{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321053"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321053","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The state guarantee in securitizations under Greek law 4649/2019: legal character and consequences","abstract":"Ο ν. 4649/2019 εισήγαγε, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ηρακλής» (Hercules Asset Protection Scheme – HAPS), ένα ειδικό καθεστώς κρατικής εγγύησης με σκοπό τη στήριξη των τιτλοποιήσεων μη εξυπηρετούμενων απαιτήσεων και, κατ’ επέκταση, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομική φύση της εγγύησης που παρέχεται υπέρ των senior ομολογιών των τιτλοποιήσεων, εστιάζοντας ιδίως στη Σύμβαση Εγγύησης, η οποία ενσωματώνεται ως Παράρτημα Γ στον ίδιο τον νόμο και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κανονιστικού του πλαισίου. Υποστηρίζεται ότι η Σύμβαση Εγγύησης συνιστά υβριδικό νομικό μόρφωμα, στο οποίο συνυπάρχουν στοιχεία σύμβασης ιδιωτικού δικαίου και νομοθετικής ρύθμισης. Αφενός καταρτίζεται ως σύμβαση μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και SPV, για συγκεκριμένη τιτλοποίηση και συγκεκριμένο ποσό, αφετέρου όμως το περιεχόμενό της δεν αποτελεί προϊόν συμβατικής αυτονομίας, αλλά είναι πλήρως προκαθορισμένο ex lege και δεσμευτικά ενσωματωμένο στο ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο. Σε δογματικό επίπεδο, αναδεικνύεται ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 δεν εντάσσεται στο καθεστώς της εγγύησης των άρθρων 847 επ. ΑΚ. Πρόκειται για αυτοτελή μορφή ανάληψης εγγυοδοτικής ευθύνης, η οποία εμφανίζει λειτουργική συνάφεια προς μορφές πρωτογενούς ευθύνης και παρουσιάζει χαρακτηριστικά εγγύησης πρώτης ζήτησης, όπως αυτά διαμορφώνονται από το ειδικό, κανονιστικά δεσμευτικό πλαίσιο του νόμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις έννομες συνέπειες που ανακύπτουν κατά τη λειτουργία της εγγύησης και ιδίως στην ενεργοποίηση της υποχρέωσης πληρωμής του Δημοσίου. Καταδεικνύεται ότι η υποχρέωση αυτή δεν γεννάται ipso facto, αλλά τελεί υπό την πλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, οι οποίες λειτουργούν ως αναβλητικές αιρέσεις, ενώ το ισχύον πλαίσιο προβλέπει σαφείς μηχανισμούς περιορισμού ή απαλλαγής της κρατικής ευθύνης, τόσο μέσω ειδικών διατάξεων του ν. 4649/2019 όσο και μέσω γενικών θεσμών του ιδιωτικού δικαίου. Η εργασία καταλήγει ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 συνιστά sui generis νομικό εργαλείο, το οποίο τοποθετείται στο όριο μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου δικαίου και του οποίου η κατανόηση προϋποθέτει συνδυαστική ερμηνεία των συμβατικών και κανονιστικών του στοιχείων, ratione materiae και ratione finis.","abstract_html":"Ο ν. 4649/2019 εισήγαγε, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ηρακλής» (Hercules Asset Protection Scheme – HAPS), ένα ειδικό καθεστώς κρατικής εγγύησης με σκοπό τη στήριξη των τιτλοποιήσεων μη εξυπηρετούμενων απαιτήσεων και, κατ’ επέκταση, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομική φύση της εγγύησης που παρέχεται υπέρ των senior ομολογιών των τιτλοποιήσεων, εστιάζοντας ιδίως στη Σύμβαση Εγγύησης, η οποία ενσωματώνεται ως Παράρτημα Γ στον ίδιο τον νόμο και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κανονιστικού του πλαισίου. Υποστηρίζεται ότι η Σύμβαση Εγγύησης συνιστά υβριδικό νομικό μόρφωμα, στο οποίο συνυπάρχουν στοιχεία σύμβασης ιδιωτικού δικαίου και νομοθετικής ρύθμισης. Αφενός καταρτίζεται ως σύμβαση μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και SPV, για συγκεκριμένη τιτλοποίηση και συγκεκριμένο ποσό, αφετέρου όμως το περιεχόμενό της δεν αποτελεί προϊόν συμβατικής αυτονομίας, αλλά είναι πλήρως προκαθορισμένο ex lege και δεσμευτικά ενσωματωμένο στο ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο. Σε δογματικό επίπεδο, αναδεικνύεται ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 δεν εντάσσεται στο καθεστώς της εγγύησης των άρθρων 847 επ. ΑΚ. Πρόκειται για αυτοτελή μορφή ανάληψης εγγυοδοτικής ευθύνης, η οποία εμφανίζει λειτουργική συνάφεια προς μορφές πρωτογενούς ευθύνης και παρουσιάζει χαρακτηριστικά εγγύησης πρώτης ζήτησης, όπως αυτά διαμορφώνονται από το ειδικό, κανονιστικά δεσμευτικό πλαίσιο του νόμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις έννομες συνέπειες που ανακύπτουν κατά τη λειτουργία της εγγύησης και ιδίως στην ενεργοποίηση της υποχρέωσης πληρωμής του Δημοσίου. Καταδεικνύεται ότι η υποχρέωση αυτή δεν γεννάται ipso facto, αλλά τελεί υπό την πλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, οι οποίες λειτουργούν ως αναβλητικές αιρέσεις, ενώ το ισχύον πλαίσιο προβλέπει σαφείς μηχανισμούς περιορισμού ή απαλλαγής της κρατικής ευθύνης, τόσο μέσω ειδικών διατάξεων του ν. 4649/2019 όσο και μέσω γενικών θεσμών του ιδιωτικού δικαίου. Η εργασία καταλήγει ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 συνιστά sui generis νομικό εργαλείο, το οποίο τοποθετείται στο όριο μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου δικαίου και του οποίου η κατανόηση προϋποθέτει συνδυαστική ερμηνεία των συμβατικών και κανονιστικών του στοιχείων, ratione materiae και ratione finis.","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ","MICHALOPOULOU ANGELIKI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:33Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321053"],"render_values":[{"text":"uoadl:5321053","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321053","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321053","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5321053","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ","MICHALOPOULOU ANGELIKI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321053","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321053"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ν. 4649/2019 εισήγαγε, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ηρακλής» (Hercules Asset Protection Scheme – HAPS), ένα ειδικό καθεστώς κρατικής εγγύησης με σκοπό τη στήριξη των τιτλοποιήσεων μη εξυπηρετούμενων απαιτήσεων και, κατ’ επέκταση, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομική φύση της εγγύησης που παρέχεται υπέρ των senior ομολογιών των τιτλοποιήσεων, εστιάζοντας ιδίως στη Σύμβαση Εγγύησης, η οποία ενσωματώνεται ως Παράρτημα Γ στον ίδιο τον νόμο και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κανονιστικού του πλαισίου. Υποστηρίζεται ότι η Σύμβαση Εγγύησης συνιστά υβριδικό νομικό μόρφωμα, στο οποίο συνυπάρχουν στοιχεία σύμβασης ιδιωτικού δικαίου και νομοθετικής ρύθμισης. Αφενός καταρτίζεται ως σύμβαση μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και SPV, για συγκεκριμένη τιτλοποίηση και συγκεκριμένο ποσό, αφετέρου όμως το περιεχόμενό της δεν αποτελεί προϊόν συμβατικής αυτονομίας, αλλά είναι πλήρως προκαθορισμένο ex lege και δεσμευτικά ενσωματωμένο στο ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο. Σε δογματικό επίπεδο, αναδεικνύεται ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 δεν εντάσσεται στο καθεστώς της εγγύησης των άρθρων 847 επ. ΑΚ. Πρόκειται για αυτοτελή μορφή ανάληψης εγγυοδοτικής ευθύνης, η οποία εμφανίζει λειτουργική συνάφεια προς μορφές πρωτογενούς ευθύνης και παρουσιάζει χαρακτηριστικά εγγύησης πρώτης ζήτησης, όπως αυτά διαμορφώνονται από το ειδικό, κανονιστικά δεσμευτικό πλαίσιο του νόμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις έννομες συνέπειες που ανακύπτουν κατά τη λειτουργία της εγγύησης και ιδίως στην ενεργοποίηση της υποχρέωσης πληρωμής του Δημοσίου. Καταδεικνύεται ότι η υποχρέωση αυτή δεν γεννάται ipso facto, αλλά τελεί υπό την πλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, οι οποίες λειτουργούν ως αναβλητικές αιρέσεις, ενώ το ισχύον πλαίσιο προβλέπει σαφείς μηχανισμούς περιορισμού ή απαλλαγής της κρατικής ευθύνης, τόσο μέσω ειδικών διατάξεων του ν. 4649/2019 όσο και μέσω γενικών θεσμών του ιδιωτικού δικαίου. Η εργασία καταλήγει ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 συνιστά sui generis νομικό εργαλείο, το οποίο τοποθετείται στο όριο μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου δικαίου και του οποίου η κατανόηση προϋποθέτει συνδυαστική ερμηνεία των συμβατικών και κανονιστικών του στοιχείων, ratione materiae και ratione finis.","Law 4649/2019, enacted within the framework of the “Hercules” programme (Hercules Asset Protection Scheme – HAPS), introduced a special regime of state guarantees aimed at supporting the securitisation of non-performing exposures and, by extension, safeguarding financial stability. This master’s thesis examines the legal nature of the guarantee granted in favour of the senior notes issued in such securitisation, placing particular emphasis on the Guarantee Agreement, which is incorporated as Annex C to the statute itself and constitutes an integral part of its regulatory framework. It is argued that the Guarantee Agreement constitutes a hybrid legal construct, combining elements of a private-law contract with those of a legislative regulation. On the one hand, it is concluded as a contract between the Hellenic Republic and the SPV for a specific securitisation and a specific amount; on the other hand, its content is not the result of contractual autonomy, but is entirely predetermined ex lege and bindingly embedded within the statutory framework itself. From a doctrinal perspective, the thesis demonstrates that the state guarantee provided under Law 4649/2019 does not fall within the regime of the guarantee as regulated in Articles 847 et seq. of the Greek Civil Code. Rather, it constitutes an autonomous form of assumption of surety liability, which exhibits functional affinities with forms of primary liability and displays characteristics akin to a first-demand guarantee, as shaped by the special, normatively binding framework of the statute. Particular emphasis is placed on the legal consequences arising during the operation of the guarantee, and especially on the triggering of the State’s payment obligation. It is shown that this obligation does not arise ipso facto, but is subject to the fulfilment of specific conditions operating as suspensive conditions, while the applicable framework provides for clear mechanisms limiting or excluding state liability, both through specific provisions of Law 4649/2019 and through general doctrines of private law. The thesis concludes that the state guarantee under Law 4649/2019 constitutes a sui generis legal instrument, situated at the boundary between private and public law, the proper understanding of which requires a combined interpretation of its contractual and regulatory elements, ratione materiae and ratione finis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The state guarantee in securitizations under Greek law 4649/2019: legal character and consequences"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ","MICHALOPOULOU ANGELIKI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο ν. 4649/2019 εισήγαγε, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ηρακλής» (Hercules Asset Protection Scheme – HAPS), ένα ειδικό καθεστώς κρατικής εγγύησης με σκοπό τη στήριξη των τιτλοποιήσεων μη εξυπηρετούμενων απαιτήσεων και, κατ’ επέκταση, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομική φύση της εγγύησης που παρέχεται υπέρ των senior ομολογιών των τιτλοποιήσεων, εστιάζοντας ιδίως στη Σύμβαση Εγγύησης, η οποία ενσωματώνεται ως Παράρτημα Γ στον ίδιο τον νόμο και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κανονιστικού του πλαισίου. Υποστηρίζεται ότι η Σύμβαση Εγγύησης συνιστά υβριδικό νομικό μόρφωμα, στο οποίο συνυπάρχουν στοιχεία σύμβασης ιδιωτικού δικαίου και νομοθετικής ρύθμισης. Αφενός καταρτίζεται ως σύμβαση μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και SPV, για συγκεκριμένη τιτλοποίηση και συγκεκριμένο ποσό, αφετέρου όμως το περιεχόμενό της δεν αποτελεί προϊόν συμβατικής αυτονομίας, αλλά είναι πλήρως προκαθορισμένο ex lege και δεσμευτικά ενσωματωμένο στο ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο. Σε δογματικό επίπεδο, αναδεικνύεται ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 δεν εντάσσεται στο καθεστώς της εγγύησης των άρθρων 847 επ. ΑΚ. Πρόκειται για αυτοτελή μορφή ανάληψης εγγυοδοτικής ευθύνης, η οποία εμφανίζει λειτουργική συνάφεια προς μορφές πρωτογενούς ευθύνης και παρουσιάζει χαρακτηριστικά εγγύησης πρώτης ζήτησης, όπως αυτά διαμορφώνονται από το ειδικό, κανονιστικά δεσμευτικό πλαίσιο του νόμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις έννομες συνέπειες που ανακύπτουν κατά τη λειτουργία της εγγύησης και ιδίως στην ενεργοποίηση της υποχρέωσης πληρωμής του Δημοσίου. Καταδεικνύεται ότι η υποχρέωση αυτή δεν γεννάται ipso facto, αλλά τελεί υπό την πλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, οι οποίες λειτουργούν ως αναβλητικές αιρέσεις, ενώ το ισχύον πλαίσιο προβλέπει σαφείς μηχανισμούς περιορισμού ή απαλλαγής της κρατικής ευθύνης, τόσο μέσω ειδικών διατάξεων του ν. 4649/2019 όσο και μέσω γενικών θεσμών του ιδιωτικού δικαίου. Η εργασία καταλήγει ότι η κρατική εγγύηση του ν. 4649/2019 συνιστά sui generis νομικό εργαλείο, το οποίο τοποθετείται στο όριο μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου δικαίου και του οποίου η κατανόηση προϋποθέτει συνδυαστική ερμηνεία των συμβατικών και κανονιστικών του στοιχείων, ratione materiae και ratione finis.","Law 4649/2019, enacted within the framework of the “Hercules” programme (Hercules Asset Protection Scheme – HAPS), introduced a special regime of state guarantees aimed at supporting the securitisation of non-performing exposures and, by extension, safeguarding financial stability. This master’s thesis examines the legal nature of the guarantee granted in favour of the senior notes issued in such securitisation, placing particular emphasis on the Guarantee Agreement, which is incorporated as Annex C to the statute itself and constitutes an integral part of its regulatory framework. It is argued that the Guarantee Agreement constitutes a hybrid legal construct, combining elements of a private-law contract with those of a legislative regulation. On the one hand, it is concluded as a contract between the Hellenic Republic and the SPV for a specific securitisation and a specific amount; on the other hand, its content is not the result of contractual autonomy, but is entirely predetermined ex lege and bindingly embedded within the statutory framework itself. From a doctrinal perspective, the thesis demonstrates that the state guarantee provided under Law 4649/2019 does not fall within the regime of the guarantee as regulated in Articles 847 et seq. of the Greek Civil Code. Rather, it constitutes an autonomous form of assumption of surety liability, which exhibits functional affinities with forms of primary liability and displays characteristics akin to a first-demand guarantee, as shaped by the special, normatively binding framework of the statute. Particular emphasis is placed on the legal consequences arising during the operation of the guarantee, and especially on the triggering of the State’s payment obligation. It is shown that this obligation does not arise ipso facto, but is subject to the fulfilment of specific conditions operating as suspensive conditions, while the applicable framework provides for clear mechanisms limiting or excluding state liability, both through specific provisions of Law 4649/2019 and through general doctrines of private law. The thesis concludes that the state guarantee under Law 4649/2019 constitutes a sui generis legal instrument, situated at the boundary between private and public law, the proper understanding of which requires a combined interpretation of its contractual and regulatory elements, ratione materiae and ratione finis."],"dc:identifier":["uoadl:5321053","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321053"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["The state guarantee in securitizations under Greek law 4649/2019: legal character and consequences"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:33Z"}