{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322479"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322479","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη συσχέτισης του κινδύνου πτώσεων και των επιπέδων κατάθλιψης σε γηριατρικό πληθυσμό","abstract":"Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ κινδύνου πτώσης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων σε άτομα ηλικίας ≥65 ετών που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές ή ορεινές περιοχές της Ελλάδας, καθώς και ο ρόλος της φυσικής δραστηριότητας και επιλεγμένων λειτουργικών και σωματομετρικών παραμέτρων στη σχέση αυτή. Στη μελέτη συμμετείχαν 472 ηλικιωμένοι (69,9% γυναίκες, μέση ηλικία 74,6±8,4 έτη) που εξετάστηκαν στο πλαίσιο των δράσεων των Κινητών Ιατρικών Μονάδων. Ο κίνδυνος πτώσης εκτιμήθηκε με το ερωτηματολόγιο LRMS, τα καταθλιπτικά συμπτώματα με την GDS-15, η φυσική δραστηριότητα με το RAPA, ενώ η λειτουργική κατάσταση αξιολογήθηκε με την κλίμακα ισορροπίας Berg, τις δοκιμασίες Timed Up & Go και 5 Times Sit-to-Stand και τη δύναμη λαβής, σε συνδυασμό με ανθρωπομετρικές μετρήσεις. Σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες (44,5%) ανέφεραν φόβο πτώσης. Το 45,4% εμφάνισε επαρκή αερόβια φυσική δραστηριότητα, αλλά το 85,6% δεν συμμετείχε σε συστηματικές ασκήσεις δύναμης ή/και ευλυγισίας. Το συνολικό σκορ LRMS παρουσίασε μέτρια θετική συσχέτιση με την GDS-15 και τους χρόνους κινητικότητας και αρνητική συσχέτιση με την ισορροπία. Υψηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας συσχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο πτώσης, καλύτερη ισορροπία και λιγότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Στα ιεραρχικά μοντέλα παλινδρόμησης, οι χρόνοι Timed Up & Go, η δύναμη λαβής, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος αναδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι προβλεπτικοί παράγοντες του κινδύνου πτώσης, εξηγώντας σημαντικό ποσοστό της διακύμανσής του. Συμπερασματικά, σε ηλικιωμένους που διαβιούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές, τα αυξημένα καταθλιπτικά συμπτώματα και η χαμηλή φυσική δραστηριότητα, ιδίως η απουσία ασκήσεων δύναμης και ευλυγισίας, συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο πτώσης και μειωμένη λειτουργική ισορροπία. Η συστηματική αξιολόγηση της κατάθλιψης, της φυσικής δραστηριότητας και απλών λειτουργικών δοκιμασιών θα πρέπει να ενσωματώνεται σε προγράμματα πρωτοβάθμιας φροντίδας και σε παρεμβάσεις άσκησης για την πρόληψη των πτώσεων στις απομακρυσμένες κοινότητες.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ κινδύνου πτώσης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων σε άτομα ηλικίας ≥65 ετών που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές ή ορεινές περιοχές της Ελλάδας, καθώς και ο ρόλος της φυσικής δραστηριότητας και επιλεγμένων λειτουργικών και σωματομετρικών παραμέτρων στη σχέση αυτή. Στη μελέτη συμμετείχαν 472 ηλικιωμένοι (69,9% γυναίκες, μέση ηλικία 74,6±8,4 έτη) που εξετάστηκαν στο πλαίσιο των δράσεων των Κινητών Ιατρικών Μονάδων. Ο κίνδυνος πτώσης εκτιμήθηκε με το ερωτηματολόγιο LRMS, τα καταθλιπτικά συμπτώματα με την GDS-15, η φυσική δραστηριότητα με το RAPA, ενώ η λειτουργική κατάσταση αξιολογήθηκε με την κλίμακα ισορροπίας Berg, τις δοκιμασίες Timed Up &amp; Go και 5 Times Sit-to-Stand και τη δύναμη λαβής, σε συνδυασμό με ανθρωπομετρικές μετρήσεις. Σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες (44,5%) ανέφεραν φόβο πτώσης. Το 45,4% εμφάνισε επαρκή αερόβια φυσική δραστηριότητα, αλλά το 85,6% δεν συμμετείχε σε συστηματικές ασκήσεις δύναμης ή/και ευλυγισίας. Το συνολικό σκορ LRMS παρουσίασε μέτρια θετική συσχέτιση με την GDS-15 και τους χρόνους κινητικότητας και αρνητική συσχέτιση με την ισορροπία. Υψηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας συσχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο πτώσης, καλύτερη ισορροπία και λιγότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Στα ιεραρχικά μοντέλα παλινδρόμησης, οι χρόνοι Timed Up &amp; Go, η δύναμη λαβής, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος αναδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι προβλεπτικοί παράγοντες του κινδύνου πτώσης, εξηγώντας σημαντικό ποσοστό της διακύμανσής του. Συμπερασματικά, σε ηλικιωμένους που διαβιούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές, τα αυξημένα καταθλιπτικά συμπτώματα και η χαμηλή φυσική δραστηριότητα, ιδίως η απουσία ασκήσεων δύναμης και ευλυγισίας, συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο πτώσης και μειωμένη λειτουργική ισορροπία. Η συστηματική αξιολόγηση της κατάθλιψης, της φυσικής δραστηριότητας και απλών λειτουργικών δοκιμασιών θα πρέπει να ενσωματώνεται σε προγράμματα πρωτοβάθμιας φροντίδας και σε παρεμβάσεις άσκησης για την πρόληψη των πτώσεων στις απομακρυσμένες κοινότητες.","abstract_has_math":false,"creators":["Καφραμάνη Ελένη-Μαρία","Kaframani Eleni-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:41:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322479"],"render_values":[{"text":"uoadl:5322479","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322479","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322479","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5322479","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καφραμάνη Ελένη-Μαρία","Kaframani Eleni-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322479"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ κινδύνου πτώσης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων σε άτομα ηλικίας ≥65 ετών που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές ή ορεινές περιοχές της Ελλάδας, καθώς και ο ρόλος της φυσικής δραστηριότητας και επιλεγμένων λειτουργικών και σωματομετρικών παραμέτρων στη σχέση αυτή. Στη μελέτη συμμετείχαν 472 ηλικιωμένοι (69,9% γυναίκες, μέση ηλικία 74,6±8,4 έτη) που εξετάστηκαν στο πλαίσιο των δράσεων των Κινητών Ιατρικών Μονάδων. Ο κίνδυνος πτώσης εκτιμήθηκε με το ερωτηματολόγιο LRMS, τα καταθλιπτικά συμπτώματα με την GDS-15, η φυσική δραστηριότητα με το RAPA, ενώ η λειτουργική κατάσταση αξιολογήθηκε με την κλίμακα ισορροπίας Berg, τις δοκιμασίες Timed Up & Go και 5 Times Sit-to-Stand και τη δύναμη λαβής, σε συνδυασμό με ανθρωπομετρικές μετρήσεις. Σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες (44,5%) ανέφεραν φόβο πτώσης. Το 45,4% εμφάνισε επαρκή αερόβια φυσική δραστηριότητα, αλλά το 85,6% δεν συμμετείχε σε συστηματικές ασκήσεις δύναμης ή/και ευλυγισίας. Το συνολικό σκορ LRMS παρουσίασε μέτρια θετική συσχέτιση με την GDS-15 και τους χρόνους κινητικότητας και αρνητική συσχέτιση με την ισορροπία. Υψηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας συσχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο πτώσης, καλύτερη ισορροπία και λιγότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Στα ιεραρχικά μοντέλα παλινδρόμησης, οι χρόνοι Timed Up & Go, η δύναμη λαβής, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος αναδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι προβλεπτικοί παράγοντες του κινδύνου πτώσης, εξηγώντας σημαντικό ποσοστό της διακύμανσής του. Συμπερασματικά, σε ηλικιωμένους που διαβιούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές, τα αυξημένα καταθλιπτικά συμπτώματα και η χαμηλή φυσική δραστηριότητα, ιδίως η απουσία ασκήσεων δύναμης και ευλυγισίας, συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο πτώσης και μειωμένη λειτουργική ισορροπία. Η συστηματική αξιολόγηση της κατάθλιψης, της φυσικής δραστηριότητας και απλών λειτουργικών δοκιμασιών θα πρέπει να ενσωματώνεται σε προγράμματα πρωτοβάθμιας φροντίδας και σε παρεμβάσεις άσκησης για την πρόληψη των πτώσεων στις απομακρυσμένες κοινότητες.","The aim of this study was to investigate the association between fall risk and depressive symptoms in adults aged ≥65 years living in remote island or mountainous regions of Greece, and to examine the role of physical activity and selected functional and anthropometric parameters in this relationship. A total of 472 older adults (69.9% women; mean age 74.6±8.4 years) were assessed within the outreach activities of the Mobile Medical Units. Fall risk was evaluated with the LRMS questionnaire, depressive symptoms with the Geriatric Depression Scale (GDS-15), and physical activity with the RAPA questionnaire. Functional status was assessed using the Berg Balance Scale, the Timed Up & Go and 5 Times Sit-to-Stand tests and handgrip strength, alongside standard anthropometric measurements. Almost half of the participants (44.5%) reported fear of falling. Although 45.4% achieved sufficient levels of aerobic physical activity, 85.6% did not engage in any structured strength or flexibility exercises. The LRMS total score showed a moderate positive correlation with GDS-15 and mobility times and a negative correlation with balance. Higher levels of physical activity were associated with lower fall risk, better balance and fewer depressive symptoms. In the hierarchical regression models, Timed Up & Go time, handgrip strength, age and body mass index emerged as the strongest predictors of fall risk, explaining a substantial proportion of its variance. In conclusion, among older adults living in geographically remote areas, higher depressive symptom levels and low physical activity, particularly the absence of strength and flexibility training, are associated with increased fall risk and impaired functional balance. Systematic assessment of depression, physical activity and simple functional tests should be integrated into primary care and multicomponent exercise programmes aimed at preventing falls in remote communities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη συσχέτισης του κινδύνου πτώσεων και των επιπέδων κατάθλιψης σε γηριατρικό πληθυσμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καφραμάνη Ελένη-Μαρία","Kaframani Eleni-Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ κινδύνου πτώσης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων σε άτομα ηλικίας ≥65 ετών που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές ή ορεινές περιοχές της Ελλάδας, καθώς και ο ρόλος της φυσικής δραστηριότητας και επιλεγμένων λειτουργικών και σωματομετρικών παραμέτρων στη σχέση αυτή. Στη μελέτη συμμετείχαν 472 ηλικιωμένοι (69,9% γυναίκες, μέση ηλικία 74,6±8,4 έτη) που εξετάστηκαν στο πλαίσιο των δράσεων των Κινητών Ιατρικών Μονάδων. Ο κίνδυνος πτώσης εκτιμήθηκε με το ερωτηματολόγιο LRMS, τα καταθλιπτικά συμπτώματα με την GDS-15, η φυσική δραστηριότητα με το RAPA, ενώ η λειτουργική κατάσταση αξιολογήθηκε με την κλίμακα ισορροπίας Berg, τις δοκιμασίες Timed Up & Go και 5 Times Sit-to-Stand και τη δύναμη λαβής, σε συνδυασμό με ανθρωπομετρικές μετρήσεις. Σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες (44,5%) ανέφεραν φόβο πτώσης. Το 45,4% εμφάνισε επαρκή αερόβια φυσική δραστηριότητα, αλλά το 85,6% δεν συμμετείχε σε συστηματικές ασκήσεις δύναμης ή/και ευλυγισίας. Το συνολικό σκορ LRMS παρουσίασε μέτρια θετική συσχέτιση με την GDS-15 και τους χρόνους κινητικότητας και αρνητική συσχέτιση με την ισορροπία. Υψηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας συσχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο πτώσης, καλύτερη ισορροπία και λιγότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Στα ιεραρχικά μοντέλα παλινδρόμησης, οι χρόνοι Timed Up & Go, η δύναμη λαβής, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος αναδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι προβλεπτικοί παράγοντες του κινδύνου πτώσης, εξηγώντας σημαντικό ποσοστό της διακύμανσής του. Συμπερασματικά, σε ηλικιωμένους που διαβιούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές, τα αυξημένα καταθλιπτικά συμπτώματα και η χαμηλή φυσική δραστηριότητα, ιδίως η απουσία ασκήσεων δύναμης και ευλυγισίας, συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο πτώσης και μειωμένη λειτουργική ισορροπία. Η συστηματική αξιολόγηση της κατάθλιψης, της φυσικής δραστηριότητας και απλών λειτουργικών δοκιμασιών θα πρέπει να ενσωματώνεται σε προγράμματα πρωτοβάθμιας φροντίδας και σε παρεμβάσεις άσκησης για την πρόληψη των πτώσεων στις απομακρυσμένες κοινότητες.","The aim of this study was to investigate the association between fall risk and depressive symptoms in adults aged ≥65 years living in remote island or mountainous regions of Greece, and to examine the role of physical activity and selected functional and anthropometric parameters in this relationship. A total of 472 older adults (69.9% women; mean age 74.6±8.4 years) were assessed within the outreach activities of the Mobile Medical Units. Fall risk was evaluated with the LRMS questionnaire, depressive symptoms with the Geriatric Depression Scale (GDS-15), and physical activity with the RAPA questionnaire. Functional status was assessed using the Berg Balance Scale, the Timed Up & Go and 5 Times Sit-to-Stand tests and handgrip strength, alongside standard anthropometric measurements. Almost half of the participants (44.5%) reported fear of falling. Although 45.4% achieved sufficient levels of aerobic physical activity, 85.6% did not engage in any structured strength or flexibility exercises. The LRMS total score showed a moderate positive correlation with GDS-15 and mobility times and a negative correlation with balance. Higher levels of physical activity were associated with lower fall risk, better balance and fewer depressive symptoms. In the hierarchical regression models, Timed Up & Go time, handgrip strength, age and body mass index emerged as the strongest predictors of fall risk, explaining a substantial proportion of its variance. In conclusion, among older adults living in geographically remote areas, higher depressive symptom levels and low physical activity, particularly the absence of strength and flexibility training, are associated with increased fall risk and impaired functional balance. Systematic assessment of depression, physical activity and simple functional tests should be integrated into primary care and multicomponent exercise programmes aimed at preventing falls in remote communities."],"dc:identifier":["uoadl:5322479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322479"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη συσχέτισης του κινδύνου πτώσεων και των επιπέδων κατάθλιψης σε γηριατρικό πληθυσμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:41:38Z"}