{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321472"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321472","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του HER2 στη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του υποδοχέα HER2 στη σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού μέσα από μια εκτεταμένη συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Ο υποδοχέας HER2 αποτελεί ένα σημαντικό βιολογικό δείκτη η υπερέκφραση του οποίου σχετίζεται με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και δυσμενή πρόγνωση της νόσου. Παρόλα αυτά η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών κατά του HER2 έχει αλλάξει ριζικά τη φυσική ιστορία της νόσου. Η ανασκόπηση περιλαμβάνει την ανάλυση των κύριων κλινικών μελετών HERA, BCIRG-006, APHINITY, KATHERINE, APT, NeoSphere, TRYPHAENA και TRAIN-2 οι οποίες αξιολογούν την αποτελεσματικότητα τόσο της επικουρικής όσο και της νεοεπικουρικής θεραπείας στους HER2 θετικούς ασθενείς. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών αποδεικνύουν ότι τόσο η χρήση του διπλού αποκλεισμού HER2 (trastuzumab και pertuzumab) όσο και η χρήση συμπλεγμάτων αντίσωμα-φαρμάκου (T-DM1, T-DXd) βελτιώνουν σημαντικά την επιβίωση και οδηγούν σε αυξημένο ποσοστό πλήρους παθολογοανατομικής ανταπόκρισης (pCR). Η επίτευξη της pCR οδήγησε στην αποκλιμάκωση της χειρουργικής θεραπείας αυξάνοντας τα ποσοστά των ογκεκτομών έναντι των μαστεκτομών μειώνοντας ταυτόχρονα τους εκτεταμένους μασχαλιαίους λεμφαδενικούς καθαρισμούς. Παράλληλα η εξέλιξη τόσο των βιοδεικτών όσο και της απεικόνισης προώθησαν την εξατομίκευση της θεραπείας. Συμπερασματικά, ο υποδοχέας HER2 από δείκτης κακής πρόγνωσης έχει εξελιχθεί σε θεραπευτικό στόχο που καθορίζει την έκταση και τη βαρύτητα της χειρουργικής παρέμβασης. Η συνεργασία χειρουργού, ογκολόγου και παθολογοανατόμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παροχή μιας ολοκληρωμένης φροντίδας σε ασθενείς με HER2 θετικό καρκίνο του μαστού.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του υποδοχέα HER2 στη σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού μέσα από μια εκτεταμένη συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Ο υποδοχέας HER2 αποτελεί ένα σημαντικό βιολογικό δείκτη η υπερέκφραση του οποίου σχετίζεται με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και δυσμενή πρόγνωση της νόσου. Παρόλα αυτά η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών κατά του HER2 έχει αλλάξει ριζικά τη φυσική ιστορία της νόσου. Η ανασκόπηση περιλαμβάνει την ανάλυση των κύριων κλινικών μελετών HERA, BCIRG-006, APHINITY, KATHERINE, APT, NeoSphere, TRYPHAENA και TRAIN-2 οι οποίες αξιολογούν την αποτελεσματικότητα τόσο της επικουρικής όσο και της νεοεπικουρικής θεραπείας στους HER2 θετικούς ασθενείς. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών αποδεικνύουν ότι τόσο η χρήση του διπλού αποκλεισμού HER2 (trastuzumab και pertuzumab) όσο και η χρήση συμπλεγμάτων αντίσωμα-φαρμάκου (T-DM1, T-DXd) βελτιώνουν σημαντικά την επιβίωση και οδηγούν σε αυξημένο ποσοστό πλήρους παθολογοανατομικής ανταπόκρισης (pCR). Η επίτευξη της pCR οδήγησε στην αποκλιμάκωση της χειρουργικής θεραπείας αυξάνοντας τα ποσοστά των ογκεκτομών έναντι των μαστεκτομών μειώνοντας ταυτόχρονα τους εκτεταμένους μασχαλιαίους λεμφαδενικούς καθαρισμούς. Παράλληλα η εξέλιξη τόσο των βιοδεικτών όσο και της απεικόνισης προώθησαν την εξατομίκευση της θεραπείας. Συμπερασματικά, ο υποδοχέας HER2 από δείκτης κακής πρόγνωσης έχει εξελιχθεί σε θεραπευτικό στόχο που καθορίζει την έκταση και τη βαρύτητα της χειρουργικής παρέμβασης. Η συνεργασία χειρουργού, ογκολόγου και παθολογοανατόμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παροχή μιας ολοκληρωμένης φροντίδας σε ασθενείς με HER2 θετικό καρκίνο του μαστού.","abstract_has_math":false,"creators":["Βρέντζος Νικόλαος","Vrentzos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321472"],"render_values":[{"text":"uoadl:5321472","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321472","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321472","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5321472","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βρέντζος Νικόλαος","Vrentzos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321472","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321472"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του υποδοχέα HER2 στη σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού μέσα από μια εκτεταμένη συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Ο υποδοχέας HER2 αποτελεί ένα σημαντικό βιολογικό δείκτη η υπερέκφραση του οποίου σχετίζεται με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και δυσμενή πρόγνωση της νόσου. Παρόλα αυτά η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών κατά του HER2 έχει αλλάξει ριζικά τη φυσική ιστορία της νόσου. Η ανασκόπηση περιλαμβάνει την ανάλυση των κύριων κλινικών μελετών HERA, BCIRG-006, APHINITY, KATHERINE, APT, NeoSphere, TRYPHAENA και TRAIN-2 οι οποίες αξιολογούν την αποτελεσματικότητα τόσο της επικουρικής όσο και της νεοεπικουρικής θεραπείας στους HER2 θετικούς ασθενείς. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών αποδεικνύουν ότι τόσο η χρήση του διπλού αποκλεισμού HER2 (trastuzumab και pertuzumab) όσο και η χρήση συμπλεγμάτων αντίσωμα-φαρμάκου (T-DM1, T-DXd) βελτιώνουν σημαντικά την επιβίωση και οδηγούν σε αυξημένο ποσοστό πλήρους παθολογοανατομικής ανταπόκρισης (pCR). Η επίτευξη της pCR οδήγησε στην αποκλιμάκωση της χειρουργικής θεραπείας αυξάνοντας τα ποσοστά των ογκεκτομών έναντι των μαστεκτομών μειώνοντας ταυτόχρονα τους εκτεταμένους μασχαλιαίους λεμφαδενικούς καθαρισμούς. Παράλληλα η εξέλιξη τόσο των βιοδεικτών όσο και της απεικόνισης προώθησαν την εξατομίκευση της θεραπείας. Συμπερασματικά, ο υποδοχέας HER2 από δείκτης κακής πρόγνωσης έχει εξελιχθεί σε θεραπευτικό στόχο που καθορίζει την έκταση και τη βαρύτητα της χειρουργικής παρέμβασης. Η συνεργασία χειρουργού, ογκολόγου και παθολογοανατόμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παροχή μιας ολοκληρωμένης φροντίδας σε ασθενείς με HER2 θετικό καρκίνο του μαστού.","In the present study, the role of the HER2 receptor in the contemporary surgical management of breast cancer is examined through an extensive systematic review of the international literature. HER2 is an important biological marker, the overexpression of which is associated with aggressive tumor biology, an increased risk of recurrence and an unfavorable prognosis. Nevertheless, the development of HER2-targeted therapies has radically changed the natural history of the disease. The review includes an analysis of the major clinical trials HERA, BCIRG-006, APHINITY, KATHERINE, NeoSphere, TRYPHAENA, and TRAIN-2, which evaluate the effectiveness of both adjuvant and neoadjuvant therapy in patients with HER2 positive disease. The results of these trials demonstrate that both dual HER2 blockade (trastuzumab and pertuzumab) and the use of antibody–drug conjugates (T-DM1, T-DXd) significantly improve survival and lead to higher rates of pathological complete response (pCR). Achieving pCR has enabled de-escalation of surgical treatment by increasing the rates of breast-conserving surgery compared with mastectomy, while simultaneously reducing the need for extensive axillary lymph node dissection. In parallel, advances in biomarkers and imaging have promoted further treatment individualization. In conclusion, HER2 has evolved from a marker of poor prognosis into a therapeutic target that helps determine the extent and intensity of surgical intervention. Close collaboration among the surgeon, medical oncologist, and pathologist is a fundamental prerequisite for delivering comprehensive care to patients with HER2 positive breast cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του HER2 στη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βρέντζος Νικόλαος","Vrentzos Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του υποδοχέα HER2 στη σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού μέσα από μια εκτεταμένη συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Ο υποδοχέας HER2 αποτελεί ένα σημαντικό βιολογικό δείκτη η υπερέκφραση του οποίου σχετίζεται με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και δυσμενή πρόγνωση της νόσου. Παρόλα αυτά η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών κατά του HER2 έχει αλλάξει ριζικά τη φυσική ιστορία της νόσου. Η ανασκόπηση περιλαμβάνει την ανάλυση των κύριων κλινικών μελετών HERA, BCIRG-006, APHINITY, KATHERINE, APT, NeoSphere, TRYPHAENA και TRAIN-2 οι οποίες αξιολογούν την αποτελεσματικότητα τόσο της επικουρικής όσο και της νεοεπικουρικής θεραπείας στους HER2 θετικούς ασθενείς. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών αποδεικνύουν ότι τόσο η χρήση του διπλού αποκλεισμού HER2 (trastuzumab και pertuzumab) όσο και η χρήση συμπλεγμάτων αντίσωμα-φαρμάκου (T-DM1, T-DXd) βελτιώνουν σημαντικά την επιβίωση και οδηγούν σε αυξημένο ποσοστό πλήρους παθολογοανατομικής ανταπόκρισης (pCR). Η επίτευξη της pCR οδήγησε στην αποκλιμάκωση της χειρουργικής θεραπείας αυξάνοντας τα ποσοστά των ογκεκτομών έναντι των μαστεκτομών μειώνοντας ταυτόχρονα τους εκτεταμένους μασχαλιαίους λεμφαδενικούς καθαρισμούς. Παράλληλα η εξέλιξη τόσο των βιοδεικτών όσο και της απεικόνισης προώθησαν την εξατομίκευση της θεραπείας. Συμπερασματικά, ο υποδοχέας HER2 από δείκτης κακής πρόγνωσης έχει εξελιχθεί σε θεραπευτικό στόχο που καθορίζει την έκταση και τη βαρύτητα της χειρουργικής παρέμβασης. Η συνεργασία χειρουργού, ογκολόγου και παθολογοανατόμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παροχή μιας ολοκληρωμένης φροντίδας σε ασθενείς με HER2 θετικό καρκίνο του μαστού.","In the present study, the role of the HER2 receptor in the contemporary surgical management of breast cancer is examined through an extensive systematic review of the international literature. HER2 is an important biological marker, the overexpression of which is associated with aggressive tumor biology, an increased risk of recurrence and an unfavorable prognosis. Nevertheless, the development of HER2-targeted therapies has radically changed the natural history of the disease. The review includes an analysis of the major clinical trials HERA, BCIRG-006, APHINITY, KATHERINE, NeoSphere, TRYPHAENA, and TRAIN-2, which evaluate the effectiveness of both adjuvant and neoadjuvant therapy in patients with HER2 positive disease. The results of these trials demonstrate that both dual HER2 blockade (trastuzumab and pertuzumab) and the use of antibody–drug conjugates (T-DM1, T-DXd) significantly improve survival and lead to higher rates of pathological complete response (pCR). Achieving pCR has enabled de-escalation of surgical treatment by increasing the rates of breast-conserving surgery compared with mastectomy, while simultaneously reducing the need for extensive axillary lymph node dissection. In parallel, advances in biomarkers and imaging have promoted further treatment individualization. In conclusion, HER2 has evolved from a marker of poor prognosis into a therapeutic target that helps determine the extent and intensity of surgical intervention. Close collaboration among the surgeon, medical oncologist, and pathologist is a fundamental prerequisite for delivering comprehensive care to patients with HER2 positive breast cancer."],"dc:identifier":["uoadl:5321472","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321472"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του HER2 στη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:35Z"}