFLP was applied to all 40 individuals in the study, while Sanger sequencing was performed on 23 individuals, 13 from the patient group and 10 from the healthy donor group. No statistically significant difference was detected between the frequency of both polymorphisms analyzed, StuI and GGC, in the AR gene and the development of AGA."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακή διερεύνηση του ανδρογονικού υποδοχέα στα ανθρώπινα τριχοθυλάκια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπατάλης Θεόδωρος","Batalis Theodoros"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ) αποτελεί ιδιαίτερη κατάσταση του τριχωτού της κεφαλής και χαρακτηρίζεται από σταδιακή απώλεια τριχών της που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πρότυπο. Βασικοί αιτιολογικοί παράγοντες για την εμφάνισή της φαίνεται να αποτελούν η γενετική προδιάθεση του ατόμου, σε συνδυασμό με την παρουσία φυσιολογικών επιπέδων κυκλοφορούντων ανδρογόνων. Ο επιπολασμός της ΑΓΑ είναι υψηλός (έως και 50% των ανδρών επηρεάζονται έως την ηλικία των 50 ετών) και παρότι δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγεία του ατόμου, επηρεάζει έντονα την ψυχολογική του κατάσταση σχετικά με την αυτοεικόνα του. Η κατανόηση της παθογένειας της AΓA έχει αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. H ΑΓΑ εκδηλώνεται με απορρύθμιση της χρονικής διάρκειας των σταδίων του κύκλο ανάπτυξης της τρίχας. Η αναγενής φάση ανάπτυξης των τριχοθυλακίων μειώνεται ενώ η τελογενής, που αποτελεί το στάδιο παύσης της, αυξάνεται. Αυτή η διαδικασία σε συνδυασμό με την προοδευτική σμίκρυνση του τριχοθυλακίου, οδηγούν τελικά στην αλωπεκία. Τα παραπάνω εξαρτώνται κυρίως από τη δράση των ανδρογόνων και βασικό παράγοντα σε μοριακό επίπεδο αποτελεί ο ανδρογονικός υποδοχέας (androgen receptor, AR), μέσω του οποίου τα ανδρογόνα εκκινούν τη σηματοδότησή τους. Επομένως, η μελέτη του πως οι πολυμορφισμοί του επηρεάζουν τη δράση του είναι σημαντική για την περαιτέρω κατανόηση του φαινομένου. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί του εξονίου 1 του AR που σχετίζονται με την εμφάνιση της της ΑΓΑ: ο StuI (SNP rs6152 G>A) και οι τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις GGC ((GGT)₃ GGG (GGT)₂ (GGC)₁₇). Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν συνολικά 40 άτομα, μόνο άνδρες και χωρίστηκε σε δύο ομάδες των 20 η κάθε μία: μια ομάδα πασχόντων από ΑΓΑ και μία ομάδα υγιών δοτών χωρίς κανένα σημάδι απώλειας τριχών. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε για την ταυτοποίηση των πολυμορφισμών ήταν η RFLP και η αλληλούχιση κατά Sanger, αντίστοιχα. Η μέθοδος RFLP εφαρμόστηκε και στα 40 άτομα της μελέτης, ενώ η αλληλούχιση κατά Sanger εφαρμόστηκε σε 23 άτομα, 13 από την ομάδα πασχόντων και 10 από την ομάδα υγιών δοτών. Συνολικά, από τους πάσχοντες, 2 άτομα έφεραν τον StuI πολυμορφισμό και από την ομάδα υγιών, 3 άτομα. Σχετικά με τις τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις, οι πάσχοντες έφεραν κατά μέσο όρο 17.38 επαναλήψεις ενώ οι υγιείς δότες, 17.10. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για κανέναν από τους δύο πολυμορφισμούς, γεγονός που πιθανότατα οφείλεται στο μικρό στατιστικό δείγμα της μελέτης.","Androgenetic alopecia (AGA) is a particular condition of the scalp characterized by gradual hair loss that follows a specific pattern. The main causal factors for its occurrence appear to be the individual’s genetic predisposition, combined with the presence of normal levels of circulating androgens. The prevalence of AGA is high (up to 50% of men are affected by the age of 50), and although it does not pose a risk to the individual’s health, it strongly impacts their psychological state regarding self-image. Understanding the pathogenesis of AGA has significantly increased in recent years. AGA manifests through deregulation of the duration of the stages of the hair growth cycle. The anagen phase of hair follicle growth is reduced, while the telogen phase, which represents the resting stage, is prolonged. This process, combined with the progressive miniaturization of the hair follicle, ultimately leads to alopecia. These mechanisms depend mainly on the action of androgens, with the androgen receptor (AR) being the key molecular factor through which androgens initiate their signaling. Therefore, studying how its polymorphisms affect its function is important for further understanding of the phenomenon. In the present study, specific polymorphisms of exon 1 of the AR associated with the occurrence of AGA were examined: StuI (SNP rs6152 G>A) and the trinucleotide GGC repeats ((GGT)₃ GGG (GGT)₂ (GGC)₁₇). The study population consisted of 40 individuals, all of which were men, divided into two groups of 20 each: one group of AGA patients and one group of healthy donors without any signs of hair loss. The method applied for polymorphism identification was RFLP and Sanger sequencing, respectively. RFLP was applied to all 40 individuals in the study, while Sanger sequencing was performed on 23 individuals, 13 from the patient group and 10 from the healthy donor group. No statistically significant difference was detected between the frequency of both polymorphisms analyzed, StuI and GGC, in the AR gene and the development of AGA."],"dc:identifier":["uoadl:5320645","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5320645"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοριακή διερεύνηση του ανδρογονικού υποδοχέα στα ανθρώπινα τριχοθυλάκια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:33Z"}