{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321387"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321387","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η νομολογία μετά τον Ν. 4800/2021 αναφορικά με την συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομολογία που διαμορφώθηκε μετά την ψήφιση του ν. 4800/2021 αναφορικά με τη συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων. Στόχος της είναι η αποτύπωση των τάσεων και των μεταβολών που εισήχθησαν στην ελληνική δικαστηριακή πρακτική, με έμφαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο επιλέχθηκε ως ερευνητικό πεδίο λόγω του μεγάλου όγκου οικογενειακών διαφορών που χειρίζεται.Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε σε πρωτογενές υλικό, ήτοι στη συστηματική μελέτη 431 αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά τα έτη 2019, 2020, 2022 και 2023. Επελέγη η δειγματοληψία, με τουλάχιστον εκατό αποφάσεις ανά έτος, ώστε να καταστεί δυνατή η συγκριτική ανάλυση τόσο πριν όσο και μετά την εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου. Η επεξεργασία των δεδομένων επικεντρώθηκε στο αποτέλεσμα των αποφάσεων ως προς την ανάθεση της επιμέλειας, με ιδιαίτερη διάκριση μεταξύ αποκλειστικής επιμέλειας και διαφορετικών μορφών συνεπιμέλειας. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι μέχρι το 2020 η αποκλειστική επιμέλεια αποτελούσε τον κυρίαρχη ρύθμιση ως προς την ανάθεση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων, η οποία κατά κανόνα ανατίθετο στη μητέρα. Μετά την έναρξη ισχύος του ν. 4800/2021, παρατηρούνται πρώτες ενδείξεις ενίσχυσης της συνεπιμέλειας, ιδίως υπό τη μορφή λειτουργικής κατανομής αρμοδιοτήτων, χωρίς ωστόσο να έχει επέλθει πλήρης μεταστροφή της νομολογιακής πρακτικής. Η σταδιακή εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου συνοδεύεται από αντιφάσεις και αμφισημίες, γεγονός που αναδεικνύει την πραγματική εμβέλεια της μεταρρύθμισης. Συμπερασματικά, ο ν. 4800/2021 σηματοδοτεί μια σημαντική θεσμική τομή, η οποία όμως σε μεγάλο βαθμό δεν έχει ακόμη αποκρυσταλλωθεί στη δικαστηριακή πρακτική. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεπιμέλειας ως του βασικού τρόπου ρύθμισης την επιμέλειας των ανήλικων τέκνων μεταξύ των γονέων, με γνώμονα πρωτίστως την προστασία του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού. Περεταίρω, ανοίγει τον δρόμο για μελλοντική έρευνα γύρω από τις κοινωνικές και νομικές προεκτάσεις της μεταρρύθμισης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομολογία που διαμορφώθηκε μετά την ψήφιση του ν. 4800/2021 αναφορικά με τη συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων. Στόχος της είναι η αποτύπωση των τάσεων και των μεταβολών που εισήχθησαν στην ελληνική δικαστηριακή πρακτική, με έμφαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο επιλέχθηκε ως ερευνητικό πεδίο λόγω του μεγάλου όγκου οικογενειακών διαφορών που χειρίζεται.Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε σε πρωτογενές υλικό, ήτοι στη συστηματική μελέτη 431 αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά τα έτη 2019, 2020, 2022 και 2023. Επελέγη η δειγματοληψία, με τουλάχιστον εκατό αποφάσεις ανά έτος, ώστε να καταστεί δυνατή η συγκριτική ανάλυση τόσο πριν όσο και μετά την εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου. Η επεξεργασία των δεδομένων επικεντρώθηκε στο αποτέλεσμα των αποφάσεων ως προς την ανάθεση της επιμέλειας, με ιδιαίτερη διάκριση μεταξύ αποκλειστικής επιμέλειας και διαφορετικών μορφών συνεπιμέλειας. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι μέχρι το 2020 η αποκλειστική επιμέλεια αποτελούσε τον κυρίαρχη ρύθμιση ως προς την ανάθεση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων, η οποία κατά κανόνα ανατίθετο στη μητέρα. Μετά την έναρξη ισχύος του ν. 4800/2021, παρατηρούνται πρώτες ενδείξεις ενίσχυσης της συνεπιμέλειας, ιδίως υπό τη μορφή λειτουργικής κατανομής αρμοδιοτήτων, χωρίς ωστόσο να έχει επέλθει πλήρης μεταστροφή της νομολογιακής πρακτικής. Η σταδιακή εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου συνοδεύεται από αντιφάσεις και αμφισημίες, γεγονός που αναδεικνύει την πραγματική εμβέλεια της μεταρρύθμισης. Συμπερασματικά, ο ν. 4800/2021 σηματοδοτεί μια σημαντική θεσμική τομή, η οποία όμως σε μεγάλο βαθμό δεν έχει ακόμη αποκρυσταλλωθεί στη δικαστηριακή πρακτική. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεπιμέλειας ως του βασικού τρόπου ρύθμισης την επιμέλειας των ανήλικων τέκνων μεταξύ των γονέων, με γνώμονα πρωτίστως την προστασία του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού. Περεταίρω, ανοίγει τον δρόμο για μελλοντική έρευνα γύρω από τις κοινωνικές και νομικές προεκτάσεις της μεταρρύθμισης.","abstract_has_math":false,"creators":["ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΘΩΜΑΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ","EFSTATHIOU THOMAS - CHRISTOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:35Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321387"],"render_values":[{"text":"uoadl:5321387","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321387","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321387","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5321387","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΘΩΜΑΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ","EFSTATHIOU THOMAS - CHRISTOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321387","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321387"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομολογία που διαμορφώθηκε μετά την ψήφιση του ν. 4800/2021 αναφορικά με τη συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων. Στόχος της είναι η αποτύπωση των τάσεων και των μεταβολών που εισήχθησαν στην ελληνική δικαστηριακή πρακτική, με έμφαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο επιλέχθηκε ως ερευνητικό πεδίο λόγω του μεγάλου όγκου οικογενειακών διαφορών που χειρίζεται.Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε σε πρωτογενές υλικό, ήτοι στη συστηματική μελέτη 431 αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά τα έτη 2019, 2020, 2022 και 2023. Επελέγη η δειγματοληψία, με τουλάχιστον εκατό αποφάσεις ανά έτος, ώστε να καταστεί δυνατή η συγκριτική ανάλυση τόσο πριν όσο και μετά την εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου. Η επεξεργασία των δεδομένων επικεντρώθηκε στο αποτέλεσμα των αποφάσεων ως προς την ανάθεση της επιμέλειας, με ιδιαίτερη διάκριση μεταξύ αποκλειστικής επιμέλειας και διαφορετικών μορφών συνεπιμέλειας. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι μέχρι το 2020 η αποκλειστική επιμέλεια αποτελούσε τον κυρίαρχη ρύθμιση ως προς την ανάθεση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων, η οποία κατά κανόνα ανατίθετο στη μητέρα. Μετά την έναρξη ισχύος του ν. 4800/2021, παρατηρούνται πρώτες ενδείξεις ενίσχυσης της συνεπιμέλειας, ιδίως υπό τη μορφή λειτουργικής κατανομής αρμοδιοτήτων, χωρίς ωστόσο να έχει επέλθει πλήρης μεταστροφή της νομολογιακής πρακτικής. Η σταδιακή εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου συνοδεύεται από αντιφάσεις και αμφισημίες, γεγονός που αναδεικνύει την πραγματική εμβέλεια της μεταρρύθμισης. Συμπερασματικά, ο ν. 4800/2021 σηματοδοτεί μια σημαντική θεσμική τομή, η οποία όμως σε μεγάλο βαθμό δεν έχει ακόμη αποκρυσταλλωθεί στη δικαστηριακή πρακτική. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεπιμέλειας ως του βασικού τρόπου ρύθμισης την επιμέλειας των ανήλικων τέκνων μεταξύ των γονέων, με γνώμονα πρωτίστως την προστασία του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού. Περεταίρω, ανοίγει τον δρόμο για μελλοντική έρευνα γύρω από τις κοινωνικές και νομικές προεκτάσεις της μεταρρύθμισης.","This diploma thesis examines the case law that developed following the enactment of Law 4800/2021 with regard to the joint custody of minor children. Its aim is to record the trends and changes introduced into Greek judicial practice, with particular emphasis on the Single-Member Court of First Instance of Athens, which was selected as the research field due to the large volume of family disputes it handles. The methodological approach was based on primary material, namely the systematic study of 431 court decisions issued in the years 2019, 2020, 2022, and 2023. A sampling method was chosen, with at least one hundred decisions per year, in order to enable a comparative analysis both before and after the implementation of the new legislative framework. Data processing focused on the outcome of the decisions regarding the allocation of custody, with a particular distinction between sole custody and different forms of joint custody. The findings show that until 2020, sole custody constituted the dominant arrangement for the allocation of custody of minor children and was, as a rule, granted to the mother. After the entry into force of Law 4800/2021, initial indications of an increase in joint custody are observed, particularly in the form of a functional distribution of responsibilities; however, a complete shift in judicial practice has not yet occurred. The gradual implementation of the new institutional framework is accompanied by contradictions and ambiguities, highlighting the actual scope of the reform. In conclusion, Law 4800/2021 marks a significant institutional turning point, which, however, has not yet been fully crystallized in judicial practice. The thesis concludes with proposals for the further strengthening of joint custody as the primary way of regulating parental responsibility for minor children, guided primarily by the protection of the child’s best interests. Furthermore, it paves the way for future research into the social and legal implications of the reform."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η νομολογία μετά τον Ν. 4800/2021 αναφορικά με την συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΘΩΜΑΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ","EFSTATHIOU THOMAS - CHRISTOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομολογία που διαμορφώθηκε μετά την ψήφιση του ν. 4800/2021 αναφορικά με τη συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων. Στόχος της είναι η αποτύπωση των τάσεων και των μεταβολών που εισήχθησαν στην ελληνική δικαστηριακή πρακτική, με έμφαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο επιλέχθηκε ως ερευνητικό πεδίο λόγω του μεγάλου όγκου οικογενειακών διαφορών που χειρίζεται.Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε σε πρωτογενές υλικό, ήτοι στη συστηματική μελέτη 431 αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά τα έτη 2019, 2020, 2022 και 2023. Επελέγη η δειγματοληψία, με τουλάχιστον εκατό αποφάσεις ανά έτος, ώστε να καταστεί δυνατή η συγκριτική ανάλυση τόσο πριν όσο και μετά την εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου. Η επεξεργασία των δεδομένων επικεντρώθηκε στο αποτέλεσμα των αποφάσεων ως προς την ανάθεση της επιμέλειας, με ιδιαίτερη διάκριση μεταξύ αποκλειστικής επιμέλειας και διαφορετικών μορφών συνεπιμέλειας. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι μέχρι το 2020 η αποκλειστική επιμέλεια αποτελούσε τον κυρίαρχη ρύθμιση ως προς την ανάθεση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων, η οποία κατά κανόνα ανατίθετο στη μητέρα. Μετά την έναρξη ισχύος του ν. 4800/2021, παρατηρούνται πρώτες ενδείξεις ενίσχυσης της συνεπιμέλειας, ιδίως υπό τη μορφή λειτουργικής κατανομής αρμοδιοτήτων, χωρίς ωστόσο να έχει επέλθει πλήρης μεταστροφή της νομολογιακής πρακτικής. Η σταδιακή εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου συνοδεύεται από αντιφάσεις και αμφισημίες, γεγονός που αναδεικνύει την πραγματική εμβέλεια της μεταρρύθμισης. Συμπερασματικά, ο ν. 4800/2021 σηματοδοτεί μια σημαντική θεσμική τομή, η οποία όμως σε μεγάλο βαθμό δεν έχει ακόμη αποκρυσταλλωθεί στη δικαστηριακή πρακτική. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεπιμέλειας ως του βασικού τρόπου ρύθμισης την επιμέλειας των ανήλικων τέκνων μεταξύ των γονέων, με γνώμονα πρωτίστως την προστασία του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού. Περεταίρω, ανοίγει τον δρόμο για μελλοντική έρευνα γύρω από τις κοινωνικές και νομικές προεκτάσεις της μεταρρύθμισης.","This diploma thesis examines the case law that developed following the enactment of Law 4800/2021 with regard to the joint custody of minor children. Its aim is to record the trends and changes introduced into Greek judicial practice, with particular emphasis on the Single-Member Court of First Instance of Athens, which was selected as the research field due to the large volume of family disputes it handles. The methodological approach was based on primary material, namely the systematic study of 431 court decisions issued in the years 2019, 2020, 2022, and 2023. A sampling method was chosen, with at least one hundred decisions per year, in order to enable a comparative analysis both before and after the implementation of the new legislative framework. Data processing focused on the outcome of the decisions regarding the allocation of custody, with a particular distinction between sole custody and different forms of joint custody. The findings show that until 2020, sole custody constituted the dominant arrangement for the allocation of custody of minor children and was, as a rule, granted to the mother. After the entry into force of Law 4800/2021, initial indications of an increase in joint custody are observed, particularly in the form of a functional distribution of responsibilities; however, a complete shift in judicial practice has not yet occurred. The gradual implementation of the new institutional framework is accompanied by contradictions and ambiguities, highlighting the actual scope of the reform. In conclusion, Law 4800/2021 marks a significant institutional turning point, which, however, has not yet been fully crystallized in judicial practice. The thesis concludes with proposals for the further strengthening of joint custody as the primary way of regulating parental responsibility for minor children, guided primarily by the protection of the child’s best interests. Furthermore, it paves the way for future research into the social and legal implications of the reform."],"dc:identifier":["uoadl:5321387","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321387"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η νομολογία μετά τον Ν. 4800/2021 αναφορικά με την συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:35Z"}