{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321575"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5321575","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων στον χρόνο καταγραφής φορητού ηλεκτροεγκεφαλογράφου (ΗΕΓ) για την ανίχνευση της πρώτης επιληπτόμορφης εκφόρτισης / The effects of epidemiological and clinical factors on ambulatory electroencephalogram (EEG) recording time required to detect the first epileptiformdischarge","abstract":"Εισαγωγή: Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο στην αξιολόγηση της επιληψίας. Τα τελευταία χρόνια με την ανάπτυξη της τεχνολογίας έχουν καθιερωθεί διάφοροι τύποι ΗΕΓ, όπως το ΗΕΓ ρουτίνας και στέρησης ύπνου, το φορητό και το βίντεο-ΗΕΓ. Ωστόσο, παραμένει ασαφές ποια είναι η βέλτιστη διάρκεια καταγραφής για την ανίχνευση επιληπτόμορφων εκφορτίσεων (ΕΕ). Σκοπός της παρούσας μελέτης αφορά την διερεύνηση της επίδρασης επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων στον απαιτούμενο χρόνο καταγραφής για την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ κατά τη διάρκεια φορητών ΗΕΓ (ambulatory EEG). Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική συλλογή και ανάλυση δεδομένων από ασθενείς με διαγνωσμένη επιληψία ή με πρώτο επιληπτικό επεισόδιο (n=50), για την περίοδο 2021-2024. Η συλλογή δεδομένων έγινε από ιατρικούς φακέλους και από τα αποτελέσματα των φορητών ΗΕΓ καταγραφών. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν βάσει επιδημιολογικών χαρακτηριστικών (ηλικία, φύλο), κλινικών παραγόντων (είδος της επιληπτικής κρίσης, χρήση αντιεπιληπτικής αγωγής, απεικονιστικών ευρημάτων) και παραμέτρων καταγραφής ΗΕΓ (συνολική διάρκεια, αριθμός νυχτερινών καταγραφών, χρόνος έως την πρώτη ΕΕ, παρουσία κλινικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια της καταγραφής). Η διάρκεια των ΗΕΓ ταξινομήθηκε σε δυο κατηγορίες ΗΕΓ ρουτίνας- s-EEG (0-30 λεπτά) έναντι παρατεταμένης καταγραφής (SI: 31 λεπτά-8 ώρες) και (SII: >8 ώρες). Οι συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και των χρονικών τμημάτων καταγραφής πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας δοκιμασίες χ² μεταξύ των κατηγορικών και δοκιμασιες Mann-Whitney U για συνεχείς μεταβλητές. Η ανάλυση του χρόνου εώς την πρώτη ΕΕ πραγματοποιήθηκε με καμπύλες Kaplan-Meier και μοντέλα αθροιστικών πιθανοτήτων. Επιπλέον, εφαρμόστηκαν μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox (μονοπαραγοντικά και πολυπαραγοντικά) για τη αξιολόγηση ανεξάρτητων συσχετίσεων και πιθανών συγχυτικών παραγόντων. Αποτελέσματα: Η μέση διάρκεια καταγραφής ήταν 21.72 ώρες, ενώ ο μέσος χρόνος μέχρι την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ 159 λεπτά. Όλες οι πρώτες ΕΕ ανιχνεύθηκαν εντός των πρώτων 12 ωρών παρακολούθησης. Η παρουσία γενικευμένων κρίσεων συσχετίστηκε με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ σε σχέση με κρίσεις εστιακής έναρξης (p < 0.01). Οι κρίσεις με κινητικές εκδηλώσεις δεν ανέδειξαν σημαντική διαφορά με τις δοκιμασίες time- to event (log-rank p = 0.29, Mann–Whitney p = 0,08), ενώ στις πρώιμα σταθμισμένες αναλύσεις έδειξαν αυξημένη πρώιμη ανίχνευση ED εντός 30 λεπτών (χ² p < 0.05) και στατιστικά σημαντική δοκιμασία Gehan–Breslow–Wilcoxon (p < 0.0001) υποδηλώνοντας πλεονέκτημα στο αρχικό χρονικό παράθυρο. Το ανδρικό φύλο έδειξε οριακή τάση για ταχύτερη ανίχνευση (p = 0.05). Συμπεράσματα: Οι κρίσεις γενικευμένης έναρξης αναδείχθηκαν ως ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας ταχείας ανίχνευσης της πρώτης ED, ενώ οι κινητικές εκδηλώσεις ανέδειξαν πλεονέκτημα στο πρώιμο παράθυρο (30-60 λεπτά) που ωστόσο δεν διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της καταγραφής. Το ανδρικό φύλο εμφάνισε οριακή συσχέτιση με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ. Κλινικά, τα ευρήματα μας υποστηρίζουν βραχύτερη παρακολούθηση ΗΕΓ για κινητικές ή γενικευμένες κρίσεις και μπορούν να συμβάλουν στη βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων και στην εξατομίκευση των στρατηγικών παρακολούθησης. Απαιτούνται μεγαλύτερες, προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων και τη βελτίωση των κατευθυντήριων οδηγιών καταγραφής ΗΕΓ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο στην αξιολόγηση της επιληψίας. Τα τελευταία χρόνια με την ανάπτυξη της τεχνολογίας έχουν καθιερωθεί διάφοροι τύποι ΗΕΓ, όπως το ΗΕΓ ρουτίνας και στέρησης ύπνου, το φορητό και το βίντεο-ΗΕΓ. Ωστόσο, παραμένει ασαφές ποια είναι η βέλτιστη διάρκεια καταγραφής για την ανίχνευση επιληπτόμορφων εκφορτίσεων (ΕΕ). Σκοπός της παρούσας μελέτης αφορά την διερεύνηση της επίδρασης επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων στον απαιτούμενο χρόνο καταγραφής για την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ κατά τη διάρκεια φορητών ΗΕΓ (ambulatory EEG). Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική συλλογή και ανάλυση δεδομένων από ασθενείς με διαγνωσμένη επιληψία ή με πρώτο επιληπτικό επεισόδιο (n=50), για την περίοδο 2021-2024. Η συλλογή δεδομένων έγινε από ιατρικούς φακέλους και από τα αποτελέσματα των φορητών ΗΕΓ καταγραφών. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν βάσει επιδημιολογικών χαρακτηριστικών (ηλικία, φύλο), κλινικών παραγόντων (είδος της επιληπτικής κρίσης, χρήση αντιεπιληπτικής αγωγής, απεικονιστικών ευρημάτων) και παραμέτρων καταγραφής ΗΕΓ (συνολική διάρκεια, αριθμός νυχτερινών καταγραφών, χρόνος έως την πρώτη ΕΕ, παρουσία κλινικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια της καταγραφής). Η διάρκεια των ΗΕΓ ταξινομήθηκε σε δυο κατηγορίες ΗΕΓ ρουτίνας- s-EEG (0-30 λεπτά) έναντι παρατεταμένης καταγραφής (SI: 31 λεπτά-8 ώρες) και (SII: &gt;8 ώρες). Οι συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και των χρονικών τμημάτων καταγραφής πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας δοκιμασίες χ² μεταξύ των κατηγορικών και δοκιμασιες Mann-Whitney U για συνεχείς μεταβλητές. Η ανάλυση του χρόνου εώς την πρώτη ΕΕ πραγματοποιήθηκε με καμπύλες Kaplan-Meier και μοντέλα αθροιστικών πιθανοτήτων. Επιπλέον, εφαρμόστηκαν μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox (μονοπαραγοντικά και πολυπαραγοντικά) για τη αξιολόγηση ανεξάρτητων συσχετίσεων και πιθανών συγχυτικών παραγόντων. Αποτελέσματα: Η μέση διάρκεια καταγραφής ήταν 21.72 ώρες, ενώ ο μέσος χρόνος μέχρι την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ 159 λεπτά. Όλες οι πρώτες ΕΕ ανιχνεύθηκαν εντός των πρώτων 12 ωρών παρακολούθησης. Η παρουσία γενικευμένων κρίσεων συσχετίστηκε με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ σε σχέση με κρίσεις εστιακής έναρξης (p &lt; 0.01). Οι κρίσεις με κινητικές εκδηλώσεις δεν ανέδειξαν σημαντική διαφορά με τις δοκιμασίες time- to event (log-rank p = 0.29, Mann–Whitney p = 0,08), ενώ στις πρώιμα σταθμισμένες αναλύσεις έδειξαν αυξημένη πρώιμη ανίχνευση ED εντός 30 λεπτών (χ² p &lt; 0.05) και στατιστικά σημαντική δοκιμασία Gehan–Breslow–Wilcoxon (p &lt; 0.0001) υποδηλώνοντας πλεονέκτημα στο αρχικό χρονικό παράθυρο. Το ανδρικό φύλο έδειξε οριακή τάση για ταχύτερη ανίχνευση (p = 0.05). Συμπεράσματα: Οι κρίσεις γενικευμένης έναρξης αναδείχθηκαν ως ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας ταχείας ανίχνευσης της πρώτης ED, ενώ οι κινητικές εκδηλώσεις ανέδειξαν πλεονέκτημα στο πρώιμο παράθυρο (30-60 λεπτά) που ωστόσο δεν διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της καταγραφής. Το ανδρικό φύλο εμφάνισε οριακή συσχέτιση με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ. Κλινικά, τα ευρήματα μας υποστηρίζουν βραχύτερη παρακολούθηση ΗΕΓ για κινητικές ή γενικευμένες κρίσεις και μπορούν να συμβάλουν στη βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων και στην εξατομίκευση των στρατηγικών παρακολούθησης. Απαιτούνται μεγαλύτερες, προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων και τη βελτίωση των κατευθυντήριων οδηγιών καταγραφής ΗΕΓ.","abstract_has_math":false,"creators":["Κάννα Σοφία","Kanna Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321575"],"render_values":[{"text":"uoadl:5321575","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321575","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321575","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5321575","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κάννα Σοφία","Kanna Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5321575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321575"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο στην αξιολόγηση της επιληψίας. Τα τελευταία χρόνια με την ανάπτυξη της τεχνολογίας έχουν καθιερωθεί διάφοροι τύποι ΗΕΓ, όπως το ΗΕΓ ρουτίνας και στέρησης ύπνου, το φορητό και το βίντεο-ΗΕΓ. Ωστόσο, παραμένει ασαφές ποια είναι η βέλτιστη διάρκεια καταγραφής για την ανίχνευση επιληπτόμορφων εκφορτίσεων (ΕΕ). Σκοπός της παρούσας μελέτης αφορά την διερεύνηση της επίδρασης επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων στον απαιτούμενο χρόνο καταγραφής για την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ κατά τη διάρκεια φορητών ΗΕΓ (ambulatory EEG). Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική συλλογή και ανάλυση δεδομένων από ασθενείς με διαγνωσμένη επιληψία ή με πρώτο επιληπτικό επεισόδιο (n=50), για την περίοδο 2021-2024. Η συλλογή δεδομένων έγινε από ιατρικούς φακέλους και από τα αποτελέσματα των φορητών ΗΕΓ καταγραφών. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν βάσει επιδημιολογικών χαρακτηριστικών (ηλικία, φύλο), κλινικών παραγόντων (είδος της επιληπτικής κρίσης, χρήση αντιεπιληπτικής αγωγής, απεικονιστικών ευρημάτων) και παραμέτρων καταγραφής ΗΕΓ (συνολική διάρκεια, αριθμός νυχτερινών καταγραφών, χρόνος έως την πρώτη ΕΕ, παρουσία κλινικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια της καταγραφής). Η διάρκεια των ΗΕΓ ταξινομήθηκε σε δυο κατηγορίες ΗΕΓ ρουτίνας- s-EEG (0-30 λεπτά) έναντι παρατεταμένης καταγραφής (SI: 31 λεπτά-8 ώρες) και (SII: >8 ώρες). Οι συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και των χρονικών τμημάτων καταγραφής πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας δοκιμασίες χ² μεταξύ των κατηγορικών και δοκιμασιες Mann-Whitney U για συνεχείς μεταβλητές. Η ανάλυση του χρόνου εώς την πρώτη ΕΕ πραγματοποιήθηκε με καμπύλες Kaplan-Meier και μοντέλα αθροιστικών πιθανοτήτων. Επιπλέον, εφαρμόστηκαν μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox (μονοπαραγοντικά και πολυπαραγοντικά) για τη αξιολόγηση ανεξάρτητων συσχετίσεων και πιθανών συγχυτικών παραγόντων. Αποτελέσματα: Η μέση διάρκεια καταγραφής ήταν 21.72 ώρες, ενώ ο μέσος χρόνος μέχρι την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ 159 λεπτά. Όλες οι πρώτες ΕΕ ανιχνεύθηκαν εντός των πρώτων 12 ωρών παρακολούθησης. Η παρουσία γενικευμένων κρίσεων συσχετίστηκε με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ σε σχέση με κρίσεις εστιακής έναρξης (p < 0.01). Οι κρίσεις με κινητικές εκδηλώσεις δεν ανέδειξαν σημαντική διαφορά με τις δοκιμασίες time- to event (log-rank p = 0.29, Mann–Whitney p = 0,08), ενώ στις πρώιμα σταθμισμένες αναλύσεις έδειξαν αυξημένη πρώιμη ανίχνευση ED εντός 30 λεπτών (χ² p < 0.05) και στατιστικά σημαντική δοκιμασία Gehan–Breslow–Wilcoxon (p < 0.0001) υποδηλώνοντας πλεονέκτημα στο αρχικό χρονικό παράθυρο. Το ανδρικό φύλο έδειξε οριακή τάση για ταχύτερη ανίχνευση (p = 0.05). Συμπεράσματα: Οι κρίσεις γενικευμένης έναρξης αναδείχθηκαν ως ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας ταχείας ανίχνευσης της πρώτης ED, ενώ οι κινητικές εκδηλώσεις ανέδειξαν πλεονέκτημα στο πρώιμο παράθυρο (30-60 λεπτά) που ωστόσο δεν διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της καταγραφής. Το ανδρικό φύλο εμφάνισε οριακή συσχέτιση με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ. Κλινικά, τα ευρήματα μας υποστηρίζουν βραχύτερη παρακολούθηση ΗΕΓ για κινητικές ή γενικευμένες κρίσεις και μπορούν να συμβάλουν στη βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων και στην εξατομίκευση των στρατηγικών παρακολούθησης. Απαιτούνται μεγαλύτερες, προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων και τη βελτίωση των κατευθυντήριων οδηγιών καταγραφής ΗΕΓ.","Background: Electroencephalogram (EEG) is a valuable tool in the diagnosis of epilepsy. Given the advanced technologies, various EEG types like routine, sleep-deprived, ambulatory and video EEG have been evolved. However, there is a research gap regarding the optimal recording duration required to detect epileptiform discharges (EDs). This study aims to investigate epidemiological and clinical factors that influence ambulatory EEG duration. Methods: A retrospective analysis was conducted on ambulatory EEG (aEEG) recordings and clinical data from patients (n=50) with both first seizure events and diagnosed epilepsy between 2021 and 2024 were obtained. Epidemiological data were collected (gender, mean age = 40.2 years,), clinical characteristics (seizure type, use of anti-seizure medication, presence of epileptiform abnormalities on MRI), and EEG characteristics (EEG duration, time to first ED detection and clinical events during monitoring). Recording time was divided in two categories: standard-EEG (s-EEG: 0-30 minutes) versus extended EEG monitoring, segment I (SI: 31 minutes- 8 hours), and segment II (SII: >8 hours). Associations between variables and time segments were tested using chi-square tests for categorical and Mann-Whitney U tests for continuous variables. Time-to-first ED analyses used Kaplan-Meier curves with cumulative incidence estimates for time to first ED. Univariable and multivariable Cox proportional-hazards models were fit to evaluate independent associations and potential confounding. Results: The mean EEG recording duration was 21.72 hours, with an average time to first ED detection of 159 minutes. Notably, all first EDs were identified within the first 12 hours of recording. The presence of generalized seizures was associated with a shorter time to first ED detection (p < 0.01) compared to those with focal onset EDs. For motor manifestations, time-to-event tests showed no overall difference (log-rank p = 0.29, Mann–Whitney p = 0.08), but early-weighted analyses indicated higher early yield: ED within 30 minutes was more frequent in the motor group (χ² p < 0.05), and the Gehan-Breslow-Wilcoxon test was strongly positive (p < 0.0001), indicating an early-window advantage. Furthermore, male patients (p = 0.09) showed a positive trend to exhibit earlier detection of epileptiform discharges compared to female patients. Conclusion: This study highlights that generalized-onset seizures appears to be the strongest predictor of rapid ED capture. Motor manifestations showed an early (30-60 min) advantage that did not persist across the full recording. Male sex showed a borderline association with shorter EEG latency. Clinically, these findings support shorter EEG monitoring for motor or generalized seizures and may help optimize EEG protocols and personalize monitoring strategies for epilepsy patients. Further research with larger cohorts is needed to validate these results and refine EEG recording guidelines."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων στον χρόνο καταγραφής φορητού ηλεκτροεγκεφαλογράφου (ΗΕΓ) για την ανίχνευση της πρώτης επιληπτόμορφης εκφόρτισης / The effects of epidemiological and clinical factors on ambulatory electroencephalogram (EEG) recording time required to detect the first epileptiformdischarge"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κάννα Σοφία","Kanna Sofia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο στην αξιολόγηση της επιληψίας. Τα τελευταία χρόνια με την ανάπτυξη της τεχνολογίας έχουν καθιερωθεί διάφοροι τύποι ΗΕΓ, όπως το ΗΕΓ ρουτίνας και στέρησης ύπνου, το φορητό και το βίντεο-ΗΕΓ. Ωστόσο, παραμένει ασαφές ποια είναι η βέλτιστη διάρκεια καταγραφής για την ανίχνευση επιληπτόμορφων εκφορτίσεων (ΕΕ). Σκοπός της παρούσας μελέτης αφορά την διερεύνηση της επίδρασης επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων στον απαιτούμενο χρόνο καταγραφής για την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ κατά τη διάρκεια φορητών ΗΕΓ (ambulatory EEG). Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική συλλογή και ανάλυση δεδομένων από ασθενείς με διαγνωσμένη επιληψία ή με πρώτο επιληπτικό επεισόδιο (n=50), για την περίοδο 2021-2024. Η συλλογή δεδομένων έγινε από ιατρικούς φακέλους και από τα αποτελέσματα των φορητών ΗΕΓ καταγραφών. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν βάσει επιδημιολογικών χαρακτηριστικών (ηλικία, φύλο), κλινικών παραγόντων (είδος της επιληπτικής κρίσης, χρήση αντιεπιληπτικής αγωγής, απεικονιστικών ευρημάτων) και παραμέτρων καταγραφής ΗΕΓ (συνολική διάρκεια, αριθμός νυχτερινών καταγραφών, χρόνος έως την πρώτη ΕΕ, παρουσία κλινικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια της καταγραφής). Η διάρκεια των ΗΕΓ ταξινομήθηκε σε δυο κατηγορίες ΗΕΓ ρουτίνας- s-EEG (0-30 λεπτά) έναντι παρατεταμένης καταγραφής (SI: 31 λεπτά-8 ώρες) και (SII: >8 ώρες). Οι συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και των χρονικών τμημάτων καταγραφής πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας δοκιμασίες χ² μεταξύ των κατηγορικών και δοκιμασιες Mann-Whitney U για συνεχείς μεταβλητές. Η ανάλυση του χρόνου εώς την πρώτη ΕΕ πραγματοποιήθηκε με καμπύλες Kaplan-Meier και μοντέλα αθροιστικών πιθανοτήτων. Επιπλέον, εφαρμόστηκαν μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox (μονοπαραγοντικά και πολυπαραγοντικά) για τη αξιολόγηση ανεξάρτητων συσχετίσεων και πιθανών συγχυτικών παραγόντων. Αποτελέσματα: Η μέση διάρκεια καταγραφής ήταν 21.72 ώρες, ενώ ο μέσος χρόνος μέχρι την ανίχνευση της πρώτης ΕΕ 159 λεπτά. Όλες οι πρώτες ΕΕ ανιχνεύθηκαν εντός των πρώτων 12 ωρών παρακολούθησης. Η παρουσία γενικευμένων κρίσεων συσχετίστηκε με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ σε σχέση με κρίσεις εστιακής έναρξης (p < 0.01). Οι κρίσεις με κινητικές εκδηλώσεις δεν ανέδειξαν σημαντική διαφορά με τις δοκιμασίες time- to event (log-rank p = 0.29, Mann–Whitney p = 0,08), ενώ στις πρώιμα σταθμισμένες αναλύσεις έδειξαν αυξημένη πρώιμη ανίχνευση ED εντός 30 λεπτών (χ² p < 0.05) και στατιστικά σημαντική δοκιμασία Gehan–Breslow–Wilcoxon (p < 0.0001) υποδηλώνοντας πλεονέκτημα στο αρχικό χρονικό παράθυρο. Το ανδρικό φύλο έδειξε οριακή τάση για ταχύτερη ανίχνευση (p = 0.05). Συμπεράσματα: Οι κρίσεις γενικευμένης έναρξης αναδείχθηκαν ως ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας ταχείας ανίχνευσης της πρώτης ED, ενώ οι κινητικές εκδηλώσεις ανέδειξαν πλεονέκτημα στο πρώιμο παράθυρο (30-60 λεπτά) που ωστόσο δεν διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της καταγραφής. Το ανδρικό φύλο εμφάνισε οριακή συσχέτιση με ταχύτερη ανίχνευση ΕΕ. Κλινικά, τα ευρήματα μας υποστηρίζουν βραχύτερη παρακολούθηση ΗΕΓ για κινητικές ή γενικευμένες κρίσεις και μπορούν να συμβάλουν στη βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων και στην εξατομίκευση των στρατηγικών παρακολούθησης. Απαιτούνται μεγαλύτερες, προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων και τη βελτίωση των κατευθυντήριων οδηγιών καταγραφής ΗΕΓ.","Background: Electroencephalogram (EEG) is a valuable tool in the diagnosis of epilepsy. Given the advanced technologies, various EEG types like routine, sleep-deprived, ambulatory and video EEG have been evolved. However, there is a research gap regarding the optimal recording duration required to detect epileptiform discharges (EDs). This study aims to investigate epidemiological and clinical factors that influence ambulatory EEG duration. Methods: A retrospective analysis was conducted on ambulatory EEG (aEEG) recordings and clinical data from patients (n=50) with both first seizure events and diagnosed epilepsy between 2021 and 2024 were obtained. Epidemiological data were collected (gender, mean age = 40.2 years,), clinical characteristics (seizure type, use of anti-seizure medication, presence of epileptiform abnormalities on MRI), and EEG characteristics (EEG duration, time to first ED detection and clinical events during monitoring). Recording time was divided in two categories: standard-EEG (s-EEG: 0-30 minutes) versus extended EEG monitoring, segment I (SI: 31 minutes- 8 hours), and segment II (SII: >8 hours). Associations between variables and time segments were tested using chi-square tests for categorical and Mann-Whitney U tests for continuous variables. Time-to-first ED analyses used Kaplan-Meier curves with cumulative incidence estimates for time to first ED. Univariable and multivariable Cox proportional-hazards models were fit to evaluate independent associations and potential confounding. Results: The mean EEG recording duration was 21.72 hours, with an average time to first ED detection of 159 minutes. Notably, all first EDs were identified within the first 12 hours of recording. The presence of generalized seizures was associated with a shorter time to first ED detection (p < 0.01) compared to those with focal onset EDs. For motor manifestations, time-to-event tests showed no overall difference (log-rank p = 0.29, Mann–Whitney p = 0.08), but early-weighted analyses indicated higher early yield: ED within 30 minutes was more frequent in the motor group (χ² p < 0.05), and the Gehan-Breslow-Wilcoxon test was strongly positive (p < 0.0001), indicating an early-window advantage. Furthermore, male patients (p = 0.09) showed a positive trend to exhibit earlier detection of epileptiform discharges compared to female patients. Conclusion: This study highlights that generalized-onset seizures appears to be the strongest predictor of rapid ED capture. Motor manifestations showed an early (30-60 min) advantage that did not persist across the full recording. Male sex showed a borderline association with shorter EEG latency. Clinically, these findings support shorter EEG monitoring for motor or generalized seizures and may help optimize EEG protocols and personalize monitoring strategies for epilepsy patients. Further research with larger cohorts is needed to validate these results and refine EEG recording guidelines."],"dc:identifier":["uoadl:5321575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321575"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων στον χρόνο καταγραφής φορητού ηλεκτροεγκεφαλογράφου (ΗΕΓ) για την ανίχνευση της πρώτης επιληπτόμορφης εκφόρτισης / The effects of epidemiological and clinical factors on ambulatory electroencephalogram (EEG) recording time required to detect the first epileptiformdischarge"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:35Z"}