{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321061"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321061","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο του ανταγωνισμού","abstract":"Βασική αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού συνιστά ο λεγόμενος «competition on the merits» (ανταγωνισμός με βάση τα πλεονεκτήματα), βάσει του οποίου οι επιχειρήσεις πρέπει να διακρίνονται στην αγορά, προσφέροντας καλύτερα προϊόντα, υπηρεσίες ή τιμές και όχι εφαρμόζοντας καταχρηστικές πρακτικές. Σήμερα, ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ολόκληρος ο πλανήτης μας, αντιμετωπίζει την πρόκληση της συνεχούς υποβάθμισης του φυσικού μας περιβάλλοντος, γεγονός που απαιτεί η αρχή αυτή να συμπεριλάβει και να προτεραιοποιήσει περιβαλλοντικούς στόχους. Το όχημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Βάσει αυτής, οι κανόνες του ανταγωνισμού μπορούν να προσαρμοστούν με τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι στόχοι βιωσιμότητας: επιχειρήσεις μπορούν να συνεργάζονται για περιβαλλοντικούς σκοπούς, χωρίς να παραβιάζουν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, ενώ οι συγκεντρώσεις εξετάζονται και με βάση τα οφέλη για το περιβάλλον. Ακόμη και οι επιχειρήσεις με δεσπόζουσα θέση στην αγορά καλούνται να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές, γεγονός που θα λειτουργεί υπέρ τους κατά τη διαδικασία αξιολόγησης. Οι αλλαγές αυτές σηματοδοτούν μία νέα πραγματικότητα, στην οποία η ανάπτυξη και επιδίωξη βιώσιμων πρακτικών συνδέεται με την επιχειρηματική επιτυχία. Με την παρούσα εργασία εξετάζεται η θέση που επέχουν οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο ανταγωνισμού, αλλά και η θέση που μπορούν και επιβάλλεται να λάβουν ως μοχλός προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής προστασίας. Ειδικότερα, η εργασία εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι συμφωνίες βιωσιμότητας εντάσσονται στο υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, αναλύοντας τα όρια και τις δυνατότητες που θέτουν τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ, καθώς και τις εξαιρέσεις και τις ερμηνευτικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παράλληλα, εξετάζεται κατά πόσο οι συμφωνίες αυτές μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο συνδυασμού της οικονομικής αποτελεσματικότητας με την επίτευξη περιβαλλοντικών και κοινωνικών στόχων, δίχως να υπονομεύεται ο υγιής ανταγωνισμός. Τελικός στόχος είναι να αναδειχθεί η ανάγκη διαμόρφωσης ενός σύγχρονου και συνεκτικού πλαισίου δικαίου ανταγωνισμού, στο οποίο η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως αναπόσπαστο στοιχείο, διασφαλίζοντας την προώθηση της περιβαλλοντικής προστασίας, των κοινωνικών στόχων και του υγιούς ανταγωνισμού.","abstract_html":"Βασική αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού συνιστά ο λεγόμενος «competition on the merits» (ανταγωνισμός με βάση τα πλεονεκτήματα), βάσει του οποίου οι επιχειρήσεις πρέπει να διακρίνονται στην αγορά, προσφέροντας καλύτερα προϊόντα, υπηρεσίες ή τιμές και όχι εφαρμόζοντας καταχρηστικές πρακτικές. Σήμερα, ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ολόκληρος ο πλανήτης μας, αντιμετωπίζει την πρόκληση της συνεχούς υποβάθμισης του φυσικού μας περιβάλλοντος, γεγονός που απαιτεί η αρχή αυτή να συμπεριλάβει και να προτεραιοποιήσει περιβαλλοντικούς στόχους. Το όχημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Βάσει αυτής, οι κανόνες του ανταγωνισμού μπορούν να προσαρμοστούν με τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι στόχοι βιωσιμότητας: επιχειρήσεις μπορούν να συνεργάζονται για περιβαλλοντικούς σκοπούς, χωρίς να παραβιάζουν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, ενώ οι συγκεντρώσεις εξετάζονται και με βάση τα οφέλη για το περιβάλλον. Ακόμη και οι επιχειρήσεις με δεσπόζουσα θέση στην αγορά καλούνται να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές, γεγονός που θα λειτουργεί υπέρ τους κατά τη διαδικασία αξιολόγησης. Οι αλλαγές αυτές σηματοδοτούν μία νέα πραγματικότητα, στην οποία η ανάπτυξη και επιδίωξη βιώσιμων πρακτικών συνδέεται με την επιχειρηματική επιτυχία. Με την παρούσα εργασία εξετάζεται η θέση που επέχουν οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο ανταγωνισμού, αλλά και η θέση που μπορούν και επιβάλλεται να λάβουν ως μοχλός προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής προστασίας. Ειδικότερα, η εργασία εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι συμφωνίες βιωσιμότητας εντάσσονται στο υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, αναλύοντας τα όρια και τις δυνατότητες που θέτουν τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ, καθώς και τις εξαιρέσεις και τις ερμηνευτικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παράλληλα, εξετάζεται κατά πόσο οι συμφωνίες αυτές μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο συνδυασμού της οικονομικής αποτελεσματικότητας με την επίτευξη περιβαλλοντικών και κοινωνικών στόχων, δίχως να υπονομεύεται ο υγιής ανταγωνισμός. Τελικός στόχος είναι να αναδειχθεί η ανάγκη διαμόρφωσης ενός σύγχρονου και συνεκτικού πλαισίου δικαίου ανταγωνισμού, στο οποίο η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως αναπόσπαστο στοιχείο, διασφαλίζοντας την προώθηση της περιβαλλοντικής προστασίας, των κοινωνικών στόχων και του υγιούς ανταγωνισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Κακοπούλου Ειρήνη","Kakopoulou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:33Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321061"],"render_values":[{"text":"uoadl:5321061","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321061","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321061","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5321061","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κακοπούλου Ειρήνη","Kakopoulou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321061","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321061"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Βασική αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού συνιστά ο λεγόμενος «competition on the merits» (ανταγωνισμός με βάση τα πλεονεκτήματα), βάσει του οποίου οι επιχειρήσεις πρέπει να διακρίνονται στην αγορά, προσφέροντας καλύτερα προϊόντα, υπηρεσίες ή τιμές και όχι εφαρμόζοντας καταχρηστικές πρακτικές. Σήμερα, ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ολόκληρος ο πλανήτης μας, αντιμετωπίζει την πρόκληση της συνεχούς υποβάθμισης του φυσικού μας περιβάλλοντος, γεγονός που απαιτεί η αρχή αυτή να συμπεριλάβει και να προτεραιοποιήσει περιβαλλοντικούς στόχους. Το όχημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Βάσει αυτής, οι κανόνες του ανταγωνισμού μπορούν να προσαρμοστούν με τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι στόχοι βιωσιμότητας: επιχειρήσεις μπορούν να συνεργάζονται για περιβαλλοντικούς σκοπούς, χωρίς να παραβιάζουν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, ενώ οι συγκεντρώσεις εξετάζονται και με βάση τα οφέλη για το περιβάλλον. Ακόμη και οι επιχειρήσεις με δεσπόζουσα θέση στην αγορά καλούνται να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές, γεγονός που θα λειτουργεί υπέρ τους κατά τη διαδικασία αξιολόγησης. Οι αλλαγές αυτές σηματοδοτούν μία νέα πραγματικότητα, στην οποία η ανάπτυξη και επιδίωξη βιώσιμων πρακτικών συνδέεται με την επιχειρηματική επιτυχία. Με την παρούσα εργασία εξετάζεται η θέση που επέχουν οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο ανταγωνισμού, αλλά και η θέση που μπορούν και επιβάλλεται να λάβουν ως μοχλός προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής προστασίας. Ειδικότερα, η εργασία εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι συμφωνίες βιωσιμότητας εντάσσονται στο υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, αναλύοντας τα όρια και τις δυνατότητες που θέτουν τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ, καθώς και τις εξαιρέσεις και τις ερμηνευτικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παράλληλα, εξετάζεται κατά πόσο οι συμφωνίες αυτές μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο συνδυασμού της οικονομικής αποτελεσματικότητας με την επίτευξη περιβαλλοντικών και κοινωνικών στόχων, δίχως να υπονομεύεται ο υγιής ανταγωνισμός. Τελικός στόχος είναι να αναδειχθεί η ανάγκη διαμόρφωσης ενός σύγχρονου και συνεκτικού πλαισίου δικαίου ανταγωνισμού, στο οποίο η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως αναπόσπαστο στοιχείο, διασφαλίζοντας την προώθηση της περιβαλλοντικής προστασίας, των κοινωνικών στόχων και του υγιούς ανταγωνισμού.","A fundamental principle of European competition law is the so-called “competition on the merits”, according to which businesses should distinguish themselves in the market by offering better products, services, or prices, rather than engaging in abusive practices. Today, however, the European Union, as well as the entire planet, faces the challenge of continuous environmental degradation, which requires that this principle also incorporates and prioritizes environmental objectives. The vehicle of the European Union for this purpose is the European Green Deal. Under this framework, competition rules can be adapted to achieve sustainability goals: businesses can cooperate for environmental purposes without violating Article 101 TFEU, while mergers are assessed also in light of their environmental benefits. Even companies holding a dominant market position are expected to adopt sustainable practices, which can work in their favor during regulatory evaluations. These developments signal a new reality, in which the development and pursuit of sustainable practices are closely linked to business success. This paper examines the role of sustainability agreements within competition law, as well as the position they can and should occupy as a tool for promoting sustainable development and environmental protection. In particular, it focuses on how sustainability agreements fit into the existing regulatory framework of European competition law, analyzing the limits and possibilities established by Articles 101 and 102 TFEU, as well as the exceptions and interpretative guidance provided by the European Commission. At the same time, it assesses whether such agreements can serve as a means to combine economic efficiency with the achievement of environmental and social objectives, without undermining healthy competition. The ultimate aim is to highlight the need to establish a modern and coherent competition law framework, in which sustainability is fully integrated as a core component, ensuring the promotion of environmental protection, social objectives, and robust competition."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο του ανταγωνισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κακοπούλου Ειρήνη","Kakopoulou Eirini"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Βασική αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού συνιστά ο λεγόμενος «competition on the merits» (ανταγωνισμός με βάση τα πλεονεκτήματα), βάσει του οποίου οι επιχειρήσεις πρέπει να διακρίνονται στην αγορά, προσφέροντας καλύτερα προϊόντα, υπηρεσίες ή τιμές και όχι εφαρμόζοντας καταχρηστικές πρακτικές. Σήμερα, ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ολόκληρος ο πλανήτης μας, αντιμετωπίζει την πρόκληση της συνεχούς υποβάθμισης του φυσικού μας περιβάλλοντος, γεγονός που απαιτεί η αρχή αυτή να συμπεριλάβει και να προτεραιοποιήσει περιβαλλοντικούς στόχους. Το όχημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Βάσει αυτής, οι κανόνες του ανταγωνισμού μπορούν να προσαρμοστούν με τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι στόχοι βιωσιμότητας: επιχειρήσεις μπορούν να συνεργάζονται για περιβαλλοντικούς σκοπούς, χωρίς να παραβιάζουν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, ενώ οι συγκεντρώσεις εξετάζονται και με βάση τα οφέλη για το περιβάλλον. Ακόμη και οι επιχειρήσεις με δεσπόζουσα θέση στην αγορά καλούνται να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές, γεγονός που θα λειτουργεί υπέρ τους κατά τη διαδικασία αξιολόγησης. Οι αλλαγές αυτές σηματοδοτούν μία νέα πραγματικότητα, στην οποία η ανάπτυξη και επιδίωξη βιώσιμων πρακτικών συνδέεται με την επιχειρηματική επιτυχία. Με την παρούσα εργασία εξετάζεται η θέση που επέχουν οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο ανταγωνισμού, αλλά και η θέση που μπορούν και επιβάλλεται να λάβουν ως μοχλός προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής προστασίας. Ειδικότερα, η εργασία εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι συμφωνίες βιωσιμότητας εντάσσονται στο υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, αναλύοντας τα όρια και τις δυνατότητες που θέτουν τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ, καθώς και τις εξαιρέσεις και τις ερμηνευτικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παράλληλα, εξετάζεται κατά πόσο οι συμφωνίες αυτές μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο συνδυασμού της οικονομικής αποτελεσματικότητας με την επίτευξη περιβαλλοντικών και κοινωνικών στόχων, δίχως να υπονομεύεται ο υγιής ανταγωνισμός. Τελικός στόχος είναι να αναδειχθεί η ανάγκη διαμόρφωσης ενός σύγχρονου και συνεκτικού πλαισίου δικαίου ανταγωνισμού, στο οποίο η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως αναπόσπαστο στοιχείο, διασφαλίζοντας την προώθηση της περιβαλλοντικής προστασίας, των κοινωνικών στόχων και του υγιούς ανταγωνισμού.","A fundamental principle of European competition law is the so-called “competition on the merits”, according to which businesses should distinguish themselves in the market by offering better products, services, or prices, rather than engaging in abusive practices. Today, however, the European Union, as well as the entire planet, faces the challenge of continuous environmental degradation, which requires that this principle also incorporates and prioritizes environmental objectives. The vehicle of the European Union for this purpose is the European Green Deal. Under this framework, competition rules can be adapted to achieve sustainability goals: businesses can cooperate for environmental purposes without violating Article 101 TFEU, while mergers are assessed also in light of their environmental benefits. Even companies holding a dominant market position are expected to adopt sustainable practices, which can work in their favor during regulatory evaluations. These developments signal a new reality, in which the development and pursuit of sustainable practices are closely linked to business success. This paper examines the role of sustainability agreements within competition law, as well as the position they can and should occupy as a tool for promoting sustainable development and environmental protection. In particular, it focuses on how sustainability agreements fit into the existing regulatory framework of European competition law, analyzing the limits and possibilities established by Articles 101 and 102 TFEU, as well as the exceptions and interpretative guidance provided by the European Commission. At the same time, it assesses whether such agreements can serve as a means to combine economic efficiency with the achievement of environmental and social objectives, without undermining healthy competition. The ultimate aim is to highlight the need to establish a modern and coherent competition law framework, in which sustainability is fully integrated as a core component, ensuring the promotion of environmental protection, social objectives, and robust competition."],"dc:identifier":["uoadl:5321061","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321061"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο του ανταγωνισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:33Z"}